Relaties
alle pijlers
Schoonmoederissues
dinsdag 13 november 2018 om 17:05
Nu bijna 14,5 in een relatie en zojuist de zoveelste ruzie gehad over mijn schoonmoeder. Ik ben ten einde raad. Mijn partner trekt het niet meer als ik wat (niet positiefs) over haar moeder zeg. Zelf kan ik nogal hard uit de hoek komen waardoor ik mijn partner onnodig kwets. Dit wil wil helemaal niet. Maar als het gaat om tijd doorbrengen met mijn schoonmoeder wordt er iets geactiveerd bij me waar ik geen vat op heb. Ergens zit ze in mijn allergiezone en kan ik het simpelweg niet goed met haar vinden.
De situatie is vrij gecompliceerd, omdat mijn partner zich erg verantwoordelijk voelt en opstelt naar haar moeder toe. De zorgrol is als het ware omgedraaid. Mijn partner is de moeder en haar moeder is het kind. Ook wel parentificatie genoemd. Helaas is dit tot op de dag van vandaag nog steeds het geval, maar is het gedurende onze relatie wel iets minder geworden. Mijn partner is chronisch ziek, maar kan als het om haar moeder gaat haar grenzen niet bewaken. Dit vind ik erg moeilijk om te zien. Mijn schoonmoeder zit natuurlijk ook helemaal in haar rol ondanks dat haar dochter haar dit heeft geprobeerd uit te leggen. Bij hun beiden valt het kwartje niet. Ik heb het gevoel dat ik in deze rol wordt meegezogen. En mijn frustratie hierover is niet gering. Begrijp me niet verkeerd. Ik wil die frustratie niet voelen, ik wil mijn schoonmoeder liever gewoon aardig vinden en ik wil al helemaal mijn partner niet kwetsen. Ze zegt zo vaak tegen me. Ik zou willen dat je mijn moeder accepteert zoals ze is. Het liefst wil ik dat ook, maar het lukt me niet. Iets in me voelt onrecht en misplaatstheid. Mijn schoonmoeder is geen prater, maar kan soms keihard uit de hoek komen. Ongenuanceerd en ontkennend vooral. Aangezien ik elke keer een heisa van alles maak ben ik natuurlijk het "monster", maar wat als zij non verbaal eigenlijk mij gewoon een soort van bedreiging vindt? Dat is namelijk mijn gevoel. Dat zij niet haar ware ik laat zien, maar het heel diep eigenlijk wel laat voelen. Als we bij haar zijn krijg ik ook altijd huilbuien en voel ik me een soort van psychisch wrak. Uiteindelijk beïnvloedt dit ook mijn gevoel naar mijn partner toe en bouw ik een muur om mijn hart. Zodra we weer thuis zijn brokkelt dat muurtje langzaam weer af om het vervolgens zodra we weer bij mijn schoonmoeder zijn weer opgebouwd wordt. Wie geeft raadt? Hoe moet ik hiermee omgaan zonder dat het mijn relatie kan kosten? En graag hoor ik andere ervaringsverhalen. Ik ben echt einde raad.
Liefs Nola
De situatie is vrij gecompliceerd, omdat mijn partner zich erg verantwoordelijk voelt en opstelt naar haar moeder toe. De zorgrol is als het ware omgedraaid. Mijn partner is de moeder en haar moeder is het kind. Ook wel parentificatie genoemd. Helaas is dit tot op de dag van vandaag nog steeds het geval, maar is het gedurende onze relatie wel iets minder geworden. Mijn partner is chronisch ziek, maar kan als het om haar moeder gaat haar grenzen niet bewaken. Dit vind ik erg moeilijk om te zien. Mijn schoonmoeder zit natuurlijk ook helemaal in haar rol ondanks dat haar dochter haar dit heeft geprobeerd uit te leggen. Bij hun beiden valt het kwartje niet. Ik heb het gevoel dat ik in deze rol wordt meegezogen. En mijn frustratie hierover is niet gering. Begrijp me niet verkeerd. Ik wil die frustratie niet voelen, ik wil mijn schoonmoeder liever gewoon aardig vinden en ik wil al helemaal mijn partner niet kwetsen. Ze zegt zo vaak tegen me. Ik zou willen dat je mijn moeder accepteert zoals ze is. Het liefst wil ik dat ook, maar het lukt me niet. Iets in me voelt onrecht en misplaatstheid. Mijn schoonmoeder is geen prater, maar kan soms keihard uit de hoek komen. Ongenuanceerd en ontkennend vooral. Aangezien ik elke keer een heisa van alles maak ben ik natuurlijk het "monster", maar wat als zij non verbaal eigenlijk mij gewoon een soort van bedreiging vindt? Dat is namelijk mijn gevoel. Dat zij niet haar ware ik laat zien, maar het heel diep eigenlijk wel laat voelen. Als we bij haar zijn krijg ik ook altijd huilbuien en voel ik me een soort van psychisch wrak. Uiteindelijk beïnvloedt dit ook mijn gevoel naar mijn partner toe en bouw ik een muur om mijn hart. Zodra we weer thuis zijn brokkelt dat muurtje langzaam weer af om het vervolgens zodra we weer bij mijn schoonmoeder zijn weer opgebouwd wordt. Wie geeft raadt? Hoe moet ik hiermee omgaan zonder dat het mijn relatie kan kosten? En graag hoor ik andere ervaringsverhalen. Ik ben echt einde raad.
Liefs Nola
dinsdag 13 november 2018 om 18:41
Je zult echt met wat concrete voorbeelden moeten komen denk ik. Nu klinkt je schoonmoeder gewoon als een doorsnee schoonmoeder. Hoe oud is ze? Mijn schoonmoeder kan soms ook nogal dwingend zijn in het vragen om iets voor haar te doen, maar dat heeft ook met leeftijd te maken, ze raakt gewoon sneller in paniek, overziet het niet meer. Bovendien is ze nog van de oude stempel en hadden zij in hun huwelijk mannen- en vrouwentaken, nu mijn schoonvader zijn 'taken' niet meer kan zit ze met haar handen in het haar en ook daar krijgt ze stress van. Ze heeft dan ook de neiging om over grenzen te gaan met haar dwingende manier van vragen stellen. Maar het komt vooral door haar eigen onmacht, omdat ze het zelf niet kan/niet overziet of iets dergelijks.
Misschien is het goed als je eens met een psycholoog gaat praten? Ik zie uiteindelijk de relatie hierdoor geen stand houden. En besef je ook dat je schoonmoeder alleen maar ouder wordt en daardoor erger. Slechte eigenschappen hebben de neiging zich te versterken als mensen ouder worden. Bovendien wordt het vermogen om zich in anderen te verplaatsen steeds kleiner en worden oude mensen steeds egocentrischer. Mijn schoonmoeder kan bijvoorbeeld rustig 4 keer aan haar kleinzoon vragen of hij op donderdagmiddag met haar naar de oogarts kan, terwijl hij net een nieuwe fulltime baan heeft op een uur reis-afstand. Blijkbaar snapt ze dat niet meer ofzo.
Misschien is het goed als je eens met een psycholoog gaat praten? Ik zie uiteindelijk de relatie hierdoor geen stand houden. En besef je ook dat je schoonmoeder alleen maar ouder wordt en daardoor erger. Slechte eigenschappen hebben de neiging zich te versterken als mensen ouder worden. Bovendien wordt het vermogen om zich in anderen te verplaatsen steeds kleiner en worden oude mensen steeds egocentrischer. Mijn schoonmoeder kan bijvoorbeeld rustig 4 keer aan haar kleinzoon vragen of hij op donderdagmiddag met haar naar de oogarts kan, terwijl hij net een nieuwe fulltime baan heeft op een uur reis-afstand. Blijkbaar snapt ze dat niet meer ofzo.
dinsdag 13 november 2018 om 18:43
Waar lees je dat dan ?Nummer*Zoveel schreef: ↑13-11-2018 17:25Als ik je zo lees, dan krijg ik het gevoel dat jij een soort van control-issues hebt. Kan dat zo zijn?
dinsdag 13 november 2018 om 18:43
Mijn man gast al jaren alleen, ik kan niet in 1 ruimte zijn met mijn schoonvader heb bloedje hekel aan m en hij aan mij
dinsdag 13 november 2018 om 18:44
dinsdag 13 november 2018 om 18:45
), want ze bestaan, ......echt!
dinsdag 13 november 2018 om 18:45
Nou nou..Madeliefjees schreef: ↑13-11-2018 18:45Tssss doe eens normaal. Je komt hard uit de hoek en kwetst je partner, je maakt elke keer dat je daar bent heisa, krijgt huilbuien en je bent een psychisch wrak.
Of je doet normaal als een volwassen mens, of je blijft voortaan thuis.
Schaam je je niet?
dinsdag 13 november 2018 om 18:53
Tussen de regels door in de hele OP. Ik krijg dat gevoel iig ook.
Life is short. Eat dessert first.
dinsdag 13 november 2018 om 18:54
Nou to jij bent ook niet echt the leader of the pack he..
Je partner heeft een chronische ziekte en jij gaat het haar ook nog eens moeilijk maken..
Sneu.
Laat haar lekker alles fout doen met haar moeder en luister thuis gewoon naar haar, ondertussen zet je een kopje thee, masseer je haar voeten en haar schouders en vraagt haar: wat haal je je toch op je hals schat, wat ben je toch een lieve dochter maar je weet hoe ik erover denk.
Zo lang schoonmoeder jullie geld niet opmaakt lijkt me niet zoveel mis als ze hier voor kiezen.
Je partner heeft een chronische ziekte en jij gaat het haar ook nog eens moeilijk maken..
Sneu.
Laat haar lekker alles fout doen met haar moeder en luister thuis gewoon naar haar, ondertussen zet je een kopje thee, masseer je haar voeten en haar schouders en vraagt haar: wat haal je je toch op je hals schat, wat ben je toch een lieve dochter maar je weet hoe ik erover denk.
Zo lang schoonmoeder jullie geld niet opmaakt lijkt me niet zoveel mis als ze hier voor kiezen.
dinsdag 13 november 2018 om 19:05
Wat reageer jij heftig op dit topic.
¡Apagando las luces!
dinsdag 13 november 2018 om 19:10
De enige die moeilijk doet, ben jij, als je jouw verhaal zo leest, TO.Madeliefjees schreef: ↑13-11-2018 18:45Tssss doe eens normaal. Je komt hard uit de hoek en kwetst je partner, je maakt elke keer dat je daar bent heisa, krijgt huilbuien en je bent een psychisch wrak.
Of je doet normaal als een volwassen mens, of je blijft voortaan thuis.
..
Als je je niet kunt gedragen, blijf je thuis, in plaats van elke keer de sfeer te verzieken.
dinsdag 13 november 2018 om 19:19
dinsdag 13 november 2018 om 19:36
Inderdaad, je kunt er ook voor kiezen om geen heisa te maken. Dat doe je toch echt zelf. Schoonmoeder kun je niet veranderen, dus laat dat los. Accepteer dat het is zoals het is, dat maakt het voor iedereen een stuk makkelijker.Madeliefjees schreef: ↑13-11-2018 18:45Tssss doe eens normaal. Je komt hard uit de hoek en kwetst je partner, je maakt elke keer dat je daar bent heisa, krijgt huilbuien en je bent een psychisch wrak.
dinsdag 13 november 2018 om 20:12
Nou, niet voor het één of ander maar sommige mensen zijn gewoon niet aardig. Waarmee ik niet wil zeggen dat ze het niet goed bedoelen, dat is iets anders.
Hier een schoonmoeder die me aardig op mijn zenuwen werkt en dan druk ik me nog heel voorzichtig uit. Mijn eigen moeder is ook niet altijd een engeltje hoor, maar die hoort tenminste nog wat je zegt. Schoonmoeder heeft regelmatig iets in haar hoofd en dan moet je echt heel bot en hard zijn anders registreert ze dat niet.
Voorbeeldje; Vorig jaar zei ze dat ze met oud op nieuw bij ons zou komen en dan bleef ze slapen. Ondanks dat wij zeiden dat dat niet ging gebeuren ging rond achten de telefoon; waar Man toch bleef?? Die zou haar toch ophalen??
Blijkbaar waren we niet duidelijk genoeg geweest. En dan is ze zooooooooo sielug want helemaal alleen en ze had er zo op gerekend. Dat ze alleen is omdat ze altijd met iedereen ruzie maakt vergeet ze gemakshalve. Het is ook altijd de schuld van anderen.
Laat ik het anders zeggen; wat je zegt en wat zij hoort zijn doorgaans twee verschillende dingen. Daar komt dus altijd gedonder van.
Het enige voordeel dat ik heb; ze werkt ook op de zenuwen van Man en Lon, dat scheelt.
Hier een schoonmoeder die me aardig op mijn zenuwen werkt en dan druk ik me nog heel voorzichtig uit. Mijn eigen moeder is ook niet altijd een engeltje hoor, maar die hoort tenminste nog wat je zegt. Schoonmoeder heeft regelmatig iets in haar hoofd en dan moet je echt heel bot en hard zijn anders registreert ze dat niet.
Voorbeeldje; Vorig jaar zei ze dat ze met oud op nieuw bij ons zou komen en dan bleef ze slapen. Ondanks dat wij zeiden dat dat niet ging gebeuren ging rond achten de telefoon; waar Man toch bleef?? Die zou haar toch ophalen??
Blijkbaar waren we niet duidelijk genoeg geweest. En dan is ze zooooooooo sielug want helemaal alleen en ze had er zo op gerekend. Dat ze alleen is omdat ze altijd met iedereen ruzie maakt vergeet ze gemakshalve. Het is ook altijd de schuld van anderen.
Laat ik het anders zeggen; wat je zegt en wat zij hoort zijn doorgaans twee verschillende dingen. Daar komt dus altijd gedonder van.
Het enige voordeel dat ik heb; ze werkt ook op de zenuwen van Man en Lon, dat scheelt.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
dinsdag 13 november 2018 om 20:20
Nola, je hebt drie uur geleden een topic geopend, zonder dat je daarna komt reageren.Nola39 schreef: ↑13-11-2018 17:05Mijn partner is chronisch ziek, maar kan als het om haar moeder gaat haar grenzen niet bewaken. Dit vind ik erg moeilijk om te zien. Mijn schoonmoeder zit natuurlijk ook helemaal in haar rol ondanks dat haar dochter haar dit heeft geprobeerd uit te leggen. Bij hun beiden valt het kwartje niet. Ik heb het gevoel dat ik in deze rol wordt meegezogen. En mijn frustratie hierover is niet gering.
Wat is er nu eigenlijk aan de hand?
Is je partner ME-patiënt en sleept haar moeder haar mee naar urenlange crossfit-trainingen?
Heeft je partner piriformis en belemmert haar moeder haar om naar een fysiotherapeut te gaan?
dinsdag 13 november 2018 om 20:34
Je kijkt niet goed.
Mijn reactie is verwijdert vandaar.
Laat maar verder.
dinsdag 13 november 2018 om 20:36
Ik zie dat je reactie is verwijderd. Je reageert gewoon heftig op dit topic.Emmerverf77 schreef: ↑13-11-2018 20:34Je kijkt niet goed.
Mijn reactie is verwijdert vandaar.
Laat maar verder.
¡Apagando las luces!
dinsdag 13 november 2018 om 20:39
Ja dus ?SombraOnline schreef: ↑13-11-2018 20:36Ik zie dat je reactie is verwijderd. Je reageert gewoon heftig op dit topic.
dinsdag 13 november 2018 om 21:07
Klinkt alsof jij je machteloos voelt in deze situatie TO. Jij wil graag dat ze beide inzien hoe hun relatie in elkaar zit, toch?
Je moet het loslaten. Ze zitten misschien in een ongezonde relatie waardoor jij je ook een ongezonde houding aanmeet, maar je kunt hun niet veranderen. Alleen jezelf. Laat het los. Je partner is volwassen en mag haar eigen (foute) keuzes maken. Misschien kun je nog eenmalig een goed gesprek met haar hebben en uitleggen hoe jij alles ervaart zodat zij het weet en dat ook tegen haar zeggen dat zij dan nu weet hoe jij er over denkt en dat je het verder los gaat laten. Dat het nu aan haar is om aan te geven als ze je hulp nodig heeft.
Je moet het loslaten. Ze zitten misschien in een ongezonde relatie waardoor jij je ook een ongezonde houding aanmeet, maar je kunt hun niet veranderen. Alleen jezelf. Laat het los. Je partner is volwassen en mag haar eigen (foute) keuzes maken. Misschien kun je nog eenmalig een goed gesprek met haar hebben en uitleggen hoe jij alles ervaart zodat zij het weet en dat ook tegen haar zeggen dat zij dan nu weet hoe jij er over denkt en dat je het verder los gaat laten. Dat het nu aan haar is om aan te geven als ze je hulp nodig heeft.
woensdag 14 november 2018 om 08:36
Hallo allemaal,
Bedankt voor jullie reacties! Ook voor de confronterende naar mij toe. Ik besef me heel goed dat ik het moet loslaten, maar dat blijkt niet zo gemakkelijk in de praktijk. Wat ik voel bij mijn schoonmoeder is dat ze het moeilijk vindt om haar dochter te moeten delen. Dat haar dochter een zelfstandige volwassen vrouw is en haar eigen leven heeft is iets wat ze niet ziet. Maar het is ook zo dat ze ouder wordt en wellicht meer egoïstisch. Het is goed om te lezen dat jullie allemaal iets anders tussen de regels door lezen. Dat helpt mij ook om er anders naar te leren kijken. Zelf wil ik niets liever dan vrede voor ons allemaal en ik besef me dat ik zelf de sleutel ben. Je kunt mensen niet veranderen, maar wel hoe je zelf reageert.
Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reacties.
Bedankt voor jullie reacties! Ook voor de confronterende naar mij toe. Ik besef me heel goed dat ik het moet loslaten, maar dat blijkt niet zo gemakkelijk in de praktijk. Wat ik voel bij mijn schoonmoeder is dat ze het moeilijk vindt om haar dochter te moeten delen. Dat haar dochter een zelfstandige volwassen vrouw is en haar eigen leven heeft is iets wat ze niet ziet. Maar het is ook zo dat ze ouder wordt en wellicht meer egoïstisch. Het is goed om te lezen dat jullie allemaal iets anders tussen de regels door lezen. Dat helpt mij ook om er anders naar te leren kijken. Zelf wil ik niets liever dan vrede voor ons allemaal en ik besef me dat ik zelf de sleutel ben. Je kunt mensen niet veranderen, maar wel hoe je zelf reageert.
Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reacties.
