'Beste' vriendin

Hallo forummers,

Ik zit wat met een situatie met wat mijn beste vriendin oftewel een hele goede vriendin was. De laatste jaren zijn sommigen vriendschappen sowieso intenser geworden of juist contact verloren (door verhuizing, gezin, andere ontwikkeling)

Dat gaat allemaal natuurlijk alleen bij deze vriendin had ik het niet verwacht en heel veel moeite mee dat het zo is gegaan. Ik kan het waarschijnlijk nog niet zo goed accepteren? De laatste paar jaar zien we elkaar hooguit 1 a 2 x per jaar. Heb er veel moeite mee. Ook omdat zij mijn zoontje bijvoorbeeld niet ziet opgroeien, terwijl ze zegt dat wij zo belangrijk voor haar zijn. I
De moeite die we in het verleden deden wordt nu niet meer gedaan.
Een proces van loslaten.

Alleen de moeilijkheid/ergernis hierin (voor mij) is dat ze zichzelf steeds uitnodigt voor verjaardagen. Nu ook van mijn zoontje. Ik wil het ook klein houden (alleen voor familie) maar zij wil perse langskomen. Ik merk dat ik me daar niet prettig bij voel omdat ons contact er niet meer naar is. Vind het ongemakkelijk omdat je elkaar verder niet spreekt. Dan zou ik liever andere goede vrienden er bij willen hebben als ik heel eerlijk ben.

Afgelopen jaar heb ik ook wat 'nare' dingen mee gemaakt, en verder dan appcontact is deze vriendschap niet gegaan daarin en andere vriendinnen stonden wel echt voor mij klaar. Ik heb haar wel laten weten, al een tijd terug, dat ik het wel eens leuk en fijn zou vinden om eens met zn 2 af te spreken. Reactie daarop is positief en ook van dat we elkaar lang niet hebben gezien en dan zegt ze van we gaan elkaar nu echt vaker zien.

Bij mij is de grens wel bereikt (ook mede door wat er afgelopen jaar is gebeurd bij mij en dat ik daardoor spiegel kreeg) alleen weet ik nu niet goed wat ik moet doen. Ook omdat zij er denk ik heel anders in staat. Of maak ik me er te druk om?

Hoe zouden jullie hiermee om gaan?

Beste Godfried,

Ik wil toch nog even reageren. Dat is bij mij ook het geval. En ja is soms ook jammer maar is/voelt dan altijd goed, dus prima. Ik heb meerdere mensen ook wat verder weg wonen dus wij zien elkaar niet zoveel.

Dit is meer een specifieke situatie dat we van een hechte vriendschap naar elkaar alleen nog maar op verjaardagen zien. Dat zijn ook niet echt de momenten dat je elkaar echt kunt spreken, juist niet
En voor mij hoeft dat dus niet zo. Ik ga het iig aankaarten want ik vind het wel leuk als je elkaar nog eens echt spreekt.

Ik wilde nog laten weten hoe het is 'afgelopen'. We hadden een datum geprikt maar ze is niet op komen dagen.
Ook niet afgezegd, dus ja wel een teken (vind ik) dat onze vriendschap ook van haar kant een andere prioriteit heeft gekregen...
Ik heb haar nog een bericht gestuurd en ze was niet helemaal fit dus het ging niet lukken.

Ik heb hier veel verdriet om gehad steeds en nu kan ik het voor mezelf wel gaan loslaten.