Werk & Studie alle pijlers

Advies nodig

12-07-2018 17:00 74 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben nieuw hier en ben eigenlijk op zoek naar ervaringen van anderen of goede raad van anderen over het volgende;

Momenteel heb ik een tussenjaar (de 2de op rij) en weet ik nog steeds niet of het verstandig is om na de zomer nog een tussenjaar (dat zou de 3de op rij zijn) te nemen of eindelijk eens wat met mijn leven te gaan doen en me volledig storten op mijn studie en toekomst.

Afgelopen twee jaar heb ik een tussenjaar gehad, omdat ik 1 niet heel blij/tevreden was met die studiekeus die ik destijds heb gemaakt (al gauw mee gestopt) en 2 niet lekker in mijn vel zat en veel (waaronder ook financiële) problemen had.

Na een lange ''strijd'' gaat het veel beter met me - misschien wel gewoon goed voor zo ver dat bestaat. Ik heb professioneel hulp gezocht, goede therapie gehad, zodanig veel/voldoende gewerkt dat ik uit de schulden ben en sindsdien ook nooit meer een nieuwe schuld heb gemaakt (veel geleerd en verantwoordelijk geworden). Ook heb ik voldoende tijd gehad om te rusten en veel na te denken over mezelf, mijn achtergrond en vrede te vinden in mijzelf. Na vallen en opstaan is me dat gelukt en sinds kort durf ik weer te dromen over de toekomst en heb ik het gevoel dat ik mezelf ''terug'' heb en niet langer kwijt ben. Ik ben zelfverzekerder geworden en heb weer het gevoel dat ik leef ipv overleef.

Het punt; als kind droomde ik van een opleiding en een carrière. Heel lang heb ik er niet mee bezig hoeven zijn maar nu alles eigenlijk goed lijkt te gaan en ik inmiddels ook alweer mid-twintig ben (en buiten de middelbare school diploma om niet veel heb gedaan), lijkt het tijd voor een goede studie. Toch is het me nog niet gelukt om een leuke/interessante studie te kiezen. Ik heb van alles gedaan, open dagen bezocht, meeloopdagen gehad, veel studenten gesproken, georiënteerd op verschillende opleidingen en lang, heel lang, nagedacht over een studie. Jammer genoeg trekt geen enkele HBO studie mij aan. Ik vind van alles een beetje leuk en heb zo veel ideeën in mijn hoofd dat ik uiteindelijk geen keus kan maken en de knoop niet kan/durf door te hakken. Toch is het me niet gelukt om een goede keus te maken. Ik ben inmiddels de jongste niet meer en aangezien ik het eigenlijk al vreselijk vind om helemaal opnieuw bij 0 te moeten beginnen, wil ik geen foute keus maken. Ik heb verschillende opties tegenover elkaar gehouden, maar ik kom er maar niet uit. Ik heb de mogelijkheid tot 31 juli om me in te schrijven voor een opleiding maar ben bang dat ik de sprong niet durf te wagen en straks ongelukkig een opleiding moet verlaten.

Daarbij heb ik sommige dagen ook nog eens last van twijfels. Wil ik wel écht studeren? (want ja, wat moet je anders met enkel een bijbaantje en 0 diploma's of ervaringen) wil ik niets voor mezelf beginnen? Het ene moment droom ik van een carrière (ik weet dat ik veel in mn mars heb) en het andere moment heb ik 0 motivatie voor een studie.

Ik weet alleen heel zeker dat ik niet weer een jaar thuis wil zitten en parttime wil werken. Fulltime werken wil ik ook niet want er zijn niet veel mogelijkheden. Ik werk parttime bij de plaatselijke supermarkt en wil dat niet fulltime doen. Reizen is ook geen optie want ik ben net schuldvrij en kan nu pas beginnen met sparen. Ik heb eindelijk mijn leventje op orde en ben eindelijk weer gelukkig met mezelf maar weet niet zo goed wat ik nu het beste kan doen. Iemand tips?
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:48
Misschien heb ik dan wel een onrealistisch beeld over hoe het ''grote mensen leven er aan toe gaat'' maar ik wil niet werken om te kunnen leven. Natuurlijk moet er brood op de plank komen en heb ik rekeningen die ik moet betalen, maar ik wil wel gelukkig zijn in mijn werk later. Dat hoeft niet continu te zijn, ik begrijp heus wel dat het leven niet alleen maar uit rozengeur en maneschijn bestaat en dat er altijd wel minder leuke momenten zullen zijn maar ik wil wel een droombaan. Je hebt ook gelijk, ik wil ook stoppen met jammeren en een studie volgen maar helaas weet ik niet wat
je hebt inderdaad geen realistisch beeld van het grote mensen leven. Iedereen wil graag leuke dingen doen in het leven maar gelukkig zijn in je werk is maar weinig mensen gegeven. Het is zeker niet iets dat je in je jeugd kan regelen door te denken dat je de perfecte studie moet regelen. Sowieso is gelukkig zijn nogal overtrokken en droombanen BESTAAN GEWOON NIET
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:48
Hoe word je een ambtenaar?
trouwambtenaar is NIET REALISTISCH. want het is geen echte baan maar een bijbaan
en als je een kind van mij was had je allang een schop onder je derrière gehad. Wat een prinsessengedrag.
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
16-07-2018 17:04
je hebt inderdaad geen realistisch beeld van het grote mensen leven. Iedereen wil graag leuke dingen doen in het leven maar gelukkig zijn in je werk is maar weinig mensen gegeven. Het is zeker niet iets dat je in je jeugd kan regelen door te denken dat je de perfecte studie moet regelen. Sowieso is gelukkig zijn nogal overtrokken en droombanen BESTAAN GEWOON NIET
Ik heb wel wat ik mijn droombaan zou noemen, maar dat is wel een baan in het realistische spectrum. En dus zijn er ook wel eens stomme dingen. Ik heb net drie uur een cursus zitten doen die echt te dom voor woorden was, maar verplicht was om iets te mogen doen. Dat was echt drie uur van mijn leven die ik nooit meer terug krijg, maar ach, ik heb het weer gehad.
En ik moet bv regelmatig in het weekend en s avonds werken, want dat hoort nu eenmaal bij mijn werk. Ik vind dat meestal geen probleem, maar genoeg mensen voor wie dat wel een issue zou zijn, en mijn baan dus alles behalve een droombaan.

Overigens ben ik destijds een studie gaan doen die me heel leuk leek, maar zonder toen al precies te weten wat dat werk dan 40 jaar lang inhield hoor. En ondanks dat mijn studie vrij specifiek was, zijn oud studiegenoten toch echt op verschillende plekken terecht gekomen. Je neemt gewoon telkens een stap in een richting die je leuk lijkt (en af en toe een in de richting die de rekening betaalt), en uiteindelijk kom je ergens uit. Als je nu al het perfecte voor over tien jaar wilt, onderschat je ernstig in hoeverre dingen nou eenmaal gewoon gebeuren.

Het enige wat je van tevoren kunt bedenken is: vind ik deze richting in zijn algemeenheid leuk? En is er uberhaupt werk in te vinden? Als je kiest voor kunstgeschiedenis of archeologie weet je van tevoren dat een baan moeilijk (niet onmogelijk, maar moeilijk) kan worden. Bij de grote meerderheid van de studies valt dat echt wel mee.
Alle reacties Link kopieren
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:48
Misschien heb ik dan wel een onrealistisch beeld over hoe het ''grote mensen leven er aan toe gaat'' maar ik wil niet werken om te kunnen leven. Natuurlijk moet er brood op de plank komen en heb ik rekeningen die ik moet betalen, maar ik wil wel gelukkig zijn in mijn werk later. Dat hoeft niet continu te zijn, ik begrijp heus wel dat het leven niet alleen maar uit rozengeur en maneschijn bestaat en dat er altijd wel minder leuke momenten zullen zijn maar ik wil wel een droombaan. Je hebt ook gelijk, ik wil ook stoppen met jammeren en een studie volgen maar helaas weet ik niet wat

Tijd om te stoppen met dromen.

Geluk moet uit jezelf komen. Een baan kan een leuke randvoorwaarde zijn. En elke baan heeft zo zijn vervelende maar ook zijn hele leuke kanten. Het is vooral wat je er zelf van maakt. En zijn er meer negatieve dan positieve kanten aan de baan, dan ga je opzoek naar iets anders.

Niemand, maar ook echt niemand heeft een droombaan die alleen maar leuke kanten heeft. Je droombaan kan hele lange werkweken hebben, of juist hele slechte verdiensten, of in vervelende (lawaaierige, jetlag, nachtdiensten) omstandigheden, of vervelende collega's, etc.

En die op papier oh zo vervelende baan op papier kan juist DE baan voor jou zijn; mooie werktijden, voldoende tijd voor hobby's/vrienden/familie, goede verdiensten, etc.

Stop met miepen en ga wat maken van je leven. Of blijf anders gewoon parttime bij de locale super werken en bij je ouders wonen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Alle reacties Link kopieren
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:48
Misschien heb ik dan wel een onrealistisch beeld over hoe het ''grote mensen leven er aan toe gaat'' maar ik wil niet werken om te kunnen leven. Natuurlijk moet er brood op de plank komen en heb ik rekeningen die ik moet betalen, maar ik wil wel gelukkig zijn in mijn werk later. Dat hoeft niet continu te zijn, ik begrijp heus wel dat het leven niet alleen maar uit rozengeur en maneschijn bestaat en dat er altijd wel minder leuke momenten zullen zijn maar ik wil wel een droombaan. Je hebt ook gelijk, ik wil ook stoppen met jammeren en een studie volgen maar helaas weet ik niet wat
Ja, je hebt een enorm onrealistisch beeld van het grote mensen leven. Je kan wel een leuke baan hebben, maar als je kut collega's hebt kan die baan nog zo leuk zijn, dan heb je het er echt niet naar je zin. Je baan kan stom zijn; met een leuk salaris en fantastische collega's kan je jaren prima leven. "er moet brood op de plank komen". Helaas ligt die plank niet meer op het niveau van decenia geleden, maar ligt die een stuk hoger. Je zal flink aan de bank moeten als je naast je werk ook leuke dingen wil kunnen blijven doen.

Streven naar geluk is een mooi idee, en ik juich het van harte toe, maar doe het wel met realiteitszin. Vrijwel iedereen begint op een punt waar hij of zij niet op z'n plek zit. Iedereen heeft momenten dat er gebuffelt moet worden. En juist om op DIE momenten door te zetten en wat je bereiken: DÁÁR wordt je gelukkig van. Of ben jij nu wel superdepuber gelukkig? Aanpakken, een studie kiezen die "een beetje past". Doorzetten, afmaken, en in die vier jaar leren welk onderdeel jij leuk vind. Stage in die richting. Leer je weer wat bij. De mensen die je leert kennen in dat trecjt: leer je weer wat bij. Je gaat op reis: leer je weer wat bij. etc.

Kortom: geef jezelf een ferme trap onder je kont, wordt realistisch, pak wat op en maak het af. De rest komt vanzelf. (en stel je er op dit dat dat "vanzelf" best een jaar of 5 kan duren. Of 10. Dat maakt die jaren echt niet weggegooid of minder waardevol)
Alle reacties Link kopieren
Als je na twee jaar nog niet voor jezelf hebt uitgevogeld welke studie je zou willen doen en er ook niet zeer actief mee aan de gang bent geweest (bijv. door een studiekeuzetest te maken), dan zou ik nu gewoon een inventarisatielijst maken van alle mogelijke opleidingen (die je kan doen met je vooropleiding) en langzamerhand dingen wegstrepen.

Ik heb nooit geweten wat ik wilde worden en weet dat eigenlijk nog steeds niet. Hoe dan ook, ik ben blij dat ik nu in ieder geval een diploma heb.

Ik heb eerst een hbo-opleiding twee jaar gevolgd (met marketing en media etc) maar het was voor mij geen uitdaging. Uiteindelijk ben ik Nederlands gaan studeren omdat ik wel van taal en literatuur houd. Met deze opleiding kon ik vervolgens nog alle kanten op. Van educatieve masters, tot masters communicatie- en Informatiewetenschappen (bijv. journalistiek of schrijven en vertalen), tot linguistics en letterkunde. Zo had ik in ieder geval een richting gekozen maar nog 3 jaar de tijd om een definitieve richting te kiezen.
You can breathe, you can blink, you can cry. Hell, you’re all gonna be doing that.
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:51
Waarschijnlijk niets...
Dan weet je alvast dat het uitstelgedrag is. Geen weloverwogen beslissing om een gunstiger tijd af te wachten, maar angst om aan iets nieuws te beginnen. Wil je je daardoor laten leiden?
radeloosjekoosje schreef:
16-07-2018 16:48
Misschien heb ik dan wel een onrealistisch beeld over hoe het ''grote mensen leven er aan toe gaat'' maar ik wil niet werken om te kunnen leven. Natuurlijk moet er brood op de plank komen en heb ik rekeningen die ik moet betalen, maar ik wil wel gelukkig zijn in mijn werk later. Dat hoeft niet continu te zijn, ik begrijp heus wel dat het leven niet alleen maar uit rozengeur en maneschijn bestaat en dat er altijd wel minder leuke momenten zullen zijn maar ik wil wel een droombaan. Je hebt ook gelijk, ik wil ook stoppen met jammeren en een studie volgen maar helaas weet ik niet wat
Stel, je hebt die droombaan. Hoe zien die “minder leuke momenten” er dan volgens jou uit?

Voor de een is dat facturen sturen, voor de ander praten met collega’s en voor nog een ander is het verplichte bijscholing. Probeer het eens van die kant te benaderen: wat voor werk zuigt je leeg? En waar kun je je nog overheen zetten voor het goede doel?
stroman schreef:
16-07-2018 20:12
Stel, je hebt die droombaan. Hoe zien die “minder leuke momenten” er dan volgens jou uit?

Voor de een is dat facturen sturen, voor de ander praten met collega’s en voor nog een ander is het verplichte bijscholing. Probeer het eens van die kant te benaderen: wat voor werk zuigt je leeg? En waar kun je je nog overheen zetten voor het goede doel?
maar dat weet het kind helemaal niet want ze heeft geen enkel arbeidsverleden, nog niet eens een studie afgerond. al haar gedachten over geluk en werk spelen zich af tussen haar oren
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde reageren, omdat ik iets toch vreemd vind. Je zegt dat je iets met schrijven wil doen, maar studies als Journalistiek, Communicatie en MIC zijn eigenlijk de studies bij uitstek die je direct opleiden tot een mogelijk schrijvende vak. Om ze af te wijzen, alleen vanwege een stukje opleiding die je niet leuk lijkt vind ik toch absurd.

Er zijn massa's mensen die na de studie Journalistiek juist niet voor het nieuws gaan schrijven, maar voor een tijdschrift of online blog of communicatieafdeling van een bedrijf werken bijv, of die Communicatie of MIC doen met hetzelfde resultaat. Je moet alleen ervoor zorgen dat je jijzelf al tijdens de studie profileert richting het pad waar jij naartoe wil, bv door het doen van gerelateerde stages en bijbanen, want tja, er zijn veel jongeren 'die schrijven en creatieve dingen doen leuk vinden'.

Ik zie het trouwens ook als een voordeel dat de studies zo breed zijn, juist omdat jij nog niet duidelijk weet wat je wil, en zo kan je ten minste nog verschillende kanten op. Het gaat uiteindelijk bij de studie toch meer om het opbouwen van de competenties. En dat kan je vaak bij verschillende beroepen gebruiken.
Ik heb er geen enkel probleem mee om een 24-jarige een stage bij mij te laten doen. Als die 24-jarige mij kan uitleggen wat ze in de voorgaande jaren heeft gedaan.
Ik heb er wel een probleem mee als die 24-jarige zou vertellen dat ze maar liefst 2 jaar verspild heeft als tussenjaar, om over dingen na te denken, en in die 2 jaar alleen maar parttime baantjes te hebben gedaan want fulltime werken in de supermarkt is niet leuk. Als je die 2 jaar gewoon fulltime had gewerkt in de supermarkt had dat een stuk beter op je cv gestaan. En was ongetwijfeld je motivatie om te gaan studeren, wat dan ook, heel veel groter.

Je woont nog thuis zeg je. Als je mijn dochter was geweest was je niet weggekomen met een parttime baan, zonder doel voor komend jaar, en met een verleden met schulden.

Ga gewoon studeren wat jou ligt. Een studie opent mogelijkheden voor vele banen, een hbo-studie leidt maar zelden op tot die ene specifieke baan.
Alle reacties Link kopieren
Interessant artikel over dat het vinden van je passie een slecht advies is.

https://www.theatlantic.com/science/arc ... ce/564932/
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Alle reacties Link kopieren
Welk diploma heb je nu (en wanneer) behaald?
Alle reacties Link kopieren
hamerhaai schreef:
16-07-2018 23:38
Interessant artikel over dat het vinden van je passie een slecht advies is.

https://www.theatlantic.com/science/arc ... ce/564932/
Mooi stuk! Het beschijft ook mooi waaróm het een slecht advies is. Niet omdat passies niet bestaan, en niemand zijn werk leuk vind (zoals sommigen hier op het forum lijken te geloven), maar omdat het onrealistisch is dat je uit het niks iets verzint, dat je passie is en het dan 100% leuk is.

Zelfs binnen een vakgebied heb je dit soort dingen nog TO: ik werk dus binnen de geneeskunde. Bijna alle studenten die daaraan beginnen willen een paar dingen worden: chirurg, kinderarts of tropenarts. Ik heb echt nog nooit een eerstejaars ontmoet die reumatoloog wilde worden, of MDL arts. Maar omdat je door de opleiding en co-schappen ook verplicht met dat soort specialismen in aanraking komt, blijkt toch heel vaak dat mensen dat veel leuker lijkt dan wat ze eerst in hun hoofd hadden.
Jij zegt aan de ene kant dat je alleen wilt schrijven, en aan de andere kant dat je niet in de wereld van tv en radio zit. Maar dan weet je toch nog niet eens of je dat leuk vindt? Het is prima om degelijke vakken een paar weken/maanden te doen, en dan blijkt dat je het toch wel leuk vindt, of inderdaad niet, en dan kies je je specialisatie een andere kant op. Of het blijkt dat je tekst schrijven voor radio of tv wel leuk vindt. Enz enz.

Zelfs mensen met een echte grote passie zoals topsporters die van jongs af aan hun leven in het teken van hun sport zetten, hebben onderdelen waar ze geen zak aan vinden. En hebben af en toe een periode dat ze denken ‘wil ik dit eigenlijk nog wel?’. Als je bij de eerste de beste keer dat dat gebeurt afhaakt, kom je dus nooit ergens.
Alle reacties Link kopieren
Een droombaan krijg je door een studie te doen in een vakgebied dat je aanspreekt. En dan ontdek je een gebied dat je het meest aanspreekt en specialiseer je je daarin. En dan ga je in dat gebied werken en als je hard werkt krijg je hopelijk mogelijkheden om ergens een baan te doen die jouw droombaan is. En dat verandert ook weer in de tijd en door persoonlijke omstandigheden.

Voor je een opleiding gestart bent heb je echt onvoldoende zicht op het werkveld om die droombaan te zien.

En iedere baan heeft nadelen. Daarom word je er ook voor betaald.
S-Meds schreef:
16-07-2018 20:22
maar dat weet het kind helemaal niet want ze heeft geen enkel arbeidsverleden, nog niet eens een studie afgerond. al haar gedachten over geluk en werk spelen zich af tussen haar oren
En? Dat is een prima manier om een keuze te maken.
Ik hoef niet eerst de sociale academie te doen om te weten dat ik niet blij wordt van mensen helpen.

Je doet net of ze een onbeschreven blad is. Maar ze heeft al een studie geprobeerd, ze is in therapie geweest, ze weet echt wel wat over zichzelf.
stroman schreef:
17-07-2018 08:15
En? Dat is een prima manier om een keuze te maken.
Ik hoef niet eerst de sociale academie te doen om te weten dat ik niet blij wordt van mensen helpen.

Je doet net of ze een onbeschreven blad is. Maar ze heeft al een studie geprobeerd, ze is in therapie geweest, ze weet echt wel wat over zichzelf.
Wat ik lees is iemand die een droombaan zoekt als journalist voor een leuke blad en daar meteen is zonder ook maar iets te doen wat niet leuk is. En die alle adviezen hier in de wind slaat en nooit meer terug komt.
Alle reacties Link kopieren
radeloosjekoosje schreef:
13-07-2018 12:30
Omdat ik dan hoogstwaarschijnlijk ouder zal zijn dan mijn stagiairecollega’s en misschien ook wel ouder dan mijn stagebegeleider. Gek genoeg hoor ik in mijn omgeving steeds vaker over stagiaires die worden begeleid door jonge twintigers die nog niet zo lang geleden zelf zijn afgestudeerd. Schijnbaar is dat onderdeel van je functie.

Wat maakt het in hemelsnaam uit hoe oud je stagebegeleider is? Het gaat er toch om of hij/zij het vak verstaat en je dingen kan leren? Ik heb toen ik als 22-jarige net afgestudeerde verpleegkundige in het ziekenhuis werkte ook stagiaires begeleid die mijn moeder hadden kunnen zijn. Ik kon hen dingen leren, dan maakt leeftijd toch niet uit?
Hoe ga je in de toekomst dan om met leidinggevenden die jonger zijn dan jij?
Alle reacties Link kopieren
radeloosjekoosje schreef:
12-07-2018 17:00
Iemand tips?
In jouw situatie zou ik voor mezelf nagaan wat ik iedere dag graag zou willen doen en daar mijn geld mee proberen te verdienen. Jij bent vast wel ergens beter in dan 90% van alle andere mensen. Begin je onderneming en ga daar 110% voor. Wijk af van het gebaande pad dat bestaat uit stap 1) maak opleiding af en stap 2) word en blijf loonslaaf tot je 67e. Als ik kijk naar mijn omgeving, dan leidt dat nergens toe afgezien van een stabiel, voorspelbaar en matig leven. Nu ben je nog jong. Nu heb je nog de vrijheid om iets totaal anders dan al jouw leeftijdsgenoten te gaan doen, die allemaal een HBO of WO papiertje van de lokale diplomafabriek hebben weten te bemachtigen en vervolgens elkaar de tent uit concurreren om vervelende baantjes van 2-3k per maand die zogenaamd aanzien genieten. This is your wake up call.
Don't follow me. I'm lost too..
BruinHondje schreef:
18-07-2018 01:36
In jouw situatie zou ik voor mezelf nagaan wat ik iedere dag graag zou willen doen en daar mijn geld mee proberen te verdienen. Jij bent vast wel ergens beter in dan 90% van alle andere mensen. Begin je onderneming en ga daar 110% voor. Wijk af van het gebaande pad dat bestaat uit stap 1) maak opleiding af en stap 2) word en blijf loonslaaf tot je 67e. Als ik kijk naar mijn omgeving, dan leidt dat nergens toe afgezien van een stabiel, voorspelbaar en matig leven. Nu ben je nog jong. Nu heb je nog de vrijheid om iets totaal anders dan al jouw leeftijdsgenoten te gaan doen, die allemaal een HBO of WO papiertje van de lokale diplomafabriek hebben weten te bemachtigen en vervolgens elkaar de tent uit concurreren om vervelende baantjes van 2-3k per maand die zogenaamd aanzien genieten. This is your wake up call.
Slecht advies.
Jij bent zelf “loonslaaf”?
Ik niet, ik heb altijd voor mezelf gewerkt. Heel veel geleerd, en mijn advies zou zijn:
- als je een onderneming wilt beginnen, ga dan eerst een tijd bij een of twee bedrijven in dienst om de kunst af te kijken,
- bouw eerst een netwerk op en begin dan pas voor jezelf,
- zorg voor spaargeld zodat je het je kunt permiteren om ziek te worden.

Verder: ‘een onderneming beginnen’ is niet meer wat het 25 jaar geleden was. Voor heel veel mensen betekent werken als zzp’er: de andere zzp’ers de tent uit vechten voor vervelende opdrachten voor een te laag tarief. Geen pensioen, geen arbeidsongeschiktheidsverzekering. Die zogenaamde vrijheid is schijn. Die betekent dat je je eigen tijd kunt indelen, maar dat het òf te druk is om op vakantie te gaan, òf te rustig. Het leger zzp’ers is te groot geworden. Journalistiek, marketing en lifestyle voor een tijdschrift is nu net iets wat busladingen vrouwen graag willen doen (ik niet overigens, lijkt me verschrikkelijk) en waar weinig onderscheidends aan is.

En: ikzelf ben ergens beter in dan 90 % van de andere mensen. In sommige branches is dat niet genoeg.
Advies: ga IETS doen en maak dat af. Alles is beter dan nog een jaar wachten om te beginnen met de rest van je leven.

Leren wat niet bij je past is vreselijk waardevol. Anders was ik na mijn geneeskundestudie misschien wel in het ziekenhuis gaan werken. Die coschappen (toch echt wel een significant deel van de studie) hebben me doen inzien dat dat niet zou passen. Was het leuk? Nee, echt niet. Zit ik daardoor nu wél op mijn plek? Zeker.
Alle reacties Link kopieren
strandjuttertje schreef:
17-07-2018 23:07
Wat ik lees is iemand die een droombaan zoekt als journalist voor een leuke blad en daar meteen is zonder ook maar iets te doen wat niet leuk is. En die alle adviezen hier in de wind slaat en nooit meer terug komt.
Ik ben heel blij met de ontvangen adviezen.. ik ben een paar dagen weg geweest.
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
16-07-2018 17:05
trouwambtenaar is NIET REALISTISCH. want het is geen echte baan maar een bijbaan
Ja dit. Je kan het gewoon worden door te solliciteren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven