Psyche
alle pijlers
Mijn moeder vergeven
donderdag 21 februari 2019 om 00:57
Beste lezers,
Ik val maar gelijk met de deur in huis, van mijn elfde tot mijn twintigste heb ik structureel ruzies met mijn moeder gehad. Toen ik op mijn twintigste uit huis ging werd het uiteraard minder, maar nog als ik thuis kom - en ik ben nu inmiddels al 24 - krijgen we meestal weer ruzie.
Ik wil dit niet meer, het heeft mij een hoop ellende bezorgt (angsstoornis, paniekaanvallen, geen zelfvertrouwen) alleen telkens als ik het probeer uit te praten tussen ons loopt het wederom uit op ruzie. Ik zou zo graag sorry willen horen voor in feite de thuissituatie die ik heb gekend, maar zij ziet zelf niet in dat zij (ook) fout heeft gezeten. En gebaseerd op hoeveel pogingen ik heb gedaan om het goed te maken tussen ons zal ze dat ook nooit inzien.
Nu is mijn vraag aan jullie eigenlijk, hoe kan ik mijn moeder alsnog vergeven ondanks dat ze mij zelf nooit tegemoet zal komen?
Alvast bedankt voor jullie reactie.
Ik val maar gelijk met de deur in huis, van mijn elfde tot mijn twintigste heb ik structureel ruzies met mijn moeder gehad. Toen ik op mijn twintigste uit huis ging werd het uiteraard minder, maar nog als ik thuis kom - en ik ben nu inmiddels al 24 - krijgen we meestal weer ruzie.
Ik wil dit niet meer, het heeft mij een hoop ellende bezorgt (angsstoornis, paniekaanvallen, geen zelfvertrouwen) alleen telkens als ik het probeer uit te praten tussen ons loopt het wederom uit op ruzie. Ik zou zo graag sorry willen horen voor in feite de thuissituatie die ik heb gekend, maar zij ziet zelf niet in dat zij (ook) fout heeft gezeten. En gebaseerd op hoeveel pogingen ik heb gedaan om het goed te maken tussen ons zal ze dat ook nooit inzien.
Nu is mijn vraag aan jullie eigenlijk, hoe kan ik mijn moeder alsnog vergeven ondanks dat ze mij zelf nooit tegemoet zal komen?
Alvast bedankt voor jullie reactie.
anoniem_310397 wijzigde dit bericht op 21-02-2019 01:05
1.89% gewijzigd
donderdag 21 februari 2019 om 10:00
Ik zou geen sorry gaan zeggen.
Je kan wel ( leren) accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn en niet meer van haar verwachten, maar haar gaan melden dat je haar vergeeft of dat jij sorry moet gaan zeggen?
Nee, ik vind van niet. Waar is dat precies goed voor? Je wil het niet, het geeft je een gevoel van onrecht.
Zij gaat het niet terug zeggen.
Ga leren hoe je gepaste afstand kan nemen van haar en haar gedrag, hoe je kan leren haar te accepteren. Dus dat het niet gaat veranderen en hoe jij daar beter mee om kan gaan.
Je kan wel ( leren) accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn en niet meer van haar verwachten, maar haar gaan melden dat je haar vergeeft of dat jij sorry moet gaan zeggen?
Nee, ik vind van niet. Waar is dat precies goed voor? Je wil het niet, het geeft je een gevoel van onrecht.
Zij gaat het niet terug zeggen.
Ga leren hoe je gepaste afstand kan nemen van haar en haar gedrag, hoe je kan leren haar te accepteren. Dus dat het niet gaat veranderen en hoe jij daar beter mee om kan gaan.
donderdag 21 februari 2019 om 10:07
Blijkbaar vind je dat er iemand sorry moet zeggen. Of jij of je moeder. Maar er zijn gewoon situaties dat dit niet mogelijk is. Omdat je allebei gewoon je best deed en het niet met opzet is.
Belangrijker is dat je met de huidige situatie om leert gaan. Waar krijgen jullie ruzie over? Kun je die onderwerpen vermijden?
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 21 februari 2019 om 10:08
100% mee eens.Lucifer2018 schreef: ↑21-02-2019 10:00Ik zou geen sorry gaan zeggen.
Je kan wel ( leren) accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn en niet meer van haar verwachten, maar haar gaan melden dat je haar vergeeft of dat jij sorry moet gaan zeggen?
Nee, ik vind van niet. Waar is dat precies goed voor? Je wil het niet, het geeft je een gevoel van onrecht.
Zij gaat het niet terug zeggen.
Ga leren hoe je gepaste afstand kan nemen van haar en haar gedrag, hoe je kan leren haar te accepteren. Dus dat het niet gaat veranderen en hoe jij daar beter mee om kan gaan.
Ik denk ook niet dat sorry zeggen omdat anderen vinden dat dat een goed idee is terwijl je er zelf helemaal niet achterstaat je een gevoel van closure gaat geven, in tegendeel.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 21 februari 2019 om 10:36
Ik word/werd daar altijd heel opstandig van als ik verplicht sorry moet zeggen terwijl ik er niet achtersta. Zeker in zo'n complexe situatie.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 21 februari 2019 om 10:56
Ik was helemaal verbaasd in je hoeveelheid zelfinzicht, maar zie nu dat je een man bent.
donderdag 21 februari 2019 om 11:27
Persoonlijk zie ik mijn moeder alleen rond de feestdagen en op verjaardagen. Dat is genoeg. Ze heeft jammer genoeg een giftige invloed op mij en mijn zusjes. Het heeft meestal geen effect op mij. Want ik heb geleerd het bij haar te laten. Maar helaas kan ik er niet altijd immuun voor zijn: soms heeft het toch nog een negatief effect op mijn gemoedstoestand. Wanneer iemand totaal geen zelfinzicht heeft, gaat diegene echt nóóit fouten/eigen aandeel toegeven en gaat er natuurlijk ook nooit iets veranderen. Accepteren en afstand nemen is mijn advies.
donderdag 21 februari 2019 om 11:28
Maar dat hoeft ze niet uit te spreken naar moeder toe. En ze hoeft zeker geen sorry te gaan zeggen als ze daar geen behoefte aan heeft.
donderdag 21 februari 2019 om 12:17
Je kan geen excuses afdwingen, heeft geen enkele zin. Ik denk dat het goed is om na te gaan wat het patroon van jullie ruzies is, hoe het ontstaat en hoe je het kan voorkomen. Op zich is het niet heel gek dat je in die periode veel ruzies met je moeder hebt gehad. Ik herken het wel, pubertijd, je reageert dan toch heftiger, zit minder goed in je vel, voor ouders is dat ook niet makkelijk een puber in huis want gezellig is dat vaak niet, ze moeten leren loslaten, etc. Het is ook echt niet ineens over als je 18 bent. Wat het lastiger maakt is dat je ook nog psychische problemen hebt en ik vind het nogal wat dat je de oorzaak/schuld hiervan bij je moeder en je thuissituatie neerlegt. Je lijkt zo vol boosheid te zitten. Stel je wat milder op. Heeft je moeder fouten gemaakt en maakt ze die nog? Ongetwijfeld. Bedenkt je wel dat je moeder het beste met je voorheeft en dat die ruzies voor haar ook onmacht zijn geweest. Het is niet makkelijk als je dochter zich afsluit en er moeilijk contact mee te maken is.
Goed dat je in therapie gaat en eraan gaat werken. Wellicht is het een goed idee om tijdens de therapie ook je moeder een keer uit te nodigen en met behulp van de therapeut het gesprek aan te gaan en te kijken hoe jullie dit gedrag beide kunnen voorkomen en om begrip bij elkaar te kweken.
Goed dat je in therapie gaat en eraan gaat werken. Wellicht is het een goed idee om tijdens de therapie ook je moeder een keer uit te nodigen en met behulp van de therapeut het gesprek aan te gaan en te kijken hoe jullie dit gedrag beide kunnen voorkomen en om begrip bij elkaar te kweken.
miek_ wijzigde dit bericht op 21-02-2019 19:37
0.27% gewijzigd
donderdag 21 februari 2019 om 12:22
Zo was het ook voor mij.Lotus90 schreef: ↑21-02-2019 11:27Persoonlijk zie ik mijn moeder alleen rond de feestdagen en op verjaardagen. Dat is genoeg. Ze heeft jammer genoeg een giftige invloed op mij en mijn zusjes. Het heeft meestal geen effect op mij. Want ik heb geleerd het bij haar te laten. Maar helaas kan ik er niet altijd immuun voor zijn: soms heeft het toch nog een negatief effect op mijn gemoedstoestand. Wanneer iemand totaal geen zelfinzicht heeft, gaat diegene echt nóóit fouten/eigen aandeel toegeven en gaat er natuurlijk ook nooit iets veranderen. Accepteren en afstand nemen is mijn advies.
Toen was ze ineens overleden en bleek dat haar vriendinnen helemaal geen weet hadden van haar gebrek aan zelfinzicht
Maar als ik ooit sorry had gezegd (waarvoor?! geen idee), zou dat haar bevestigd hebben in haar geloof dat ze nooit ergens fouten* had gemaakt, en zou ze alleen maar nog meer de schuld bij mij hebben gelegd, ook naar anderen toe.
* fouten, onaardige acties, missers, alles waar je niet over opschept zeg maar
Ik zou alleen maar verder in het moeras gezogen zijn.
donderdag 21 februari 2019 om 17:41
Dat hoeft niet. Schrijf haar een brief waarin jij omschrijft waar jij dankbaar voor bent voor datgene wat jij van je moeder kreeg. In deze brief vertel je ook wat jij nodig had maar niet kreeg en hoeveel pijn het jou deed en nog doet. Dat jij begrijpt dat je moeder haar best deed / doet en dat ze niet perfect is en dat je uit liefde voor haar, het leed door je moeder veroorzaakt, wilt vergeven.
Deze brief hoef je niet te verzenden maar bewaar hem. Herlees hem zo eens op zijn tijd en zo nodig pas je hem aan net zo lang tot dat het voor volledig goed is. Uiteindelijk besluit je of je de brief verstuurt of niet.
Door op papier je moeder te vergeven kun afstand nemen en het daar laten waar het thuis hoort, bij je moeder.
Jouw moeder heeft m.i. grote moeite met het feit dat haar dochter opgroeide tot een zelfstandig denkende en vrije vrouw, met een eigen mening en eigen visie.
In jouw situatie kun je het beste afstand nemen van je moeder en laat het initiatief voor contact aan haar. Jij bent degene die aangeeft, als je mij met respect behandeld ben je welkom. Laat je niet verleiden tot discussies, beloften of wat dan ook.
Kinderen wordt geleerd sorry te zeggen als ze iets fout doen en dat wordt als normaal gezien. Ouders die moeten toegeven dat ze fout zitten, dat is een stuk lastiger want je valt van je voetstuk af en dat vindt geen ouder fijn.
donderdag 21 februari 2019 om 19:52
Dat van die brief wil ik wel eens proberen.Kleppeboxx schreef: ↑21-02-2019 17:41Dat hoeft niet. Schrijf haar een brief waarin jij omschrijft waar jij dankbaar voor bent voor datgene wat jij van je moeder kreeg. In deze brief vertel je ook wat jij nodig had maar niet kreeg en hoeveel pijn het jou deed en nog doet. Dat jij begrijpt dat je moeder haar best deed / doet en dat ze niet perfect is en dat je uit liefde voor haar, het leed door je moeder veroorzaakt, wilt vergeven.
Ouders die moeten toegeven dat ze fout zitten, dat is een stuk lastiger want je valt van je voetstuk af en dat vindt geen ouder fijn.
Naar mijn mening zou ik het zo veel beter zijn voor het kind als ouders ook gewoon hun fouten toegeven, om te laten zien dat het oké is om fouten te maken.
In mijn moeders geval heb ik niet het idee dat ze bang is om van haar voetstuk te vallen, maar ziet zij haar fouten uberhaupt niet in.
donderdag 21 februari 2019 om 19:56
Nee, nooit brieven sturen hoor. Schrijf ze en steek ze in de fik.mer1e schreef: ↑21-02-2019 19:52Dat van die brief wil ik wel eens proberen.
Naar mijn mening zou ik het zo veel beter zijn voor het kind als ouders ook gewoon hun fouten toegeven, om te laten zien dat het oké is om fouten te maken.
In mijn moeders geval heb ik niet het idee dat ze bang is om van haar voetstuk te vallen, maar ziet zij haar fouten uberhaupt niet in.
donderdag 21 februari 2019 om 19:58
Waarom denk je dat? Want vergeven is misschien een groot woord maar het verleden het verleden laten kan toch gewoon. Waarom vindt jij dat schuld bekennen? Met zo'n idee in je hoofd vraag ik me af in hoe verre je moeder echt fout zat eigenlijk.
donderdag 21 februari 2019 om 20:03
Alsof jij, die de situatie totaal niet kent, uit dat ene zinnetje iets zou kunnen maken over de mate waarin haar moeder al dan niet fout zat.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 21 februari 2019 om 20:16
Daarmee bedoel ik dat ik naar mijn moeders mening zou “bekennen” dat ik een onhandelbaar kind was die zonder aanleiding begon met ruzie maken.
donderdag 21 februari 2019 om 20:28
Hier zie je al waar het wringt.mer1e schreef: ↑21-02-2019 19:52Naar mijn mening zou ik het zo veel beter zijn voor het kind als ouders ook gewoon hun fouten toegeven, om te laten zien dat het oké is om fouten te maken.
In mijn moeders geval heb ik niet het idee dat ze bang is om van haar voetstuk te vallen, maar ziet zij haar fouten uberhaupt niet in.
Want hoe kun je nou een 'fout' toegeven als je zelf niet vind dat je iets fout doet.
Sowieso, wat 'goed' of 'fout' is, is nogal subjectief, dus daarover kun je eindeloos redetwisten.
Nogmaals, steek je energie niet langer in iets verlangen dat je nooit krijgt, maar geef jezelf wat je nodig hebt.
donderdag 21 februari 2019 om 20:32
Maar, beste mer1e, het gaat niet om jouw moeders mening en de strijd die jullie daarover voeren.
Het gaat om jou en hoe jij met jezelf omgaat.
