Jullie mening?

omdat ik er zelf niet uitkom toch maar een account aangemaakt om even de nuchtere mening van het viva forum te horen.

Situatie, relatie samenwonend beide kinderen uit eerdere relaties. We wisten dat het ontzettend moeilijk zou zijn maar door de situatie en moeilijke omstandigheden toch de sprong gewaagd. Veel gepraat, proberen naar elkaar de pijn punten te benoemen en de communicatie open te houden, beide lastige relaties achter de rug, ik ook nog een jeugd waar ik niet fijn op terug kan kijken dus best n bagage beide.

Twee sterke persoonlijkheden die beiden heel goed weten wat ze niet meer willen in een relatie. En beide bang zijn zich zelf te verliezen, maar aan de andere kant duidelijk elkaar heel lief vinden en ook beide heel graag willen dat het werkt!

Maar het werkt dus niet, dat wil zeggen dat we ontzettend veel ruzie maken en er niet meer uit lijken te komen, dat ik nu op een punt beland ben dat ik denk, laaaaaat maar, ik doe het wel weer alleen. Terwijl er diep in mij een stemmetje zegt, dat wil je helemaal niet, je vind hem lief hij vind jou lief we kunnen het zo leuk samen hebben samen.

Waar gaat het mis, ik geef iets aan, wat ik niet lekker vind gaan, niet leuk vond , zijn reactie daarop in eigenlijk standaard dat dat bij mij ligt, dat ik me zo voel dat ik het verkeerd zie of ervaar, waarop ik reageer met oke t ligt altijd aan mij.. en hoe vaker dat gebeurd hoe meer ik het ga geloven, tot ik op een punt kom en denk ho is even? Wat doe ik? Laat ik nu over me heen lopen? Mag ik niets voelen? Mag ik niets vinden en jij mag ook eens naar jezelf kijken. Ik kom daar niet met hem uit. Om het helder te maken zal ik een voorbeeld geven.

Ik ben heel makkelijk met mijn telefoon, de mensen om mij heen weten mijn ww en ik vind het al vlug prima, hij is daarin anders, zijn telefoon is van hem en dan ook alleen van hem. Ik pak op een zeker moment zijn telefoon om een foto te bekijken over iets waar we het over hadden, mijn vingerafdruk zat er in maar die bleek er uit te zijn, kom ik op dat moment achter, en er ontstaat een rare vibe, ik werk kort daarna opgehaald en we konden daar niet over praten, dat kwam de volgende dagen pas, hij had er over nagedacht en gezegd dat hij niet meer in mijn telefoon zou kijken dat dat inderdaad vreemd was dat hij te pas en onpas de mijne wel pakte en ik die van hem niet. Waarop ik zei dat ik dat allemaal maar zn gedoe en onzin vind, we hebben immers niet te verbergen toch? Maar hij ervaard het alsof ik hem controleer, als ik vraag wie er belt of appt, maar andersom doet hij dat altijd bij mij maar dat is uit interesse. En daar gaat het bij mij mis, hoezo controleer ik hem en hij mij dan niet? Daar krijg ik dan het antwoord op dat ik het op een bepaalde manier zeg..

Daar heb je mij dus op de kast, want we doen hetzelfde maar bij mij heet het controleren en bij hem interesse en dat krijg ik niet helder, waarom is het geen ik doe negatief en het geen wat hij doet positief? Zie ik het dan echt niet?

Dit is een enkel voorbeeld maar zo worden heel veel dingen terug gespiegeld naar mij tenminste zo ervaar ik het, mijn vraag is dus ook, klopt dit? Is mijn gevoel dat ik onder gesneeuwd word terecht of zie ik het gewoon niet?

-Bloem- schreef: ↑

27-11-2018 16:02

Als jullie veel ruzie maken en niet kunnen communiceren wat houdt jullie dan samen?
De liefde die er wel is
Wat precies is er leuk aan ruzies en controledwang?
Aan ruzies niets controledwang begrijp ik niet?

diamantje123 schreef: ↑

27-11-2018 16:06

Jullie passen niet bij elkaar, dat blijkt wel uit de hoeveelheid ruzies die er zijn. Waarom dan koste wat kost die relatie op een geforceerde manier in stand proberen te houden? En dan ook nog alle kinderen erbij betrekken, ik vind het sneu voor ze dat jullie zoveel ruzie maken. Snap echt niet waarom je er dan voor gekozen hebt om alsnog samen te gaan wonen.

Lief dat je antwoord, ik heb niet het idee dat we de relatie op een geforceerde manier in stand houden, ik vind dat juist voor de kinderen we moeten kijken of we er op een juiste manier uitkomen en niet zomaar de handdoek in de ring moeten gooien.

Dubbel

dianaf schreef: ↑

27-11-2018 16:07

To, dat zijn lastige discussies. Maar spiegelen lijkt mij normaal, want het is natuurlijk wel raar als er met twee maten gemeten wordt. Jammer dat het dan bijvoorbeeld over gevoel en zo gaat, daar kun je vaak zo weinig mee. (Je voelt iets of niet.)

Een punt is, dat jij het idee hebt, dat wat jij doet, vaker fout/niet goed is, dan wanneer hij iets doet. Is hij van het soort dat zijn eigen methode/manier de beste vindt? Terwijl jouw methode net zo goed werkt, alleen toevallig anders is? Is hij perfectionistisch?

Dank je voor je antwoord, perfectionisme is niet perse het idee dat ik van hem heb, mooi hoe je het noemt met twee maten meten dat is idd het gevoel wat ik er bij heb

-Bloem- schreef: ↑

27-11-2018 16:15

Je schrijft toch echt zelf dat jullie elkaar controleren.
Kijk maar:
"Maar hij ervaardt het alsof ik hem controleer, als ik vraag wie er belt of appt, maar andersom doet hij dat altijd bij mij maar dat is uit interesse"

Ah zo bedoelde je het, waar het mij om ging was het verschil in benoemen ik vind het namelijk beide uit interesse , zoals in een andere reactie naar voren kwam meten met twee maten. Bij controleren heb ik een ander beeld stiekem in iemands telefoon kijken of iemand achterna rijden ofzo en tegen de tijd dat ik dat soort gedachtes zou krijgen mag ik hopen dat ik allang bij zinnen ben en uit zn relatie zou stappen

-Bloem- schreef: ↑

27-11-2018 16:17

Als je toch denkt dat jullie voor elkaar bestemd zijn (ondanks het onophoudelijk geruzie) waarom ben je dan nog niet op het idee van relatietherapie gekomen trouwens?

Dat heb ik nu ook voorgesteld, maar vind dit forum ook nuttig, en wil voor nu wat duidelijkheid voor mezelf

Summerdance schreef: ↑

27-11-2018 16:24

Ik snap een heleboel niet aan jullie relatie

Jullie wisten dat her ontzettend moeilijk zou zijn en je bent toch gaan samenwonen?
Waarom in godsnaam? ik bedoelde daarmee de wetenschap van samenwonen en een samengesteld gezin gaan vormen
Samenwonen ga je doen als je zeker weten dat het LEUK wordt...niet moeilijk!

Jullie maken heel veel ruzie?
Lijkt me dodelijk vermoeiend
Waarom in godsnaam?
Omdat jullie alletwee je gelijk willen halen in een discussie?
Klinkt helemaal niet leuk! klopt is het ook niet daarom zoek ik ook naar een oplossing

Jullie controleren elkaar?
Hoezo?
Vertrouwen jullie elkaar niet? dat denk ik wel, ik zie het zelf ook niet als controleren

Laat elkaars telefoon en wie er belt/app lekker bij de ander.

Summerdance schreef: ↑

27-11-2018 16:24

Ik snap een heleboel niet aan jullie relatie

Jullie wisten dat her ontzettend moeilijk zou zijn en je bent toch gaan samenwonen?
Waarom in godsnaam? ik bedoelde daarmee de wetenschap van samenwonen en een samengesteld gezin gaan vormen
Samenwonen ga je doen als je zeker weten dat het LEUK wordt...niet moeilijk!

Jullie maken heel veel ruzie?
Lijkt me dodelijk vermoeiend
Waarom in godsnaam?
Omdat jullie alletwee je gelijk willen halen in een discussie?
Klinkt helemaal niet leuk! klopt is het ook niet daarom zoek ik ook naar een oplossing

Jullie controleren elkaar?
Hoezo?
Vertrouwen jullie elkaar niet? dat denk ik wel, ik zie het zelf ook niet als controleren

Laat elkaars telefoon en wie er belt/app lekker bij de ander.

turquasi schreef: ↑

27-11-2018 16:28

gunnen jullie elkaar ook nog wat?

Jawel hoor heel veel zelfs denk ik daarom vraag ik ook om mee te reflecteren

Nemaìn’ schreef: ↑

27-11-2018 16:28

En dit kwam allemaal als een verrassing toen jullie gingen samenwonen en daar de kinderen in meesleepten?

Ja idd ik denk ook niet dat ik dit had kunnen voorzien

Waarom we zijn gaan samenwonen is een vraag die steeds terug keerd, omdat we hartstikke gek op elkaar waren elkaar ontzettend lief vonden en een aantal persoonlijke redenen waar ik omwille van mijn privacy niet op in wil gaan.

Ik ga het gesprek aan en zal het meten met twee maten mee nemen daarin, ik hoop dat hij het inziet, ik ben er namelijk van overtuigd dat zowel hij als ik er samen uit willen komen.