Gamen
zondag 2 september 2018 om 16:30
Hallo,
Graag wil ik iets delen met jullie om jullie ervaringen/hoe er mee om te gaan,.. te kunnen lezen zodat deze me hopelijk helpen.
Ik woon sinds 6maanden samen met mijn vriend. Ik merk vooral de laatste maand dat hij dingen op zichzelf wil doen, hij gamed dan vooral. Hij spendeerd om te dag tijd op zijn xbox, lijkt opzich niet veel maar de overige dagen zit hij voor de tv, op zijn gsm, of zit hij uren (ja uren) op het toilet met zijn nintendo switch.
Nu, ieder zijn hobby, ik game ook wel eens (max 2dagen per week, 2u) dus dit van hem zal ik nooit afnemen.
Alleen te veel is te veel, hij spendeert geen tijd meer met mij, ofwel valt hij in slaap van verveling ofwel zit hij er bij met een zure lip. Zijn verklaring hiervoor is dat hij niet vind dat hij leuke dingen met mij moet doen omdat hij mij al dagelijks ziet. Of omdat hij nu eenmaal geen buitenmens is, ik hoef niet dagelijks buite iets leuks te gaan doen maar 7/7 binnen(buiten onze jobs) zitten is niets voor mij, toch zit ik vaker binnen voor hem dan buiten. Dat hij niet graag naar buiten gaat, oke dat kan, maar een relatie is geven en nemen? Nee? Maar als we thuis dan iets doen valt hij zoals hier boven geschreven, in slaap of zit hij met een zure lip.
Voor het huishouden sta ik ook helemaal alleen, wat opzich niet zo erg is maar ik heb al 12jaar pijn in mijn gewrichten (ze vinden niet wat het is dus het is er maar mee leren leven) dus sommige dagen kan ik niets doen thuis, hij helpt me dan niet omdat hij dan niet kan gamen. Hij zal eerder commentaar geven op het feit dat ik eens iets niet kan doen in plaats van het even zelf tedoen of me te helpen..
Nu, reacties met ''dump hem'' in heb ik niet nodig, ik zoek vooral hulp om de dingen misschien anders te zien en hoe ik er mee kan omgaan, betere regels te maken die blijven duren (meestal geeft hij na 2 weken op) dus ik ben benieuwd naar wat jullie gaan zeggen!
Alvast bedankt
Graag wil ik iets delen met jullie om jullie ervaringen/hoe er mee om te gaan,.. te kunnen lezen zodat deze me hopelijk helpen.
Ik woon sinds 6maanden samen met mijn vriend. Ik merk vooral de laatste maand dat hij dingen op zichzelf wil doen, hij gamed dan vooral. Hij spendeerd om te dag tijd op zijn xbox, lijkt opzich niet veel maar de overige dagen zit hij voor de tv, op zijn gsm, of zit hij uren (ja uren) op het toilet met zijn nintendo switch.
Nu, ieder zijn hobby, ik game ook wel eens (max 2dagen per week, 2u) dus dit van hem zal ik nooit afnemen.
Alleen te veel is te veel, hij spendeert geen tijd meer met mij, ofwel valt hij in slaap van verveling ofwel zit hij er bij met een zure lip. Zijn verklaring hiervoor is dat hij niet vind dat hij leuke dingen met mij moet doen omdat hij mij al dagelijks ziet. Of omdat hij nu eenmaal geen buitenmens is, ik hoef niet dagelijks buite iets leuks te gaan doen maar 7/7 binnen(buiten onze jobs) zitten is niets voor mij, toch zit ik vaker binnen voor hem dan buiten. Dat hij niet graag naar buiten gaat, oke dat kan, maar een relatie is geven en nemen? Nee? Maar als we thuis dan iets doen valt hij zoals hier boven geschreven, in slaap of zit hij met een zure lip.
Voor het huishouden sta ik ook helemaal alleen, wat opzich niet zo erg is maar ik heb al 12jaar pijn in mijn gewrichten (ze vinden niet wat het is dus het is er maar mee leren leven) dus sommige dagen kan ik niets doen thuis, hij helpt me dan niet omdat hij dan niet kan gamen. Hij zal eerder commentaar geven op het feit dat ik eens iets niet kan doen in plaats van het even zelf tedoen of me te helpen..
Nu, reacties met ''dump hem'' in heb ik niet nodig, ik zoek vooral hulp om de dingen misschien anders te zien en hoe ik er mee kan omgaan, betere regels te maken die blijven duren (meestal geeft hij na 2 weken op) dus ik ben benieuwd naar wat jullie gaan zeggen!
Alvast bedankt
zondag 2 september 2018 om 23:11
Hmm, begrijp absoluut de reacties hier maar ik hoopte er op om koppels te vinden die dit ook meegemaakt hadden en er wel uitgeraakt waren.. Toen hij me het antwoord gaf dat de xbox meer interessant en amusumentvoller is zei ik dat ik dan op de tweede plaats kwam, hij antwoorde met '' nee dan zette ik het wel elke dag aan'' terwijl hij het volledige plaatje niet bekijkt, hij denkt dat ik bedoel dat hij teveel tijd aan zijn xbox besteed wat niet het geval is, als het zich alleen tot xbox beperkte en hij de andere dagen nog met mij besteden kon ik er absoluut mee leven..
Nu over het huishouden, als ik dan met al de pijn die ik heb er toch aan begin (ik heb een gigantische hekel aan rommel) helpt hij me wel maar ik moet de eerste stap wel zetten, als ik dan teveel heb gedaan dus ook meer pijn heb zeurt hij dat ik moet leren stil zitten... Dus ik moet opruimen maar stilzitten tegelijk?
Moet wel zeggen dat hij thuis vroeger de luxe had om nooit te helpen, hij mogt de hele dag op zijn kamer gamen vandaar dat ik dus denk dat hij dat als. '' normaal'' ziet en ik wil dat hij duidelijk inzit dat thuis wonen en samenwonen niet hetzelfde is.
Over de vraag hoe we dit deden toen we nog niet samenwoonden, hij woonde een eindje van mij weg dus we hebben even bij mijn ouders ingewoond tot hij hier een vaste job had, met als gevolg dat zijn spullen (dus ook zijn xbox) nog thuis stonden, toen werd er amper tot niet gegamed en dat ginng prima.. Hij miste het niet, we gingen nog dingen doen...
Tot hij iemand leerde kennen die ook veel interesse had in het spel dat hij speelt, nu moet die persoon nog maar smsen en hij laat alles vallen. Ik steek de schuld absoluut niet bij die persoon hoor, het is aan mijn vriend nog altijd om te kunnen weigeren.
Ik probeer gewoon een balans te creeren van gamen en samen dingen doen, dat hij geen buiten persoon is is oke..iedereen is anders maar wat doen jullie dan van smorgens tot savonds als jullie in het weekend niets gepland hebben? Misschien met wat leukere ideeen dat hij kan inzien dat samen dingen doen ook wel leuk kan zijn? Nu word het vooral beperkt tot een serie kijken/gezelschapspel spelen omdat ik ten einde raad ben met dinge voorstellen door zijn oh zo optimistische reacties.
Nu over het huishouden, als ik dan met al de pijn die ik heb er toch aan begin (ik heb een gigantische hekel aan rommel) helpt hij me wel maar ik moet de eerste stap wel zetten, als ik dan teveel heb gedaan dus ook meer pijn heb zeurt hij dat ik moet leren stil zitten... Dus ik moet opruimen maar stilzitten tegelijk?
Moet wel zeggen dat hij thuis vroeger de luxe had om nooit te helpen, hij mogt de hele dag op zijn kamer gamen vandaar dat ik dus denk dat hij dat als. '' normaal'' ziet en ik wil dat hij duidelijk inzit dat thuis wonen en samenwonen niet hetzelfde is.
Over de vraag hoe we dit deden toen we nog niet samenwoonden, hij woonde een eindje van mij weg dus we hebben even bij mijn ouders ingewoond tot hij hier een vaste job had, met als gevolg dat zijn spullen (dus ook zijn xbox) nog thuis stonden, toen werd er amper tot niet gegamed en dat ginng prima.. Hij miste het niet, we gingen nog dingen doen...
Tot hij iemand leerde kennen die ook veel interesse had in het spel dat hij speelt, nu moet die persoon nog maar smsen en hij laat alles vallen. Ik steek de schuld absoluut niet bij die persoon hoor, het is aan mijn vriend nog altijd om te kunnen weigeren.
Ik probeer gewoon een balans te creeren van gamen en samen dingen doen, dat hij geen buiten persoon is is oke..iedereen is anders maar wat doen jullie dan van smorgens tot savonds als jullie in het weekend niets gepland hebben? Misschien met wat leukere ideeen dat hij kan inzien dat samen dingen doen ook wel leuk kan zijn? Nu word het vooral beperkt tot een serie kijken/gezelschapspel spelen omdat ik ten einde raad ben met dinge voorstellen door zijn oh zo optimistische reacties.
zondag 2 september 2018 om 23:24
Lekker met hem mee gaan gamen!
Doe je toch iets samen en de tijd vliegt voorbij als je gamed.
Plus je hoeft niet tegen een zure lip aan te kijken, want je kijkt alleen maar naar 't scherm. Het huis wordt niet vies, want je gebruikt alleen de bank en af en toe de plee om te piesen. Scheelt weer huishouden!
Doe je toch iets samen en de tijd vliegt voorbij als je gamed.
Plus je hoeft niet tegen een zure lip aan te kijken, want je kijkt alleen maar naar 't scherm. Het huis wordt niet vies, want je gebruikt alleen de bank en af en toe de plee om te piesen. Scheelt weer huishouden!
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 2 september 2018 om 23:28
Ja... Daar heb je toch een punt.Merl0t schreef: ↑02-09-2018 23:24Lekker met hem mee gaan gamen!
Doe je toch iets samen en de tijd vliegt voorbij als je gamed.
Plus je hoeft niet tegen een zure lip aan te kijken, want je kijkt alleen maar naar 't scherm. Het huis wordt niet vies, want je gebruikt alleen de bank en af en toe de plee om te piesen. Scheelt weer huishouden!
zondag 2 september 2018 om 23:56
Vriendin van mij had ook zo'n man in huis. Heel veel gamen, niets bijdragen in het huishouden, en hij zag haar inderdaad amper staan. Ook al maakte ze keer op keer afspraken met hem. Dat leek gewoon niet aankomen.
Als hij thuis kwam, pleurde hij zijn jas in de gang op de grond en binnen no time zat hij op de bank te gamen.
Af en toe zette ze de stroom uit. Kaarsjes aan en een bordspel erbij. En dan was het wel heel gezellig. Dan kletsten ze zelfs wat met elkaar. Hij vond dat ook wel gezellig, maar ja, zodra de stroom weer aanging was hij toch weer aan het gamen.
Misschien kun jij dat ook proberen. Gewoon de stroom eraf. Wel even opletten met je apparaten als je de stroom weer aan zet. Als het niet werkt weet ik het ook niet meer. Bij mijn vriendin heeft het zich eigenlijk vanzelf opgelost. Toen hij achttien werd ging hij op kamers.
Als hij thuis kwam, pleurde hij zijn jas in de gang op de grond en binnen no time zat hij op de bank te gamen.
Af en toe zette ze de stroom uit. Kaarsjes aan en een bordspel erbij. En dan was het wel heel gezellig. Dan kletsten ze zelfs wat met elkaar. Hij vond dat ook wel gezellig, maar ja, zodra de stroom weer aanging was hij toch weer aan het gamen.
Misschien kun jij dat ook proberen. Gewoon de stroom eraf. Wel even opletten met je apparaten als je de stroom weer aan zet. Als het niet werkt weet ik het ook niet meer. Bij mijn vriendin heeft het zich eigenlijk vanzelf opgelost. Toen hij achttien werd ging hij op kamers.
Pick your battles and bloom
maandag 3 september 2018 om 00:12
Vaker afspreken met vrienden/vriendinnen of zelf een tijddrovende hobby gaan zoeken.
Of idd ook gamen.
Of het anders bekijken...euh: hij betaalt toch wel de helft van de huur??
Nou, dan is hij toch nog ergens goed voor!
Dit liedje luisteren: https://youtu.be/pKs23cbKN94
Niet verwachten dat hij verandert en jezelf wakker schudden,
Of...
Jezelf prikken aan een spinnewiel en 100 jaar slapen, misschien komt er een prins die je wakker kust!
Of idd ook gamen.
Of het anders bekijken...euh: hij betaalt toch wel de helft van de huur??
Nou, dan is hij toch nog ergens goed voor!
Dit liedje luisteren: https://youtu.be/pKs23cbKN94
Niet verwachten dat hij verandert en jezelf wakker schudden,
Of...
Jezelf prikken aan een spinnewiel en 100 jaar slapen, misschien komt er een prins die je wakker kust!
maandag 3 september 2018 om 09:46
Je woont nu 6 maanden samen, en het blijkt nu dat samen wonen met hem niet is zoals jij het zou willen met een partner, dan is deze dus niet de geschikte partner voor jou. Trek daar de conclusies maar uit.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
maandag 3 september 2018 om 09:51
maandag 3 september 2018 om 09:56
maandag 3 september 2018 om 10:28
Maak afspraken, verbind er consequenties aan en houdt je daar aan. Jíj wilt dingen samen doen, spreek bijv. af dat jij zaterdag de activiteit kiest en hij zonder zuur gezicht meedoet en hij kiest de zondag een activiteit. En als hij zich hier niet aan houdt, besef dan dat hij dit niet voor jou over heeft en je beter af bent zonder hem
maandag 3 september 2018 om 10:48
Inderdaad, jij probeert dit en dat. En wat doet hij? Niks. Hij toont geen enkel initiatief om de situatie te veranderen. Dat is namelijk niet in zijn voordeel. Hij heeft nu een nieuwe mama en hij zet het patroon van thuis gewoon lekker door.
Je vraagt om tips van andere stelletjes die hiervoor een oplossing hebben gevonden. Het punt is dat dit bij die stelletjes is gelukt omdat het stelletjes waren en jullie zijn geen stel. Jij bent zijn mama en hij het onvolwassen stuk vreten dat hierop parasiteert.
Jij bent zijn prioriteit niet en jij laat dit toe. In plaats van dat je al die moeite en energie steekt in hem proberen te veranderen, zou je eens bij jezelf te rade kunnen gaan waarom jij dit pikt. Dit gaat namelijk niet veranderen en jij hebt het laten gebeuren.
maandag 3 september 2018 om 15:18
Hier ervaring. Ik heb het tien jaar volgehouden met exact zo’n zelfde exemplaar. Toen eenmaal de computer in huis kwam sloop het gedrag erin.
Het ging van kwaad tot erger. Alles geprobeerd. Praten, smeken, argumenteren, dreigen, zoete broodjes, nog meer praten, niets hielp. Hij was niet voor rede vatbaar. Uiteindelijk bedacht ik dat als hij tóch zijn leven liefst online wilde leven en ik er voor spek en bonen bij hing, dat ik dan net zo goed echt alleen kon gaan wonen. Beste beslissing ooit !
Zie het onder ogen TO : jou man is, net als de mijne destijds, verslaafd, onvolwassen en kinderachtig. Er is niets mee aan te vangen. Nu al niet. De relatie is blijkbaar geheel en al jou verantwoordelijkheid. In retrospect had ik in mijn geval daar toen meteen al hartelijk voor moeten bedanken, maar ik besloot 10 jaar van mijn leven aan die zaffel te spenderen. Verloren tijd, zo bleek. Trek je conclusies zou ik zeggen.
Het ging van kwaad tot erger. Alles geprobeerd. Praten, smeken, argumenteren, dreigen, zoete broodjes, nog meer praten, niets hielp. Hij was niet voor rede vatbaar. Uiteindelijk bedacht ik dat als hij tóch zijn leven liefst online wilde leven en ik er voor spek en bonen bij hing, dat ik dan net zo goed echt alleen kon gaan wonen. Beste beslissing ooit !
Zie het onder ogen TO : jou man is, net als de mijne destijds, verslaafd, onvolwassen en kinderachtig. Er is niets mee aan te vangen. Nu al niet. De relatie is blijkbaar geheel en al jou verantwoordelijkheid. In retrospect had ik in mijn geval daar toen meteen al hartelijk voor moeten bedanken, maar ik besloot 10 jaar van mijn leven aan die zaffel te spenderen. Verloren tijd, zo bleek. Trek je conclusies zou ik zeggen.
maandag 3 september 2018 om 15:25
Mijn vriend gamed ook als ie effe kan, redelijk vaak doet die dit ook samen “online” met zijn vrienden.
Wij wonen namelijk ver van onze vrienden af.
Om stoom af te blazen na zijn werk etc. vind ik het totaal niet erg. Ik zit er vaak bij op de bank met een serie en ondertussen kletsen wij wel. Mijn vriend kan ook zo gemakkelijk de gehele dag door gamen als hij vrij is. Ik maak hier niet zo’n probleem van. Regelmatig doen we ook wel gezamelijk dingen.
Zelf zit ik in een depressie en is het huishouden voor mij ook niet altijd van zelf sprekend. Maar, aangezien ik altijd thuis ben en hij werkt.. Neem ik dit op mij, soms krijg ik ook wel eens moppers als ik iets niet heb gedaan/ doe.. Maar ik ben het nodig, anders doe ik het niet..
Als ik weer ga werken doen wij het huishouden 50/50....
Misschien moet je eens dingen voor jezelf gaan doen? Zodat je niet afhankelijk van hem hoeft te zijn om iets te ondernemen. Wie weet gaat ie vanzelf mee doen?
Wij wonen namelijk ver van onze vrienden af.
Om stoom af te blazen na zijn werk etc. vind ik het totaal niet erg. Ik zit er vaak bij op de bank met een serie en ondertussen kletsen wij wel. Mijn vriend kan ook zo gemakkelijk de gehele dag door gamen als hij vrij is. Ik maak hier niet zo’n probleem van. Regelmatig doen we ook wel gezamelijk dingen.
Zelf zit ik in een depressie en is het huishouden voor mij ook niet altijd van zelf sprekend. Maar, aangezien ik altijd thuis ben en hij werkt.. Neem ik dit op mij, soms krijg ik ook wel eens moppers als ik iets niet heb gedaan/ doe.. Maar ik ben het nodig, anders doe ik het niet..
Als ik weer ga werken doen wij het huishouden 50/50....
Misschien moet je eens dingen voor jezelf gaan doen? Zodat je niet afhankelijk van hem hoeft te zijn om iets te ondernemen. Wie weet gaat ie vanzelf mee doen?