Werk & Studie
alle pijlers
Opgelegde functieverandering
maandag 4 februari 2019 om 11:55
Hai allemaal,
Ik wil gewoon even mijn ei kwijt en ben benieuwd naar reacties van mensen die hetzelfde hebben of een positieve vibe kunnen geven.
Ik werk bij een groothandel in beveiligingsapparatuur (heb ervaring in licht administratief werk, ben iig totaal niet van de cijfertjes)
Ik begon hier bijna 15 jaar geleden als telefoniste/receptioniste, na 4 jaar wilde ik wat meer uitdaging en kwam op de orderdesk terecht. Invoeren van orders, levertijden bevestigen aan klanten en ook telefonische orders aannemen. Regelmatig kreeg je aan de telefoon vragen over de producten en zodra het te inhoudelijk werd dan verbonden wij deze door naar onze verkoopafdeling. Uiteindelijk kregen wij op de orderdesk geen inkomende telefoontjes meer van klanten, omdat wij geen productkennis hebben (we zijn tenslotte geen verkopers) Dat is nu inmiddels al zo'n 4 a 5 jaar. Inmiddels zijn er ook al heel veel producten gewijzigd en heel onduidelijk in het systeem. Ik weet van veel dingen niet eens wat ik zit in te voeren, omdat je aan de omschrijvingen niet eens kan zien wat het is (wat vroeger wel was) Ik vond mijn werk tot nu toe uitdagend en leuk. Lekker orders invoeren. De weborders controleren. Klanten informeren over de levertijden en mails van klanten beantwoorden. Nieuwe klanten bevestigingsmails sturen met info etc.
Ik werk verder ook (omdat ik mama ben) nog maar 2,5 dag.
Maaaaaaaaaaaaar ze kregen weer de kolder in hun kop in het bedrijf. We vallen sowieso weer onder een ander Amerikaans bedrijf en zijn inmiddels ook een BENELUXteam geworden. Alles moest 1 worden. We hebben bijv een verkoopbinnendienst, die offertes maakt en klanten informeren etc en ik (en nog 2 collega's) op de orderdesk die zich niet bezig houden met verkoop/sales, maaaaaaaaaaaaaaar vanaf begin dit jaar is er geen orderdesk meer, zo is besloten, wij horen nu ook ineens bij de afdeling verkoopbinnendienst. Met andere woorden, wij moeten productkennis gaan krijgen (met name de basisdingen) en weer telefoon aan gaan nemen, dus gewoon meedraaien met verkoopbinnendienst. Klanten te woord staan (geen idee waar ze het dan over hebben).
Kijk waar een pakketje blijft of een levertijd of voorraad checken (als ik het artikelnummer heb) dat lukt wel, maar gaan adviseren. Hoe dan?
Ik moet nu dus iets gaan doen wat ik helemaal niet kan (als je echt wilt kan je het zeggen mensen natuurlijk), maar ik wil dit ook helemaal niet. Ik wil geen sales doen, daar ligt mijn ambitie niet. Wat ik deed vond ik leuk, maar verkoopster worden? Ik werk maar 2,5 dag, hoe moet ik in hemelsnaam die productkennis op gaan doen, waar die jongens die er al jaren voor zitten het ook nog niet eens allemaal weten. Ik weet van mezelf dat ik die info die ik ga krijgen allemaal niet eens ga onthouden, want mijn interesse ligt hier niet. Net zo min dat ik thuis de administatie/hypotheek gebeuren allemaal niet snap en na meerdere keren uitleggen nog steeds niet begrijp. Ja op het moment zelf wel, maar een uur later ben ik het alweer kwijt. Dat zal zo ook met verkoop gaan. Ik ken mezelf, ik ga dit niet begrijpen/onthouden.
Plus, ga ik ook meer verdienen dan? Nee, moet naar de verkoop, maar zit wel met het salaris van receptie nog steeds, want toen ik naar de orderdesk ging kreeg ik er ook niets bij (op de standaard dingen na) Ons bedrijf kennende gaat er over een jaar als je wel iets meer weet ook niets bijkomen. Ben gekke Henkie niet.
Het kwam er met mijn gesprek onlangs ook op neer. Take it or leave it. Het is dit of je moet wat anders gaan zoeken.
Leuk hoor. Had je het naar je zin, komt er een omslag waar je niet gelukkig van wordt. Als ik dit gewild had had ik jaren geleden wel voor sales geleerd, maar dat is niets voor mij. Marges/kortingen weet ik het wat. Heb ik gewoon geen verstand van.
Ik vond goed wat ik deed. Ik vond dat leuk. Nu heb ik al weken buikpijn en ga weer met stress in mijn lijf naar het werk.
Het liefst wil ik gewoon kappen en weg, want ik weet bij voorbaat dat ik dit niet wil wat er komen gaat. Dat is niet mijn ding.
Maarja ... heb nog een oud contract (van voor de overname langer geleden) Wat ik hier verdien ga ik gewoon nergens anders krijgen. Ik ben er soort van ingerold en heb geen administratieve papieren. Ik zal zeker iets minder als de helft minder gaan verdienen dan, plus ik heb heel veel vrije dagen hier (voor 2,5 dag werken rond de 22 vrije dagen) en een 13e maand en iedere maand zo'n beetje commissie wat dan minstens 100 euro netto meer is bovenop je salaris en sommige maanden is het meer. Ohja en ook veel vrijheid, want het is gemakkelijk om vrij te krijgen of om dagen te wisselen of wat dan ook. Dus ja ... moeilijk om daar weg te gaan. Het werk wat ik deed was prima en leuk om die 2,5 dag daar te blijven.
Maarja ... nu dus een compleet andere functie. Iedereen in het bedrijf moet alles kunnen. Zowel de order aannemen, adviseren waar nodig (dus als iets niet op voorraad is met de klant bespreken en adviseren wat ie wilt of wat ik als alternatief kan gebruiken etc etc etc)
Ik weet het gewoon even niet.
Manlief zei ook, kijk het aan en blijf zeggen als ze gaan miepen op de zaak. "Tja, ik doe mijn best. Meer kan ik niet doen." ZIJ willen deze verandering. Dan ontslaan ze je maar als het echt niet gaat, maar zelf weggaan, niet doen.
Maar ongelukkig naar je werk is toch niet vol te houden. Ik zie het nu al niet zitten. Steen in mijn maag gevoel. Dat wil ik op mijn 39e helemaal niet meer!
Ben absoluut niet te beroerd om te werken, maar iets anders gaan doen kelder ik enorm in salaris (als je uberhaupt werk vindt) De 3 banen die ik had heb ben ik allemaal met geluk ingerold en heb ik lang gezeten) Vind op je 39e maar iets anders.
Weet het gewoon ff niet wat ik moet doen en ik wilde het ff van me afschrijven (alsnog een lang verhaal) Ik heb verder alles wat mijn hartje begeert, maar je door je werk ongelukkig te laten voelen wil ik gewoon niet.
Ik ben keihard aan het verzinnen wat ik dan kan gaan doen. Iets wat me echt gelukkig maakt, maar daar ben ik ook nog niet over uit.
Wie weet hebben jullie nog tips of adviezen of "positive vibes"
Liefs,
Sunflower
Ik wil gewoon even mijn ei kwijt en ben benieuwd naar reacties van mensen die hetzelfde hebben of een positieve vibe kunnen geven.
Ik werk bij een groothandel in beveiligingsapparatuur (heb ervaring in licht administratief werk, ben iig totaal niet van de cijfertjes)
Ik begon hier bijna 15 jaar geleden als telefoniste/receptioniste, na 4 jaar wilde ik wat meer uitdaging en kwam op de orderdesk terecht. Invoeren van orders, levertijden bevestigen aan klanten en ook telefonische orders aannemen. Regelmatig kreeg je aan de telefoon vragen over de producten en zodra het te inhoudelijk werd dan verbonden wij deze door naar onze verkoopafdeling. Uiteindelijk kregen wij op de orderdesk geen inkomende telefoontjes meer van klanten, omdat wij geen productkennis hebben (we zijn tenslotte geen verkopers) Dat is nu inmiddels al zo'n 4 a 5 jaar. Inmiddels zijn er ook al heel veel producten gewijzigd en heel onduidelijk in het systeem. Ik weet van veel dingen niet eens wat ik zit in te voeren, omdat je aan de omschrijvingen niet eens kan zien wat het is (wat vroeger wel was) Ik vond mijn werk tot nu toe uitdagend en leuk. Lekker orders invoeren. De weborders controleren. Klanten informeren over de levertijden en mails van klanten beantwoorden. Nieuwe klanten bevestigingsmails sturen met info etc.
Ik werk verder ook (omdat ik mama ben) nog maar 2,5 dag.
Maaaaaaaaaaaaar ze kregen weer de kolder in hun kop in het bedrijf. We vallen sowieso weer onder een ander Amerikaans bedrijf en zijn inmiddels ook een BENELUXteam geworden. Alles moest 1 worden. We hebben bijv een verkoopbinnendienst, die offertes maakt en klanten informeren etc en ik (en nog 2 collega's) op de orderdesk die zich niet bezig houden met verkoop/sales, maaaaaaaaaaaaaaar vanaf begin dit jaar is er geen orderdesk meer, zo is besloten, wij horen nu ook ineens bij de afdeling verkoopbinnendienst. Met andere woorden, wij moeten productkennis gaan krijgen (met name de basisdingen) en weer telefoon aan gaan nemen, dus gewoon meedraaien met verkoopbinnendienst. Klanten te woord staan (geen idee waar ze het dan over hebben).
Kijk waar een pakketje blijft of een levertijd of voorraad checken (als ik het artikelnummer heb) dat lukt wel, maar gaan adviseren. Hoe dan?
Ik moet nu dus iets gaan doen wat ik helemaal niet kan (als je echt wilt kan je het zeggen mensen natuurlijk), maar ik wil dit ook helemaal niet. Ik wil geen sales doen, daar ligt mijn ambitie niet. Wat ik deed vond ik leuk, maar verkoopster worden? Ik werk maar 2,5 dag, hoe moet ik in hemelsnaam die productkennis op gaan doen, waar die jongens die er al jaren voor zitten het ook nog niet eens allemaal weten. Ik weet van mezelf dat ik die info die ik ga krijgen allemaal niet eens ga onthouden, want mijn interesse ligt hier niet. Net zo min dat ik thuis de administatie/hypotheek gebeuren allemaal niet snap en na meerdere keren uitleggen nog steeds niet begrijp. Ja op het moment zelf wel, maar een uur later ben ik het alweer kwijt. Dat zal zo ook met verkoop gaan. Ik ken mezelf, ik ga dit niet begrijpen/onthouden.
Plus, ga ik ook meer verdienen dan? Nee, moet naar de verkoop, maar zit wel met het salaris van receptie nog steeds, want toen ik naar de orderdesk ging kreeg ik er ook niets bij (op de standaard dingen na) Ons bedrijf kennende gaat er over een jaar als je wel iets meer weet ook niets bijkomen. Ben gekke Henkie niet.
Het kwam er met mijn gesprek onlangs ook op neer. Take it or leave it. Het is dit of je moet wat anders gaan zoeken.
Leuk hoor. Had je het naar je zin, komt er een omslag waar je niet gelukkig van wordt. Als ik dit gewild had had ik jaren geleden wel voor sales geleerd, maar dat is niets voor mij. Marges/kortingen weet ik het wat. Heb ik gewoon geen verstand van.
Ik vond goed wat ik deed. Ik vond dat leuk. Nu heb ik al weken buikpijn en ga weer met stress in mijn lijf naar het werk.
Het liefst wil ik gewoon kappen en weg, want ik weet bij voorbaat dat ik dit niet wil wat er komen gaat. Dat is niet mijn ding.
Maarja ... heb nog een oud contract (van voor de overname langer geleden) Wat ik hier verdien ga ik gewoon nergens anders krijgen. Ik ben er soort van ingerold en heb geen administratieve papieren. Ik zal zeker iets minder als de helft minder gaan verdienen dan, plus ik heb heel veel vrije dagen hier (voor 2,5 dag werken rond de 22 vrije dagen) en een 13e maand en iedere maand zo'n beetje commissie wat dan minstens 100 euro netto meer is bovenop je salaris en sommige maanden is het meer. Ohja en ook veel vrijheid, want het is gemakkelijk om vrij te krijgen of om dagen te wisselen of wat dan ook. Dus ja ... moeilijk om daar weg te gaan. Het werk wat ik deed was prima en leuk om die 2,5 dag daar te blijven.
Maarja ... nu dus een compleet andere functie. Iedereen in het bedrijf moet alles kunnen. Zowel de order aannemen, adviseren waar nodig (dus als iets niet op voorraad is met de klant bespreken en adviseren wat ie wilt of wat ik als alternatief kan gebruiken etc etc etc)
Ik weet het gewoon even niet.
Manlief zei ook, kijk het aan en blijf zeggen als ze gaan miepen op de zaak. "Tja, ik doe mijn best. Meer kan ik niet doen." ZIJ willen deze verandering. Dan ontslaan ze je maar als het echt niet gaat, maar zelf weggaan, niet doen.
Maar ongelukkig naar je werk is toch niet vol te houden. Ik zie het nu al niet zitten. Steen in mijn maag gevoel. Dat wil ik op mijn 39e helemaal niet meer!
Ben absoluut niet te beroerd om te werken, maar iets anders gaan doen kelder ik enorm in salaris (als je uberhaupt werk vindt) De 3 banen die ik had heb ben ik allemaal met geluk ingerold en heb ik lang gezeten) Vind op je 39e maar iets anders.
Weet het gewoon ff niet wat ik moet doen en ik wilde het ff van me afschrijven (alsnog een lang verhaal) Ik heb verder alles wat mijn hartje begeert, maar je door je werk ongelukkig te laten voelen wil ik gewoon niet.
Ik ben keihard aan het verzinnen wat ik dan kan gaan doen. Iets wat me echt gelukkig maakt, maar daar ben ik ook nog niet over uit.
Wie weet hebben jullie nog tips of adviezen of "positive vibes"
Liefs,
Sunflower
maandag 4 februari 2019 om 18:52
Voor de meeste banen doet een papiertje er helemaal niet meer toe als je 39 bent. Dan gaat het om de werkervaring en of een toekomstige werkgever jou als mens ziet zitten.Sunflower1979 schreef: ↑04-02-2019 16:57Over mijn salaris etc. Waar ik nu sta met mijn salaris is zonder papieren. Het is mijn salaris van telefoniste destijds.
Gewoon gaan solliciteren dus als je het niet meer naar je zin hebt bij je huidige werkgever. En vertel anderen dat je iets anders zoekt. Gebruik je netwerk.
maandag 4 februari 2019 om 20:11
Ik heb idee dat ik bepaalde info mis.
Als jou functie echt geheel komt te vervallen, hoort hier dan geen sociaal plan aan ten grondslag liggen? Dan is de OR toch ook hierin betrokken?
Verder snap ik best dat je het spannend en vervelend vind, maar kom op, zo oud ben je nou ook weer niet. Had je verwacht dan tot je 68e ongewijzigd deze werkzaamheden te kunnen uitvoeren? Je weet zelf ook vast wel dat het niet realistisch is om dat te denken. De maatschappij en het bedrijfsleven verandert continue. En je hebt slechts twee keuzes; je gaat daar in mee, best even wennen maar je leert zo ook weer nieuwe dingen en je zelf ontwikkelen. Je kan ook star en stug blijven doen, overal tegenaan schoppen en in de negatieve sfeer blijven hangen. Daar heb je echter alleen je zelf maar mee, want je werkgever heeft dit ook snel in de gaten en zal jou zsm proberen te lozen. Voor jou 10 andere die wél willen.
En ja, ik weet waar ik over praat. Zelf ook in jou situatie gezeten. Maar nu ruim een jaar later kan ik vastberaden zeggen; het was goed, het was nodig, ik ben er niet minder van geworden en ik heb zelfs heel veel nieuwe dingen geleerd. Ik ben nu zelfs blijer met mijn huidige (nieuwe) functie en moet er niet aan denken dat ik nog steeds mijn oude baan had.
Als jou functie echt geheel komt te vervallen, hoort hier dan geen sociaal plan aan ten grondslag liggen? Dan is de OR toch ook hierin betrokken?
Verder snap ik best dat je het spannend en vervelend vind, maar kom op, zo oud ben je nou ook weer niet. Had je verwacht dan tot je 68e ongewijzigd deze werkzaamheden te kunnen uitvoeren? Je weet zelf ook vast wel dat het niet realistisch is om dat te denken. De maatschappij en het bedrijfsleven verandert continue. En je hebt slechts twee keuzes; je gaat daar in mee, best even wennen maar je leert zo ook weer nieuwe dingen en je zelf ontwikkelen. Je kan ook star en stug blijven doen, overal tegenaan schoppen en in de negatieve sfeer blijven hangen. Daar heb je echter alleen je zelf maar mee, want je werkgever heeft dit ook snel in de gaten en zal jou zsm proberen te lozen. Voor jou 10 andere die wél willen.
En ja, ik weet waar ik over praat. Zelf ook in jou situatie gezeten. Maar nu ruim een jaar later kan ik vastberaden zeggen; het was goed, het was nodig, ik ben er niet minder van geworden en ik heb zelfs heel veel nieuwe dingen geleerd. Ik ben nu zelfs blijer met mijn huidige (nieuwe) functie en moet er niet aan denken dat ik nog steeds mijn oude baan had.
maandag 4 februari 2019 om 20:48
[quote=piepp post_id=29554218 time=1549307490 user_id=284815]
Ik heb idee dat ik bepaalde info mis.
Als jou functie echt geheel komt te vervallen, hoort hier dan geen sociaal plan aan ten grondslag liggen? Dan is de OR toch ook hierin betrokken?
Hoeft niet, misschien houdt TO op papier haar functie, maar komen er een aantal taken bij.
Ik heb idee dat ik bepaalde info mis.
Als jou functie echt geheel komt te vervallen, hoort hier dan geen sociaal plan aan ten grondslag liggen? Dan is de OR toch ook hierin betrokken?
Hoeft niet, misschien houdt TO op papier haar functie, maar komen er een aantal taken bij.
maandag 4 februari 2019 om 21:22
Maar hoe denk jij zonder bijscholing en veranderingen jouw pensioen te halen? Je bent 39 en moet in ieder geval tot je 68 ste (?) nog door. Dat zijn nogal wat jaren vind je niet? We leven in een tijd waarin de ontwikkelingen rap gaan, heel rap. Zorg dat jij ‘erbij’ blijft in leren want zoals je nu schrijft worden het anders nog hele lange jaren. Of je zit zonder werk, dat kan natuurlijk ook.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 4 februari 2019 om 21:47
Vraag anders aan een 50+ collega hoe er 30 jaar geleden gewerkt werd.
Toen zette je je computer aan, ging je koffie halen en met een beetje mazzel was hij opgestart als je terug was. Mailen? Ben ja mal, dat ging per fax. En zo kan ik nog wel ff doorgaan....
Dus over 30 jaar zien de werkzaamheden er weer heel anders uit dan nu. Als je niet meegroeit dan hoeft een andere werkgever je ook niet.
Toen zette je je computer aan, ging je koffie halen en met een beetje mazzel was hij opgestart als je terug was. Mailen? Ben ja mal, dat ging per fax. En zo kan ik nog wel ff doorgaan....
Dus over 30 jaar zien de werkzaamheden er weer heel anders uit dan nu. Als je niet meegroeit dan hoeft een andere werkgever je ook niet.
maandag 4 februari 2019 om 21:55
Zeer herkenbaar met als groot voordeel dat jouw werkgever hier open en transparant over is in tegenstelling tot veel bedrijven.Het-groepje schreef: ↑04-02-2019 18:14Ik herken dat wel van collega's en ook mezelf bij een reorganisatie.
Weerstand en willen blijven hangen in het oude, en het niet 'jouw schuld' vinden dat je wel de lusten maar niet de lasten wenst.
Sommigen komen daaruit, anderen niet. Die laatste groep merk ik wel van dat die eruit worden gewerkt.
Het is niet eerlijk en je hebt er niet om gevraagd, maar als je niet mee beweegt en alleen maar weigert verlies je invloed op wat er nog gaat komen.
Dan wordt er voor je beslist.
Vaak zitten daar ook een aantal mensen op " verkeerde" plekken die soms opbloeien als ze de kansen pakken die ze geboden worden. Het kan best zo zijn dat jij op de nieuwe afdeling inderdaad niet goed zit, maar door je op een bepaalde manier op te stellen weer nieuwe kansen krijgt. Kleine tip: als je er niet tevreden over bent, laat het vooral niet op de werkvloer blijken en heb het er alleen thuis over.
Zo vaak al mensen gezien die dan gingen " miepen en klagen" en die heel toevallig " overgeslagen" werden bij kansen en als " de zeur van de afdeling" werden gezien, terwijl ze hun werk inhoudelijk echt wel deden. Maar niemand houdt van collega's met klaagzangen en vooral energietrekkers waar je leeg van bent getrokken na een overleg of dag werken.
samen sta je sterker
maandag 4 februari 2019 om 22:06
Jeetje ik word echt moe van je verhaal. Je klinkt heel oud en dan ben je nog maar 39. Paar jaar ouder dan ik. Er klinkt totaal geen ambitie en passie door in je verhaal. Je werkt kennelijk alleen voor geld en zit in een gouden kooi. Je weet dat je door moet tot 70plus? Is dit dan wat je wil? Geen dromen meer, geen ambities? Ga ontdekken waar je energie van krijgt. Kijk of je er met een mooie regeling uit kunt en ga iets doen waar je energie van krijgt. Vraag een loopbaancoach als je dat niet weet. Echt, krijg de kriebels van jouw verhaal.
maandag 4 februari 2019 om 23:10
TO schrijft: we vallen weer onder een ander Amerikaans bedrijf.
Dat klinkt als een overname.
Als dan ook de structuur wordt veranderd, zou een OR zich er al mee moeten hebben bemoeid.
dinsdag 5 februari 2019 om 05:56
Kan ze nog gauw wat kindjes maken om op te voedenEnn schreef: ↑04-02-2019 21:22Maar hoe denk jij zonder bijscholing en veranderingen jouw pensioen te halen? Je bent 39 en moet in ieder geval tot je 68 ste (?) nog door. Dat zijn nogal wat jaren vind je niet? We leven in een tijd waarin de ontwikkelingen rap gaan, heel rap. Zorg dat jij ‘erbij’ blijft in leren want zoals je nu schrijft worden het anders nog hele lange jaren. Of je zit zonder werk, dat kan natuurlijk ook.
