Wil ik te veel?

Ik 'zeur' nog steeds wel eens hoor over wat ik wil. Ik wil het ook gewoon nog steeds van hem. Want ik hou van nog wel van hem en je wil graag dat je relatie goed gaat.

Bij een minnaar ligt het natuurlijk anders qua romantiek enzo. Maar je krijgt aandacht, je voelt je begeert, er is intimiteit en ongeremde seks. Ook dat heb je nodig om je vrouw te voelen.

Ik raad het je niet aan ofzo hoor, het is natuurlijk hartstikke fout. En je wil graag dat jouw man je dat allemaal kan geven. Maar je moet ook de realiteit inzien dat hij jou waarschijnlijk nooit zal geven waar je zo naar verlangt. En dan is de keuze aan jou, leer je daar mee leven of zoek je het bij een ander.

sunshine1983 schreef: ↑

30-11-2018 20:57

@Turquasi, ik snap je post niet volledig. Wat doe ik niet voor hem?
Ik knuffel en kus hem wel. Ik doe veel voor hem uit liefde.
De cadeaus zijn het minste van mijn frustraties.
Ik zou toch niet moeten bedelen om genegenheid, aandacht en gewaardeerd voelen.

ik bedoel niet dat jij het niet voor hem doet, ik bedoel dat jij het niet voor jezelf doet

Pfoe, wat een lastige situatie.. Is het mogelijk dat hij zijn liefde naar jou wel uit, maar dat dat bij jou niet binnenkomt - niet voelt - als liefde? Als ik me rot voel en mijn man geeft me geen knuffel dan geloof ik op dat moment echt niet van hij van me houdt. Maar als mijn man zich rot voelt moet ik hem gewoon even met rust laten en wordt hij juist blij als ik hem koffie of een biertje breng - dat maakt dat hij zich weer geliefd voelt. Zo zijn we allemaal anders, en als jouw man zijn liefde laat blijken door praktische dingen te doen maar het voelt bij jou niet als liefde, dan 'praat' je dus ergens langs elkaar heen. Ik ken een boek hierover, het heet de Vijf talen van de liefde, van Gary Chapman. Hij onderscheidt dus vijf talen, en bij ons klopt het echt! En kun je er ook wat mee, als je herkent welke taal jij (vooral) spreekt en welke hij (vooral) spreekt, dan kun je (hij dus ook in dit geval) de ander geven wat 'ie nodig heeft terwijl dat voor jou niet het meest natuurlijk voelt om te doen.

Het is wel een christelijk boek, maar als je niet christelijk bent denk ik dat je redelijk om het gelovige deel heen kunt lezen (er worden vooral voorbeelden gegeven en praktische handreikingen gedaan van hoe het kan gaan tussen stellen). Wat mij betreft echt een aanrader! Korte omschrijving volgens bol.com:
(https://www.bol.com/nl/f/de-5-talen-van ... 022857566/)

Mensen geven op verschillende manieren uiting aan hun liefde. Volgens Gary Chapman zijn er vijf algemene 'talen' van liefde.
We kunnen onze liefde laten blijken
* door het geven van het beste deel van onze tijd;
* door bemoedigende woorden;
* door cadeaus;
* door hulpvaardigheid;
* door lichamelijke aanraking.

Een man heeft (bijvoorbeeld) wel behoefte aan bemoediging, maar zijn vrouw meent dat een extra lekkere maaltijd hem wel goed zal doen. Een vrouw hunkert wellicht naar tijd die haar man voor haar neemt, maar hij denkt dat een bos bloemen haar zal doen opfleuren. Soms spreekt onze partner een taal die wij niet begrijpen. Als de ene huwelijkspartner zich uitdrukt in een 'taal' die de ander niet verstaat, komt de liefde niet over.
Elk mens heeft een eerste liefdestaal, een manier waarop hij of zij de liefde het best verstaat. Dit boek laat zien hoe je de eerste liefdestaal van jouw partner kunt herkennen en ontdekken. Breng al de vijf talen van liefde in praktijk en je kunt er zeker van zijn dat je partner jouw liefde voelt!

sorry dat was een lang antwoord. Ben niet zo goed in kort en bondig..

op zich geen slecht antwoord maar ik vind het nou echt typisch christelijk om het te gooien op 'accepteer dat hij niet doet wat je nodig hebt want hij doet wel datgene waar je weinig behoefte aan hebt' een beetje met de mantel der liefde bedekken dat de kerel niet eens een verjaardagskadootje kan verzinnen voor iemand die hij tien jaar kent of het op een babylonische spraakverwarring gooien

feit is dat TO zichzelf bepaalde zaken niet eens waard vind en dat haar partner aanrekent die waarschijnlijk denkt 'ze blijft toch wel'
wat een geestelijke armoe, ga nou toch geen boek lezen over hoe je hem beter 'verstaat'
ga lief voor jezelf zijn, zet jezelf en jouw behoeften op een hoger plan

dat lievelingsdrankje van hem moet van je prioriteitenlijst af, jij moet zelf op je prioriteiten lijst staan
je leert mensen hoe ze met je om moeten gaan en jij hebt hem geleerd dat iedereen (jezelf inclusief) jou tekort mag doen

Nou ik bedoelde het juist niet om hem beter te 'verstaan' (hij lijkt nergens onder te lijden dus waarschijnlijk voelt hij zich wel geliefd?). Maar wat ik thuis altijd doe als ik een boek lees, dan zeg ik 'moet je horen, dit klopt echt!' en dan lees ik een stukje voor. Dus misschien dat je op die manier hem ook mee krijgt in de gedachte 'geef ik jou wel wat je nodig hebt'.
Wij hebben het boek beiden gelezen aan het begin van onze relatie en ik vond dat echt een eye opener (hij ook). En dan zat ik te lezen, en dan zei ik 'dit geldt voor jou he?' - en een hoofdstuk verder dacht ik oooo ja dit klopt precies! En dan kwam ik bij wat voor mij geldt. Werkt trouwens nog steeds, mijn kinderen worden wat ouder en daar begin je ook al duidelijke voorkeuren te herkennen. Helpt mij ook heel erg dat ik dat herken, want het zijn niet bepaald de uitingen van liefde die voor mij het meest natuurlijk komen..

Maar goed, als je denkt 'ik krijg mijn vent hier nooit in mee' dan denk ik dat je ofwel kunt wachten tot het nog slechter gaat en je misschien wel bij hem weg wilt, of dat je nu iets moet doen. Je kunt hem ook voor het blok zetten, zeggen 'ik ben ongelukkig zoals het nu gaat en dat gaat niet vanzelf over, dus we kunnen wachten tot de pleuris uitbreekt of we kunnen nu (!) in relatietherapie'. Of zo'n boek doorwerken .

Maar misschien moet je eerst met jezelf afspreken dat je de komende paar weken extra lief gaat zijn voor jezelf? Je eigen lievelingsdrankje regelen, lekkere chocola halen, lekker een dagje weg in je eentje.. dat geeft ook ruimte in je hoofd om te bedenken hoe je verder gaat.