Psyche
alle pijlers
Wanneer stop je met redden.............
zaterdag 28 februari 2009 om 15:54
Hai Iris,
Als eerste ik denk dat je een hele fijne moeder bent en dat hij aardig geboft heeft met je. Je schrijft dat je hem steeds aan het redden was. Verstandig om dat niet meer te doen. Dat is net zo iets als een ethiopier steeds glaasjes water brengen ipv een waterpomp geven waar hij zelf water uit kan tappen. Dat laatste moet hij namelijk zelf leren en doen.
Ken je het begrip ziektewinst? Alles heeft een voordeel, ziekte maar ook dat mensen dingen voor je doen want dan hoef je het zelf niet. Onbewust levert het hem iets op als je hem steeds uit de problemen helpt.
Hij moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn leven.
Eerlijk gezegd snap ik wel dat hij boos is, het is wel erg cold turkey eerst doe je alles voor hem en dan stop je opeens helemaal. Is het niet mogelijk hem aan te bieden een tijdje samen te koken en boodschappen te doen, of daar een andere begeleider voor te vinden?
Voor ondertussen veel sterkte
Als eerste ik denk dat je een hele fijne moeder bent en dat hij aardig geboft heeft met je. Je schrijft dat je hem steeds aan het redden was. Verstandig om dat niet meer te doen. Dat is net zo iets als een ethiopier steeds glaasjes water brengen ipv een waterpomp geven waar hij zelf water uit kan tappen. Dat laatste moet hij namelijk zelf leren en doen.
Ken je het begrip ziektewinst? Alles heeft een voordeel, ziekte maar ook dat mensen dingen voor je doen want dan hoef je het zelf niet. Onbewust levert het hem iets op als je hem steeds uit de problemen helpt.
Hij moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn leven.
Eerlijk gezegd snap ik wel dat hij boos is, het is wel erg cold turkey eerst doe je alles voor hem en dan stop je opeens helemaal. Is het niet mogelijk hem aan te bieden een tijdje samen te koken en boodschappen te doen, of daar een andere begeleider voor te vinden?
Voor ondertussen veel sterkte
zondag 8 maart 2009 om 19:49
Hier zn gangetje.
Eigenlijk....vind ik dat zoon meer verantwoording toont, wat socialer wordt, ok, het initiatief komt wat meer van mijn kant, maar toch.
Binnenkort is hij jarig en ik heb hem gebeld om te vragen of hij nog wensen heeft en of hij het leuk zou vinden als zn vader en ik om een bakje koffie kwamen. Daar werd positief op gereageerd.
Afgelopen week is hij met zn vader ook in de weer geweest betr de auto/verz. problematiek en ik heb me bewust nergens mee bemoeit, zo trek ik me stapje voor stapje meer terug en wil me alleen maar bemoeien met de "leuke"dingen, zoals wat ik voor zn verjaardag ga geven. Maar dit is echt heel vreemd, net of je je gedachten stop moet zetten en 180 gr. anders moet gaan denken.Pffff, voelt onwennig.
Ik hoop echt dat het bij jullie ook wat beter gaat.
Liefs van Riet
Eigenlijk....vind ik dat zoon meer verantwoording toont, wat socialer wordt, ok, het initiatief komt wat meer van mijn kant, maar toch.
Binnenkort is hij jarig en ik heb hem gebeld om te vragen of hij nog wensen heeft en of hij het leuk zou vinden als zn vader en ik om een bakje koffie kwamen. Daar werd positief op gereageerd.
Afgelopen week is hij met zn vader ook in de weer geweest betr de auto/verz. problematiek en ik heb me bewust nergens mee bemoeit, zo trek ik me stapje voor stapje meer terug en wil me alleen maar bemoeien met de "leuke"dingen, zoals wat ik voor zn verjaardag ga geven. Maar dit is echt heel vreemd, net of je je gedachten stop moet zetten en 180 gr. anders moet gaan denken.Pffff, voelt onwennig.
Ik hoop echt dat het bij jullie ook wat beter gaat.
Liefs van Riet
maandag 23 maart 2009 om 14:52
Moeilijk he, Iris, maar wat goed dat je het verschil zo tussen die twee ziet.
Fijn voor je om te merken dat er voor je jongste zoon "gezorgd" gaat worden, terwijl de oudste voor zichzelf moet zorgen en daarom verkeerde keuzes hem terug bij af brengen.
Zelf merk ik ook dat het wel beter met me gaat, kan beter loslaten, maar ik moet ook zeggen dat de berichten ook positief zijn, hij wordt wat meer socialer.
Maar dan nog.......bekruipt me de gedachte wel eens, gaat het wel echt goed, het blijft moeilijk om het vertrouwen weer in hem terug te krijgen.
Maar goed, we geven hem de ruimte om zn keuzes te maken (zie spaargeld) en hopen dat hij het ook positief oppikt.
Monissa en Prada, hoe loopt het bij jullie?
Jullie allemaal een lieve knuffel.
Rietje
Fijn voor je om te merken dat er voor je jongste zoon "gezorgd" gaat worden, terwijl de oudste voor zichzelf moet zorgen en daarom verkeerde keuzes hem terug bij af brengen.
Zelf merk ik ook dat het wel beter met me gaat, kan beter loslaten, maar ik moet ook zeggen dat de berichten ook positief zijn, hij wordt wat meer socialer.
Maar dan nog.......bekruipt me de gedachte wel eens, gaat het wel echt goed, het blijft moeilijk om het vertrouwen weer in hem terug te krijgen.
Maar goed, we geven hem de ruimte om zn keuzes te maken (zie spaargeld) en hopen dat hij het ook positief oppikt.
Monissa en Prada, hoe loopt het bij jullie?
Jullie allemaal een lieve knuffel.
Rietje
maandag 23 maart 2009 om 17:26
Ik kan ook merken dat ik hem hetzelfde gaat behandelen als de jongste: hij belde daarnet of ik zijn lenzen op wilde halen. Ja duh, 4 km. fietsen met windje tegen zeker?
Ok, ik heb dan wel een smoesje verzonnen dat ik niet kon (schaam, volgende keer vertel ik gewoon dat ik geen zin heb) en toen zei hij dat hij morgen zelf wel ging, ja, ja.
Verstandelijk voelt het goed, maar van binnen nog even wennen.
Ok, ik heb dan wel een smoesje verzonnen dat ik niet kon (schaam, volgende keer vertel ik gewoon dat ik geen zin heb) en toen zei hij dat hij morgen zelf wel ging, ja, ja.
Verstandelijk voelt het goed, maar van binnen nog even wennen.
donderdag 16 april 2009 om 14:29
Hallo lieve moeders,
Hoe gaat het met jullie?
Geen bericht is goed bericht, ik hoop het toch zo.
Iris, hoe is het met jongste zoon nog gegaan?
Hier zn gangetje, wel contact met de oudste, moet meestal wel van mij uitgaan, soms van hem als hij wat "nodig"heeft, als man naar zn autootje moet kijken voor kleine reparatie, ach.
Afspraken die hij niet nakomt (met de Pasen), beetje teleurstellend, maar ik probeer er boven te staan.
En als hij komt is hij nog wat aan het zoeken, bemerk ik, wat zn plaats nu eigenlijk nog is in ons gezin.
Zelf ben ik ook nog aan het zoeken bij mezelf, ik weet het wel,
maar heb een flinke tik gekregen van de afgelopen jaren, moet en ben het aan het verwerken, moeilijk soms.
Hoop echt dat het met jullie goed gaat.
Knuffels,
Rietje
Hoe gaat het met jullie?
Geen bericht is goed bericht, ik hoop het toch zo.
Iris, hoe is het met jongste zoon nog gegaan?
Hier zn gangetje, wel contact met de oudste, moet meestal wel van mij uitgaan, soms van hem als hij wat "nodig"heeft, als man naar zn autootje moet kijken voor kleine reparatie, ach.
Afspraken die hij niet nakomt (met de Pasen), beetje teleurstellend, maar ik probeer er boven te staan.
En als hij komt is hij nog wat aan het zoeken, bemerk ik, wat zn plaats nu eigenlijk nog is in ons gezin.
Zelf ben ik ook nog aan het zoeken bij mezelf, ik weet het wel,
maar heb een flinke tik gekregen van de afgelopen jaren, moet en ben het aan het verwerken, moeilijk soms.
Hoop echt dat het met jullie goed gaat.
Knuffels,
Rietje
dinsdag 21 april 2009 om 16:01
Lieverd toch, wat beroerd toch weer.
Maar wat ik altijd zo sterk van je vind is dat jij het niet je leven laat beheersen, ja, ik weet wel dat we door moeten en dat hebben we ook altijd gedaan, maar in mijn geval ben ik te lang doorgegaan, had veel eerder hulp moeten inschakelen voor mezelf. Maar ik werk er aan, gaat met kleine stapjes, maar goed.
En...schrijf alleen maar als je wilt hoor, soms kijk ik ook dagen niet hier, wat afstand houden en soms zou ik wel de hele dag kunnen schrijven.
Allemaal het beste toegewenst.
Knuffels
Maar wat ik altijd zo sterk van je vind is dat jij het niet je leven laat beheersen, ja, ik weet wel dat we door moeten en dat hebben we ook altijd gedaan, maar in mijn geval ben ik te lang doorgegaan, had veel eerder hulp moeten inschakelen voor mezelf. Maar ik werk er aan, gaat met kleine stapjes, maar goed.
En...schrijf alleen maar als je wilt hoor, soms kijk ik ook dagen niet hier, wat afstand houden en soms zou ik wel de hele dag kunnen schrijven.
Allemaal het beste toegewenst.
Knuffels
dinsdag 5 mei 2009 om 12:06
Moedige Iris, wat een onzekere tijd weer, wat dapper dat je het hebt aangegeven bij de politie, eigenlijk ook het enigste wat je kunt doen.
Meid, ik hoop toch zo dat het "meevalt" en mocht het tot een uitbarsting komen dat er nu eens echt goede hulp komt.
Denk aan jezelf en je gezin, maar ja, die ene he, die er toch ook bijhoort, daar wil je het ook goed meegaat.
Ik weet niet of we er ons voor af kunnen sluiten, misschien moet het maar eens.
Veel sterkte.
Rietje
Meid, ik hoop toch zo dat het "meevalt" en mocht het tot een uitbarsting komen dat er nu eens echt goede hulp komt.
Denk aan jezelf en je gezin, maar ja, die ene he, die er toch ook bijhoort, daar wil je het ook goed meegaat.
Ik weet niet of we er ons voor af kunnen sluiten, misschien moet het maar eens.
Veel sterkte.
Rietje
donderdag 7 mei 2009 om 07:41
zondag 17 mei 2009 om 20:56
Zo, ik kan weer fijn meeschrijven. Hier is het dus weer huilen met de pet op. Het leek zo goed te gaan. Van kliniek naar begeleid wonen. Lekker winkelen, kamertje ingericht, jong weer netjes aangekleed. Ieder weekend kwam hij naar huis en alles schreeuwde in mij dat het weer mis zou gaan. En wat blijkt, vrijdag haalde ik hem op en zag dat zijn ogen raar stonden, zoals wel vaker de laatste tijd. Nee hoor niks gebruikt mama. Zaterdags zou hij met jongste (18) meegaan naar een feestje. Daar is hij dus niet geweest. Vanochtend om 08.00 uur jongste wakker gemaakt omdat hij om 10.00 uur moest werken. Na 15 minuten kwam jongste. Mama hij is niet thuis geweest. Ik heb hem nog gebeld zodat hij naar huis zou komen voordat jij erachter kwam maar hij reageert niet. Even later sms van oudste: ik ben de fout ingegaan. Laat me maar effe met rust. Jongste heeft hem ge-smst dat hij mijn sleutels in de brievenbus moest doen en mijn fiets terug moest brengen. Dit heeft hij ook gedaan zonder dat ik het gemerkt heb. Man was even tanken en kwam hem tegen. Hij ging terug naar zijn begeleid wonen en nee, man hoefde hem niet naar het station te brengen. Ja, fiets had hij teruggebracht en sleutels in de brievenbus gedaan. Man komt terug en wat had hij gevonden in de brievenbus?? Jawel, mijn sleutels en................. mijn bankpas. Die had hij dus gestolen. Een tijdje terug hadden we het over veilige pincodes en toen heb ik gezegd, de mijne moet ik nog veranderen want ik heb gewoon de datum van mijn verjaardag. Man naar de bank gereden en jawel hoor, rekening leeg. Een dikke duizend euro. Weg, weg, weg. Sms gehad, het spijt me, ik weet niet hoe ik dit goed moet maken. Ik heb niet gereageerd. Later weer een sms. Ik ga er alles aan doen om er bovenop te komen. Ik heb terug ge-smst. Wil je mij niet meer bellen of sms-en en heb hem verwijderd van mijn hyves.
Ik ben dus definitief gestopt met redden en hoop dat hij een leuk feestje heeft gehad van mijn centen.
Morgen bel ik een advocaat want ik ga hem wel onder curatele laten stellen. Hij krijgt een flinke erfenis van zijn vader (opa en oma) en geloof mij, daar gaat geen cent van naar de drugs.
Ik ben dus definitief gestopt met redden en hoop dat hij een leuk feestje heeft gehad van mijn centen.
Morgen bel ik een advocaat want ik ga hem wel onder curatele laten stellen. Hij krijgt een flinke erfenis van zijn vader (opa en oma) en geloof mij, daar gaat geen cent van naar de drugs.
maandag 18 mei 2009 om 00:09
Kom ik ook weer eens.
Succesverhalen....? Ach, ik weet dat toch het merendeel van zn "vroegere" groepje aardig is opgedroogd. Een paar met huisje-boompje-beestje, 1 een wereldreis aan het maken, of ze nog wel eens wat gebruiken, weet ik niet.
Momenteel gaat hij om met gasten die ook werken, 1 zelfs een eigen zaak, dus hoop dat dat ook een positieve inbreng heeft. We zien hem niet vaak, als er een belangrijke brief komt bellen we hem en dan komt hij even met de belofte om weer gauw te komen, maar daar hecht ik weinig waarde aan. Want ook al spreken we af, belt hij rustig dat er vrienden zijn of er is iets anders, niet leuk allemaal, komt onvolwassen over.
Jeetje, klote (sorry) Prada, kan goed begrijpen dat er je er nu een streep onder kunt zetten, waarsch het beste wat je voor hem kunt doen ook en voor julliezelf. Verstandig dat je naar de advocaat gaat, ken iemand uit mn buurt die dat ook gedaan heeft, was in dit geval wel geen erfenis, maar een eigen woning, gelukkig kunnen deze dingen tegenwoordig.
Met mezelf gaat het niet lekker, heeft met de therapie te maken, ik kom heel moeilijk over een dempel heen, maar zal toch moeten, enfin het hoort erbij denk ik maar.
tErgste is dat ik me meer bewust ben geworden van afgelopen jaren, dat ik maar door ben gegaan en nu het wat rustiger lijkt te worden komt mn lichaam me vertellen wat ik al die jaren genegeerd hebt. En ik kan dan zo ontzettend kwaad op zoon worden wat die ons heeft aangedaan en op mezelf dat ik niet sterker ben geweest, dus het komt er hoe dan ook uit.
En dan heb ik geen zin meer in therapie, wil ik een time-out.
Iris, hoe is het met jou?
Succesverhalen....? Ach, ik weet dat toch het merendeel van zn "vroegere" groepje aardig is opgedroogd. Een paar met huisje-boompje-beestje, 1 een wereldreis aan het maken, of ze nog wel eens wat gebruiken, weet ik niet.
Momenteel gaat hij om met gasten die ook werken, 1 zelfs een eigen zaak, dus hoop dat dat ook een positieve inbreng heeft. We zien hem niet vaak, als er een belangrijke brief komt bellen we hem en dan komt hij even met de belofte om weer gauw te komen, maar daar hecht ik weinig waarde aan. Want ook al spreken we af, belt hij rustig dat er vrienden zijn of er is iets anders, niet leuk allemaal, komt onvolwassen over.
Jeetje, klote (sorry) Prada, kan goed begrijpen dat er je er nu een streep onder kunt zetten, waarsch het beste wat je voor hem kunt doen ook en voor julliezelf. Verstandig dat je naar de advocaat gaat, ken iemand uit mn buurt die dat ook gedaan heeft, was in dit geval wel geen erfenis, maar een eigen woning, gelukkig kunnen deze dingen tegenwoordig.
Met mezelf gaat het niet lekker, heeft met de therapie te maken, ik kom heel moeilijk over een dempel heen, maar zal toch moeten, enfin het hoort erbij denk ik maar.
tErgste is dat ik me meer bewust ben geworden van afgelopen jaren, dat ik maar door ben gegaan en nu het wat rustiger lijkt te worden komt mn lichaam me vertellen wat ik al die jaren genegeerd hebt. En ik kan dan zo ontzettend kwaad op zoon worden wat die ons heeft aangedaan en op mezelf dat ik niet sterker ben geweest, dus het komt er hoe dan ook uit.
En dan heb ik geen zin meer in therapie, wil ik een time-out.
Iris, hoe is het met jou?
maandag 18 mei 2009 om 12:21
Ach liefies, we zitten er maar mooi mee.
@Riet, ik sta ook op de wachtlijst voor therapie. Ga beginnen met dagbehandeling. Ik kijk er wel naar uit. Even weg uit dit huis met nare herinneringen. Weg uit de spanning. Gewoon lekker koffiedrinken met een groepje, ontspannen muziek luisteren, boek lezen, samen gezellig eten en één uur per dag een gesprek met een therapeute. Het is voornamelijk bedoeld voor de ontspanning want dat kan ik hier niet meer. En blijkbaar maken ze zich zorgen omdat ik weinig of geen traan laat bij het vertellen wat er allemaal is gebeurd. Nee, dat klopt, ik ben helemaal lamgeslagen. Voel niets meer en wil niets meer. Moet me er iedere dag toe zetten om gewoon te functioneren.
Ga die therapie in Riet, we hebben het zo hard nodig. Doe niet net als onze jongens, hulpverlening afwijzen. Ga die drempel over zo hard en snel als je kunt.
@Iris, zo herkenbaar. Zoon vertelde mij zaterdagavond nog dat het hem spijt dat hij zoveel spanning meebrengt. Kus mama en een kroel. Ik ga echt mijn best doen om jou zo min mogelijk spanning te geven. Met drogen ogen en......... mijn bankpas in zijn kontzak.
En inderdaad loslaten is nog moeilijker dan redden. Het enigste wat ik doe als ik alleen ben is de ogen uit mijn kop janken. En de ns site checken of er in zijn omgeving geen ongelukken zijn gebeurt.
Ik denk aan jullie, veel liefs en sterkte.
@Riet, ik sta ook op de wachtlijst voor therapie. Ga beginnen met dagbehandeling. Ik kijk er wel naar uit. Even weg uit dit huis met nare herinneringen. Weg uit de spanning. Gewoon lekker koffiedrinken met een groepje, ontspannen muziek luisteren, boek lezen, samen gezellig eten en één uur per dag een gesprek met een therapeute. Het is voornamelijk bedoeld voor de ontspanning want dat kan ik hier niet meer. En blijkbaar maken ze zich zorgen omdat ik weinig of geen traan laat bij het vertellen wat er allemaal is gebeurd. Nee, dat klopt, ik ben helemaal lamgeslagen. Voel niets meer en wil niets meer. Moet me er iedere dag toe zetten om gewoon te functioneren.
Ga die therapie in Riet, we hebben het zo hard nodig. Doe niet net als onze jongens, hulpverlening afwijzen. Ga die drempel over zo hard en snel als je kunt.
@Iris, zo herkenbaar. Zoon vertelde mij zaterdagavond nog dat het hem spijt dat hij zoveel spanning meebrengt. Kus mama en een kroel. Ik ga echt mijn best doen om jou zo min mogelijk spanning te geven. Met drogen ogen en......... mijn bankpas in zijn kontzak.
En inderdaad loslaten is nog moeilijker dan redden. Het enigste wat ik doe als ik alleen ben is de ogen uit mijn kop janken. En de ns site checken of er in zijn omgeving geen ongelukken zijn gebeurt.
Ik denk aan jullie, veel liefs en sterkte.
maandag 18 mei 2009 om 16:31
Ik ben verbaasd en eigenlijk ook weer niet om jullie ervaringen te lezen.Zoals de drank bij jou Iris, man heeft ook altijd een fles in de koelkast staan, totdat het wel erg vlug ging en waar oudste debet aan was. Wij fles verstoppen (bezopen(!) gewoon, dat dat moet), maar toch vond ie hem, zelf onder het bed, heeft wat ruzie gegeven.
Of.......maakte hij alle flessen wijn soldaat, (drinken wij niet), maar je krijgt ze wel eens in het kerstpakket of bij gelegenheid, tijdens onze vacantie, ach als er maar alco in zat.
Ongelooflijk dat hij dat onder jullie neus gelapt heeft, sneaky, ik herken het zo.
Gewetenloos vind ik ze.
Wat goed dat je dagbehandeling gaat doen, Prada, heerlijk even weg uit de thuissituatie (ik ging/ga niet voor niets zo graag naar mn werk, is ook best een vlucht)
Het liefst ga ik nergens naar toe, tis dat ik op een verjaardag oid moet, maar weet niet hoe gauw ik weer naar huis moet komen.
Tja, die therapie, je hebt me aan het denken gezet, ik wil eigenlijk afbellen en zelf weer contact opnemen, maar kan het beter een weekje verzetten, ik vind dat ik niet opschiet (die drempel) en dat ik mijn therapeute teleurstel.
Gelukkig kun je toch huilen, laat maar komen die tranen en die ns checken? Wij hebben hier ook een regionale site, stond er laatst een ongeluk met een auto op, bestuurder: 26 jaar uit X, merk auto X, pas na uren durfde ik aan man te vragen in welk merk zoon reed. (twas hem niet), dus ook zo herkenbaar.
Moet Riet dus niet meer doen, voor haar gemoedsrust.
Lieverds allemaal, veel sterkte en zorg voor jezelf.
Of.......maakte hij alle flessen wijn soldaat, (drinken wij niet), maar je krijgt ze wel eens in het kerstpakket of bij gelegenheid, tijdens onze vacantie, ach als er maar alco in zat.
Ongelooflijk dat hij dat onder jullie neus gelapt heeft, sneaky, ik herken het zo.
Gewetenloos vind ik ze.
Wat goed dat je dagbehandeling gaat doen, Prada, heerlijk even weg uit de thuissituatie (ik ging/ga niet voor niets zo graag naar mn werk, is ook best een vlucht)
Het liefst ga ik nergens naar toe, tis dat ik op een verjaardag oid moet, maar weet niet hoe gauw ik weer naar huis moet komen.
Tja, die therapie, je hebt me aan het denken gezet, ik wil eigenlijk afbellen en zelf weer contact opnemen, maar kan het beter een weekje verzetten, ik vind dat ik niet opschiet (die drempel) en dat ik mijn therapeute teleurstel.
Gelukkig kun je toch huilen, laat maar komen die tranen en die ns checken? Wij hebben hier ook een regionale site, stond er laatst een ongeluk met een auto op, bestuurder: 26 jaar uit X, merk auto X, pas na uren durfde ik aan man te vragen in welk merk zoon reed. (twas hem niet), dus ook zo herkenbaar.
Moet Riet dus niet meer doen, voor haar gemoedsrust.
Lieverds allemaal, veel sterkte en zorg voor jezelf.
maandag 18 mei 2009 om 21:24
Lieve Riet, je stelt niemand teleur. Echt niet. Ga voordat je instort. Al is het alleen maar om er even over te praten. Dat lucht al op, echt..
Inderdaad, niet meer de deur uit willen. Zo herkenbaar, zo snel mogelijk je dingen doen en weer terug naar binnen. Gek hè. Wij gaan aankomend weekend weg en ik zie er zo tegenop. Gewoon geen zin en geen fut.
Dat is net als dat het goed gaat met onze jongens, hier niet schrijven. Kop in het zand steken. Het bestaat niet.
Komaan moeders, we moeten door.....
veel sterkte en liefs
Inderdaad, niet meer de deur uit willen. Zo herkenbaar, zo snel mogelijk je dingen doen en weer terug naar binnen. Gek hè. Wij gaan aankomend weekend weg en ik zie er zo tegenop. Gewoon geen zin en geen fut.
Dat is net als dat het goed gaat met onze jongens, hier niet schrijven. Kop in het zand steken. Het bestaat niet.
Komaan moeders, we moeten door.....
veel sterkte en liefs
dinsdag 19 mei 2009 om 10:47
Lieve vrouwen.....
Ik wil jullie even een hart onder de riem steken. Loslaten is misschien wel het allermoeilijkste wat er is. Sowieso is het moeilijk om je kinderen los te laten, laat staan als het niet goed gaat met ze. Fijn om te lezen dat de meeste van jullie hulp zoeken/hebben gezocht.
Met mijn zoon gaat het goed. Hij heeft al bijna 2 jaar school erop zitten. Heeft een hele goede baas gevonden (waar hij en werkt en stage loopt), die bijna een vaderlijke rol vervult richting mijn zoon. Hierdoor is hij supergemotiveerd om er iets van te maken. Sinds een paar weken is hij gestopt met blowen (wat hem wel erg emotioneel maakt). En hij kijkt een stuk kritischer naar zijn vriendenkring........
Ik hoop voor jullie ook, dat jullie zonen iemand tegenkomen die inspirerend is. Die tot ze doordringen kan.
Ik wil jullie even een hart onder de riem steken. Loslaten is misschien wel het allermoeilijkste wat er is. Sowieso is het moeilijk om je kinderen los te laten, laat staan als het niet goed gaat met ze. Fijn om te lezen dat de meeste van jullie hulp zoeken/hebben gezocht.
Met mijn zoon gaat het goed. Hij heeft al bijna 2 jaar school erop zitten. Heeft een hele goede baas gevonden (waar hij en werkt en stage loopt), die bijna een vaderlijke rol vervult richting mijn zoon. Hierdoor is hij supergemotiveerd om er iets van te maken. Sinds een paar weken is hij gestopt met blowen (wat hem wel erg emotioneel maakt). En hij kijkt een stuk kritischer naar zijn vriendenkring........
Ik hoop voor jullie ook, dat jullie zonen iemand tegenkomen die inspirerend is. Die tot ze doordringen kan.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.