Relaties
alle pijlers
Wat te doen?
donderdag 20 december 2018 om 12:58
Hallo,
In het kort mijn situatie,
Ik heb drie jonge kinderen en ben gescheiden van hun vader. Mijn keuze, maar het was een groot dilemma ivm mijn kinderen. Daarnaast woont de vader niet in hetzelfde land als wij.
Het contact is erg moeizaam, hij houdt zich vooralsnog niet aan de gemaakte afspraken, hij zou bijvoorbeeld een aantal keren bellen ( kinderen kunnen dit zelf nog niet). Het idee is dat hij een aantal keren per jaar ze zal bezoeken en zich ooit in de toekomst in Nederland vestigen, het termijn is al naar voren geschoven.
Hij heeft een nieuwe vriendin en leeft zijn leven verder.
Ik zorg voor de kinderen en probeer ons leven weer op te bouwen, wat overigens prima lukt. Mijn frustratie zit in dat hij zo weinig actie onderneemt in het contact met z'n kinderen. En ja het doet ook pijn dat hij alweer een ander heeft, maar meer in de zin dat hij daar wel energie in steekt en niet in zijn kinderen.
Hoe ga ik daarmee om? Over een aantal jaren wil hij hier komen en dan? dan zullen de jongens ook naar hem gaan, terwijl hij er nu niet naar omkijkt.
Het houdt mij hele dagen bezig en dat wil ik niet, maar hoe kom ik er vanaf?
Hoor graag tips.
bedankt Lexie
In het kort mijn situatie,
Ik heb drie jonge kinderen en ben gescheiden van hun vader. Mijn keuze, maar het was een groot dilemma ivm mijn kinderen. Daarnaast woont de vader niet in hetzelfde land als wij.
Het contact is erg moeizaam, hij houdt zich vooralsnog niet aan de gemaakte afspraken, hij zou bijvoorbeeld een aantal keren bellen ( kinderen kunnen dit zelf nog niet). Het idee is dat hij een aantal keren per jaar ze zal bezoeken en zich ooit in de toekomst in Nederland vestigen, het termijn is al naar voren geschoven.
Hij heeft een nieuwe vriendin en leeft zijn leven verder.
Ik zorg voor de kinderen en probeer ons leven weer op te bouwen, wat overigens prima lukt. Mijn frustratie zit in dat hij zo weinig actie onderneemt in het contact met z'n kinderen. En ja het doet ook pijn dat hij alweer een ander heeft, maar meer in de zin dat hij daar wel energie in steekt en niet in zijn kinderen.
Hoe ga ik daarmee om? Over een aantal jaren wil hij hier komen en dan? dan zullen de jongens ook naar hem gaan, terwijl hij er nu niet naar omkijkt.
Het houdt mij hele dagen bezig en dat wil ik niet, maar hoe kom ik er vanaf?
Hoor graag tips.
bedankt Lexie
donderdag 20 december 2018 om 13:18
Hij is verantwoordelijk voor de relatie met zijn kinderen en jij voor jouw relatie met de kinderen.
Als hij het nu zo invult, het vaderschap, dan krijgt hij het later terug van zijn kinderen. Die zullen hun eigen mening vormen hierover
Zorg jij dat jouw contact met je kinderen goed is en dat ze niets tekort komen aan liefde van jouw kant.
Helaas kun je hem nergens toe dwingen. Maar uiteindelijk ben jij ook niet degene die daarvoor zal moeten boeten.
Als hij het nu zo invult, het vaderschap, dan krijgt hij het later terug van zijn kinderen. Die zullen hun eigen mening vormen hierover
Zorg jij dat jouw contact met je kinderen goed is en dat ze niets tekort komen aan liefde van jouw kant.
Helaas kun je hem nergens toe dwingen. Maar uiteindelijk ben jij ook niet degene die daarvoor zal moeten boeten.
donderdag 20 december 2018 om 13:19
Het is op zich ook rustig, in de zin dat hij er niet is. helaas ben ik zo debiel dat ik aan een dood paard loop te trekken omdat ik vind dat hij ook naar zijn kinderen moet omkijken.
Ik kan niet begrijpen dat hij niet naar ze om kijkt. Het zijn ook zijn kinderen, hij maakt ook de afspraken om te bellen. Dan moet hij zeggen, ik wil dat niet. Ik kijk er niet naar om. Dat is ook zuur maar wel duidelijk.
Nu zegt hij van alles, maar komt het niet na en ik weet niet hoe ik mij daarin op moet stellen.
Ik weet het misschien ook wel, maar het lukt mij nietl.
Ik kan niet begrijpen dat hij niet naar ze om kijkt. Het zijn ook zijn kinderen, hij maakt ook de afspraken om te bellen. Dan moet hij zeggen, ik wil dat niet. Ik kijk er niet naar om. Dat is ook zuur maar wel duidelijk.
Nu zegt hij van alles, maar komt het niet na en ik weet niet hoe ik mij daarin op moet stellen.
Ik weet het misschien ook wel, maar het lukt mij nietl.
donderdag 20 december 2018 om 13:22
Zijn probleem, zijn verlies.
Niet met je kinderen bespreken, dat hun vader zo weinig interesse toont.
Tegen de tijd, dat hij terug komt, kun je verder zien.
Misschien toont hij dan ook geen interesse, of de kinderen hebben geen zin in veelvuldig contact, omdat er geen band is tussen de vader en de kinderen.
Niet met je kinderen bespreken, dat hun vader zo weinig interesse toont.
Tegen de tijd, dat hij terug komt, kun je verder zien.
Misschien toont hij dan ook geen interesse, of de kinderen hebben geen zin in veelvuldig contact, omdat er geen band is tussen de vader en de kinderen.
donderdag 20 december 2018 om 13:24
Lexie2018 schreef: ↑20-12-2018 13:19Het is op zich ook rustig, in de zin dat hij er niet is. helaas ben ik zo debiel dat ik aan een dood paard loop te trekken omdat ik vind dat hij ook naar zijn kinderen moet omkijken.
Ik kan niet begrijpen dat hij niet naar ze om kijkt. Het zijn ook zijn kinderen, hij maakt ook de afspraken om te bellen. Dan moet hij zeggen, ik wil dat niet. Ik kijk er niet naar om. Dat is ook zuur maar wel duidelijk.
Nu zegt hij van alles, maar komt het niet na en ik weet niet hoe ik mij daarin op moet stellen.
Ik weet het misschien ook wel, maar het lukt mij nietl.
Je kunt er wel van alles van vinden, maar het helpt je niks.
Stop je energie liever in je kinderen.
donderdag 20 december 2018 om 13:25
Precies dit.Madeliefjees schreef: ↑20-12-2018 13:20Stop met trekken aan een dood paard. Ook al komt hij hier ooit weer wonen, denk dan maar niet dat hij dan opeens wel een liefhebbende vader wordt.,
Nu niet, dan niet.
donderdag 20 december 2018 om 13:26
Als hij een nieuwe vriendin heeft in het land waar hij woont, zijn afspraken nauwelijks nakomt en amper moeite doet om contact te houden met de kinderen dan vraag ik me af of je er nu wel echt van op aan komt dat hij inderdaad in Nederland komt wonen.
Verder zou ik de bal inderdaad bij hem laten. Grote kans dat de kinderen niet beter weten. Hij is inderdaad zelf verantwoordelijk voor zijn band met zijn kinderen.
Verder zou ik de bal inderdaad bij hem laten. Grote kans dat de kinderen niet beter weten. Hij is inderdaad zelf verantwoordelijk voor zijn band met zijn kinderen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 20 december 2018 om 13:26
Het is ook zijn verlies. Ze merken het ook nog niet, ze zijn echt nog heel klein. Allemaal nog in de luiers.
Hij zegt dat hij dan wel co-ouderschap wil, maar heel eerlijk dat wil ik niet. Ik doe het nu ook alleen en dan kan hij weer aankomen zetten, voelt niet goed. Hoe onredelijk dat ook is.
Maak mij ook zorgen over juist die band tussen vader en de kinderen.
Hij zegt dat hij dan wel co-ouderschap wil, maar heel eerlijk dat wil ik niet. Ik doe het nu ook alleen en dan kan hij weer aankomen zetten, voelt niet goed. Hoe onredelijk dat ook is.
Maak mij ook zorgen over juist die band tussen vader en de kinderen.
donderdag 20 december 2018 om 13:29
donderdag 20 december 2018 om 13:34
De mensen om je heen hebben er niks mee te maken. Voor sommige mensen heeft de moeder het toch altijd gedaan, al onderneemt de vader niks om de kinderen te zien, dan is het nog de schuld van de moeder, want dan had ze maar meer moeite moeten doen. Ik zou dit gewoon niet meer bespreken met mensen die jou daarover een rotgevoel aanpraten.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 20 december 2018 om 13:51
ik weet het, zou willen dat ik er ook ongevoelig voor was.Susan schreef: ↑20-12-2018 13:34De mensen om je heen hebben er niks mee te maken. Voor sommige mensen heeft de moeder het toch altijd gedaan, al onderneemt de vader niks om de kinderen te zien, dan is het nog de schuld van de moeder, want dan had ze maar meer moeite moeten doen. Ik zou dit gewoon niet meer bespreken met mensen die jou daarover een rotgevoel aanpraten.
donderdag 20 december 2018 om 13:54
Ik woonde ook in dat land en heb besloten om weg te gaan. Ik heb niet gewild dat mijn kinderen zonder vader zouden opgroeien, nooit.redbulletje schreef: ↑20-12-2018 13:41Waarom heb je in godsnaam (zoveel) kinderen genomen met 'n man die niet eens in jouw eigen land woont? Dat is vragen om problemen. Zou het er gewoon bij laten. Je kinderen weten niet beter dan dat ze geen vader hebben.
Misschien heb ik het niet goed uitgelegd, misschien heb jij niet goed gelezen. Maar hij maakt dus wel afspraken om te bellen en wil 4x per jaar komen. het is niet zo dat ze geen vader hebben, die hebben ze wel. Hij komt de afspraken alleen niet na. En ik voel mij verantwoordelijk ofzo, dat mijn kinderen ook een band krijgen met hun vader, want dat vind ik belangrijk.
donderdag 20 december 2018 om 14:03
Dan had je in hetzelfde land moeten blijven wonen.
Misschien was het contact tussen vader en kinderen dan makkelijker/vanzelfsprekender verlopen.
donderdag 20 december 2018 om 14:06
Jij hebt dus in feite zijn kinderen ontvoerd. Als een man uit 'n andere cultuur dat in ons land flikte en zijn hier geboren kinderen mee naar zijn thuisland nam, was Nederland te klein.Lexie2018 schreef: ↑20-12-2018 13:54Ik woonde ook in dat land en heb besloten om weg te gaan. Ik heb niet gewild dat mijn kinderen zonder vader zouden opgroeien, nooit.
Misschien heb ik het niet goed uitgelegd, misschien heb jij niet goed gelezen. Maar hij maakt dus wel afspraken om te bellen en wil 4x per jaar komen. het is niet zo dat ze geen vader hebben, die hebben ze wel. Hij komt de afspraken alleen niet na. En ik voel mij verantwoordelijk ofzo, dat mijn kinderen ook een band krijgen met hun vader, want dat vind ik belangrijk.
donderdag 20 december 2018 om 14:07
donderdag 20 december 2018 om 14:10
Sorry, Ik heb zijn kinderen ontvoerd? Doe toch normaal. Hij zat naast ons in het vliegtuig. Hij is geen man uit een andere cultuur, hij is een Nederlander.redbulletje schreef: ↑20-12-2018 14:06Jij hebt dus in feite zijn kinderen ontvoerd. Als een man uit 'n andere cultuur dat in ons land flikte en zijn hier geboren kinderen mee naar zijn thuisland nam, was Nederland te klein.
donderdag 20 december 2018 om 14:12
Misschien helpt het als je geen afspraken meer maakt. Geen verwachtingen meer hebt. Je doet wat je kan. Je hebt je best gedaan. Probeer het los te laten en zie tegen die tijd maar. Misschien gebeurd het wel nooit he..
Dan even de andere kant, bellen met kinderen in de luiers vinden veel mensen niet leuk. Ik ook niet. Ook mijn eigen kinderen niet. Je hebt geen gesprek. Ze wijzen dingen aan die je niet ziet. Het is gewoon best wel een saaie manier van je tijd verdrijven.
Jij bent naar een ander land gegaan. Hij ziet ze nauwelijks. Sommige mensen nemen dan afstand om het gemis niet te voelen.
Waarom mag het niet alleen als het hem uitkomt? Ik snap dat je het liever anders zou zien. Maar dat beeld moet je loslaten. Jullie wonen in verschillende landen. Je hebt geen gewone regeling. Misschien helpt het om hem meer in de rol van oom te zien. Wel familie, geen opvoedkundige rol. Dan kan hij gewoon ze opzoeken als hij er is en kun jij filmpjes sturen van het spelen of een dagje dierentuin bv. Laat je teleurstelling de best mogelijke band die mogelijk is niet in de weg zitten. Je mag balen. Je mag het helemaal klote vinden. Maar het heeft geen nut. Zorg voor een oppas. Ga af en toe een avond uit. Verwerk je relatie en je verdriet over deze gang van zaken. Wees lief voor jezelf en je kinderen. Daar word je echt gelukkiger van.
Dan even de andere kant, bellen met kinderen in de luiers vinden veel mensen niet leuk. Ik ook niet. Ook mijn eigen kinderen niet. Je hebt geen gesprek. Ze wijzen dingen aan die je niet ziet. Het is gewoon best wel een saaie manier van je tijd verdrijven.
Jij bent naar een ander land gegaan. Hij ziet ze nauwelijks. Sommige mensen nemen dan afstand om het gemis niet te voelen.
Waarom mag het niet alleen als het hem uitkomt? Ik snap dat je het liever anders zou zien. Maar dat beeld moet je loslaten. Jullie wonen in verschillende landen. Je hebt geen gewone regeling. Misschien helpt het om hem meer in de rol van oom te zien. Wel familie, geen opvoedkundige rol. Dan kan hij gewoon ze opzoeken als hij er is en kun jij filmpjes sturen van het spelen of een dagje dierentuin bv. Laat je teleurstelling de best mogelijke band die mogelijk is niet in de weg zitten. Je mag balen. Je mag het helemaal klote vinden. Maar het heeft geen nut. Zorg voor een oppas. Ga af en toe een avond uit. Verwerk je relatie en je verdriet over deze gang van zaken. Wees lief voor jezelf en je kinderen. Daar word je echt gelukkiger van.
donderdag 20 december 2018 om 14:26
Laat Redbulletje lekker haar stokpaardje bezigen, reageer lekker op de nuttige bijdragen. Beter voor je bloeddruk.
Ik snap je. Je hebt hier alleen geen reet aan om het maar grof te zeggen. Je weet al dat je aan een dood paard trekt. Je kunt een ander niet veranderen en je kunt een ander niet laten doen zoals jij wil dat hij doet. Laat dat los.
Ik zou hem een mailtje sturen. Een uitgebreide. Waarin je begint met uit te leggen waarom je deze stuurt. Omdat je er teveel mee bezig bent. Je kunt neerzetten, dat jij je kinderen en hem een goede band met elkaar gunt. Dat jullie daar ook die en die afspraken over gemaakt hebben. Dat je nu merkt dat hij die afspraken niet nakomt. Dat jij je daar druk om maakt, maar dit los wil gaan laten, omdat jij graag rustig en plezierig wil leven nu. Dat je hem door deze e-mail mee wil geven, dat hij nu zelf verantwoordelijk is voor de band die tussen hem en de kinderen zal bestaan. Dat als hij de afspraken niet nakomt, jij je daar niet meer druk over gaat maken en hierover geen contact meer op zal nemen. Dat als hij de kinderen wil zien, hij dit ruim van te voren even moet laten weten, zodat jij dit in kan passen in je eigen agenda. Dat je contact met de kinderen nooit in de weg zal staan, maar dat het nu van hem moet komen en jij je handen er vanaf trekt.
Je kunt hem eventueel nog waarschuwen, dat wanneer hij na jaren ineens voor de deur staat om zijn kinderen te zien, de mogelijkheid bestaat, dat zij geen enkele connectie meer met hem voelen en hun enthousiasme hiervoor tegen zou kunnen vallen. En dat je hem nu de keus laat. Wens hem veel geluk met zijn nieuwe vriendin en een geweldig 2019.
Ik snap je. Je hebt hier alleen geen reet aan om het maar grof te zeggen. Je weet al dat je aan een dood paard trekt. Je kunt een ander niet veranderen en je kunt een ander niet laten doen zoals jij wil dat hij doet. Laat dat los.
Ik zou hem een mailtje sturen. Een uitgebreide. Waarin je begint met uit te leggen waarom je deze stuurt. Omdat je er teveel mee bezig bent. Je kunt neerzetten, dat jij je kinderen en hem een goede band met elkaar gunt. Dat jullie daar ook die en die afspraken over gemaakt hebben. Dat je nu merkt dat hij die afspraken niet nakomt. Dat jij je daar druk om maakt, maar dit los wil gaan laten, omdat jij graag rustig en plezierig wil leven nu. Dat je hem door deze e-mail mee wil geven, dat hij nu zelf verantwoordelijk is voor de band die tussen hem en de kinderen zal bestaan. Dat als hij de afspraken niet nakomt, jij je daar niet meer druk over gaat maken en hierover geen contact meer op zal nemen. Dat als hij de kinderen wil zien, hij dit ruim van te voren even moet laten weten, zodat jij dit in kan passen in je eigen agenda. Dat je contact met de kinderen nooit in de weg zal staan, maar dat het nu van hem moet komen en jij je handen er vanaf trekt.
Je kunt hem eventueel nog waarschuwen, dat wanneer hij na jaren ineens voor de deur staat om zijn kinderen te zien, de mogelijkheid bestaat, dat zij geen enkele connectie meer met hem voelen en hun enthousiasme hiervoor tegen zou kunnen vallen. En dat je hem nu de keus laat. Wens hem veel geluk met zijn nieuwe vriendin en een geweldig 2019.
donderdag 20 december 2018 om 14:31
Dankjewel voor je reactie.SjakS schreef: ↑20-12-2018 14:12Misschien helpt het als je geen afspraken meer maakt. Geen verwachtingen meer hebt. Je doet wat je kan. Je hebt je best gedaan. Probeer het los te laten en zie tegen die tijd maar. Misschien gebeurd het wel nooit he..
Dan even de andere kant, bellen met kinderen in de luiers vinden veel mensen niet leuk. Ik ook niet. Ook mijn eigen kinderen niet. Je hebt geen gesprek. Ze wijzen dingen aan die je niet ziet. Het is gewoon best wel een saaie manier van je tijd verdrijven.
Jij bent naar een ander land gegaan. Hij ziet ze nauwelijks. Sommige mensen nemen dan afstand om het gemis niet te voelen.
Waarom mag het niet alleen als het hem uitkomt? Ik snap dat je het liever anders zou zien. Maar dat beeld moet je loslaten. Jullie wonen in verschillende landen. Je hebt geen gewone regeling. Misschien helpt het om hem meer in de rol van oom te zien. Wel familie, geen opvoedkundige rol. Dan kan hij gewoon ze opzoeken als hij er is en kun jij filmpjes sturen van het spelen of een dagje dierentuin bv. Laat je teleurstelling de best mogelijke band die mogelijk is niet in de weg zitten. Je mag balen. Je mag het helemaal klote vinden. Maar het heeft geen nut. Zorg voor een oppas. Ga af en toe een avond uit. Verwerk je relatie en je verdriet over deze gang van zaken. Wees lief voor jezelf en je kinderen. Daar word je echt gelukkiger van.
ik weet dat ik geen verwachtingen meer moet hebben, maar hoe doe ik dat? hoe kan ik het niet meer van hem verwachten? vertel het mij alsjeblieft, want ik weet het echt niet.
Ik ben naar een ander land gegaan, maar dat is wel in overleg gebeurd, het is niet dat ik dat hem zo voor de voeten heb gegooid. Bellen hoeft om mij ook niet, want het haalt niets uit, maar hoe dan wel? ik heb voorgesteld dat hij video's kan sturen van zichzelf zodat ze zijn stem blijven horen, hem zien bewegen. Een foto kan er op hun kamer gezet worden, gebeurt allemaal niet.
Waarom mag het niet wanneer het hem uitkomt, tja omdat ik dat niet leuk vind, hahahaha sorry. Ik heb geen goede reden, vind het stom en belachelijk. Hij heeft hier ook mee ingestemd, het is ook zijn verantwoording, niet alleen die van mij.
Hij wil de kinderen meenemen als hij hier is, onze relatie heeft op het moment wel wat te verduren gehad, het loopt op z'n zachts gezegd niet heel soepel.
Ik doe mijn best, echt. Elke keer als ik mijn kinderen zie dan denk ik hoe kan het. En ik neem het mezelf ook kwalijk hoor. Het ligt niet alleen aan hem. ik wil het alleen graag zo goed mogelijk doen voor ze.
nogmaals dank voor je reactie!
donderdag 20 december 2018 om 14:33
Ik vind zo een mail ook wel een goed idee. Maar dan wel aan je eigen woorden houden. Niet meer dat paard gaan verslepen dan. Dat is moeilijk. Dat begrijp ik echt wel. Maar je gaat daar zoveel rust van krijgen. Gun jezelf dat.
Een roos voor jou. Rot dat het zo loopt. Lijkt me zwaar alleen met de kleintjes. Kom lekker hier van je af klagen. Dat lucht misschien op.
Een roos voor jou. Rot dat het zo loopt. Lijkt me zwaar alleen met de kleintjes. Kom lekker hier van je af klagen. Dat lucht misschien op.
donderdag 20 december 2018 om 15:12
dankje, misschien ga ik dat nog wel doen. heb het al wel meerdere keren gezegd, met name het laatste gedeelte.CL2 schreef: ↑20-12-2018 14:26Laat Redbulletje lekker haar stokpaardje bezigen, reageer lekker op de nuttige bijdragen. Beter voor je bloeddruk.
Ik snap je. Je hebt hier alleen geen reet aan om het maar grof te zeggen. Je weet al dat je aan een dood paard trekt. Je kunt een ander niet veranderen en je kunt een ander niet laten doen zoals jij wil dat hij doet. Laat dat los.
Ik zou hem een mailtje sturen. Een uitgebreide. Waarin je begint met uit te leggen waarom je deze stuurt. Omdat je er teveel mee bezig bent. Je kunt neerzetten, dat jij je kinderen en hem een goede band met elkaar gunt. Dat jullie daar ook die en die afspraken over gemaakt hebben. Dat je nu merkt dat hij die afspraken niet nakomt. Dat jij je daar druk om maakt, maar dit los wil gaan laten, omdat jij graag rustig en plezierig wil leven nu. Dat je hem door deze e-mail mee wil geven, dat hij nu zelf verantwoordelijk is voor de band die tussen hem en de kinderen zal bestaan. Dat als hij de afspraken niet nakomt, jij je daar niet meer druk over gaat maken en hierover geen contact meer op zal nemen. Dat als hij de kinderen wil zien, hij dit ruim van te voren even moet laten weten, zodat jij dit in kan passen in je eigen agenda. Dat je contact met de kinderen nooit in de weg zal staan, maar dat het nu van hem moet komen en jij je handen er vanaf trekt.
Je kunt hem eventueel nog waarschuwen, dat wanneer hij na jaren ineens voor de deur staat om zijn kinderen te zien, de mogelijkheid bestaat, dat zij geen enkele connectie meer met hem voelen en hun enthousiasme hiervoor tegen zou kunnen vallen. En dat je hem nu de keus laat. Wens hem veel geluk met zijn nieuwe vriendin en een geweldig 2019.
