Relaties
alle pijlers
Schoonmoederissues
dinsdag 13 november 2018 om 17:05
Nu bijna 14,5 in een relatie en zojuist de zoveelste ruzie gehad over mijn schoonmoeder. Ik ben ten einde raad. Mijn partner trekt het niet meer als ik wat (niet positiefs) over haar moeder zeg. Zelf kan ik nogal hard uit de hoek komen waardoor ik mijn partner onnodig kwets. Dit wil wil helemaal niet. Maar als het gaat om tijd doorbrengen met mijn schoonmoeder wordt er iets geactiveerd bij me waar ik geen vat op heb. Ergens zit ze in mijn allergiezone en kan ik het simpelweg niet goed met haar vinden.
De situatie is vrij gecompliceerd, omdat mijn partner zich erg verantwoordelijk voelt en opstelt naar haar moeder toe. De zorgrol is als het ware omgedraaid. Mijn partner is de moeder en haar moeder is het kind. Ook wel parentificatie genoemd. Helaas is dit tot op de dag van vandaag nog steeds het geval, maar is het gedurende onze relatie wel iets minder geworden. Mijn partner is chronisch ziek, maar kan als het om haar moeder gaat haar grenzen niet bewaken. Dit vind ik erg moeilijk om te zien. Mijn schoonmoeder zit natuurlijk ook helemaal in haar rol ondanks dat haar dochter haar dit heeft geprobeerd uit te leggen. Bij hun beiden valt het kwartje niet. Ik heb het gevoel dat ik in deze rol wordt meegezogen. En mijn frustratie hierover is niet gering. Begrijp me niet verkeerd. Ik wil die frustratie niet voelen, ik wil mijn schoonmoeder liever gewoon aardig vinden en ik wil al helemaal mijn partner niet kwetsen. Ze zegt zo vaak tegen me. Ik zou willen dat je mijn moeder accepteert zoals ze is. Het liefst wil ik dat ook, maar het lukt me niet. Iets in me voelt onrecht en misplaatstheid. Mijn schoonmoeder is geen prater, maar kan soms keihard uit de hoek komen. Ongenuanceerd en ontkennend vooral. Aangezien ik elke keer een heisa van alles maak ben ik natuurlijk het "monster", maar wat als zij non verbaal eigenlijk mij gewoon een soort van bedreiging vindt? Dat is namelijk mijn gevoel. Dat zij niet haar ware ik laat zien, maar het heel diep eigenlijk wel laat voelen. Als we bij haar zijn krijg ik ook altijd huilbuien en voel ik me een soort van psychisch wrak. Uiteindelijk beïnvloedt dit ook mijn gevoel naar mijn partner toe en bouw ik een muur om mijn hart. Zodra we weer thuis zijn brokkelt dat muurtje langzaam weer af om het vervolgens zodra we weer bij mijn schoonmoeder zijn weer opgebouwd wordt. Wie geeft raadt? Hoe moet ik hiermee omgaan zonder dat het mijn relatie kan kosten? En graag hoor ik andere ervaringsverhalen. Ik ben echt einde raad.
Liefs Nola
De situatie is vrij gecompliceerd, omdat mijn partner zich erg verantwoordelijk voelt en opstelt naar haar moeder toe. De zorgrol is als het ware omgedraaid. Mijn partner is de moeder en haar moeder is het kind. Ook wel parentificatie genoemd. Helaas is dit tot op de dag van vandaag nog steeds het geval, maar is het gedurende onze relatie wel iets minder geworden. Mijn partner is chronisch ziek, maar kan als het om haar moeder gaat haar grenzen niet bewaken. Dit vind ik erg moeilijk om te zien. Mijn schoonmoeder zit natuurlijk ook helemaal in haar rol ondanks dat haar dochter haar dit heeft geprobeerd uit te leggen. Bij hun beiden valt het kwartje niet. Ik heb het gevoel dat ik in deze rol wordt meegezogen. En mijn frustratie hierover is niet gering. Begrijp me niet verkeerd. Ik wil die frustratie niet voelen, ik wil mijn schoonmoeder liever gewoon aardig vinden en ik wil al helemaal mijn partner niet kwetsen. Ze zegt zo vaak tegen me. Ik zou willen dat je mijn moeder accepteert zoals ze is. Het liefst wil ik dat ook, maar het lukt me niet. Iets in me voelt onrecht en misplaatstheid. Mijn schoonmoeder is geen prater, maar kan soms keihard uit de hoek komen. Ongenuanceerd en ontkennend vooral. Aangezien ik elke keer een heisa van alles maak ben ik natuurlijk het "monster", maar wat als zij non verbaal eigenlijk mij gewoon een soort van bedreiging vindt? Dat is namelijk mijn gevoel. Dat zij niet haar ware ik laat zien, maar het heel diep eigenlijk wel laat voelen. Als we bij haar zijn krijg ik ook altijd huilbuien en voel ik me een soort van psychisch wrak. Uiteindelijk beïnvloedt dit ook mijn gevoel naar mijn partner toe en bouw ik een muur om mijn hart. Zodra we weer thuis zijn brokkelt dat muurtje langzaam weer af om het vervolgens zodra we weer bij mijn schoonmoeder zijn weer opgebouwd wordt. Wie geeft raadt? Hoe moet ik hiermee omgaan zonder dat het mijn relatie kan kosten? En graag hoor ik andere ervaringsverhalen. Ik ben echt einde raad.
Liefs Nola
dinsdag 13 november 2018 om 17:13
Heremetijd wat een drama allemaal. Huilbuien, non-verbale bedreiging, allergie-zone?
Wat ik zou doen:
- benoemen naar je partner dat je veel spijt hebt dat je haar verdriet doet hiermee.
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
- een tijdje rust inbouwen: je partner gaat alleen naar haar moeder, jij laat het even wat het is.
- na een tijdje contact weer opbouwen. Een nieuwe start maken. Dat ook zo noemen tegen je schoonmoeder en je partner.
En zelf uitzoeken waarom ze jou zo triggert, wat er aan de hand is. Je kunt je schoonmoeder niet veranderen maar wel hoe jij naar haar kijkt en hoe je haar benadert. En ik denk dat je dat ook moet doen, omdat je partner kennelijk erg op haar moeder is gesteld, hoe twisted hun verhouding volgens jou ook is, en je haar veel verdriet doet hiermee.
Misschien moet je wel uit je hoofd zetten dat je je schoonmoeder ooit een lieve schat gaat vinden waar je het knus mee hebt, jullie zijn kennelijk niet elkaars type en dat hoeft ook niet te veranderen. Maar minus huilbuien, minus allergische reacties en minus kwetsen naar partner lijkt me al een enorme stap vooruit.
Wat ik zou doen:
- benoemen naar je partner dat je veel spijt hebt dat je haar verdriet doet hiermee.
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
- een tijdje rust inbouwen: je partner gaat alleen naar haar moeder, jij laat het even wat het is.
- na een tijdje contact weer opbouwen. Een nieuwe start maken. Dat ook zo noemen tegen je schoonmoeder en je partner.
En zelf uitzoeken waarom ze jou zo triggert, wat er aan de hand is. Je kunt je schoonmoeder niet veranderen maar wel hoe jij naar haar kijkt en hoe je haar benadert. En ik denk dat je dat ook moet doen, omdat je partner kennelijk erg op haar moeder is gesteld, hoe twisted hun verhouding volgens jou ook is, en je haar veel verdriet doet hiermee.
Misschien moet je wel uit je hoofd zetten dat je je schoonmoeder ooit een lieve schat gaat vinden waar je het knus mee hebt, jullie zijn kennelijk niet elkaars type en dat hoeft ook niet te veranderen. Maar minus huilbuien, minus allergische reacties en minus kwetsen naar partner lijkt me al een enorme stap vooruit.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 13 november 2018 om 17:18
makreel schreef: ↑13-11-2018 17:13Heremetijd wat een drama allemaal. Huilbuien, non-verbale bedreiging, allergie-zone?
Wat ik zou doen:
- benoemen naar je partner dat je veel spijt hebt dat je haar verdriet doet hiermee.
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
Spijt ??? Waarvan ?? Als het niet klikt...dan klikt het niet...kun je hoog of laag springen
- een tijdje rust inbouwen: je partner gaat alleen naar haar moeder, jij laat het even wat het is.
- na een tijdje contact weer opbouwen. Een nieuwe start maken. Dat ook zo noemen tegen je schoonmoeder en je partner.
Strak plan , dat had je al veel eerder moeten doen , de frustratie 's zijn inmiddels zo hoog opgelopen dat er geen redden meer aan is
En zelf uitzoeken waarom ze jou zo triggert, wat er aan de hand is. Je kunt je schoonmoeder niet veranderen maar wel hoe jij naar haar kijkt en hoe je haar benadert.
Uhhh...je hebt makkelijk praten..dat gaat 'm echt niet worden.
dinsdag 13 november 2018 om 17:23
dinsdag 13 november 2018 om 17:25
Als ik je zo lees, dan krijg ik het gevoel dat jij een soort van control-issues hebt. Kan dat zo zijn?
De relatie tussen jouw partner en haar moeder is misschien niet hoe jij vindt dat deze zou moeten zijn, maar als zij daar beiden niets aan willen / kunnen veranderen, wie ben jij dan om daar wel moeilijk over te doen? En dat al 14,5 jaar lang? Ik vind dat weinig respectvol naar zowel je partner als je schoonmoeder.
De relatie tussen jouw partner en haar moeder is misschien niet hoe jij vindt dat deze zou moeten zijn, maar als zij daar beiden niets aan willen / kunnen veranderen, wie ben jij dan om daar wel moeilijk over te doen? En dat al 14,5 jaar lang? Ik vind dat weinig respectvol naar zowel je partner als je schoonmoeder.
dinsdag 13 november 2018 om 17:28
Je stelt je op als de alwetende therapeut incl therapie termen maar je hebt niet genoeg afstand om de therapeut van je partner te zijn en je maakt de relatie daarmee ongelijkwaardig. Lees je eens in mbt de dramadriehoek.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 13 november 2018 om 18:07
dinsdag 13 november 2018 om 18:14
<knip>
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
Spijt ??? Waarvan ?? Als het niet klikt...dan klikt het niet...kun je hoog of laag springen
<plak>
Dan kun je het nog wel jammer vinden dat het zo is, en spijt hebben dat het niet anders werkt.
Volgens mij zeg ik hierin niet dat TO schuld heeft aan de nare verhouding tussen haar en schoonmoeder - maar geeft ze daarmee wel aan dat ze het niet leuk vindt dat het zo is.
Jij zegt: je kunt hoog springen of laag springen, maar het gaat niet werken. Ik denk niet dat dat zo is. Ik geloof niet dat er mensen zijn waar je niet mee kunt omgaan, nooit, op geen enkele manier. Maar misschien moet TO de juiste manier om met haar schoonmoeder om te gaan nog vinden, misschien is dat veel minder contact dan nu, misschien is dat ander contact, op een andere manier, weet ik veel, dat zullen zij moeten uitzoeken.
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
Spijt ??? Waarvan ?? Als het niet klikt...dan klikt het niet...kun je hoog of laag springen
<plak>
Dan kun je het nog wel jammer vinden dat het zo is, en spijt hebben dat het niet anders werkt.
Volgens mij zeg ik hierin niet dat TO schuld heeft aan de nare verhouding tussen haar en schoonmoeder - maar geeft ze daarmee wel aan dat ze het niet leuk vindt dat het zo is.
Jij zegt: je kunt hoog springen of laag springen, maar het gaat niet werken. Ik denk niet dat dat zo is. Ik geloof niet dat er mensen zijn waar je niet mee kunt omgaan, nooit, op geen enkele manier. Maar misschien moet TO de juiste manier om met haar schoonmoeder om te gaan nog vinden, misschien is dat veel minder contact dan nu, misschien is dat ander contact, op een andere manier, weet ik veel, dat zullen zij moeten uitzoeken.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 13 november 2018 om 18:18
dinsdag 13 november 2018 om 18:28
dinsdag 13 november 2018 om 18:35
makreel schreef: ↑13-11-2018 18:14<knip>
- benoemen naar schoonmoeder dat je spijt hebt dat het tussen jullie niet loopt.
Spijt ??? Waarvan ?? Als het niet klikt...dan klikt het niet...kun je hoog of laag springen
<plak>
Dan kun je het nog wel jammer vinden dat het zo is, en spijt hebben dat het niet anders werkt.
Volgens mij zeg ik hierin niet dat TO schuld heeft aan de nare verhouding tussen haar en schoonmoeder - maar geeft ze daarmee wel aan dat ze het niet leuk vindt dat het zo is.
Jij zegt: je kunt hoog springen of laag springen, maar het gaat niet werken. Ik denk niet dat dat zo is. Ik geloof niet dat er mensen zijn waar je niet mee kunt omgaan, nooit, op geen enkele manier. Maar misschien moet TO de juiste manier om met haar schoonmoeder om te gaan nog vinden, misschien is dat veel minder contact dan nu, misschien is dat ander contact, op een andere manier, weet ik veel, dat zullen zij moeten uitzoeken.
Je bent blijkbaar nog niet zo'n persoon tegen gekomen (wees maar blij
), want ze bestaan, ......echt!
