Relaties
alle pijlers
Zoon en bruiloft
zondag 30 december 2018 om 08:13
Ik zit met het volgende een beetje in mijn maag en weet niet goed of ik dit nu moet accepteren en loslaten of toch iets van moet zeggen......
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
Volgend jaar ga ik trouwen, geweldig mooi natuurlijk en heel erg blij!
We zijn al wat ouder en voor mij is dit mijn 2de huwelijk (vorige echtgenoot is overleden) en aanstaande echtgenoot is niet getrouwd geweest maar komt uit lange relatie.
Er zijn aan beide kanten kinderen, allen begin 20.
Een moeilijke ex aan kant van vriend (lees: nogal jaloers en/of steeds contact zoekend om van alles....)
1 zoon van vriend woont bij haar.
De rest vd kinderen woont al samen.
De dag voor onze bruiloft word hij 20 en savonds zou hij met vrienden op stap gaan voor zijn verjaardag.
Nu heeft hij, nadat hij eerder heel enthousiast was en meedacht over wat moet ik dan aan op de bruiloft en wat gaan we allemaal doen) via een appje laten weten niet te komen omdat hij dus jarig is en op stap gaat.
Wij trouwen pas eind vd middag en hebben daarna een klein feestje met wat vrienden en familie.
Mijn vriend heeft zich er bij neergelegd en zegt prima als hij niet wil dan niet.
Ik zie wel dat het hem pijn doet maar dit laat hij niet merken.
Heeft wel tegen zoon gezegd dat hij het erg jammer vind en hem er graag bij wilde hebben. Hier kwam als reactie dat zoon niet "als een balletje" op zijn bruiloft wilde staan.
Ik heb het er wel wat moeilijk mee, zijn vader gaat trouwen voor de eerste keer en hij wil er gewoon niet zijn....
Wat vinden jullie? Laten voor wat het is of toch nog eens dat gesprek aangaan?
Ik vermoed zelf dat ex er ook een vinger tussen heeft gehad (eerdere ervaring met andere zaken)......
Graag jullie mening.....
zondag 30 december 2018 om 10:47
Hoelang waren jullie samen toen hij je vroeg? Hoelang was de relatie toen over met zijn eerste vrouw?blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 10:46Nee ik hoef en wil haar niet aftroeven daar zie ik totaal geen reden toe.
Zijn aanzoek was oprecht en gemeend en heeft totaal niets met ex uit te staan.
Misschien klink ik idd niet aardig over ex dat heeft zijn redenen moet ik niet doen weet ik maar sommige situaties brengen nou eenmaal bepaalde reacties naar boven
zondag 30 december 2018 om 10:50
Dat was 2017 niet 2018....TanteBedelia schreef: ↑30-12-2018 10:40Naast paperclipje rechts boven zit een loepje daar kan je alles terug vinden wat je hebt neer gezet.
zondag 30 december 2018 om 10:52
Misschien moet je daar wat meeblauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 10:46Nee ik hoef en wil haar niet aftroeven daar zie ik totaal geen reden toe.
Zijn aanzoek was oprecht en gemeend en heeft totaal niets met ex uit te staan.
Misschien klink ik idd niet aardig over ex dat heeft zijn redenen moet ik niet doen weet ik maar sommige situaties brengen nou eenmaal bepaalde reacties naar boven
Hij heeft kinderen met haar
Straks gaan die gezinnen stichten, trouwen, kindjes krijgen
Dan krijg je toch wel enigszins met haar te maken
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 30 december 2018 om 10:52
Dit dus. Grow up zeg!Pindakaasjes schreef: ↑30-12-2018 10:23Wat wordt er een drama van gemaakt hier zeg!
Zoon is zielig en krijgt niet genoeg respect omdat hij niet de hele dag kan uitslapen na een avondje zuipen voor zijn verjaardag! Ah' Goshie!
zondag 30 december 2018 om 10:53
Dan waren jullie nog steeds nog geen jaar bij elkaar voor hij het vroeg.
Niet zo verwonderlijk dat toen 18 jarige zoon er niet heel enthousiast over is.
Zeker niet als jullie dan ook nog eens een datum prikken zonder aan hem te denken.
zondag 30 december 2018 om 10:57
We waren bijna een jaar samen op dat moment.
Hij is 4 jaar alleen geweest voor wij elkaar leerden kennen.
Misschien snel idd een aanzoek op dat moment maar voor hem voelde het zo goed dat hij de vraag op dat moment wilde stellen.
zondag 30 december 2018 om 10:57
Ja dat vind ik ook wel
En verlicht heeft zijn moeder er mee te maken
Of hij heeft zich gewoon bedacht
Had hij er eerder niet goed bij nagedacht dat hij liever dronken wilt zijn en wilt stappen op en na zijn verjaardag
Voor sommige een kul reden, en onbegrijpelijk, maar iemand bij je bruiloft willen hebben die dat met flinke tegenzin gaat doen wil je ook niet
O ja je hebt een leuke handtekening
mamsvan wijzigde dit bericht op 30-12-2018 10:59
3.50% gewijzigd
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 30 december 2018 om 10:57
Mocht het nog niet duidelijk zijn: ze trouwen niet op zijn verjaardag. Die kan hij dus gewoon vieren met zijn vrienden.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 30 december 2018 om 11:01
Weet je wat het is... als kind van gescheiden ouders wordt je geacht met elke gril van je ouders mee te bewegen. Is je vader verliefd, dan wordt daar een hele toestand van gemaakt en jij moet het allemaal ook leuk en fijn vinden en vooral met iedereen goed overweg kunnen en het liefst begrijpen dat die ander ineens op hetzelfde niveau staat als je bloedeigen moeder.
Met de kinderen moet je het leuk kunnen vinden, zo niet? Dan moet je gewoon niet zo flauw doen. Als je vader binnen een jaar dol van verliefdheid zijn scharrel ten huwelijk vraagt moet je dat ontzettend bijzonder en leuk vinden. Ook als die vrouw vreselijk onaardig doet over jouw moeder.
Het is nogal wat om dit allemaal te verwachten, alleen maar omdat jij zo dolverliefd bent. Voor een 18- jarige kan dit soort gedrag nogal vervelend zijn. Hij geeft nu zijn grens aan en dat is zijn goed recht.
Met de kinderen moet je het leuk kunnen vinden, zo niet? Dan moet je gewoon niet zo flauw doen. Als je vader binnen een jaar dol van verliefdheid zijn scharrel ten huwelijk vraagt moet je dat ontzettend bijzonder en leuk vinden. Ook als die vrouw vreselijk onaardig doet over jouw moeder.
Het is nogal wat om dit allemaal te verwachten, alleen maar omdat jij zo dolverliefd bent. Voor een 18- jarige kan dit soort gedrag nogal vervelend zijn. Hij geeft nu zijn grens aan en dat is zijn goed recht.
zondag 30 december 2018 om 11:02
Dat was me wel duidelijk hoor.
Snap alleen niet waarom er van zoon wel verwacht dat hij zich aanpast maar waarom het van vader niet verwacht mag worden dat hij er rekening mee houdt.
zondag 30 december 2018 om 11:03
blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 10:57We waren bijna een jaar samen op dat moment.
Hij is 4 jaar alleen geweest voor wij elkaar leerden kennen.
Misschien snel idd een aanzoek op dat moment maar voor hem voelde het zo goed dat hij de vraag op dat moment wilde stellen.
Ja en misschien wist puberzoon niet goed te reageren dus deed hij maar enthousiast en komt het nu te dichtbij.
zondag 30 december 2018 om 11:03
Natuurlijk voelt het goed. Na een paar maanden ben je nog gek van verliefdheid.blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 10:57We waren bijna een jaar samen op dat moment.
Hij is 4 jaar alleen geweest voor wij elkaar leerden kennen.
Misschien snel idd een aanzoek op dat moment maar voor hem voelde het zo goed dat hij de vraag op dat moment wilde stellen.
Wat zou je zeggen als een van je kinderen na een verkering van een paar maanden ten huwelijk wordt gevraagd, of zelf een aanzoek doet?
zondag 30 december 2018 om 11:04
Leuke foto!viva-amber schreef: ↑30-12-2018 08:29Ik zou je man adviseren om terug te appen of bellen met het volgende bericht:
Ik vind het jammer dat je hebt afgezegd. De plek op ons feest/bruiloft blijft vrij voor jou mocht je je op enig moment bedenken dan ben je altijd welkom om te komen ook wat later op de dag of in de avond.
Meer woorden zou ik er niet aan vuil maken want je stevent anders af op een conflict en je speelt die ex in de kaart.
zondag 30 december 2018 om 11:04
Ikigai schreef: ↑30-12-2018 11:01Weet je wat het is... als kind van gescheiden ouders wordt je geacht met elke gril van je ouders mee te bewegen. Is je vader verliefd, dan wordt daar een hele toestand van gemaakt en jij moet het allemaal ook leuk en fijn vinden en vooral met iedereen goed overweg kunnen en het liefst begrijpen dat die ander ineens op hetzelfde niveau staat als je bloedeigen moeder.
Met de kinderen moet je het leuk kunnen vinden, zo niet? Dan moet je gewoon niet zo flauw doen. Als je vader binnen een jaar dol van verliefdheid zijn scharrel ten huwelijk vraagt moet je dat ontzettend bijzonder en leuk vinden. Ook als die vrouw vreselijk onaardig doet over jouw moeder.
Het is nogal wat om dit allemaal te verwachten, alleen maar omdat jij zo dolverliefd bent. Voor een 18- jarige kan dit soort gedrag nogal vervelend zijn. Hij geeft nu zijn grens aan en dat is zijn goed recht.
Helemaal mee eens.
zondag 30 december 2018 om 11:04
En al in de spiegel gekeken?blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 09:44Ik snap dat mijn laatste reactie het er niet beter op maakt. Het maakt het allemaal wat moeilijk omdat ik in deze situatie zit en jullie alleen maar vanaf de zijlijn kunnen reageren, iets wat ik goed begrijp en ook vaak merk in andere topics.
De verschillende meningen en reacties maken voor mij wel duidelijk wat ik zelf al bedacht had.
Het laten voor wat het is, zijn zoon zijn ding.
Jaloers is niet het goede woord teleurgesteld is hoe ik het zie.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 30 december 2018 om 11:04
Daar ben ik 't eigenlijk wel mee eens.Ikigai schreef: ↑30-12-2018 11:01Weet je wat het is... als kind van gescheiden ouders wordt je geacht met elke gril van je ouders mee te bewegen. Is je vader verliefd, dan wordt daar een hele toestand van gemaakt en jij moet het allemaal ook leuk en fijn vinden en vooral met iedereen goed overweg kunnen en het liefst begrijpen dat die ander ineens op hetzelfde niveau staat als je bloedeigen moeder.
Met de kinderen moet je het leuk kunnen vinden, zo niet? Dan moet je gewoon niet zo flauw doen. Als je vader binnen een jaar dol van verliefdheid zijn scharrel ten huwelijk vraagt moet je dat ontzettend bijzonder en leuk vinden. Ook als die vrouw vreselijk onaardig doet over jouw moeder.
Het is nogal wat om dit allemaal te verwachten, alleen maar omdat jij zo dolverliefd bent. Voor een 18- jarige kan dit soort gedrag nogal vervelend zijn. Hij geeft nu zijn grens aan en dat is zijn goed recht.
Dat trouwen van zijn vader ziet ie wellicht als een gril (dat van z'n moeder wellicht eveneens?) omdat de relatie van betekenis waarmee er 'n gezin gesticht werd, huwelijksloos is gebleven.
zondag 30 december 2018 om 11:05
Tja en omdat dat voor pa zo goed voelde moest jij natuurlijk ja zeggen en moest het natuurlijk de dag na zoon zijn verjaardag. Kinderen hebben zich immers te schikken aan de wensen en het geluk van hun ouders.blauw-vinkje schreef: ↑30-12-2018 10:57We waren bijna een jaar samen op dat moment.
Hij is 4 jaar alleen geweest voor wij elkaar leerden kennen.
Misschien snel idd een aanzoek op dat moment maar voor hem voelde het zo goed dat hij de vraag op dat moment wilde stellen.
zondag 30 december 2018 om 11:07
Precies. En de trouwerij is pas de andere dag, laat in de middag.
Het is en blijft gewoon een slap excuus.
Maar laat hem lekker wegblijven i.p.v hem als een egocentrische puber de voorpret van jullie huwelijk te laten bederven.
zondag 30 december 2018 om 11:09
Op die leeftijd zijn de snowflakes millennials vaak nog een beetje egoïstisch.
Toen ik promoveerde kwam mijn broertje van 22 ook niet omdat hij moest werken en geen zin had om voor zoiets vrij te vragen. Mijn moeder vond het prijzenswaardig dat hij eindelijk zijn baantje serieus nam. Doe je niks aan behalve zeggen dat je het jammer vindt.
Toen ik promoveerde kwam mijn broertje van 22 ook niet omdat hij moest werken en geen zin had om voor zoiets vrij te vragen. Mijn moeder vond het prijzenswaardig dat hij eindelijk zijn baantje serieus nam. Doe je niks aan behalve zeggen dat je het jammer vindt.
anoniem_294939 wijzigde dit bericht op 30-12-2018 11:09
0.29% gewijzigd
zondag 30 december 2018 om 11:09
Jullie hebben geen rekening gehouden met zijn verjaardag... De 20 ste dan nog, redelijk speciaal. Na een tijdje (en misschien door een opmerking van zijn moeder of gesteund door haar) viel zijn spreekwoordelijke frank en heeft hij dan maar besloten ook geen rekening te houden met jullie bruiloft.
Was ik jou geweest, dan had ik zelf meteen geopperd om een andere datum te kiezen en dat zelfs met die gast besproken. Nu zijn jullie totaal aan hem voorbij gegaan.
Was ik jou geweest, dan had ik zelf meteen geopperd om een andere datum te kiezen en dat zelfs met die gast besproken. Nu zijn jullie totaal aan hem voorbij gegaan.
zondag 30 december 2018 om 11:12
Weet je nu al hoe jullie dit gaan oplossen Blauw-Vinkje?
Ik krijg maar geen antwoord op mijn vraag of er al is gepraat?! Dus ik ga er maar vanuit van niet.
Laten jullie het bij appjes over en weer?
En besef je dat het appje van de zoon in een emotioneel-dronken bui tijdens het uitgaan met vrienden kan zijn verstuurd?
Ik krijg maar geen antwoord op mijn vraag of er al is gepraat?! Dus ik ga er maar vanuit van niet.
Laten jullie het bij appjes over en weer?
En besef je dat het appje van de zoon in een emotioneel-dronken bui tijdens het uitgaan met vrienden kan zijn verstuurd?
zondag 30 december 2018 om 11:14
Yup.Murrmurr schreef: ↑30-12-2018 11:09Op die leeftijd zijn de snowflakes millennials vaak nog een beetje egoïstisch.
Toen ik promoveerde kwam mijn broertje van 22 ook niet omdat hij moest werken en geen zin had om voor zoiets vrij te vragen. Mijn moeder vond het prijzenswaardig dat hij eindelijk zijn baantje serieus nam. Doe je niks aan behalve zeggen dat je het jammer vindt.
En verder denk ik dat hij dat gehijg in zijn nek van zijn moeder over zijn vader ook zat is. Hij kiest dus gewoon, dan is het klaar. Gelijk heeft hij voor dit moment. Later zou het maar zo kunnen zijn dat hij het anders zou kiezen. Nu niet.
Gevalletje: jammer dan en een leuke bruiloft gaan vieren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.