Uit destructieve relatie gestapt

Na een 1.5 jaar een relatie gehad te hebben met heel mooie momenten maar helaas ook heel veel ruzies, eindigt het verhaal hier definitief. Heb al paar keer meegeschreven in topics over destructieve relaties maar nu is het echt ten einde. Mijn ex (Dit doet pijn) is iemand met een heuse handleiding. In het begin erg claimerig en jaloers geweest. Uiteindelijk is hij (op mijn vraag) zo hard veranderd dat hij van zwart naar wit is gegaan. Ik leek hem weinig te boeien, hij wou plots meer vrijheid, stappen gaan,... Hij vindt dat ik hem niet goed aanvoel op bepaalde momenten. Ik vind dat hij problemen maakt om kleine nutteloze dingen. Ik kan er niet genoeg voor hem zijn en dan wordt hij boos, durft hij wel eens te schelden waardoor alle ruzies escaleren. Hij heeft de neiging om ook alles in mijn schoenen te schuiven. "Ja maar als jij zo had gereageerd dan was er niets aan de hand." Communicatie verloopt barslecht. Ik vind hem soms op het manipulerende af. Ik was in het begin een zelfzekere vrouw die haar grenzen duidelijk bewaakte. Nu rest slechts een onzeker meisje dat zich telkens schuld laat aanpraten.
En toch, wat ga ik hem missen. Op seksueel vlak nog nooit zo'n klik gehad. Nog nooit een man ontmoet die zo over zijn gevoelens kon praten en zich kwetsbaar durfde opstellen. Zo fijne momenten samen beleefd. Ik weet dat het beter is. We weten het allebei. We worden niet gelukkig van mekaar. Heb al zoveel geprobeerd om hem beter aan te voelen maar ik loop op eieren.
Ik ben bang om alleen te zijn. Bang om niemand meer te vinden. Ik ben 32 jaar. Waar ga ik nog iemand vinden? Als hij zou zeggen; kom we proberen het nog een keertje zou ik terug rennen. Ik ben zwak.. Ik ga hem missen. Maar het is beter zo.
Hoop met dit topic wat steun te vinden. Op sommige momenten in de relatie heb ik echt beseft dat hij me niet gelukkig maakt, dat ik veel beter verdien. Dat hij eigenschappen heeft die ik niet zoek in een man. Maar nu kan ik enkel huilen, heb ik pijn en mis ik hem.

iris1969 schreef: ↑

19-07-2018 12:30

Ik heb je even geloept omdat je zelf ook schrijft dat je in eerdere topics over disfunctionele of destructieve relaties hebt meegeschreven en ik zie duidelijk een patroon bij jou: je vorige ex was waarschijnlijk toxisch en deze is het uit eerdere posts te lezen waarschijnlijk ook.

Je zal nu moeten afkicken van alle drama's en natuurlijk heb je ook liefdesverdriet over de mooie tijden. Dat is altijd naar en verdrietig.

Heb je goede ondersteuning in je naaste kring?

Mijn ex waar ik 8 jaar mee samen was loog over alles. De liefde langs mijn kant was op, was genoeg gekwetst geweest. Mijn ex nu heeft een goed hart maar een naar verleden dat hem getekend heeft vermoed ik. Ik kon hem gewoon niet geven wat hij zocht. Hij heeft heel.veel nodig. Als ik een andere reactie gaf dan wat hij voor ogen had werd het ruzie. Hij heeft 100x gezegd dat wij niet samen passen, dat het botst,... Ik hield me voor dat ik gelukkig was maar was het niet. Een andere vrouw had allang gezegd: als jij niet gelukkig met me bent Dan zoek maar een ander.
Mijn andere ex had na 2 maanden iemand nieuw. Deed me niks. Als ik bij deze ex daaraan denk dan word ik gek. Doet me zoveel pijn Dat hij nu contacten gaat zoeken met andere vrouwen waarschijnlijk. De liefde is nog niet op.
Hij ziet hier ook vanaf. Hij denkt dat als we samen horen we na een periode van rust elkaar weer zullen vinden.
Ik heb wel wat mensen waar ik op kan terugvallen maar zij hebben ook hun eigen leven en kunnen niet altijd paraat staan. Vandaag begint mijn vakantie. 2 weken. 2 weken die ik met hem zou spenderen.
Het doet zoveel pijn.

Dankjewel Iris om hier zoveel moeite in te steken. Het klopt ook wat je zegt... We hebben nu gewoon op een mooie manier afscheid genomen. Mooi, respectvol. En dat maakt het precies eens zo pijnlijk. Ik wou dat ik die woede terug voelde die hij mij bezorgde als hij weer eens alles in mijn schoenen schoof. Zou het allemaal wat makkelijker en draaglijker maken.