Onzeker..
vrijdag 31 augustus 2018 om 12:17
Dag allemaal... hierbij wil ik graag mijn verhaal doen....
Ik heb een relatie van 4 jaar met een super leuke jongen die een zoontjr van 6 heeft met iemand anders... de moeder van zijn kind is altijd jaloers geweest op ons omdat ze nogsteeds gevoelens voor de vader had maar tussen hun niet ging door veel ruzies enz.... nou is ze 4 jaar bezig om om mij zwart te maken en hem ook door te zeggen dat hij niet omkijkt naar zijn kind. Zijn kind is door jeugdzorg bij de moeder meegenomen omdat ze veel fouten maakte en het kindje woont nu bij de oma ( moeder van mijn vriend) al een jaar of 3. Nu word ik steeds onzeker door haar omdat ze allemaal van die walgelijke dingen over me zegt zoals dat ik de alsof ik de moeder ben van hun kinderen. Ik heb een hele goeie band met hun zoontje en hij word ook regelmatig verwent door mij en hij houd ook heel veel van mij! We hebben gewoon een super band samen!! Ze zegt ook van die dingen dat ik naakt foto's stuur naar andere terwijl dat niet zo is, en van die dingen loopt te zeggen dat mijn vriend contact met haar zoekt en balbablabla... jullie kennen het wel kinderachtig.... maar wat ze niet begrijpt is dat ze mij pijn daar mee doet en onzeker maakt .... het boeit haar helemaal niks.... ze was ook expres zwanger geworden om mijn vriend vij der te houden maar zoals jullie al weten houd een kind niet de vader bij de moeder... domme fout van haar dus... ze waren al uit elkaar na dat ze zwaner was en pas na 7 maanden vertelde ze dat ze zwanger was... zo een meisje is het... ik word onzeker van mezelf en mijn relatie door haar en voel me heel erg down...
Ik heb een relatie van 4 jaar met een super leuke jongen die een zoontjr van 6 heeft met iemand anders... de moeder van zijn kind is altijd jaloers geweest op ons omdat ze nogsteeds gevoelens voor de vader had maar tussen hun niet ging door veel ruzies enz.... nou is ze 4 jaar bezig om om mij zwart te maken en hem ook door te zeggen dat hij niet omkijkt naar zijn kind. Zijn kind is door jeugdzorg bij de moeder meegenomen omdat ze veel fouten maakte en het kindje woont nu bij de oma ( moeder van mijn vriend) al een jaar of 3. Nu word ik steeds onzeker door haar omdat ze allemaal van die walgelijke dingen over me zegt zoals dat ik de alsof ik de moeder ben van hun kinderen. Ik heb een hele goeie band met hun zoontje en hij word ook regelmatig verwent door mij en hij houd ook heel veel van mij! We hebben gewoon een super band samen!! Ze zegt ook van die dingen dat ik naakt foto's stuur naar andere terwijl dat niet zo is, en van die dingen loopt te zeggen dat mijn vriend contact met haar zoekt en balbablabla... jullie kennen het wel kinderachtig.... maar wat ze niet begrijpt is dat ze mij pijn daar mee doet en onzeker maakt .... het boeit haar helemaal niks.... ze was ook expres zwanger geworden om mijn vriend vij der te houden maar zoals jullie al weten houd een kind niet de vader bij de moeder... domme fout van haar dus... ze waren al uit elkaar na dat ze zwaner was en pas na 7 maanden vertelde ze dat ze zwanger was... zo een meisje is het... ik word onzeker van mezelf en mijn relatie door haar en voel me heel erg down...
vrijdag 31 augustus 2018 om 13:08
tuurlijk wel, is toch goed geregeld zo oma kan ook wel voor 2 kids zorgen
Lorem Ipsum
vrijdag 31 augustus 2018 om 15:32
Hé wat onaardig allemaal! Ze vraagt toch om hulp?
To, je kan naar je huisarts gaan en je gevoelens daar bespreken. Hij/zij kan je eventueel doorverwijzen naar een vertrouwenspersoon of een psycholoog.
Ik kan me goed voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt. Je probeert het beste te doen en dat is heel knap. Helaas is dit een onnatuurlijke situatie, dus lijkt het mij verstandig dat je hulp of begeleiding zoekt. Niet alleen voor de situatie maar ook voor jezelf!
To, je kan naar je huisarts gaan en je gevoelens daar bespreken. Hij/zij kan je eventueel doorverwijzen naar een vertrouwenspersoon of een psycholoog.
Ik kan me goed voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt. Je probeert het beste te doen en dat is heel knap. Helaas is dit een onnatuurlijke situatie, dus lijkt het mij verstandig dat je hulp of begeleiding zoekt. Niet alleen voor de situatie maar ook voor jezelf!
Het leven is te kort om te lang op de verkeerde plek te blijven.