Vertrouwen

Hallo, ik ben een 42-jarige vrouw. Heb door zaken in het verleden moeite met vertrouwen en zelfvertrouwen. Vaak onterecht. Vaak ook niet gemakkelijk voor mijn vriend. We zijn nu zo een kleine 2 jaar samen. Hij is een heel open en behulpzaam persoon. Staat steeds klaar met een luisterend oor en erg onbaatzuchtig. Helpt mensen spontaan. Hij kent mijn issues. Heeft hier begrip voor. Ik weet hoeveel geluk ik heb met zijn begrip en geduld. Hij heeft veel vriendinnen. Altijd al gehad. Als kind trok hij al vaker op met meisjes. Nu ook nog, het klikt bij hem vaker met vrouwen of met mannen. Hier heb ik geen probleem mee. Is niet steeds gemakkelijk voor mij, ben een jaloers persoon. Slechte en geen aantrekkelijke eigenschap. Maar hij begrijpt dit en is steeds open in zijn communicatie. We gebruiken elkaars pc, hij leest zijn berichten op pc en beantwoord deze ook terwijl ik er bij ben. Doet alles van communicatie met vrienden en vriendinnen open en bloot. Nu had hij echter een vrouw die enkele keren is komen chatten, en nogal persoonlijke dingen vertelde. Over sex en sex met een scharrel en daar dan zijn mening over vroeg... Hij heeft deze berichten gewist. Had dit ook niet tegen mij gezegd. Kwam ter sprake toen ik een reactie van haar op FB naar hem gericht nogal 'persoonlijk' vond en heb hem toen ernaar gevraagd. Hij had dit gewist en er niks over gezegd omdat hij weet dat ik dit niet leuk zou vinden en afkeuren. Klopt ook helemaal. Hij wou geen gedoe. Het steld niets voor en voor de lieve vrede maar niks gezegd. Voor mij is dit wat dubbel. Normaal toch dat ik ik het niet tof vind dat een andere vrouw over beffen enzo bezig is tegen mijn vriend. Het is iemand die hij enkel van op de chat kent. Van enkele jaren geleden, via een datingsite. Wat is jullie mening hierover? Ik laat het varen. Heb wel gezegd dat ik graag heb dat hij eerlijk is als hij zo een gesprekken voert en niet wist. Kan er wel mee om als hij hierover eerlijk.

Hij heeft veel vriendinnen en vele ken ik er ondertussen van hoor . Hij hoeft echt niet hun gesprekken onder mijn neus te schuiven. Meestal vertelt hij gewoon hoe het met ene gaat of wat minder met een ander. Maar niet in detail en ook niet altijd hoor. Ik controleer hem niet. Was in het begin van de relatie erg afwachtend maar hij heeft gewone vriendschapsrelaties, als met mannen. Er worden hier enkele te snelle conclusies getrokken. Hij is niet uit op seksuele aandacht . Is zoals Jenny80 Het schetst. Dit was nu iets waar ik moeite mee heb, hij weet dit en wil geen ambras. Maar mag ik dit nu gewoon niet leuk vinden zonder als controlerende maniak te worden gezien

En waar haalt murrmurr het uit dat ik alles meelees?

Denk dat een man nooit zelf zal zeggen dat hij iets gewist heeft, wissen doen ze met een reden. En idd omdat hij wist dat ik dit niet leuk ging vinden. Maar ik vertrouw hem heus genoeg om zijn verhaal te geloven. Ik vind het inderdaad zelf jammer dat hij dit nodig vond te doen. Zal inderdaad aan mijn verwachtte reactie liggen. Ik ben verre van perfect. Denk dat iedereen wel zijn werkpunten en mindere kanten heeft. Maar toch blijf ik dit niet leuk vinden. Maar ga er geen drama over maken. Een mens mag toch wel zeggen in zijn relatie waar hij het wel of niet moeilijk mee heeft, hoop ik.