Help!
zaterdag 29 december 2018 om 12:30
Hoi allemaal,
Ik post hier eigenlijk nooit wat maar ik moet nu echt even mijn ei kwijt. Ik ben 20 jaar en heb opzich een goede band met mijn moeder. Toch beginnen wij nu steeds meer te botsen. Ik woon nog thuis en gisteren is de boel geëscaleerd. Ik ben enigkind en mijn moeder is erg claimerig en overbezorgd. Ik word er helemaal gek van! Ik mag niet eens een dagje weg met een vriendin, dat moet ik eerst vragen en met hele goede redenen komen waarom ik dat wil. Ik begin dit gedrag van haar goed zat te worden. Ik ben nooit een lastig kind geweest, maar ik word nu volwassen en ik mag helemaal niks. Nu is ze gisteren begonnen met schreeuwen tegen mij: “Je gaat helemaal nergens heen! Achterlijke!” en ze negeert me sindsdien. Ik vind dit behoorlijk kinderachtig en ik ben momenteel zelf erg licht ontvlambaar. Het liefst pak ik m’n spullen en loop ik weg, maar ik weet dat dat geen zin heeft. Ik weet dat ik niks verkeerd heb gedaan. Ik weet even niet wat ik moet doen. Zelf het gesprek beginnen of net zo kinderachtig als haar blijven negeren? Ik hoop dat jullie advies hebben! Liefs.
Ik post hier eigenlijk nooit wat maar ik moet nu echt even mijn ei kwijt. Ik ben 20 jaar en heb opzich een goede band met mijn moeder. Toch beginnen wij nu steeds meer te botsen. Ik woon nog thuis en gisteren is de boel geëscaleerd. Ik ben enigkind en mijn moeder is erg claimerig en overbezorgd. Ik word er helemaal gek van! Ik mag niet eens een dagje weg met een vriendin, dat moet ik eerst vragen en met hele goede redenen komen waarom ik dat wil. Ik begin dit gedrag van haar goed zat te worden. Ik ben nooit een lastig kind geweest, maar ik word nu volwassen en ik mag helemaal niks. Nu is ze gisteren begonnen met schreeuwen tegen mij: “Je gaat helemaal nergens heen! Achterlijke!” en ze negeert me sindsdien. Ik vind dit behoorlijk kinderachtig en ik ben momenteel zelf erg licht ontvlambaar. Het liefst pak ik m’n spullen en loop ik weg, maar ik weet dat dat geen zin heeft. Ik weet dat ik niks verkeerd heb gedaan. Ik weet even niet wat ik moet doen. Zelf het gesprek beginnen of net zo kinderachtig als haar blijven negeren? Ik hoop dat jullie advies hebben! Liefs.
zaterdag 29 december 2018 om 14:08
Zelf het gesprek beginnen inderdaad. Je bent een volwassen vrouw die als een kleuter behandeld wordt. Natuurlijk zijn er regels waar je je aan dient te houden, dat is nu eenmaal inherent aan thuiswonen maar het lijkt me wel een goed idee om nieuwe regels af te spreken, het is belachelijk dat je moet vertellen waar je naartoe gaat en waarom. Dat ze wil weten hoe laat je thuis bent ivm eten en dergelijke lijkt me logisch. En dat je het meldt als je een dag weg bent.
Met kinderachtig terugreageren ga je niks voor elkaar krijgen.
Succes!
Met kinderachtig terugreageren ga je niks voor elkaar krijgen.
Succes!
zaterdag 29 december 2018 om 18:57
Ik studeer momenteel nog. Heb wel een goede spaarrekening maar daar ga ik het niet mee redden. Werk kan ik niet combineren op het moment. Ik heb ondertussen met mijn moeder gesproken en ze is tot de conclusie gekomen dat ze soms niet weet waarom ze zo doet. Hopelijk blijft het weer een tijdje rustig. Super bedankt voor de reacties!
zaterdag 29 december 2018 om 22:01
Sommige moeders vinden het lastig om los te laten. Blijven praten en misschien wat gaan lenen en toch iets gaan werken zodat je wel op kamers kan. Lijkt mij sterk dat je nooit tijd hebt om te werken (maar wel met vriendinnen weg kan?) en zolang jij daar woont en zij alles betaald is het nu eenmaal zo dat zij bepaald.
zaterdag 29 december 2018 om 22:32
Wat een ongelooflijk overbodige opmerking