Zoon en bruiloft
zondag 30 december 2018 om 08:13
Ik zit met het volgende een beetje in mijn maag en weet niet goed of ik dit nu moet accepteren en loslaten of toch iets van moet zeggen......
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
zondag 30 december 2018 om 11:46
Zoiets zal het wel zijn ja.Enn schreef: ↑30-12-2018 11:43Precies en hoe groot is de kans dat dit ook echt zo is? Misschien was wel/niet trouwen ooit wel een issue tussen zijn ouders? ; vervolgens zijn ze uit elkaar gegaan en ineens gaan ze in rapido tempo met anderen wel trouwen? Misschien ziet de jongen het wel als het ‘zoveelste’ wedstrijdje tussen ma en pa? Geen idee dus maar mocht dit denken kloppen dan kondigde pa dus aan met blauwvinkje te trouwen en rende ma vervolgens met haar vinkje naar het gemeentehuis.
Ik zou daar als twintiger ook weinig mee kunnen en ja dan zou ik ook moeten werken of mijn verjaardag vieren. Opbokken met dat kinderachtige gedoe.
zondag 30 december 2018 om 11:47
EensEnn schreef: ↑30-12-2018 11:43Precies en hoe groot is de kans dat dit ook echt zo is? Misschien was wel/niet trouwen ooit wel een issue tussen zijn ouders? ; vervolgens zijn ze uit elkaar gegaan en ineens gaan ze in rapido tempo met anderen wel trouwen? Misschien ziet de jongen het wel als het ‘zoveelste’ wedstrijdje tussen ma en pa? Geen idee dus maar mocht dit denken kloppen dan kondigde pa dus aan met blauwvinkje te trouwen en rende ma vervolgens met haar vinkje naar het gemeentehuis.
Ik zou daar als twintiger ook weinig mee kunnen en ja dan zou ik ook moeten werken of mijn verjaardag vieren. Opbokken met dat kinderachtige gedoe.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 30 december 2018 om 11:49
Vriend heeft zoon geprobeerd te bellen (appje kwam afgelopen vrijdag en appje terug gestuurd en daarna dus geprobeerd te bellen) maar nam niet op.yette schreef: ↑30-12-2018 11:12Weet je nu al hoe jullie dit gaan oplossen Blauw-Vinkje?
Ik krijg maar geen antwoord op mijn vraag of er al is gepraat?! Dus ik ga er maar vanuit van niet.
Laten jullie het bij appjes over en weer?
En besef je dat het appje van de zoon in een emotioneel-dronken bui tijdens het uitgaan met vrienden kan zijn verstuurd?
Ik weet niet of mijn vriend hier nog met zijn zoon over gaaf praten ik denk het wel. Hij heeft hem laten weten dat hij als hij van gedachten veranderd nog steeds welkom is.
zondag 30 december 2018 om 11:51
Gaat de vader van de zoon naar de verjaardag van de zoon?
Ik neem aan dat je man donderdag voor de trouwerij zijn verplichting neemt en naar zijn zoon gaat of uit eten met zoon om de verjaardag te vieren.
Ik vind je man een beetje dom dat hij geen rekening houdt met zijn zoon.
Dat je man, de verjaardagen van zijn kinderen niet kan onthouden.
Zelf ben ik ook alleen met kinderen maar welke leuk man ook voorbij komt, blijven mijn kinderen in mijn hart op 1.
Ik neem aan dat je man donderdag voor de trouwerij zijn verplichting neemt en naar zijn zoon gaat of uit eten met zoon om de verjaardag te vieren.
Ik vind je man een beetje dom dat hij geen rekening houdt met zijn zoon.
Dat je man, de verjaardagen van zijn kinderen niet kan onthouden.
Zelf ben ik ook alleen met kinderen maar welke leuk man ook voorbij komt, blijven mijn kinderen in mijn hart op 1.
zondag 30 december 2018 om 11:52
Zoon is geen uitgaans type, heeft een baantje en zit verder thuis bij moeder. Hoofdzakelijk achter de pc. Dus uit een dronken bui verstuurd lijkt me niet.yette schreef: ↑30-12-2018 11:12Weet je nu al hoe jullie dit gaan oplossen Blauw-Vinkje?
Ik krijg maar geen antwoord op mijn vraag of er al is gepraat?! Dus ik ga er maar vanuit van niet.
Laten jullie het bij appjes over en weer?
En besef je dat het appje van de zoon in een emotioneel-dronken bui tijdens het uitgaan met vrienden kan zijn verstuurd?
zondag 30 december 2018 om 11:54
blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 11:52Zoon is geen uitgaans type, heeft een baantje en zit verder thuis bij moeder. Hoofdzakelijk achter de pc. Dus uit een dronken bui verstuurd lijkt me niet.
Dan zou ik als vader helemaal eens bellen en vragen waarom hij denkt als een balletje te zijn die dag.
zondag 30 december 2018 om 11:55
Dan heeft hij er goed over nagedacht verlicht wellichtblauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 11:52Zoon is geen uitgaans type, heeft een baantje en zit verder thuis bij moeder. Hoofdzakelijk achter de pc. Dus uit een dronken bui verstuurd lijkt me niet.
Je aanstaande kan het er met hem over hebben als ze weer face to face zijn
Niet het bewust opzoeken of bellen
Niet waar jij of anderen bij zijn
Maar gewoon nonchalant zoon en vader gesprek
Tenzij daar nooit sprake van was/is
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 30 december 2018 om 11:58
Ik zou erop aansturen dat ze snel gaan praten. Neem die knul mee uit eten en naar de film/kroeg/whatever.blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 11:49Vriend heeft zoon geprobeerd te bellen (appje kwam afgelopen vrijdag en appje terug gestuurd en daarna dus geprobeerd te bellen) maar nam niet op.
Ik weet niet of mijn vriend hier nog met zijn zoon over gaaf praten ik denk het wel. Hij heeft hem laten weten dat hij als hij van gedachten veranderd nog steeds welkom is.
Het lijkt me handig om vóór de bruiloft te weten wat er aan de hand is èn te vertellen hoe jullie daarover denken. Na jullie bruiloft is het daarvoor te laat.
zondag 30 december 2018 om 11:58
Er kan zoveel aan de hand zijn hier. Misschien is zoon gekwetst vanwege de datum, misschien heeft zoon moeite met het huwelijk, misschien zit zoon klem in een loyaliteitsconflict, misschien is zoon -al dan niet door de leeftijd- een grote egoïst die zonder diepliggende reden gewoon alleen wil doen waar hij zin in heeft, misschien speelt er iets tussen zoon en vader/TO waardoor zoon er nu geen zin meer in heeft.
Aan vader in alle gevallen de schone taak om een beetje moeite te doen, het gesprek aan te gaan om uit te zoeken wat hier achter zit en vervolgens passend te reageren. Het is toch vreemd dat zoon nu ineens met dit verhaal komt? Dan wil je als ouder toch uitzoeken waarom voordat je reageert? In sommige gevallen zal een simpele 'dat vind ik jammer maar ik accepteer het, als je je bedenkt blijf je welkom' de beste reactie zijn maar in andere weer helemaal niet.
Aan vader in alle gevallen de schone taak om een beetje moeite te doen, het gesprek aan te gaan om uit te zoeken wat hier achter zit en vervolgens passend te reageren. Het is toch vreemd dat zoon nu ineens met dit verhaal komt? Dan wil je als ouder toch uitzoeken waarom voordat je reageert? In sommige gevallen zal een simpele 'dat vind ik jammer maar ik accepteer het, als je je bedenkt blijf je welkom' de beste reactie zijn maar in andere weer helemaal niet.
zondag 30 december 2018 om 11:59
Er is wel een verwachting bij de ouder(s) dat een kind naar zijn/haar bruiloft komt. Tenzij je het inhoudelijk niet met de bruiloft eens bent. Kom je niet, dan geef je daar wel een signaal mee af en dat kan de relatie tussen (stief)ouders en kinderen niet ten goede komen.
Trouwen op oudere leeftijd komt voor. Het fijne van trouwen is overigens wel dat je een aantal zaken (juridisch) meteen kan regelen op die manier. Gedweep met een grote witte jurk, een koets met paarden en een mega taart is een ander verhaal op oudere leeftijd, maar dat je het fijn vindt om getrouwd te zijn, zelfs als we reeds volwassen kinderen zijn, snap ik best. En dat geldt ook voor de verwachting dat je (stief)kinderen daarbij aanwezig zijn.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
zondag 30 december 2018 om 12:00
Laat het vallen!
zondag 30 december 2018 om 12:04
Het was een shift in een callcenter en idd inmiddels een aantal banen verder. Maar eigenlijk als hij op een advocatenkantoor had gewerkt had ik het ook op prijs gesteld als hij erbij was geweest, de dag was voor mij belangrijk en hij is dat ook.
zondag 30 december 2018 om 12:06
Leggen jullie de nadruk op het feit dat het het eerste huwelijk is voor pa? (In de OP wel namelijk).
Het kan voor zoon aanvoelen alsof alles wat daarvoor is geweest van geen betekenis was en dat hij daarom de hakken in het zand zet.
Hij houdt niet van uitgaan, dus dronken worden en tot diep in de nacht gaan stappen klinkt als smoes om niet op de bruiloft te komen.
Aan je vriend om achter de waarheid te komen en een goed gesprek met zijn zoon te hebben.
Het kan voor zoon aanvoelen alsof alles wat daarvoor is geweest van geen betekenis was en dat hij daarom de hakken in het zand zet.
Hij houdt niet van uitgaan, dus dronken worden en tot diep in de nacht gaan stappen klinkt als smoes om niet op de bruiloft te komen.
Aan je vriend om achter de waarheid te komen en een goed gesprek met zijn zoon te hebben.
zondag 30 december 2018 om 12:06
Hij is geen uitgaans type maar gaat op zijn verjaardag wel op stap met z’n vrienden? Dat is de enige keer in het jaar dat hij dat doet?blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 11:52Zoon is geen uitgaans type, heeft een baantje en zit verder thuis bij moeder. Hoofdzakelijk achter de pc. Dus uit een dronken bui verstuurd lijkt me niet.
zondag 30 december 2018 om 12:06
Baggal schreef: ↑30-12-2018 11:59Er is wel een verwachting bij de ouder(s) dat een kind naar zijn/haar bruiloft komt. Tenzij je het inhoudelijk niet met de bruiloft eens bent. Kom je niet, dan geef je daar wel een signaal mee af en dat kan de relatie tussen (stief)ouders en kinderen niet ten goede komen.
Trouwen op oudere leeftijd komt voor. Het fijne van trouwen is overigens wel dat je een aantal zaken (juridisch) meteen kan regelen op die manier. Gedweep met een grote witte jurk, een koets met paarden en een mega taart is een ander verhaal op oudere leeftijd, maar dat je het fijn vindt om getrouwd te zijn, zelfs als we reeds volwassen kinderen zijn, snap ik best. En dat geldt ook voor de verwachting dat je (stief)kinderen daarbij aanwezig zijn.
Bijstellen dan maar die verwachtingen.
zondag 30 december 2018 om 12:10
Zeg jij jouw belangrijke zaken ook af, als je broertje iets te vieren heeft wat voor hem van belang is (ook al stelt het in jouw ogen misschien niks voor?)
zondag 30 december 2018 om 12:12
Scherp. TO doet ook alsof het allemaal reuze belangrijk is, want het is zijn eerste huwelijk. Maar als je samen kinderen hebt is het van weinig belang meer of je nu wel of niet getrouwd bent. Kinderen vormen immers de grootste verbintenis die je maar met iemand aan kunt gaan.Lillybit schreef: ↑30-12-2018 12:06Leggen jullie de nadruk op het feit dat het het eerste huwelijk is voor pa? (In de OP wel namelijk).
Het kan voor zoon aanvoelen alsof alles wat daarvoor is geweest van geen betekenis was en dat hij daarom de hakken in het zand zet.
Hij houdt niet van uitgaan, dus dronken worden en tot diep in de nacht gaan stappen klinkt als smoes om niet op de bruiloft te komen.
Aan je vriend om achter de waarheid te komen en een goed gesprek met zijn zoon te hebben.
zondag 30 december 2018 om 12:15
Het verbaast me dat er gespeculeerd wordt over een dieperliggende reden die er zou moeten zijn waarom zoon niet wil. Volgens mij is het heel simpel. Hij bedacht zich dat hij toch wel flink wil stappen met z'n verjaardag (logisch), de volgende dag niet met een enorme kater naar een bruiloft wil (logisch), zich vanwege zijn leeftijd/ontwikkelingsfase totaal niet beseft hoe enorm belangrijk de bruiloft is voor zijn pa en meer met zijn eigen belangen bezig is (ook logisch) en dus bij pa dropt dat hij niet komt. Pa zegt daarop dat dat prima is dus zoon denkt "mooi, geregeld" en iedereen gaat weer over tot het orde van de dag.
Dat pa hem niet de waarheid durft te zeggen (volgens to) is niet logisch, dat pa en to deze datum plannen is ook niet logisch, dat er mensen zijn die verwachten dat een 19 jarige de wensen van zijn pa/stiefma boven die van zichzelf zet is niet logisch, verwachten dat ie er uberhaupt over nadenkt is al niet logisch.
De enige met een beetje realiteitszin is de zoon in dit verhaal. De rest is weer typisch volwassen bezig met het "ja zeggen en nee doen" "hij zei dit maar bedoelt dat" "ik denk dat ik vind dat hij vind zus of zo dus dat hij dit moet doen terwijl ik dit denk". Echt, wat wordt het toch onnodig ingewikkeld gemaakt allemaal.
Dat pa hem niet de waarheid durft te zeggen (volgens to) is niet logisch, dat pa en to deze datum plannen is ook niet logisch, dat er mensen zijn die verwachten dat een 19 jarige de wensen van zijn pa/stiefma boven die van zichzelf zet is niet logisch, verwachten dat ie er uberhaupt over nadenkt is al niet logisch.
De enige met een beetje realiteitszin is de zoon in dit verhaal. De rest is weer typisch volwassen bezig met het "ja zeggen en nee doen" "hij zei dit maar bedoelt dat" "ik denk dat ik vind dat hij vind zus of zo dus dat hij dit moet doen terwijl ik dit denk". Echt, wat wordt het toch onnodig ingewikkeld gemaakt allemaal.
zondag 30 december 2018 om 12:17
Is nog niet voorgevallen maar als hij me zou vragen zou ik absoluut een dagje vrij nemen voor bijvoorbeeld een diploma uitreiking of een sportwedstrijd of wat hij dan ook belangrijk vindt. Uiteraard.
Verder zeg ik juist dat je zoiets moet accepteren, en nergens dat ik allerlei verwachtingen heb dat mensen me zien shinen, zo ben ik helemaal niet.
zondag 30 december 2018 om 12:17
Eens!Cafetière schreef: ↑30-12-2018 12:15Het verbaast me dat er gespeculeerd wordt over een dieperliggende reden die er zou moeten zijn waarom zoon niet wil. Volgens mij is het heel simpel. Hij bedacht zich dat hij toch wel flink wil stappen met z'n verjaardag (logisch), de volgende dag niet met een enorme kater naar een bruiloft wil (logisch), zich vanwege zijn leeftijd/ontwikkelingsfase totaal niet beseft hoe enorm belangrijk de bruiloft is voor zijn pa en meer met zijn eigen belangen bezig is (ook logisch) en dus bij pa dropt dat hij niet komt. Pa zegt daarop dat dat prima is dus zoon denkt "mooi, geregeld" en iedereen gaat weer over tot het orde van de dag.
Dat pa hem niet de waarheid durft te zeggen (volgens to) is niet logisch, dat pa en to deze datum plannen is ook niet logisch, dat er mensen zijn die verwachten dat een 19 jarige de wensen van zijn pa/stiefma boven die van zichzelf zet is niet logisch, verwachten dat ie er uberhaupt over nadenkt is al niet logisch.
De enige met een beetje realiteitszin is de zoon in dit verhaal. De rest is weer typisch volwassen bezig met het "ja zeggen en nee doen" "hij zei dit maar bedoelt dat" "ik denk dat ik vind dat hij vind zus of zo dus dat hij dit moet doen terwijl ik dit denk". Echt, wat wordt het toch onnodig ingewikkeld gemaakt allemaal.