Relaties
alle pijlers
Mijn houding
donderdag 21 juni 2018 om 09:26
Hallo viva forummers!
Normaal ben ik een trouwe en stille lezer, maar laatst besloten om toch maar eens een account aan te maken, en wie weet, hier en daar wat van me laten horen.
Ik twijfelde even of dit topic niet onder psyche moet, maar het gaat om relaties, en niet alleen om wat er zich in mijn hoofd afspeelt.
Het zit zo. Ik ben eind 20, en sinds een paar jaar ben ik weer vrijgezel, maar ik krijg letterlijk nooit aanspraak. Dit drop ik met geleende verontwaardiging van mijn omgeving. Men gelooft niet dat ik nóóit aangesproken word. Er wordt nooit met me geflirt. En voor als je het je afvraagt: ik wil toch graag dat de man de eerste stap zet, dus daar wil ik me wel op focussen bij dit zelfonderzoek.
Er wordt wel regelmatig gekeken. Mijn reactie op dagen dat ik vaak word bekeken is omdat er misschien iets misgegaan bij het opmaken. Het schijnt dat ik iets uitstraal, en het woord "intimiderend" is een paar keer gevallen. Ik denk dat hier ook de sleutel ligt. Want mannen zijn het al afgeleerd om op een vrouw af te stappen, laat staan een intimiderend kijkende vrouw. Daarnaast reageert men regelmatig op mijn huidige burgerlijke staat met:"Zo'n mooie dame als jij kan toch niet vrijgezel zijn?"
Ben sinds kort hier meer en meer op aan het letten. Al een paar keer alleen op een zichtbare en toegankelijke plek gezeten, met een open houding. Echt 0,0 aanspraak.
Sinds ik vrijgezel ben dacht ik dat het weer vanzelf zal komen en hield me er niet mee bezig. Maar na 4 jaar begint dit wel op te vallen. Er is dus iets aan de hand wat aangepast moet worden. Iemand ervaring hiermee?
Ps: ik krijg regelmatig de reactie bij het ontmoeten van nieuwe mensen dat ik ontzettend lief ben, en helemaal niet arrogant zoals men aanvankelijk dacht. Al denk ik vaak dat zelfvertrouwen en arrogantie regelmatig door elkaar gehaald worden.
Erg benieuwd naar jullie mening!
Normaal ben ik een trouwe en stille lezer, maar laatst besloten om toch maar eens een account aan te maken, en wie weet, hier en daar wat van me laten horen.
Ik twijfelde even of dit topic niet onder psyche moet, maar het gaat om relaties, en niet alleen om wat er zich in mijn hoofd afspeelt.
Het zit zo. Ik ben eind 20, en sinds een paar jaar ben ik weer vrijgezel, maar ik krijg letterlijk nooit aanspraak. Dit drop ik met geleende verontwaardiging van mijn omgeving. Men gelooft niet dat ik nóóit aangesproken word. Er wordt nooit met me geflirt. En voor als je het je afvraagt: ik wil toch graag dat de man de eerste stap zet, dus daar wil ik me wel op focussen bij dit zelfonderzoek.
Er wordt wel regelmatig gekeken. Mijn reactie op dagen dat ik vaak word bekeken is omdat er misschien iets misgegaan bij het opmaken. Het schijnt dat ik iets uitstraal, en het woord "intimiderend" is een paar keer gevallen. Ik denk dat hier ook de sleutel ligt. Want mannen zijn het al afgeleerd om op een vrouw af te stappen, laat staan een intimiderend kijkende vrouw. Daarnaast reageert men regelmatig op mijn huidige burgerlijke staat met:"Zo'n mooie dame als jij kan toch niet vrijgezel zijn?"
Ben sinds kort hier meer en meer op aan het letten. Al een paar keer alleen op een zichtbare en toegankelijke plek gezeten, met een open houding. Echt 0,0 aanspraak.
Sinds ik vrijgezel ben dacht ik dat het weer vanzelf zal komen en hield me er niet mee bezig. Maar na 4 jaar begint dit wel op te vallen. Er is dus iets aan de hand wat aangepast moet worden. Iemand ervaring hiermee?
Ps: ik krijg regelmatig de reactie bij het ontmoeten van nieuwe mensen dat ik ontzettend lief ben, en helemaal niet arrogant zoals men aanvankelijk dacht. Al denk ik vaak dat zelfvertrouwen en arrogantie regelmatig door elkaar gehaald worden.
Erg benieuwd naar jullie mening!
donderdag 21 juni 2018 om 16:55
dit is ook zo, de kansen zijn verkekenviva-amber schreef: ↑21-06-2018 16:39Gepaneerd kun je er nog best mee door.
To misschien ligt het aan je leeftijd. Mijn ex zei ooit na je 29ste houdt op dan krijg je geen mannen meer spontaan achter je aan. Je bent ook al bijna 30.
Het is trouwens niet helemaal waar. Mannen met een slok op zijn weer wat anders. Dus misschien is dat wat?
donderdag 21 juni 2018 om 17:08
Ach welnee joh!
Als je echt leuk en lekker bent om te zien (en dat heeft weinig met schoonheid te maken), dan blijven mannen tot op hoge leeftijd echt wel geinteresseerd. Mooi en aantrekkelijk gevonden worden heeft alles met je uitstraling te maken.
donderdag 21 juni 2018 om 17:14
Kijk bijvoorbeeld naar de net geplaatste reactie van Jaw. Eigenlijk alle reacties die dit onderwerp belichten, en dan het liefst van zoveel mogelijk verschillende kanten. Iedereen heeft andere ervaringen meegemaakt en een andere mening hierover. Het is dus niet zo dat ik met een specifieke verwachting dit topic opende. Na het lezen van bijv de reactie van Jaw heb ik een nieuwe inzicht gekregen. Wie weet kan dat iets veranderen in mijn "afwachtende" houding en ga ik de man in kwestie tegemoet ipv het volledig aan hem over te laten. Ik weet het niet. Vind het alleen reuze interessantTikkie123 schreef: ↑21-06-2018 16:39Ik vind het alleen lastig te begrijpen wat je nu precies had verwacht van dit topic. Je geeft aan ervaringen, inzichten waarom het zo zou zijn. Maar wat ben je dan van plan om erna mee te doen? Wat wil je met onze reacties? Dit is allemaal niet om te stangen, maar om het beter te begrijpen
En als je iemand niet serieus neemt zou ik er ook lekker niet op reageren.
Voel me trouwens niet persoonlijk aangesproken door bepaalde forummers. Zo reageren ze vaker. Toen ik nog geen account had, kon ik ze niet negeren. Nu wel
donderdag 21 juni 2018 om 17:21
Erg goed verwoord. Wat dat betreft zijn de tijden erg veranderd. Nu ik dit zo lees realiseer ik me nog meer dat mannen het tegenwoordig niet meer zo makkelijk hebben.jaw schreef: ↑21-06-2018 16:49Vergeet niet dat er vele mannen zijn die zijn aangeleerd om respect voor vrouwen te hebben, zonder dat hen geleerd is wat nu precies respectvol is.
Het resultaat is dan dat, wanneer ze al iets proberen, dat vaak als lomp wordt ervaren en dat wordt meteen afgestraft met als gevolg dat ze het steeds minder vaak proberen, zelfs al passen ze hun tactiek aan.
Simpelweg ook doordat het gewoon zo is dat wat een vrouw van de juiste man als 'romantisch' ervaart, bij een man die ze niet leuk vinden door hen als creepy etc. wordt ervaren.
Dus bepaalde groepen mannen wordt opgevoed met een mentaliteit waardoor ze dus gewoon niet meer proberen om toenadering te zoeken, want dat wordt in het algemeen veel vaker afgestraft dan beloond.
donderdag 21 juni 2018 om 17:38
Wil je vertellen wat de reden bij jou is?
Bij mij en mijn directe omgeving komt dit regelmatig ter sprake. Het is nu voor het eerst dat ik er geïnteresseerde op in ging. Wat bij mij naar voren kwam (incl feedback van een aantal mannen):
-ik ben te zelfstandig
-altijd druk (kan niet voor me uit staren), als ik moet lopen kan ik een paar telefoontjes plegen etc, dus waarschijnlijk ook een gehaaste indruk
- als ik ergens mee bezig ben of ik ben met een persoon, dan krijgt dat of diegene mijn onverdeelde aandacht (Ben me dan totaal onbewust van mijn omgeving)
- geen doorsnee uiterlijk (men kan niet inschatten of ik een local ben, word regelmatig in het Engels aangesproken in winkels en horeca)
-de gedachte wat hoort bij mijn leeftijdsgenoten "hij/zij zal wel bezet zijn", dus laat maar
Dit ongeveer. Overigens geniet ik van alles wat ik doe, waaronder mijn werk, maar dat zal mijn frons op dat moment waarschijnlijk niet uitnodigender maken.
anoniem_371143 wijzigde dit bericht op 21-06-2018 17:41
3.22% gewijzigd
donderdag 21 juni 2018 om 18:06
Een bekend fenomeen, wat na een tijdje veranderd in "hij/zij is alleen, daar zal wel wat mis mee zijn"
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 21 juni 2018 om 18:12
is dat nieuw? eerst lurken om dan een discussie te starten en te gaan huilen: zo doen ze altijd en dit zijn de rotte bitterballen.Paieona schreef: ↑21-06-2018 17:14Kijk bijvoorbeeld naar de net geplaatste reactie van Jaw. Eigenlijk alle reacties die dit onderwerp belichten, en dan het liefst van zoveel mogelijk verschillende kanten. Iedereen heeft andere ervaringen meegemaakt en een andere mening hierover. Het is dus niet zo dat ik met een specifieke verwachting dit topic opende. Na het lezen van bijv de reactie van Jaw heb ik een nieuwe inzicht gekregen. Wie weet kan dat iets veranderen in mijn "afwachtende" houding en ga ik de man in kwestie tegemoet ipv het volledig aan hem over te laten. Ik weet het niet. Vind het alleen reuze interessant
Voel me trouwens niet persoonlijk aangesproken door bepaalde forummers. Zo reageren ze vaker. Toen ik nog geen account had, kon ik ze niet negeren. Nu wel
donderdag 21 juni 2018 om 18:19
Het een na laatste punt heb ik ook...men denkt vaak dat ik Iers ben....ik vermoed zelfs dat men dan denkt aan een Ira terrorist maar dat durft natuurlijk niemand hardop te zeggen. De wereld is xenofoob.Paieona schreef: ↑21-06-2018 17:38Wil je vertellen wat de reden bij jou is?
Bij mij en mijn directe omgeving komt dit regelmatig ter sprake. Het is nu voor het eerst dat ik er geïnteresseerde op in ging. Wat bij mij naar voren kwam (incl feedback van een aantal mannen):
-ik ben te zelfstandig
-altijd druk (kan niet voor me uit staren), als ik moet lopen kan ik een paar telefoontjes plegen etc, dus waarschijnlijk ook een gehaaste indruk
- als ik ergens mee bezig ben of ik ben met een persoon, dan krijgt dat of diegene mijn onverdeelde aandacht (Ben me dan totaal onbewust van mijn omgeving)
- geen doorsnee uiterlijk (men kan niet inschatten of ik een local ben, word regelmatig in het Engels aangesproken in winkels en horeca)
-de gedachte wat hoort bij mijn leeftijdsgenoten "hij/zij zal wel bezet zijn", dus laat maar
Dit ongeveer. Overigens geniet ik van alles wat ik doe, waaronder mijn werk, maar dat zal mijn frons op dat moment waarschijnlijk niet uitnodigender maken.
Maar goed wanneer je in de kroeg op een kruk gaat zitten met een kruk dan is succes denk ik wel gegarandeerd zeker wanneer je ook bereid ben om over iets anders te praten dan je eigen uiterlijk, je werk of je ex...alhoewel huilend praten over je gemene ex trekt ook een bepaald type mannen aan kan ik je uit ervaring vertellen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 21 juni 2018 om 18:22
Klopt. Nu leg je de vinger op een zere plek. Ben dan vaak te veel bezig met bijpraten met bekenden. Ik ga eigenlijk bijna nooit naar openbare feesten. Misschien is dat wel iets wat ik vaker zou moeten doen.
donderdag 21 juni 2018 om 18:24
Stel je hebt echt een houding/uitstraling door zelfvertrouwen waardoor mensen je niet durven aan te spreken, en pas een idee hebben van wie je bent als ze je echt leren kennen.
Dan spreek je toch lekker zelf iemand aan? En is er niemand geweest die jou na verloop van tijd heeft leren kennen en interesse had? En heb jij ooit interesse in een ander, of wacht je tot alles aan komt waaien?
Dan spreek je toch lekker zelf iemand aan? En is er niemand geweest die jou na verloop van tijd heeft leren kennen en interesse had? En heb jij ooit interesse in een ander, of wacht je tot alles aan komt waaien?
donderdag 21 juni 2018 om 18:31
Waar verwacht je precies aangesproken te worden dan en door wie? Collega's? Onbekenden op straat? Kennissen van bekenden op huisfeestjes?
Naar openbare feesten gaan met aanspraak krijgen als enige doel terwijl het verder niet je ding is lijkt me ook niet heel gauw gaan werken.
donderdag 21 juni 2018 om 18:32
Shine_bright101 schreef: ↑21-06-2018 18:24En heb jij ooit interesse in een ander, of wacht je tot alles aan komt waaien?
De man moet de eerste stap nemen, zegt ze ergens.
donderdag 21 juni 2018 om 18:37
Het liefst terwijl zij al met een bekende praat of aan de telefoon zit....
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
donderdag 21 juni 2018 om 18:43
viva-amber schreef: ↑21-06-2018 18:37Het liefst terwijl zij al met een bekende praat of aan de telefoon zit....
donderdag 21 juni 2018 om 18:44
Way to go bovenarmpjeviva-amber schreef: ↑21-06-2018 18:37Het liefst terwijl zij al met een bekende praat of aan de telefoon zit....
donderdag 21 juni 2018 om 18:50
Ik denk dat alleen de vibe die je uitstraalt, de plekken en seintjes het belangrijkst zijn. Ben je te wanhopig of te vol van je zelf; zal snel wel gemerkt worden ookal doe je niet iets specifieks waar je je bewust van bent. Op uitgaans plekken zal het een stuk sneller gaan dan ergens op werk of in de bibliotheek. En seintjes, snap dat je wilt dat een man op je afstapt maar met een glimlachje of oogcontact geef je ook weer aan dat je het niet erg vindt áls ze een praatje willen maken.
donderdag 21 juni 2018 om 18:50
Ik heb een hele lieve vriend en we zijn bijna 9 jaar samen, maar hij is dan ook de enige die ooit met me geflirt heeft en ik heb voor hem dus ook nog nooit een relatie gehad. Heel veel vrouwen vinden hem erg aantrekkelijk en zo proberen ze heel vaak met hem te flirten. 
maar andersom? Nee nooit.
Af en toe heb ik er nog wel moeite mee want soms denk ik dat ik niet aantrekkelijk genoeg ben, ondanks dat ik een uberlieve vriend heb die ik niet kwijt wil. (Iets met zelfvertrouwen en eigenwaarde)
De ware kom je vanzelf tegen. Maar ik ken het gevoel wel een beetje. O ja wacht ik ben 25
maar andersom? Nee nooit.Af en toe heb ik er nog wel moeite mee want soms denk ik dat ik niet aantrekkelijk genoeg ben, ondanks dat ik een uberlieve vriend heb die ik niet kwijt wil. (Iets met zelfvertrouwen en eigenwaarde)
De ware kom je vanzelf tegen. Maar ik ken het gevoel wel een beetje. O ja wacht ik ben 25
donderdag 21 juni 2018 om 19:03
donderdag 21 juni 2018 om 19:16
Ik herken mezelf een klein beetje in je topic, in de zin dat ik ook zelden tot nooit wordt aangesproken op straat maar ik ben daar alleen maar heel erg blij mee.
Dat ik ook in andere situaties niet werd aangesproken vond ik minder. Ook ik kreeg regelmatig te horen dat ik onbenaderbaar/intimiderend was. En 'mysterieus', wat echt onzin is want dat ben ik echt helemaal niet, ik ben een open boek. En ook bij mij vaak de opmerkingen waarom 'zo iemand als ik' 'nog niemand aan de haak had geslagen'. Mijn verlegenheid werd vaak verward met arrogantie.
Wat ik heb gedaan, in willekeurige volgorde:
-bewust zijn van mijn gezichtsuitdrukking
-als ik een leuk iemand zag, oogcontact maken en lachen. laten merken dat je iemand ziet.
-meer gelegenheden opzoeken waar het gangbaar is dat men elkaar aanspreekt (dus ja, niet zomaar op straat). Festivals, feestjes, dat soort dingen.
-een open houding aannemen, geen armen over elkaar etc
-ook gewoon accepteren, want lekker rustig
-zelf doortastender worden
-en ja, toch wel ook zelf af en toe een stap zetten. Je houdt er zo aan vast dat het geen optie is, dat ik me af vraag of je niet gewoon zelf te bang en onzeker bent? Want ik vind het maar een rare overtuiging, eigenlijk. En ook oneerlijk naar mannen toe, maar goed.
Nou uiteindelijk heb ik mijn vriend ontmoet via tinder, dus daar heeft al het bovenstaande niet aan bijgedragen, maar nu heb ik wel vaak leuke gesprekken met mensen op straat. Maar goed die knoop ik dus zelf aan.
Dat ik ook in andere situaties niet werd aangesproken vond ik minder. Ook ik kreeg regelmatig te horen dat ik onbenaderbaar/intimiderend was. En 'mysterieus', wat echt onzin is want dat ben ik echt helemaal niet, ik ben een open boek. En ook bij mij vaak de opmerkingen waarom 'zo iemand als ik' 'nog niemand aan de haak had geslagen'. Mijn verlegenheid werd vaak verward met arrogantie.
Wat ik heb gedaan, in willekeurige volgorde:
-bewust zijn van mijn gezichtsuitdrukking
-als ik een leuk iemand zag, oogcontact maken en lachen. laten merken dat je iemand ziet.
-meer gelegenheden opzoeken waar het gangbaar is dat men elkaar aanspreekt (dus ja, niet zomaar op straat). Festivals, feestjes, dat soort dingen.
-een open houding aannemen, geen armen over elkaar etc
-ook gewoon accepteren, want lekker rustig
-zelf doortastender worden
-en ja, toch wel ook zelf af en toe een stap zetten. Je houdt er zo aan vast dat het geen optie is, dat ik me af vraag of je niet gewoon zelf te bang en onzeker bent? Want ik vind het maar een rare overtuiging, eigenlijk. En ook oneerlijk naar mannen toe, maar goed.
Nou uiteindelijk heb ik mijn vriend ontmoet via tinder, dus daar heeft al het bovenstaande niet aan bijgedragen, maar nu heb ik wel vaak leuke gesprekken met mensen op straat. Maar goed die knoop ik dus zelf aan.
donderdag 21 juni 2018 om 19:23
Dat kan TO ook het beste proberen.
Want vier jaar op een barkruk zitten met je ravenzwarte haar en groene ogen zonder dat iemand je ooit aanspreekt...................................
