Kinderen
alle pijlers
Opvoeden, Yes we Can !
zondag 8 maart 2009 om 21:55
Omdat iedere ouder wel eens worstelt met "moeilijke" dingen.
Omdat ook iedere ouder wel kleine en\of grote tips heeft om dingen wat soepeler te laten lopen .
Het lijkt me fijn om hier de kleine dingen die het doen (diehetdoen) te lezen, en eea van elkaar te kunnen leren.
Ik zal beginnen.
Tut is een periode heel dwars geweest. Ze was een jaar of 4 a 5, en ik zat met mijn handen in het haar. Op een goede ( slechte ) dag besloot ik om de dag eens Gezellig af te sluiten met haar ipv blij te zijn dat het draakje eindelijk met haar hoofd op haar kussen beland was. Ik begon:
" Tut, ik wil vandaag : Wat ging goed en wat ging niet goed met je spelen, ik ga 3 dingen noemen die heel goed gingen. 1: Je ging uit jezelf je jas ophangen en je schoenen heel erg netjes neer zetten. 2: Je hebt zo onwijs goed je bordje leeg gegeten, en toen de natte doekjes om terrors kont schoon te poetsen niet beneden lagen , ging jij ze voor mij pakken. Man o Man wat ben ik Trots op jou zeg !!!! Wel vond ik het jammer dat je even heel boos werd toen ik zei dat je iig 1 boterham met gezond moest, dat was echt even jammer. Maar het aller aller fijnst vond ik dat ik zo heerlijk met je gekroeld heb"
Daarna gaf ik Tut de kans om in haar kinder taal de dag te bespreken. Ook zij kwam met wat dingen zoals : "Mama, ik vond het fijn dat je trots was toen ik de doekjes ging pakken, en ik vond de limonade heel erg lekker. Wel vond ik het jammer dat je mopperde toen ik mijn beker om gooide"
Daarna hebben we gekroeld en heb ik nogmaals de goede dingen benadrukt, en niet meer over de negatieve dingen gepraat.
Na een week elke avond zo de dag afsluiten begon ik te merken dat zowel tut als ik wat meer van elkaar konden hebben. En het een stuk gezelliger werd.
Tegenwoordig doen we het nog bijna elke avond, iets minder uitgebreid, maar ik zeg nog altijd iets van: "vandaag was ik trots op je omdat je: - blablabla* - jammer was wel dat je even: - bla *- maar het aller fijnst vond ik: - bla* - Ik sluit af met een klapper, een super mega dik compliment, om zo de dag positief te eindigen.
En jullie ? Wat zijn jullie tips e.d. om het eea net wat aangenamer te maken ?
* "bla" invullen naar eigen inzicht
Omdat ook iedere ouder wel kleine en\of grote tips heeft om dingen wat soepeler te laten lopen .
Het lijkt me fijn om hier de kleine dingen die het doen (diehetdoen) te lezen, en eea van elkaar te kunnen leren.
Ik zal beginnen.
Tut is een periode heel dwars geweest. Ze was een jaar of 4 a 5, en ik zat met mijn handen in het haar. Op een goede ( slechte ) dag besloot ik om de dag eens Gezellig af te sluiten met haar ipv blij te zijn dat het draakje eindelijk met haar hoofd op haar kussen beland was. Ik begon:
" Tut, ik wil vandaag : Wat ging goed en wat ging niet goed met je spelen, ik ga 3 dingen noemen die heel goed gingen. 1: Je ging uit jezelf je jas ophangen en je schoenen heel erg netjes neer zetten. 2: Je hebt zo onwijs goed je bordje leeg gegeten, en toen de natte doekjes om terrors kont schoon te poetsen niet beneden lagen , ging jij ze voor mij pakken. Man o Man wat ben ik Trots op jou zeg !!!! Wel vond ik het jammer dat je even heel boos werd toen ik zei dat je iig 1 boterham met gezond moest, dat was echt even jammer. Maar het aller aller fijnst vond ik dat ik zo heerlijk met je gekroeld heb"
Daarna gaf ik Tut de kans om in haar kinder taal de dag te bespreken. Ook zij kwam met wat dingen zoals : "Mama, ik vond het fijn dat je trots was toen ik de doekjes ging pakken, en ik vond de limonade heel erg lekker. Wel vond ik het jammer dat je mopperde toen ik mijn beker om gooide"
Daarna hebben we gekroeld en heb ik nogmaals de goede dingen benadrukt, en niet meer over de negatieve dingen gepraat.
Na een week elke avond zo de dag afsluiten begon ik te merken dat zowel tut als ik wat meer van elkaar konden hebben. En het een stuk gezelliger werd.
Tegenwoordig doen we het nog bijna elke avond, iets minder uitgebreid, maar ik zeg nog altijd iets van: "vandaag was ik trots op je omdat je: - blablabla* - jammer was wel dat je even: - bla *- maar het aller fijnst vond ik: - bla* - Ik sluit af met een klapper, een super mega dik compliment, om zo de dag positief te eindigen.
En jullie ? Wat zijn jullie tips e.d. om het eea net wat aangenamer te maken ?
* "bla" invullen naar eigen inzicht
anoniem_554 wijzigde dit bericht op 08-03-2009 21:56
Reden: Ik worstel ook met taal, btw ;-)
Reden: Ik worstel ook met taal, btw ;-)
% gewijzigd
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 8 maart 2009 om 22:08
zondag 8 maart 2009 om 22:10
Heel mooi topic, Boro, ik hoop dat er veel reacties op komen.
Mijn succesverhaal is knuffelen en de kieteldood. Ik had een norsig kind, die boos was op alles en iedereen en ook op mij dus. Werd gewoon beroerd van als ik dat bozige gezichtje zag op een kindje van vier of zo.
De kieteldood heeft ons gered. Dat vond' ie wel leuk.
Als er nu iemand boos is dan geef ik best wel standjes hoor, flink zelfs, maar ze kunnen ook zo terecht voor een knuffel of een aanhaling. Die werken veel beter dan afwachten tot de bui zakt.
(moet eigenlijk mijn eigen succesverhaal weer eens op Oudste gaan toepassen, want hij is weer erg norsig de laatste weken).
Mijn succesverhaal is knuffelen en de kieteldood. Ik had een norsig kind, die boos was op alles en iedereen en ook op mij dus. Werd gewoon beroerd van als ik dat bozige gezichtje zag op een kindje van vier of zo.
De kieteldood heeft ons gered. Dat vond' ie wel leuk.
Als er nu iemand boos is dan geef ik best wel standjes hoor, flink zelfs, maar ze kunnen ook zo terecht voor een knuffel of een aanhaling. Die werken veel beter dan afwachten tot de bui zakt.
(moet eigenlijk mijn eigen succesverhaal weer eens op Oudste gaan toepassen, want hij is weer erg norsig de laatste weken).
)
zondag 8 maart 2009 om 22:18
Heb zo de oudste ook groot gekregen. De truc is om contact met je kind te blijven houden en daarnaast is het gewoon retegezellig! Hond is trouwens een prima opvoedhulp, kinderen kunnen heel veel kwijt bij een beest. Die van ons wordt iedere avond 'ontvoerd' naar zijn slaapkamer om daar gezellig op de knuffelbeer naast het bed te gaan knorren.
zondag 8 maart 2009 om 22:22
Een Gordon Setter. Bij een officieele fokker vandaan. Het plan was dat het "goed" zou zijn voor De Autist. Helaas is de kans dat hij nog thuis komt wonen erg klein , maar goed, de hond komt er iig. Er is een dekreu, de dekking staat eind april, begin mei gepland. Setters ( gordon setters ) zijn, eenmaal door de pubertijd heen, rustige gezinshonden. Betrouwbaar en goed met kinderen.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 8 maart 2009 om 22:27
Dat zijn idd leuke honden. Triest voor je dat je kind ws niet meer thuis komt wonen. Heb laatst op tv iets gezien over honden en kinderen met autisme, scheen heel goed voor ze te zijn, kalmerend en zo. Er waren ouders bij die, samen met de hond, voor het eerst met hun kind weer eens lekker op stap konden gaan.
zondag 8 maart 2009 om 22:31
Wat een leuke tip Boro, je OP.
Met 3 kinderen van 4, 6 en 8 jaar die de hele dag door elkaar heen kakelen, ben ik niet zo heel vaak bewust bezig met opvoeden. Het is meestal vooral domweg proberen ze te verstaan. Dan gaat het van: "Jij even stil, jij (andere) wat wil je, en nu ben jij (eerste weer) aan de beurt". Of ik zeg: ga maar in de rij staan, en dat doen ze dan ook. Dus in die zin leg ik mijn oor niet continue aan hun tere kinderzieltjes te luisteren.
Waar ik me wel erg bewust van ben, samen met mijn man, is dat we ze gewoon het goede voorbeeld laten zien. We houden van elkaar en respecteren elkaar en er is veel humor hier in huis. Ik neem aan de de kinderen daar iets van leren, op het gebied van sociale relaties.
Met 3 kinderen van 4, 6 en 8 jaar die de hele dag door elkaar heen kakelen, ben ik niet zo heel vaak bewust bezig met opvoeden. Het is meestal vooral domweg proberen ze te verstaan. Dan gaat het van: "Jij even stil, jij (andere) wat wil je, en nu ben jij (eerste weer) aan de beurt". Of ik zeg: ga maar in de rij staan, en dat doen ze dan ook. Dus in die zin leg ik mijn oor niet continue aan hun tere kinderzieltjes te luisteren.
Waar ik me wel erg bewust van ben, samen met mijn man, is dat we ze gewoon het goede voorbeeld laten zien. We houden van elkaar en respecteren elkaar en er is veel humor hier in huis. Ik neem aan de de kinderen daar iets van leren, op het gebied van sociale relaties.
zondag 8 maart 2009 om 22:32
Ja, ik had er eea over gelezen. Nou was het al een wens van mij om een hond te nemen , vroeger had ik altijd honden. Mijn vriend ging overstag toen hij bij mensen een gordon setter "leerde kennen" . Hij kwam thuis en sprak de romantische woorden "als je er een wil hebben, dan wordt het een gordon setter. Regel het maar" . Nou ja, ingelezen in het ras, en het paste bij ons. Toen een paar keer uitvoerig met de fokker gepraat, en besloten dat het dat ras wordt.
Het is idd erg triest dat de autist ws niet meer thuis kan wonen, hij is nog maar bijna 8. Maar in de weekenden is hij wel thuis, en dat gaat goed. ( Autisme is niet zijn enige probleem ). Dus dan gaan we maar voor de goede weekenden ipv stressvolle 24\7 dagen. Maar het was een kut-keus.
Maar goed, ik ga off topic in mijn eigen topic .
Het is idd erg triest dat de autist ws niet meer thuis kan wonen, hij is nog maar bijna 8. Maar in de weekenden is hij wel thuis, en dat gaat goed. ( Autisme is niet zijn enige probleem ). Dus dan gaan we maar voor de goede weekenden ipv stressvolle 24\7 dagen. Maar het was een kut-keus.
Maar goed, ik ga off topic in mijn eigen topic .
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 8 maart 2009 om 22:40
niet eens zozeer een opvoedtip, maar wel een handig truukje wat bij ons werkt tijdens het tandenpoetsen van zoon van 2.
Benoemen wat hij allemaal gegeten heeft en dat dan allemaal wegpoetsen. "Oooow, daar zie ik nog een stukje koek? En daar een stukje aardappel! Ho, wacht, wacht, daar ook nog een lekker toetje!".
Werkt als een tiet bij zoon.
Benoemen wat hij allemaal gegeten heeft en dat dan allemaal wegpoetsen. "Oooow, daar zie ik nog een stukje koek? En daar een stukje aardappel! Ho, wacht, wacht, daar ook nog een lekker toetje!".
Werkt als een tiet bij zoon.
zondag 8 maart 2009 om 22:53
Toen ze klein waren mochten ze ook altijd helpen in de supermarkt. Dingen voor ons pakken en op de band leggen. 1x per week hadden ze vrije menukeus, moesten ze wel samen achter staan en gezonde elementen bevatten. Heeft heel wat verhitte broer/zus momenten opgeleverd maar was altijd prachtig om het poldermodel te aanschouwen.
Vind het tandenpoetsidee echt wel een opvoedtip. Zo maak je iets wat een drama kan zijn een leuk moment voor beiden (jakkes klinkt best truttig, maar jullie snappen het wel)
Vind het tandenpoetsidee echt wel een opvoedtip. Zo maak je iets wat een drama kan zijn een leuk moment voor beiden (jakkes klinkt best truttig, maar jullie snappen het wel)
zondag 8 maart 2009 om 23:02
Mijn slaaptip: in de woonkamer of in onze slaapkamer werken we het bedtijdritueel af, maar eenmaal in hun kamer, stoppen we de kinderen zonder dralen in hun bed, en na een zoen gaat het licht direct uit en de deur dicht. De kinderen weten niet beter en zijn daardoor ook direct stil (ik ben wel benieuwd of dat zo blijft als ze straks samen op een kamer liggen).
Hoe krijgen jullie je kind trouwens aan het eten? Vlees is hier meestal geen probleem, kale pasta met kaas ook niet, maar (iedere) groente, saus, rijst of gekookte aardappels zijn hier een garantie voor drama en worden dan ook niet gegeten (ja, soms dwingen we een hapje af, met als bijeffect hysterische huilbuien en gore spuugtaferelen. Meestal geven we het kind maar een banaan, zodat hij niet wakker wordt van de honger 's nachts). Ik zou zo graag eens een leuke avondmaaltijd hebben, zucht.
Hoe krijgen jullie je kind trouwens aan het eten? Vlees is hier meestal geen probleem, kale pasta met kaas ook niet, maar (iedere) groente, saus, rijst of gekookte aardappels zijn hier een garantie voor drama en worden dan ook niet gegeten (ja, soms dwingen we een hapje af, met als bijeffect hysterische huilbuien en gore spuugtaferelen. Meestal geven we het kind maar een banaan, zodat hij niet wakker wordt van de honger 's nachts). Ik zou zo graag eens een leuke avondmaaltijd hebben, zucht.
En zo is het toevallig ook nog eens een keer
