Kinderen
alle pijlers
Dreumes topic II
dinsdag 15 mei 2018 om 13:21
Deel 2!Je kind is 1 jaar oud geworden en sinds enige tijd gebeuren er allemaal zaken waarvan je van de ene verbazing in de andere valt. Brabbelen, kruipen, slopen, lopen..
Hier kan je je verhalen en vragen kwijt. Bijvoorbeeld over:
- Eten
- Kleding
- Speelgoed
- Slapen
- Vervoer
- Uitstapjes
Laten we wel onthouden dat elke dreumes zich anders ontwikkeld. Van alle zaken die ze zich eigen maken kunnen ze er maar één per keer afhandelen
Dus als jou kleine nog niet loopt maak je dan niet druk 
maandag 16 juli 2018 om 22:46
Ik ben mijn schoonouders veel beter gaan kennen en waarderen na de geboorte van mijn dochter en de depressie die ik daarna had. Ook al begrepen ze me op dat moment niet ze boden wel de praktische steun en afleiding die ik soms even nodig had. Ook mijn schoonzus heeft regelmatig opgepast zodat ik even tijd voor mezelf kon nemen. Heel fijn en dat heeft onze relatie wel verstrekt.
Mijn moeder moet ik helaas al sinds mijn 15e missen. Mijn vader werkt nog fulltime, maar heeft ook geen behoefte om op te passen ofzo dat weet ik ook van hem. Dat zal geheid anders zijn geweest als mijn moeder er nog was. Maar omdat ik de oudste thuis was en ik na het overlijden van mijn moeder de boel draaiende hield thuis heb ik verder wel een goede band met hem, ook al kunnen we elkaar ook zo een maand niet spreken. Kon nog af en toe wel als een klein meisje bij hem uithuilen met bv verbreken van een relatie, de missende roze wolk, de depressie, enz. Mijn zusje ben ik nu ook closer mee, helemaal sinds ze een kleintje heeft die een jaar jonger is dan mijn dochter.
Mijn moeder moet ik helaas al sinds mijn 15e missen. Mijn vader werkt nog fulltime, maar heeft ook geen behoefte om op te passen ofzo dat weet ik ook van hem. Dat zal geheid anders zijn geweest als mijn moeder er nog was. Maar omdat ik de oudste thuis was en ik na het overlijden van mijn moeder de boel draaiende hield thuis heb ik verder wel een goede band met hem, ook al kunnen we elkaar ook zo een maand niet spreken. Kon nog af en toe wel als een klein meisje bij hem uithuilen met bv verbreken van een relatie, de missende roze wolk, de depressie, enz. Mijn zusje ben ik nu ook closer mee, helemaal sinds ze een kleintje heeft die een jaar jonger is dan mijn dochter.
maandag 16 juli 2018 om 23:34
We zien al onze ouders vaker dan voor dochter geboren werd 
. Dat is leuk, vooral omdat we ze nu zien als ze oppassen (1 dag in de week is opa/omadag), en dan zien wij ze een uurtje (voor/na werk, eventueel met eten) maar dochter heeft een topdag met haar grootouders. Dus ze zijn heel betrokken, zonder dat wij daar zelf heel veel tijd aan kwijt zijn. Dat klinkt berekenend, maar is het niet - het komt gewoon zo uit, en het bevalt ons allemaal heel goed.
Verder lees ik nog vrolijk mee hier, ik schrijf alleen wat minder, ik heb namelijk de halve dag een slapend jongetje op m'n borst en daar kan ik zo van genieten dat ik niet forum.
. Dat is leuk, vooral omdat we ze nu zien als ze oppassen (1 dag in de week is opa/omadag), en dan zien wij ze een uurtje (voor/na werk, eventueel met eten) maar dochter heeft een topdag met haar grootouders. Dus ze zijn heel betrokken, zonder dat wij daar zelf heel veel tijd aan kwijt zijn. Dat klinkt berekenend, maar is het niet - het komt gewoon zo uit, en het bevalt ons allemaal heel goed. Verder lees ik nog vrolijk mee hier, ik schrijf alleen wat minder, ik heb namelijk de halve dag een slapend jongetje op m'n borst en daar kan ik zo van genieten dat ik niet forum
.
dinsdag 17 juli 2018 om 00:26
Niet quoten asjeblieft.
Ik heb mijn vader al 8 jaar niet gezien en mijn moeder nu 5 jaar niet.
Mijn kindertijd bestond uit misbruik, mishandeling en verwaarlozing. Vanuit beide ouders. Dus dat zijn niet echt figuren die ik rond mijn kind wil hebben.
Dreumes heeft 1 opa en 1 oma, mijn schoonouders. En dat zijn de aller liefste mensen. Al ging het eerst wel even moeizaam met schoonmoeder toen ik vertelde dat ik een pnd had.
Maar mijn schoonouders hebben mij opgepakt als hun eigen en ik doe ook hele leuke moeder-dochter dingen.
Maar goed, daarmee ontnemen we zoon helemaal niks mee.
Paar dagen terug een dreigbrief van mijn moeder gekregen dat ze eist om dreumes te zien. En als we daar geen gehoor aan geven, dan schakelt ze de instanties zoals de kinderbescherming in.
Echt een verlies dus...
Ik heb mijn vader al 8 jaar niet gezien en mijn moeder nu 5 jaar niet.
Mijn kindertijd bestond uit misbruik, mishandeling en verwaarlozing. Vanuit beide ouders. Dus dat zijn niet echt figuren die ik rond mijn kind wil hebben.
Dreumes heeft 1 opa en 1 oma, mijn schoonouders. En dat zijn de aller liefste mensen. Al ging het eerst wel even moeizaam met schoonmoeder toen ik vertelde dat ik een pnd had.
Maar mijn schoonouders hebben mij opgepakt als hun eigen en ik doe ook hele leuke moeder-dochter dingen.
Maar goed, daarmee ontnemen we zoon helemaal niks mee.
Paar dagen terug een dreigbrief van mijn moeder gekregen dat ze eist om dreumes te zien. En als we daar geen gehoor aan geven, dan schakelt ze de instanties zoals de kinderbescherming in.
Echt een verlies dus...
dinsdag 17 juli 2018 om 06:40
Wat verdrietig bohème....
Ik vind het soms wel lastig met schoonouders. Ze zijn heel lief maar eigenwijs en niet goed te been. Elsa heeft wat speciale instructies door haar eczeem en allergieën en ze luisteren daar maar half naar. Niet uit onwil maar ze zijn licht dementerend heb ik het idee. Oma heeft altijd opgepast bij anderen en denkt het allemaal wel te weten. Doordat ze slecht te been is (kan niet makkelijk de trap op, rondje lopen kan niet door conditie etc) en zo eigenwijs is laten we ze niet alleen oppassen ook niet bij uitzonderingen.
Dat vind ik wel lastig aangezien ze het zo graag wil en de liefde er wel is.
Elsa is er nu één keer zonder ons geweest en toen is zwager erbij gebleven, met die constructie zou ik het nog wel een keer aandurven.
Ik vind het soms wel lastig met schoonouders. Ze zijn heel lief maar eigenwijs en niet goed te been. Elsa heeft wat speciale instructies door haar eczeem en allergieën en ze luisteren daar maar half naar. Niet uit onwil maar ze zijn licht dementerend heb ik het idee. Oma heeft altijd opgepast bij anderen en denkt het allemaal wel te weten. Doordat ze slecht te been is (kan niet makkelijk de trap op, rondje lopen kan niet door conditie etc) en zo eigenwijs is laten we ze niet alleen oppassen ook niet bij uitzonderingen.
Dat vind ik wel lastig aangezien ze het zo graag wil en de liefde er wel is.
Elsa is er nu één keer zonder ons geweest en toen is zwager erbij gebleven, met die constructie zou ik het nog wel een keer aandurven.
dinsdag 17 juli 2018 om 07:41
dinsdag 17 juli 2018 om 08:19
Schreeuwt en gilt jullie dreumes ook zo? Die van mij is 19 maanden nu en is al 3 maanden aan het gillen! Gek worden we ervan. Negeren lukt nauwelijks, want hij blijft gewoon schreeuwen of klampt zich aan mijn been, vooral mama (ik dus) moet het ontgelden. Het is zo ongezellig thuis, ik vind het ook oprecht niet leuk momenteel als hij thuis is.
Van de oudste, die ook heel driftig kon zijn, herken ik dit niet. Is het een fase?
Van de oudste, die ook heel driftig kon zijn, herken ik dit niet. Is het een fase?
dinsdag 17 juli 2018 om 08:22
Boheme 
Glitter, door jouw verhaal realiseer ik me dat we volgens mij al langer samen schrijven dan ik dacht, volgens mij schreven we bij het zwangerschapstopic ook al samen, kan dat?
Liever niet quoten: Hier is de band wel iets beter geworden sinds de geboorte, mede ook omdat we weer meer in de buurt zijn gaan wonen. Mijn ouders zijn toen ik jong was gescheiden, dus ik heb eigenlijk nooit echt een band gehad met mijn vader tot ik uit huis was. Het is fijn om te zien dat hij met mijn dochter wel de band opbouwt die ik als kind nooit gehad heb.
Ook met mijn schoonouders is de band beter geworden. Niet dat die eerst slecht was hoor, maar zo'n gemeenschappelijke dreumes om verliefd op te zijn helpt wel
Glitter, door jouw verhaal realiseer ik me dat we volgens mij al langer samen schrijven dan ik dacht, volgens mij schreven we bij het zwangerschapstopic ook al samen, kan dat?
Liever niet quoten: Hier is de band wel iets beter geworden sinds de geboorte, mede ook omdat we weer meer in de buurt zijn gaan wonen. Mijn ouders zijn toen ik jong was gescheiden, dus ik heb eigenlijk nooit echt een band gehad met mijn vader tot ik uit huis was. Het is fijn om te zien dat hij met mijn dochter wel de band opbouwt die ik als kind nooit gehad heb.
Ook met mijn schoonouders is de band beter geworden. Niet dat die eerst slecht was hoor, maar zo'n gemeenschappelijke dreumes om verliefd op te zijn helpt wel
dinsdag 17 juli 2018 om 08:23
Boheme
BO, ik ben hier weer een tijdje niet komen kijken, dus nog een late proficiat met je zoontje!
Ik had sowieso al een moeilijke relatie met mijn ouders wegens gebeurtenissen uit mijn jeugd en sinds zoon er is ben ik hen nog minder gaan begrijpen. Zij zijn echter wel dol op zoon en ik geef hen ook de kans een leuke band op te bouwen met hem. Maar ik heb het gevoel dat ik altijd wel in het oog moet houden of ze hem wel correct behandelen.
Maar dit is allemaal zo moeilijk uit te leggen zonder het hele verhaal te vertellen.
Schoonouders zijn erg veranderd na komst van ons zoontje. Toen ze vernamen dat ik zwanger was kwam daar weinig reactie op, zo zijn ze nu eenmaal, en ik dacht: oei die kijken binnenkort vast amper om naar hem. Maar ze zouden bijna vechten om hem het eerst te mogen knuffelen. Echt leuk om te zien.
BO, ik ben hier weer een tijdje niet komen kijken, dus nog een late proficiat met je zoontje!
Ik had sowieso al een moeilijke relatie met mijn ouders wegens gebeurtenissen uit mijn jeugd en sinds zoon er is ben ik hen nog minder gaan begrijpen. Zij zijn echter wel dol op zoon en ik geef hen ook de kans een leuke band op te bouwen met hem. Maar ik heb het gevoel dat ik altijd wel in het oog moet houden of ze hem wel correct behandelen.
Maar dit is allemaal zo moeilijk uit te leggen zonder het hele verhaal te vertellen.
Schoonouders zijn erg veranderd na komst van ons zoontje. Toen ze vernamen dat ik zwanger was kwam daar weinig reactie op, zo zijn ze nu eenmaal, en ik dacht: oei die kijken binnenkort vast amper om naar hem. Maar ze zouden bijna vechten om hem het eerst te mogen knuffelen. Echt leuk om te zien.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:30
Wij hebben ook steeds meer het gevoel dat ons eigen gezin eerst komt. (Schoon) ouders zijn leuk maar zij leven over 10-20 jaar niet meer en wij zijn dan nog steeds een gezin dat het samen doet. Soms komen ze met gekke dingen en daar gaan we gewoon niet mee in omdat het voor ons als gezin geen meerwaarde heeft.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:32
newspaper schreef: ↑17-07-2018 08:19Schreeuwt en gilt jullie dreumes ook zo? Die van mij is 19 maanden nu en is al 3 maanden aan het gillen! Gek worden we ervan. Negeren lukt nauwelijks, want hij blijft gewoon schreeuwen of klampt zich aan mijn been, vooral mama (ik dus) moet het ontgelden. Het is zo ongezellig thuis, ik vind het ook oprecht niet leuk momenteel als hij thuis is.
Van de oudste, die ook heel driftig kon zijn, herken ik dit niet. Is het een fase?
Ja soms gilt ie veel. Wat hier helpt is terug fluisteren en sssst zachtjes zeggen. En afleiden met speelgoed, een langslopende hond of een beker water werkt ook.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:35
Zijn jullie verder erg veranderd nu je moeder bent? Ik ben wel anders tegen zaken aan gaan kijken, ook door mn burn out die ik heb gekregen mede door het moederschap en de lastige start en de therapie die ik heb gevolgd ben ik wel veranderd.
Ik kan beter relativeren, heb meer rust gevonden in mezelf en geniet van ons gezin.
Uiteindelijk denk ik dat het moederschap me een mooier mens heeft gemaakt en me heeft gedwongen bepaalde zaken uit het verleden op te pakken. Ik zou nog meer kunnen leren in therapie maar daar ga ik na mn zwangerschap verder mee.
Ik kan beter relativeren, heb meer rust gevonden in mezelf en geniet van ons gezin.
Uiteindelijk denk ik dat het moederschap me een mooier mens heeft gemaakt en me heeft gedwongen bepaalde zaken uit het verleden op te pakken. Ik zou nog meer kunnen leren in therapie maar daar ga ik na mn zwangerschap verder mee.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:38
Sla je aan op de slagroom?
Ik heb idd ook in een ‘zwanger worden’, ‘uitgerekend in ...’ en ‘baby’s van maand ..’ geschreven. Ik heb het van de slagroom wel eens eerder geschreven. Mijn moeder heeft het ook bij een baby van mijn zus gedaan. Pasgeboren op de koffie en ‘hup’ een lik slagroom in het mondje. "Het is toch melk?" 
Had je toen deze Nick al?
dinsdag 17 juli 2018 om 08:38
Hier gelukkig (nog) weinig gegil. Vanmorgen voelde ik me wel een echte loedermoeder. Elsa liep op blote voeten buiten en ineens begon ze te huilen, ik vond dat ze zich niet zo moest aanstellen omdat ik dacht dat ze haar speelgoedje wilde die ik weg had gelegd. Na een korte knuffel heb ik haar in de buggy gezet en zijn we naar het kdv gelopen, toen was het ook oké. Zie ik daar dat ze allemaal bloed onder haar voet heeft verder zag ik niks zitten dus denk dat het er al weer uit was maar vraag me nu af of ik toch niet nog beter had moeten kijken...
verder zag ik niks zitten dus denk dat het er al weer uit was maar vraag me nu af of ik toch niet nog beter had moeten kijken...
dinsdag 17 juli 2018 om 08:40
Hier is het contact met (schoon)ouders vertienvoudigd, van ongeveer 1 keer per maand naar meerdere keren per week. Vind het heel mooi en fijn om te zien hoeveel er van onze zoon wordt gehouden.
Ook ben ik wel milder geworden naar mijn eigen ouders toe. Heb niet zo’n fijne jeugd gehad, heb heel lang gedacht dat ze niet van me hielden, nu zie ik wel in dat ze, ondanks hun onvermogen om dat te uiten op een manier die ik nodig had, wel degelijk van me hielden en ook maar gewoon hun best deden.
Ook ben ik wel milder geworden naar mijn eigen ouders toe. Heb niet zo’n fijne jeugd gehad, heb heel lang gedacht dat ze niet van me hielden, nu zie ik wel in dat ze, ondanks hun onvermogen om dat te uiten op een manier die ik nodig had, wel degelijk van me hielden en ook maar gewoon hun best deden.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:46
Glitter: Nee, ik bedoel het 'Wat niemand je vertelt als je zwanger bent' (het duurde even voordat ik weer op de titel kwam). Van de een op de andere dag na de bevalling was je verdwenen (als jij dat was). Ik had deze nick toen al, maar dan met een ander jaartal erachter.
Envelop, arme Elsa. Die dingen gebeuren hoor. Ik heb ook wel eens gedacht dat ze zich wat aanstelde en dan had ze een paar uur later opeens een bult op haar hoofd.
Hier geen gegil gelukkig.
Envelop, arme Elsa. Die dingen gebeuren hoor. Ik heb ook wel eens gedacht dat ze zich wat aanstelde en dan had ze een paar uur later opeens een bult op haar hoofd.
Hier geen gegil gelukkig.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:50
Envelop schreef: ↑17-07-2018 08:35Zijn jullie verder erg veranderd nu je moeder bent? Ik ben wel anders tegen zaken aan gaan kijken, ook door mn burn out die ik heb gekregen mede door het moederschap en de lastige start en de therapie die ik heb gevolgd ben ik wel veranderd.
Ik kan beter relativeren, heb meer rust gevonden in mezelf en geniet van ons gezin.
Uiteindelijk denk ik dat het moederschap me een mooier mens heeft gemaakt en me heeft gedwongen bepaalde zaken uit het verleden op te pakken. Ik zou nog meer kunnen leren in therapie maar daar ga ik na mn zwangerschap verder mee.
Ik ben wel veel veranderd en maak nu weer verandering mee. Mijn wereld is kleiner geworden en dat geeft rust.
Maar ik merk wel dat alle verschillende rollen die ik heb mij te veel worden. Ik ben moeder, werkgever, huishoudster, kok, algemeen huismanager, vriendin, netwerker en ook degene die alle los liggende taken/doelen/afspraken moet onthouden. Hierdoor vind ik mijn werk en mijn huishouden niet meer leuk. Ik denk dat ik overspannen ben. Sinds deze week heb ik mijn werk uren gehalveerd. Ik kook niet meer en als iets niet in de agenda staat of in het mandje van bol ligt dan gebeurt het niet. Ook ga ik niet meer naar netwerkdingen en heb ik voor (klant)contact een nieuw iemand aangenomen.
Mijn man kookt nu. Dat is voor hem, naast zijn werk best een opgave. Hij pakt niet zo snel of handig dingen aan. Gister deed ie de was en pikte hij mijn mooie bh uit de waslading om het in een waszakje te doen. Dat, lieve dames, heeft mij 10 jaar gekost om hem aan te leren. Ik was oprecht verbaast dat ie het deed
dinsdag 17 juli 2018 om 08:54
fiona2018 schreef: ↑17-07-2018 08:46Glitter: Nee, ik bedoel het 'Wat niemand je vertelt als je zwanger bent' (het duurde even voordat ik weer op de titel kwam). Van de een op de andere dag na de bevalling was je verdwenen (als jij dat was). Ik had deze nick toen al, maar dan met een ander jaartal erachter.
Envelop, arme Elsa. Die dingen gebeuren hoor. Ik heb ook wel eens gedacht dat ze zich wat aanstelde en dan had ze een paar uur later opeens een bult op haar hoofd.
Hier geen gegil gelukkig.
Ooh ja. Ik was bang voor herkenning en dacht dat ik na de bevalling geen behoefte meer had aan Viva. Toen had ik wel een slecht humeur hoor
Zwanger zijn was niet zo leuk voor mij.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:55
Envelop schreef: ↑17-07-2018 08:38Hier gelukkig (nog) weinig gegil. Vanmorgen voelde ik me wel een echte loedermoeder. Elsa liep op blote voeten buiten en ineens begon ze te huilen, ik vond dat ze zich niet zo moest aanstellen omdat ik dacht dat ze haar speelgoedje wilde die ik weg had gelegd. Na een korte knuffel heb ik haar in de buggy gezet en zijn we naar het kdv gelopen, toen was het ook oké. Zie ik daar dat ze allemaal bloed onder haar voet heeft
Kan gebeuren meid.
dinsdag 17 juli 2018 om 08:58
Deze zin heeft me aan het denken gezet. Bedankt hiervoor.
Zelf ben ik ook wel veranderd sinds ik moeder ben. Rustiger. Ik kan beter relativeren. En ik ben vooral gaan beseffen dat ik moet doen wat mij gelukkig maakt.
dinsdag 17 juli 2018 om 09:00
Geldt dat niet voor ons allemaal?GlitterCupcake schreef: ↑17-07-2018 08:54.. Toen had ik wel een slecht humeur hoor
dinsdag 17 juli 2018 om 09:03
Hier veel gegil, zowel uit enthousiasme (dan is het echt gíllen) als uit frustratie en dat is meer gekrijs. Gillen vind ik geen probleem, bij gekrijs negeer ik het als het is omdat hij iets niet mag of probeer ik hem zover te krijgen dat hij duidelijk maakt waarom als het voor mij niet duidelijk is. Dat doe ik al heel lang en begint nu soms zijn vruchten af te werpen, en even vaak ook niet.
Ik ben heel erg veranderd sinds ik moeder ben. Of er worden ineens veel meer facetten van mijn persoonlijkheid aangeboord, dat kan ook.
Ik ben heel erg veranderd sinds ik moeder ben. Of er worden ineens veel meer facetten van mijn persoonlijkheid aangeboord, dat kan ook.
