Napraattopic Deel 103
dinsdag 28 augustus 2018 om 20:45
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP. Lees hier de OP van het Napraattopic: overig/napraattopic-op/list_messages/249598 Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Even ter herinnering: Hinten en hengelen naar eerdere nicks is niet toegestaan.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod. team
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP. Lees hier de OP van het Napraattopic: overig/napraattopic-op/list_messages/249598 Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Even ter herinnering: Hinten en hengelen naar eerdere nicks is niet toegestaan.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraatplezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod. team
Vrijheid van meningsuiting betekent NIET dat je alles maar op het forum neer mag pennen.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
Bij vragen over beleidskeuzes kun je terecht op het 'vraag het de mods' topic.
zaterdag 1 september 2018 om 18:07
Ja wellicht wel, het zal ook wel een mix zijn van cultuur en karakter dat ik zo ben en denk. Het is niet per se uit iets sentimenteels/emotioneels maar het is ook idd wel manier om beetje overzicht te houden. En ja ook wel een overtuiging dat je je dient aan te passen aan de meerderheid, als je zelf beetje een rare bent en dus best aardig af wijkt.Head* schreef: ↑01-09-2018 18:01Vind ik ook.
Strikje, ik lees soms over je worsteling en bewonder je openheid en je onsentimentele houding. Maar gun je ook wel wat meer compassie met jezelf. Ik heb nog nooit iets van je gelezen waardoor ik dacht "naar mens" of "slecht mens". Ook al heb je zelf een rol gespeeld in hoe het nu met je gaat, je verdient wel een kans op iets fijners, op verbetering.
Is dat harde, ik verdien het niet, een manier om overeind te blijven?
En misschien als ik de overtuiging had dat een andere weg, dus toe geven aan, me verlichting zou brengen dat ik het zou doen/had gedaan. Maar dat denk ik eerlijk gezegd niet zo. Ik blijf gewoon proberen hoor zo goed en kwaad als het gaat, om nieuwe sociale interactie aan te gaan etc. Alleen blijft het onbestemd gevoel wel maar ja, ik denk dat het leven voor veel mensen maar gewoon gebeurt.
zaterdag 1 september 2018 om 18:08
strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 17:44Wat ze dan niet zien is dat ik buiten het werk om dus niks doe, aan de medicatie zit om uberhaupt naar buiten te durven etc en niet van nature kan slapen, en inmiddels ook een beetje te veel drink om van alles weg te dringen.
Maar goed, dat hoeft van mij ook niet dat ze dat zien want dat wil ik ook totaal niet, maar ik voel wel altijd zo'n opvlammen van pure haat als ik iemand zo iets hoor verkondigen.
Het is helemaal aan jezelf hoe je wilt leven en omgaan met je eigen zielenpijn maar het kan best link zijn om door te lopen tot je echt niet meer kan.
Zelf ben ik veel te lang doorgegaan, bij mij kwam dat voort uit eigenwijsheid die zowel mijn kracht als mijn valkuil bleek te zijn.
Door een gebeurtenis die volledig los stond van wat er met mij aan de hand was stortte mijn leven in, en ik ben nu nog steeds scherven aan het ruimen.
Pas je op dat jou ook niet zoiets gaat gebeuren ? Niet alles heb je in de hand, hoe taai je ook bent.
nounou
zaterdag 1 september 2018 om 18:10
Luduvudu bv...kan dezelfde symptomen hebben als een burn out.
Alleen bij liefdesverdriet duren die symptomen minder lang dan bij een burn out (hoop ik voor diegene).
zaterdag 1 september 2018 om 18:11
De bekendste labels als depressie en ADHD hebben medicatie aan zich verbonden. Dus dat vind ik erg onlogisch dat je dat denkt.
zaterdag 1 september 2018 om 18:13
En zij gaat dit aan jou openbaren met welke reden precies? Wat een ordinaire nieuwsgierigheid stel jij hier tentoon. Heb jij daar een diagnose voor gekregen?
zaterdag 1 september 2018 om 18:13
strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 18:07Ja wellicht wel, het zal ook wel een mix zijn van cultuur en karakter dat ik zo ben en denk. Het is niet per se uit iets sentimenteels/emotioneels maar het is ook idd wel manier om beetje overzicht te houden. En ja ook wel een overtuiging dat je je dient aan te passen aan de meerderheid, als je zelf beetje een rare bent en dus best aardig af wijkt.
En misschien als ik de overtuiging had dat een andere weg, dus toe geven aan, me verlichting zou brengen dat ik het zou doen/had gedaan. Maar dat denk ik eerlijk gezegd niet zo. Ik blijf gewoon proberen hoor zo goed en kwaad als het gaat, om nieuwe sociale interactie aan te gaan etc. Alleen blijft het onbestemd gevoel wel maar ja, ik denk dat het leven voor veel mensen maar gewoon gebeurt.
Klinkt alsof je voor jezelf een manier hebt gevonden om met je eigenheid om te gaan die werkt. Misschien is het niet ideaal, maar het werkt.
Ik vind dat zelf nog steeds lastig, de balans vinden tussen me aanpassen en mezelf zijn. Zijn "zoals men is" vind ik steeds moeilijker.
zaterdag 1 september 2018 om 18:14
En dat lees jij er dan weer zelf in.strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 17:39Tja dat lees je er dan zelf in.
En jouw post klinkt ook wel veroordelend, als in 'als je wel werkt dan zal het wel niet zo erg zijn'.
Wel denk ik dat mensen die werken ondanks forse problemen vinden dat mensen die niet werken slapjanussen zijn.
Als ik jou lees denk ik vooral: stop hiermee, je maakt jezelf (nog verder) kapot.
Ik heb de keuze gemaakt mezelf niet (nog verder) kapot te maken.
When arguing with a fool, first make sure the other isn't doing the same thing.
David Dunning
David Dunning
zaterdag 1 september 2018 om 18:15
Maar jij zat thuis wel aan de medicatie schreef je, dus ik ging ervan uit dat het niet 1 van de bekende stoornissen kon zijn waar je dus die medicatie voor kreeg.strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 18:11De bekendste labels als depressie en ADHD hebben medicatie aan zich verbonden. Dus dat vind ik erg onlogisch dat je dat denkt.
zaterdag 1 september 2018 om 18:16
Ik vind het ook steeds lastiger hoor. Het is ook steeds vervreemdender (is dat een woord, vast niet). Hoe ouder je wordt hoe meer je vaak gaat af wijken als je het geijkte pad niet volgt (willen of kunnen).Head* schreef: ↑01-09-2018 18:13Klinkt alsof je voor jezelf een manier hebt gevonden om met je eigenheid om te gaan die werkt. Misschien is het niet ideaal, maar het werkt.
Ik vind dat zelf nog steeds lastig, de balans vinden tussen me aanpassen en mezelf zijn. Zijn "zoals men is" vind ik steeds moeilijker.
zaterdag 1 september 2018 om 18:17
ze hoeft helemaal niet aan mijn te openbaren. neem je even een slok water want je schiet nu echt helemaal uit je slof om niks.
zaterdag 1 september 2018 om 18:18
zaterdag 1 september 2018 om 18:19
Ik heb echt geen idee wat je bedoelt met 'thuis' in deze context. Ik bedoel het niet eens lullig (al maakt me het ook niet uit of het zo over komt, want ik vind je heel erg onoprecht en dat is het probleem ook niet eens, maar geef gewoon toe zonder dat slecht zittend masker van bezorgdheid als je iets wil weten) maar het is voor mij echt niet te volgen hoe je voor mij volstrekt onlogische dingen combineert en er een "conclusie" uit trekt.
zaterdag 1 september 2018 om 18:20
Je denkt en je neemt aan. Maar dat is niet uit oprechte interesse, maar dient slechts als munitie voor een volgende vreselijk domme post vol waardeoordelen en foutieve aannames van je.
zaterdag 1 september 2018 om 18:20
Tja, dat is dan ook weer jouw conclusie (en dus heeft het weinig zin om hier nog op door te gaan want het wordt cirkel nu). Anyway, dan ga je er van uit dat ik zonder werk blijer zou zijn. Ik ga daar dus niet van uit.Solomio schreef: ↑01-09-2018 18:14En dat lees jij er dan weer zelf in.
Wel denk ik dat mensen die werken ondanks forse problemen vinden dat mensen die niet werken slapjanussen zijn.
Als ik jou lees denk ik vooral: stop hiermee, je maakt jezelf (nog verder) kapot.
Ik heb de keuze gemaakt mezelf niet (nog verder) kapot te maken.
zaterdag 1 september 2018 om 18:22
Dit wilde ik zeggen maar kreeg het niet zo duidelijk geformuleerd. Het kan mij weinig schelen hoor wat Loullah denkt of vindt, om dat ik haar niet serieus neem. Maar dat dit haar echte bedoeling is is wel duidelijk.
zaterdag 1 september 2018 om 18:23
Ja, herkenbaar. Als ik echt mijn eigen pad zou kunnen volgen zou mijn leven er heel anders uitzien. En dan toch maar telkens proberen mee te draaien in de normale maatschappij, met een normale baan. En wel telkens onderuit gaan. Waarom ik toch maar daarmee blijf doorgaan weet ik niet precies. Het bekende in vertrouwd en het onbekende eng? Ik vind mezelf een loser als ik echt zou toegeven dat ik dat niet kan?strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 18:16Ik vind het ook steeds lastiger hoor. Het is ook steeds vervreemdender (is dat een woord, vast niet). Hoe ouder je wordt hoe meer je vaak gaat af wijken als je het geijkte pad niet volgt (willen of kunnen).
Vervreemdend verwoord dat heel goed.
anoniem_369988 wijzigde dit bericht op 01-09-2018 18:27
2.56% gewijzigd
zaterdag 1 september 2018 om 18:25
Vooral ook niet doen. Dit is zo'n huichelachtig persoon die lief doet, meeleeft en je je verhaal laat vertellen om vervolgens op te staan en jouw verhaal gebruikt om zelf in de belangstelling te staan en interessant te willen zijn.strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 18:22Dit wilde ik zeggen maar kreeg het niet zo duidelijk geformuleerd. Het kan mij weinig schelen hoor wat Loullah denkt of vindt, om dat ik haar niet serieus neem. Maar dat dit haar echte bedoeling is is wel duidelijk.
zaterdag 1 september 2018 om 18:26
Ana_Isabel** schreef: ↑01-09-2018 18:24Bleh... Mijn kat is nog invoelender dan sommige mensen hier. En die hoef je niet eens wat uit te leggen.
Goed bruggetje naar poezenplaatjes.
zaterdag 1 september 2018 om 18:27
Kippenvel krijg ik van jouw post!strikjemetstippels schreef: ↑01-09-2018 17:46Nou je hebt natuurlijk wel een waarde oordeel, niet dat dat erg is maar je mag er best eerlijk om zijn.
Nope, geen diagnose, heb besloten dat ik dat toch niet wil. En nee, ik diagnosticeer mij zelf niet, maar ik ben intelligent genoeg om logisch na te denken en in te zien waar ik last van heb en dat kan eventueel liggen in een omkaderd probleem (=diagnose), maar dat vind ik helemaal niet interessant. Of je het nu omlijst of niet, het blijft een schilderij (Pollock denk ik meteen aan, als ik een schilderij zou moeten beschrijven dat lijkt op mijn geestelijk gesteldheid).
Mijn zoon zou dit geschreven kunnen hebben.