Leaving Neverland
maandag 4 maart 2019 om 13:18
Om het topic over het al dan niet nog beluisteren van de muziek van R. Kelly en Michael Jackson niet nog meer te vervuilen, heb ik maar een apart topic aangemaakt over Leaving Neverland, de 'documentaire' over twee mannen, Wade Robson en James Safechuck, die beweren als kind misbruikt te zijn geweest door MJ en die komende vrijdag te zien zal zijn op de Nederlandse en Belgische televisie.
Ik ben zelf vrij goed geïnformeerd wat deze beschuldigingen betreft (en ook van die van 1993 en 2005). Voor wie de feiten op een rijtje heeft (en dan bedoel ik echt feiten, en geen veronderstellingen als 'Michael zou zoiets nooit doen, hij zag kinderen veel te graag'), is het heel duidelijk dat Robson en Safechuck uit hun nek kletsen, al doen ze dat gezien de reacties op de documentaire blijkbaar wel heel geloofwaardig.
Jan met de pet die de documentaire zal zien, beschikt echter niet over eerlijke achtergrondinformatie (die wordt immers ook totaal niet gegeven in Leaving Neverland zelf), en zal waarschijnlijk onterechte conclusies trekken.
Ik weet zelf niet goed wat ik wil met dit topic. Mensen overtuigen over Michaels onschuld wellicht. En mijn frustraties uiten over het feit dat de media (waaronder ook zogenaamde kwaliteitszenders en -kranten) de documentaire zonder duiding uitzenden en/of erover berichten zonder stil te staan bij de achtergrond ervan. Aargh!
Ik ben zelf vrij goed geïnformeerd wat deze beschuldigingen betreft (en ook van die van 1993 en 2005). Voor wie de feiten op een rijtje heeft (en dan bedoel ik echt feiten, en geen veronderstellingen als 'Michael zou zoiets nooit doen, hij zag kinderen veel te graag'), is het heel duidelijk dat Robson en Safechuck uit hun nek kletsen, al doen ze dat gezien de reacties op de documentaire blijkbaar wel heel geloofwaardig.
Jan met de pet die de documentaire zal zien, beschikt echter niet over eerlijke achtergrondinformatie (die wordt immers ook totaal niet gegeven in Leaving Neverland zelf), en zal waarschijnlijk onterechte conclusies trekken.
Ik weet zelf niet goed wat ik wil met dit topic. Mensen overtuigen over Michaels onschuld wellicht. En mijn frustraties uiten over het feit dat de media (waaronder ook zogenaamde kwaliteitszenders en -kranten) de documentaire zonder duiding uitzenden en/of erover berichten zonder stil te staan bij de achtergrond ervan. Aargh!
maandag 11 maart 2019 om 23:24
Dat schijnt met zenderprogrammering te maken te hebben. Channel 4 heeft een verklaring gegeven. (Moet de link weer even opzoeken)Hetvrijewoord schreef: ↑11-03-2019 23:21Heeft die regisseur zich nu al uitgelaten over het feit dat de UK versie 45 minuten korter is dan de US versie?
maandag 11 maart 2019 om 23:26
Ik vond dit ook intressant (mening van een forensisch psycholoog)
https://www.independent.co.uk/voices/mi ... 16436.html
https://www.independent.co.uk/voices/mi ... 16436.html
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
maandag 11 maart 2019 om 23:27
bethweeter schreef: ↑11-03-2019 23:24Dat schijnt met zenderprogrammering te maken te hebben. Channel 4 heeft een verklaring gegeven. (Moet de link weer even opzoeken)
Kennelijk er zijn bepaalde zaken uitgeknipt, specifieke beweringen die kennelijk niet klopte met bepaalde feiten die wèl verifieerbaar waren.
Maar ben benieuwd naar de uitleg van de zender.
maandag 11 maart 2019 om 23:36
Dat zorgt toch voor argwaan? Als alles klopt, wil je het er toch niet uithalen? En als in een documentaire feiten die te achterhalen zijn en niet kloppen eruit worden gehaald, zegt dat ook wat over de rest.Hetvrijewoord schreef: ↑11-03-2019 23:27Kennelijk er zijn bepaalde zaken uitgeknipt, specifieke beweringen die kennelijk niet klopte met bepaalde feiten die wèl verifieerbaar waren.
Maar ben benieuwd naar de uitleg van de zender.
Alsof ze koste wat kost ons iets willen laten geloven. Hun persoonlijke ervaring over de gebeurtenissen zijn niet verifieerbaar. Maar ik geloof er steeds minder in.
maandag 11 maart 2019 om 23:41
er wordt altijd geknipt, eerst in de editroom en zenders knippen ook om bijv. reclameblokken te kunnen plaatsen.Hetvrijewoord schreef: ↑11-03-2019 23:27Kennelijk er zijn bepaalde zaken uitgeknipt, specifieke beweringen die kennelijk niet klopte met bepaalde feiten die wèl verifieerbaar waren.
Maar ben benieuwd naar de uitleg van de zender.
verder geen enkel bewijs voor een inhoudelijk knip dus doet niet ter zake. gerucht kom natuurlijk van de jackson pr
maandag 11 maart 2019 om 23:47
zeer interessant. Dit zei de psycholoog ook die het commentaar gaf op Npo 3boebezoebe schreef: ↑11-03-2019 23:26Ik vond dit ook intressant (mening van een forensisch psycholoog)
https://www.independent.co.uk/voices/mi ... 16436.html
maandag 11 maart 2019 om 23:50
Ja zeker.boebezoebe schreef: ↑11-03-2019 23:26Ik vond dit ook intressant (mening van een forensisch psycholoog)
https://www.independent.co.uk/voices/mi ... 16436.html
dinsdag 12 maart 2019 om 00:03
Als de later uitgezonden versie korter is dan het eerder uitgezonden en er blijken specifieke stukken uitgehaald te zijn dan
doet dat ter zake. Ik ben dol op bewijs, ik ga dus maar eens googlen.
dinsdag 12 maart 2019 om 00:11
dat doet niet ter zake als het niets te maken heeft met de makers. Zenders knippen om allerlei redenen, wellicht vond men sommige passages ongepast. maar leuk geprobeerdHetvrijewoord schreef: ↑12-03-2019 00:03Als de later uitgezonden versie korter is dan het eerder uitgezonden en er blijken specifieke stukken uitgehaald te zijn dan
doet dat ter zake. Ik ben dol op bewijs, ik ga dus maar eens googlen.
dinsdag 12 maart 2019 om 00:18
ik vind dit wel een sterk stuk van een popjournalist, een kenner
‘Natuurlijk moeten we Michael Jackson alles kwalijk nemen. Alles’
Journalist Henrico Prins schreef in 2009 Michael Jacksons necrologie. Hij blikt nu terug.
Henrico Prins10 maart 2019, 20:07
Stel nou eens, de twee hoofdrolspelers uit Leaving Neverland zijn fantasten.
Dertig jaar geleden hebben ze zich, mét hun families, laten inpakken door Michael Jackson. Ze hebben gefigureerd in het circus dat Neverland heette. Ze zijn nog steeds boos omdat ze zichzelf op zeker moment ingeruild zagen voor jongere oogappels. Een miljoenenclaim op de beheerders van zijn nalatenschap is voor hen de enige wraak die overblijft sinds die andere hoofdrolspeler, de grootste popster van zijn tijd, in 2009 is overleden.
Dan halen we even de dingen erbij die we zeker weten omdat Jackson zelf zich erover heeft uitgesproken, plus de feiten die naar voren komen uit een kwarteeuw aan rechtszaken, documentaires en reconstructies. We skippen de insinuaties, de onbewezen beschuldigingen, het seksueel misbruik. Doen we even helemaal niets mee.
Kleuters
Dan zien we, meestal op vaalgekleurde 4:3-videobeelden, dat Jackson zich in de tweede helft van de jaren tachtig begon te omringen met jongetjes als James Safechuck en Wade Robson. Kinderen. Kleuters soms: Robson was 5 toen hij voor het eerst met Jackson in contact kwam.
Die was toen 29. Ga twee zinnen terug en lees dit nog een keer: het kan geen kwaad om het tot je te laten doordringen, zoals het ook geen kwaad kan om tóch nog even stil te staan bij de logeerpartijtjes die hij op zijn landgoed Neverland voor deze kinderen organiseerde. Op zijn eigen slaapkamer. In zijn eigen bed. ‘Waarom zou je je bed niet delen? Dat is een van de mooiste dingen die je met iemand kunt doen’, zegt hij in Living with Michael Jackson, de documentaire van de Engelse journalist Martin Bashir uit 2003. Een jongen (ex-kankerpatiëntje Gavin Arvizo) hangt verliefd over hem heen.
Tien jaar eerder, toen Oprah Winfrey het als eerste hardop bij hem aankaartte, kon zulk gedrag nog doorgaan voor excentriek. Maar bij de film van Bashir moest je je hoofd een meter in het zand steken, wilde je blind blijven voor de ziekelijke kanten van Jacksons persoonlijkheid.
Toen hij in 2009 overleed, herdacht ik hem in de Volkskrant niettemin met een verhaal onder de kop ‘Een schitterend ventje’. Ik had mezelf ooit door zijn muziek laten meeslepen, ik had met mijn destijds amper 10-jarige oudste zoon hetzelfde zien gebeuren. Ik kon me niet herinneren hoeveel aandacht ik in het stuk had besteed aan Jacksons dubieuze levenswandel en eerlijk gezegd was ik bang dat ik er – het lijk was nog warm, heet dat dan – luchtigjes overheen was gestapt.
Dat blijkt mee te vallen, maar ook ik was vatbaar geweest voor het argument dat zijn onalledaagse gedrag wel móést zijn voortgekomen uit zijn ‘verknipte wereldbeeld’ en ‘het ontbreken van alles wat een jeugd een jeugd maakt’. Ja, het stellen van de diagnose kon je rustig aan mij overlaten: we mochten deze patiënt eigenlijk niets kwalijk nemen.
Maar natuurlijk moeten we hem alles kwalijk nemen. Alles. Ik zag dat toen niet – maar laten we niet vergeten dat Jackson, toen hij nog leefde en zich bij de rechter voor kindermisbruik moest verantwoorden, wrang genoeg steeds werd verdedigd door dezelfde mensen die hem nu beschuldigen. Als zij riepen dat hij oké was, wie waren wij dan om te zeggen dat hij niet deugde?
Onbehapbare vraagstukken
De afschuwelijke knoop waarmee Safechuck en Robson sinds hun vroegste jeugd worstelen, is het thema van Leaving Neverland. Als dit zich aan het eind van het tweede deel in volle omvang aan je opdringt, is Jacksons onschuld moeilijk vol te houden. Onschuldig waaraan precies? Hij speelde, uiterst geraffineerd, kinderen uit tegen elkaar én tegen hun eigen familieleden. Hij miskende hun gevoelens, zadelde jochies van 5, 6, 7 jaar oud op met vraagstukken over verstoting en verdringing die voor menig volwassene al onbehapbaar zijn, en is zo op zijn minst de oorzaak van de ontwrichting van een aantal families.
En dan: het misbruik. Het ‘vermeende’ misbruik. Door zijn muziek niet meer te laten horen, werpen radiostations zich in deze kwestie nu graag op als scheidsrechter, iets waarvan ik nooit zo’n liefhebber ben omdat ik de zaken zelf opperbest uit elkaar kan houden. Maar toen ik vanaf de bank Leaving Neverland zat te kijken, de mond allengs een stukje verder geopend, betrapte ik mezelf halverwege op een nogal simplistische gedachte. De eerste beschuldigingen stammen uit de periode rondom het verschijnen van zijn album Bad (1987). Mag je ervan uitgaan dat zijn oeuvre tot en met Thriller (1982) nog wel zonder bijsmaak te beluisteren is?
Daarmee zou ik de schuldvraag lekker van me afdouwen – met zijn latere werk heb ik niet veel – en kon dat ‘schitterende ventje’ uit mijn afscheidssprookje blijven bestaan. Maar ik merkte de afgelopen jaren ook dat ik, onder invloed van alle heisa, was weggedreven van Jacksons liedjes en nooit meer onbekommerd kon genieten als een nummer als ABC voorbijkwam.
Dus zo’n boycot, wat doet die ertoe? We bewegen allemaal voorwaarts, en onherroepelijk weg van Michael Jackson, de ster die in de laatste fase van zijn leven alleen nog in slaap kon worden gebracht met het narcosemiddel propofol, gekweld door slapeloosheid en ondraaglijke pijn. Je mag hopen dat ten minste een deel ervan werd veroorzaakt door schuldbesef over wat hij zijn slachtoffers en hun naasten heeft aangedaan.
Henrico Prins schreef jarenlang voor de Volkskrant, waar hij in 1989 begon als poprecensent. Sinds 2014 werkt hij bij RTL Nieuws.
‘Natuurlijk moeten we Michael Jackson alles kwalijk nemen. Alles’
Journalist Henrico Prins schreef in 2009 Michael Jacksons necrologie. Hij blikt nu terug.
Henrico Prins10 maart 2019, 20:07
Stel nou eens, de twee hoofdrolspelers uit Leaving Neverland zijn fantasten.
Dertig jaar geleden hebben ze zich, mét hun families, laten inpakken door Michael Jackson. Ze hebben gefigureerd in het circus dat Neverland heette. Ze zijn nog steeds boos omdat ze zichzelf op zeker moment ingeruild zagen voor jongere oogappels. Een miljoenenclaim op de beheerders van zijn nalatenschap is voor hen de enige wraak die overblijft sinds die andere hoofdrolspeler, de grootste popster van zijn tijd, in 2009 is overleden.
Dan halen we even de dingen erbij die we zeker weten omdat Jackson zelf zich erover heeft uitgesproken, plus de feiten die naar voren komen uit een kwarteeuw aan rechtszaken, documentaires en reconstructies. We skippen de insinuaties, de onbewezen beschuldigingen, het seksueel misbruik. Doen we even helemaal niets mee.
Kleuters
Dan zien we, meestal op vaalgekleurde 4:3-videobeelden, dat Jackson zich in de tweede helft van de jaren tachtig begon te omringen met jongetjes als James Safechuck en Wade Robson. Kinderen. Kleuters soms: Robson was 5 toen hij voor het eerst met Jackson in contact kwam.
Die was toen 29. Ga twee zinnen terug en lees dit nog een keer: het kan geen kwaad om het tot je te laten doordringen, zoals het ook geen kwaad kan om tóch nog even stil te staan bij de logeerpartijtjes die hij op zijn landgoed Neverland voor deze kinderen organiseerde. Op zijn eigen slaapkamer. In zijn eigen bed. ‘Waarom zou je je bed niet delen? Dat is een van de mooiste dingen die je met iemand kunt doen’, zegt hij in Living with Michael Jackson, de documentaire van de Engelse journalist Martin Bashir uit 2003. Een jongen (ex-kankerpatiëntje Gavin Arvizo) hangt verliefd over hem heen.
Tien jaar eerder, toen Oprah Winfrey het als eerste hardop bij hem aankaartte, kon zulk gedrag nog doorgaan voor excentriek. Maar bij de film van Bashir moest je je hoofd een meter in het zand steken, wilde je blind blijven voor de ziekelijke kanten van Jacksons persoonlijkheid.
Toen hij in 2009 overleed, herdacht ik hem in de Volkskrant niettemin met een verhaal onder de kop ‘Een schitterend ventje’. Ik had mezelf ooit door zijn muziek laten meeslepen, ik had met mijn destijds amper 10-jarige oudste zoon hetzelfde zien gebeuren. Ik kon me niet herinneren hoeveel aandacht ik in het stuk had besteed aan Jacksons dubieuze levenswandel en eerlijk gezegd was ik bang dat ik er – het lijk was nog warm, heet dat dan – luchtigjes overheen was gestapt.
Dat blijkt mee te vallen, maar ook ik was vatbaar geweest voor het argument dat zijn onalledaagse gedrag wel móést zijn voortgekomen uit zijn ‘verknipte wereldbeeld’ en ‘het ontbreken van alles wat een jeugd een jeugd maakt’. Ja, het stellen van de diagnose kon je rustig aan mij overlaten: we mochten deze patiënt eigenlijk niets kwalijk nemen.
Maar natuurlijk moeten we hem alles kwalijk nemen. Alles. Ik zag dat toen niet – maar laten we niet vergeten dat Jackson, toen hij nog leefde en zich bij de rechter voor kindermisbruik moest verantwoorden, wrang genoeg steeds werd verdedigd door dezelfde mensen die hem nu beschuldigen. Als zij riepen dat hij oké was, wie waren wij dan om te zeggen dat hij niet deugde?
Onbehapbare vraagstukken
De afschuwelijke knoop waarmee Safechuck en Robson sinds hun vroegste jeugd worstelen, is het thema van Leaving Neverland. Als dit zich aan het eind van het tweede deel in volle omvang aan je opdringt, is Jacksons onschuld moeilijk vol te houden. Onschuldig waaraan precies? Hij speelde, uiterst geraffineerd, kinderen uit tegen elkaar én tegen hun eigen familieleden. Hij miskende hun gevoelens, zadelde jochies van 5, 6, 7 jaar oud op met vraagstukken over verstoting en verdringing die voor menig volwassene al onbehapbaar zijn, en is zo op zijn minst de oorzaak van de ontwrichting van een aantal families.
En dan: het misbruik. Het ‘vermeende’ misbruik. Door zijn muziek niet meer te laten horen, werpen radiostations zich in deze kwestie nu graag op als scheidsrechter, iets waarvan ik nooit zo’n liefhebber ben omdat ik de zaken zelf opperbest uit elkaar kan houden. Maar toen ik vanaf de bank Leaving Neverland zat te kijken, de mond allengs een stukje verder geopend, betrapte ik mezelf halverwege op een nogal simplistische gedachte. De eerste beschuldigingen stammen uit de periode rondom het verschijnen van zijn album Bad (1987). Mag je ervan uitgaan dat zijn oeuvre tot en met Thriller (1982) nog wel zonder bijsmaak te beluisteren is?
Daarmee zou ik de schuldvraag lekker van me afdouwen – met zijn latere werk heb ik niet veel – en kon dat ‘schitterende ventje’ uit mijn afscheidssprookje blijven bestaan. Maar ik merkte de afgelopen jaren ook dat ik, onder invloed van alle heisa, was weggedreven van Jacksons liedjes en nooit meer onbekommerd kon genieten als een nummer als ABC voorbijkwam.
Dus zo’n boycot, wat doet die ertoe? We bewegen allemaal voorwaarts, en onherroepelijk weg van Michael Jackson, de ster die in de laatste fase van zijn leven alleen nog in slaap kon worden gebracht met het narcosemiddel propofol, gekweld door slapeloosheid en ondraaglijke pijn. Je mag hopen dat ten minste een deel ervan werd veroorzaakt door schuldbesef over wat hij zijn slachtoffers en hun naasten heeft aangedaan.
Henrico Prins schreef jarenlang voor de Volkskrant, waar hij in 1989 begon als poprecensent. Sinds 2014 werkt hij bij RTL Nieuws.
dinsdag 12 maart 2019 om 00:38
Goeie post vrouwconsuelabananahammok schreef: ↑11-03-2019 23:12Eerlijk gezegd stoor ik mij er aan dat jij de personen weg zet als ongeloofwaardig op basis van gedrag, intonatie, de manier hoe ze zich uiten, spreken wat jij kennelijk niet vindt passen bij iemand die dit verhaal doet.
Hoe precies moet iemand zich dan gedragen en uitspreken als slachtoffer van misbruik? Niet te emotioneel? Ook niet te laconiek? Zakelijk, of juist niet? Mag je er een snik bij laten, of is dat te dramatisch? Kan je lachen bij je verhaal? Of moet je de hele tijd bedroefd kijken?
Ik heb zelf in therapie gezeten met een groep mensen die een misbruikverleden hebben.
Elke emotie, gedrag, manier van praten kwam voorbij, van direct in tranen zitten bij hun verhaal, tot lachend erover spreken. En alles ertussen in.
Sommige konden haast provocerend details opdreunen, anderen sloegen dicht.
Ik stoor mij er aan omdat als slachtoffer je dan dus ook aan bepaalde gedragscodes moet houden om hopelijk geloofd te worden.
Why?
dinsdag 12 maart 2019 om 01:10
Een reactie van een goede vriend van MJ op de docu:
https://m.youtube.com/watch?v=UU4BFM_R1KI
Nog een:
https://m.youtube.com/watch?v=a4iDbssmTdY
Interview met zijn bodyguards:
https://m.youtube.com/watch?v=XdI9ttNDT5g
https://m.youtube.com/watch?v=UU4BFM_R1KI
Nog een:
https://m.youtube.com/watch?v=a4iDbssmTdY
Interview met zijn bodyguards:
https://m.youtube.com/watch?v=XdI9ttNDT5g
dinsdag 12 maart 2019 om 02:15
Ik heb nog steeds de docu niet gezien en vraag me af waarom ik het zou moeten kijken. Om de reden dat niemand het kan weerspreken. MJ is nooit schuldig bevonden. Dan kan iedereen wel van alles als documentaire verkopen.
En ik ben echt geen MJ fan. Maar ben wel nuchter en weet dat ik niks kan met die docu simpelvoudig omdat MJ nooit veroordeeld is en dus is er geen sprake van slachtoffers voor de wet.
Na MJ's dood kan zelfs kabouter plop hem nog beschuldigen van van alles.
Ik wil niet zeggen dat deze 2 liegen maar ik kan ook niet zeggen dat ze de waarheid zouden spreken, ook niet als ik de docu wel zou hebben gezien.
We kunnen allemaal wel een mening hebben maar er is nooit iets bewezen of in de rechtzaal bewezen geacht, dus dan is zo'n docu voor mij al niet interessant.
Ik kan er namelijk niks mee.
En ik ben echt geen MJ fan. Maar ben wel nuchter en weet dat ik niks kan met die docu simpelvoudig omdat MJ nooit veroordeeld is en dus is er geen sprake van slachtoffers voor de wet.
Na MJ's dood kan zelfs kabouter plop hem nog beschuldigen van van alles.
Ik wil niet zeggen dat deze 2 liegen maar ik kan ook niet zeggen dat ze de waarheid zouden spreken, ook niet als ik de docu wel zou hebben gezien.
We kunnen allemaal wel een mening hebben maar er is nooit iets bewezen of in de rechtzaal bewezen geacht, dus dan is zo'n docu voor mij al niet interessant.
Ik kan er namelijk niks mee.
dinsdag 12 maart 2019 om 02:54
Geloven is niet zeker weten. En ik ga voor bewijs.Dat is er nl niet. Niet voor of tegen MJ. Alleen verklaringen. Wiens verklaring is dan juist?
dinsdag 12 maart 2019 om 06:32
Hoezo doet dat ter zake? Het gaat alleen maar om een zender die een idioot lange documentaire inkort. Niet om een rechtzaak waar bewijs wordt achtergehouden. Wie de lange versie toch wil zien, kan dat gewoon elders bekijken.Hetvrijewoord schreef: ↑12-03-2019 00:03Als de later uitgezonden versie korter is dan het eerder uitgezonden en er blijken specifieke stukken uitgehaald te zijn dan
doet dat ter zake. Ik ben dol op bewijs, ik ga dus maar eens googlen.
dinsdag 12 maart 2019 om 06:37
Dat punt heeft deze 'documentaire' dan ook nogal gemist.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:14
De VPRO heeft het ná Channel 4 uitgezonden en zij hebben wel de complete docu laten zien. Dat was echt niet gebeurd als er 45 minuten uitgeknipt waren om onjuistheden weg te editen.Hetvrijewoord schreef: ↑11-03-2019 23:27Kennelijk er zijn bepaalde zaken uitgeknipt, specifieke beweringen die kennelijk niet klopte met bepaalde feiten die wèl verifieerbaar waren.
Maar ben benieuwd naar de uitleg van de zender.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:33
Dan heb jij een andere documentaire gezien dan ik.
Ik heb gezien wat twee families zeggen over hun verleden met MJ. Hun verhaal. Niet meer en niet minder. Wat je er verder als kijker van vindt of mee doet, is aan jou.
Een documentaire hoeft niet het hele verhaal van alle kanten te belichten om zo dicht mogelijk bij DE WAARHEID te komen. Deze documentaire gaat over één kant van een verhaal. En dat is volkomen duidelijk. Er wordt ook niet gepretendeerd dat die kant van het verhaal het complete verhaal of de waarheid is. Je zou net zo goed een documentaire kunnen maken waarin je de kinderen van MJ aan het woord laat over de band met hun vader, over hoe zij het vonden dat hij andere kinderen bij het gezin betrok, over de beschuldigingen door die andere kinderen. Ook dan weet je als kijker dat het alleen hùn verhaal is.
Het probleem in deze is dat het gaat om ernstige beschuldigingen en dat je dan als kijker blijft zitten met de vraag of dit verhaal waar is. Je wil graag alle kanten horen om een oordeel te vellen. Maar dat is de documentairemaker niet aan jou verplicht. Dus neem die film voor wat het is: hun verhaal.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:38
Benieuwd waar je dat dan weer op baseert. Aangezien dat jouw favoriete vraag is. Krijg je m een keer terug.Hetvrijewoord schreef: ↑11-03-2019 23:27Kennelijk er zijn bepaalde zaken uitgeknipt, specifieke beweringen die kennelijk niet klopte met bepaalde feiten die wèl verifieerbaar waren.
Maar ben benieuwd naar de uitleg van de zender.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:40
Want?Hetvrijewoord schreef: ↑12-03-2019 07:38Op de site van Channel 5 kun je zien dat de film inderdaad is ingekort met 45 minuten.
Nooit gewoon maar iets aannemen, maar feiten checken.![]()
En ja hoor, in dit soort gevallen doet alles er toe m.i.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:41
Jij zegt dat dat ‘kennelijk’ is om verkeerde info uit die docu eruit te knippen. Hoe kom je daarbij?Hetvrijewoord schreef: ↑12-03-2019 07:38Op de site van Channel 5 kun je zien dat de film inderdaad is ingekort met 45 minuten.
Nooit gewoon maar iets aannemen, maar feiten checken.![]()
En ja hoor, in dit soort gevallen doet alles er toe m.i.
dinsdag 12 maart 2019 om 07:44
Hoe verklaar je dan dat andere landen wel de hele docu hebben uitgezonden nadat Channel 4 een ingekorte versie had uitgezonden? Channel 4 was tenslotte een van de producenten.Hetvrijewoord schreef: ↑12-03-2019 07:38Op de site van Channel 5 kun je zien dat de film inderdaad is ingekort met 45 minuten.
Nooit gewoon maar iets aannemen, maar feiten checken.![]()
En ja hoor, in dit soort gevallen doet alles er toe m.i.