Relaties
alle pijlers
Postuum bedrogen...
woensdag 3 april 2019 om 11:30
Ik heb lang geaarzeld om dit bericht op dit forum te plaatsen. Heb vorig jaar een account aangemaakt en nu plaats ik eindelijk dit bericht omdat ik er zelf niet meer uit kom.
Mijn vriend, Hans, met wie ik 19 jaar samen ben geweest is eind 2017 overleden aan de gevolgen van nierkanker. Ik heb hem gedurende anderhalf jaar begeleid in zijn ziekte en de laatste weken van zijn ziekbed verzorgd. Hij is in ons huis overleden. Voor hem heb ik destijds mijn man in de steek gelaten en hem en mijn kinderen veel verdriet bezorgd, maar Hans was het helemaal waard. Het was geen liefde op het eerste gezicht, wij hebben elkaar ontmoet tijdens het golfen en na maanden sloeg ineens de vonk over en dat was wederzijds.
Hans was enkele jaren daarvoor in de steek gelaten door zijn 10 jaar jongere vrouw en ik was daar in het begin wel bezorgd over, wat jaloers ook, want zij bleven een goed contact onderhouden en zijn ex is een mooie vrouw. Hans stelde mij gerust en zei dat hij in het begin wel verdrietig was geweest, maar dat toen hij mij ontmoette dat helemaal over was. Ik was de liefde van zijn leven, zei hij. Hij en ik waren even oud.
Mijn familie en vrienden verklaarden mij voor gek dat ik mijn man voor hem verliet. Zij vertrouwden Hans niet, vonden zijn gedrag onnatuurlijk en gedurende een lange tijd keerden zelfs mijn kinderen zich van mij af. Het contact met mijn kinderen kwam gelukkig later weer goed, maar zij wilden Hans niet zien. Het was altijd schipperen als zij bij mij kwamen. Maar Hans was zo lief, die ging dan gewoon een dagje weg om mij de gelegenheid te geven met mijn kinderen en kleinkinderen te zijn.
Toen hij ziek werd was ik buiten mezelf van bezorgdheid en verdriet en toen hij dood ging was ik helemaal kapot. Een van mijn zussen, die ik al die jaren niet meer gezien had, kreeg medelijden met mij, nam weer contact op en aan haar heb ik nu veel steun.
Maar nu komt het; in het afgelopen jaar, maanden na zijn overlijden, heb ik ontdekt dat de door hem gekozen muziek tijdens de uitvaart, het liedje was waarop hij zijn ex had leren kennen. Hun liedje! Ik vond in zijn spullen een oude cd met een briefje van haar uit de tijd dat zij elkaar hadden leren kennen. Dat was een klap in mijn gezicht! En toen ben ik gaan zoeken en heb door een vriend van mijn zoon zijn telefoon laten "kraken". Daar vond ik heel veel smsjes op, gericht aan zijn ex, die niets aan de verbeelding over laten. Zijn ex had hem verlaten voor een andere man, is daarmee getrouwd en is nog steeds met die man getrouwd! En blijkbaar heel gelukkig! Haar antwoorden op zijn liefdesverklaringen waren duidelijk afwijzend, wel vriendelijk, maar afwijzend. Hans noemt haar zijn grote liefde, wilde eigenlijk dat zij bij hem terug kwam etc etc!
En dat, terwijl hij mij vertelde dat ZIJ degene was die zo'n spijt had en graag bij hem terug wilde komen! Het was volledig onwaar!
Ik heb haar een paar maanden geleden gebeld en om uitleg gevraagd, WANT IK KAN HET HEM NIET MEER VRAGEN! Zij was erg terughoudend, maar ik zei dat ik absoluut de waarheid moest weten en zij gaf toen toe dat Hans haar altijd is blijven vragen bij hem terug te komen. Hij stuurde soms maanden niets en dan ineens weer een liefdesverklaring. Zij was altijd de eerste aan wie hij een Nieuwjaarsberichtje stuurde, meteen binnen 5 minuten na 12! Kun je het je voorstellen? Dan stond ik de champagne in te schenken, stuurde hij even snel een berichtje aan zijn ex!
Ik kan hier met niemand over praten, heb geen echte vrienden meer want iedereen liet ons vallen nadat ik mijn man verlaten had. Hans zei altijd dat wij genoeg hadden aan elkaar. Ik durf mijn kinderen en mijn zus niet in vertrouwen te nemen, vind het zo'n afgang.
Hoe moet ik nou tegen mijn relatie aankijken? Was het allemaal een grote leugen? De ex van Hans zei me dat ik het anders moest zien. Zij is ervan overtuigd dat hij op zijn manier veel van mij gehouden heeft. Zij probeerde mij notabene te troosten in dat gesprek! Waarom ook heeft hij al die smsjes bewaard? Dacht hij dan niet aan het risico dat ik die kon vinden? Hij is zelfs een paar keer van mobiel veranderd en heeft blijkbaar die berichtjes steeds overgezet op zijn nieuwe telefoon. Idioot toch?
Ik weet niet hoe ik verder moet. Hij is nu al langer dan een jaar dood en ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Zeg niet dat ik hem gewoon moet vergeten, dat hij het niet waard was of zo. Hij was een erg goede man voor mij, erg lief en zorgzaam, maar ik ben kapot door zijn bedrog. Was ik maar nooit in zijn spullen gaan kijken, dan had ik het nooit geweten!!!
Heeft er iemand een soortgelijke ervaring? En hoe ga je daar dan mee om?
Tuttifrutti (zo noemde hij mij altijd...)
Mijn vriend, Hans, met wie ik 19 jaar samen ben geweest is eind 2017 overleden aan de gevolgen van nierkanker. Ik heb hem gedurende anderhalf jaar begeleid in zijn ziekte en de laatste weken van zijn ziekbed verzorgd. Hij is in ons huis overleden. Voor hem heb ik destijds mijn man in de steek gelaten en hem en mijn kinderen veel verdriet bezorgd, maar Hans was het helemaal waard. Het was geen liefde op het eerste gezicht, wij hebben elkaar ontmoet tijdens het golfen en na maanden sloeg ineens de vonk over en dat was wederzijds.
Hans was enkele jaren daarvoor in de steek gelaten door zijn 10 jaar jongere vrouw en ik was daar in het begin wel bezorgd over, wat jaloers ook, want zij bleven een goed contact onderhouden en zijn ex is een mooie vrouw. Hans stelde mij gerust en zei dat hij in het begin wel verdrietig was geweest, maar dat toen hij mij ontmoette dat helemaal over was. Ik was de liefde van zijn leven, zei hij. Hij en ik waren even oud.
Mijn familie en vrienden verklaarden mij voor gek dat ik mijn man voor hem verliet. Zij vertrouwden Hans niet, vonden zijn gedrag onnatuurlijk en gedurende een lange tijd keerden zelfs mijn kinderen zich van mij af. Het contact met mijn kinderen kwam gelukkig later weer goed, maar zij wilden Hans niet zien. Het was altijd schipperen als zij bij mij kwamen. Maar Hans was zo lief, die ging dan gewoon een dagje weg om mij de gelegenheid te geven met mijn kinderen en kleinkinderen te zijn.
Toen hij ziek werd was ik buiten mezelf van bezorgdheid en verdriet en toen hij dood ging was ik helemaal kapot. Een van mijn zussen, die ik al die jaren niet meer gezien had, kreeg medelijden met mij, nam weer contact op en aan haar heb ik nu veel steun.
Maar nu komt het; in het afgelopen jaar, maanden na zijn overlijden, heb ik ontdekt dat de door hem gekozen muziek tijdens de uitvaart, het liedje was waarop hij zijn ex had leren kennen. Hun liedje! Ik vond in zijn spullen een oude cd met een briefje van haar uit de tijd dat zij elkaar hadden leren kennen. Dat was een klap in mijn gezicht! En toen ben ik gaan zoeken en heb door een vriend van mijn zoon zijn telefoon laten "kraken". Daar vond ik heel veel smsjes op, gericht aan zijn ex, die niets aan de verbeelding over laten. Zijn ex had hem verlaten voor een andere man, is daarmee getrouwd en is nog steeds met die man getrouwd! En blijkbaar heel gelukkig! Haar antwoorden op zijn liefdesverklaringen waren duidelijk afwijzend, wel vriendelijk, maar afwijzend. Hans noemt haar zijn grote liefde, wilde eigenlijk dat zij bij hem terug kwam etc etc!
En dat, terwijl hij mij vertelde dat ZIJ degene was die zo'n spijt had en graag bij hem terug wilde komen! Het was volledig onwaar!
Ik heb haar een paar maanden geleden gebeld en om uitleg gevraagd, WANT IK KAN HET HEM NIET MEER VRAGEN! Zij was erg terughoudend, maar ik zei dat ik absoluut de waarheid moest weten en zij gaf toen toe dat Hans haar altijd is blijven vragen bij hem terug te komen. Hij stuurde soms maanden niets en dan ineens weer een liefdesverklaring. Zij was altijd de eerste aan wie hij een Nieuwjaarsberichtje stuurde, meteen binnen 5 minuten na 12! Kun je het je voorstellen? Dan stond ik de champagne in te schenken, stuurde hij even snel een berichtje aan zijn ex!
Ik kan hier met niemand over praten, heb geen echte vrienden meer want iedereen liet ons vallen nadat ik mijn man verlaten had. Hans zei altijd dat wij genoeg hadden aan elkaar. Ik durf mijn kinderen en mijn zus niet in vertrouwen te nemen, vind het zo'n afgang.
Hoe moet ik nou tegen mijn relatie aankijken? Was het allemaal een grote leugen? De ex van Hans zei me dat ik het anders moest zien. Zij is ervan overtuigd dat hij op zijn manier veel van mij gehouden heeft. Zij probeerde mij notabene te troosten in dat gesprek! Waarom ook heeft hij al die smsjes bewaard? Dacht hij dan niet aan het risico dat ik die kon vinden? Hij is zelfs een paar keer van mobiel veranderd en heeft blijkbaar die berichtjes steeds overgezet op zijn nieuwe telefoon. Idioot toch?
Ik weet niet hoe ik verder moet. Hij is nu al langer dan een jaar dood en ik sta ermee op en ga ermee naar bed. Zeg niet dat ik hem gewoon moet vergeten, dat hij het niet waard was of zo. Hij was een erg goede man voor mij, erg lief en zorgzaam, maar ik ben kapot door zijn bedrog. Was ik maar nooit in zijn spullen gaan kijken, dan had ik het nooit geweten!!!
Heeft er iemand een soortgelijke ervaring? En hoe ga je daar dan mee om?
Tuttifrutti (zo noemde hij mij altijd...)
woensdag 3 april 2019 om 12:12
woensdag 3 april 2019 om 12:12
Als dat liedje voor hem belangrijk was om welke reden dan ook, waarom zou jij dat dan niet respecteren? Het is maar een liedje. Voor hem misschien een belangrijk deel van zijn leven en ik zou niet weten waarom dat niet op zijn uitvaart gedraaid kan worden.
Je kunt zijn hele leven en bedoelingen in twijfel gaan trekken, maar daar win je niets mee. Behalve jezelf de put in te werken. Hij was niet voor niets bij jou.
Je kunt zijn hele leven en bedoelingen in twijfel gaan trekken, maar daar win je niets mee. Behalve jezelf de put in te werken. Hij was niet voor niets bij jou.
huisduif wijzigde dit bericht op 03-04-2019 12:13
24.04% gewijzigd
woensdag 3 april 2019 om 12:13
Dit inderdaad. Jullie zijn 19 jaar samen geweest en hij heeft heus van je gehouden. Hij is in het verleden ook bij zijn eerste jeugdliefde vertrokken dus het lijkt mij geen man die maar in een relatie blijft zitten omdat hij te bang is om iets op te geven.
En je kinderen zijn inmiddels ook gewoon volwassen en de tijd heeft ook vast de scherpte van hun verdriet toen jij hun vader verliet gehaald. Ook zullen zij inmiddels relaties hebben gehad en weer hebben verbroken. Ik zou het ze vertellen. Je kunt beginnen met dat je erachter bent gekomen dat hij hun nummer had gekozen voor de uitvaart. Je hoeft niet meteen alles open te gooien.
Ik heb ook een liedje wat ik op mijn uitvaart wil. Dat liedje hoorde ik voor het eerst toen mijn ex het aanzette, maar het liedje is niet alleen maar ons liedje. Het betekent meer voor mij dan dat.
woensdag 3 april 2019 om 12:17
Waarom zou je het vertellen?sneeuwwitje80 schreef: ↑03-04-2019 12:13Dit inderdaad. Jullie zijn 19 jaar samen geweest en hij heeft heus van je gehouden. Hij is in het verleden ook bij zijn eerste jeugdliefde vertrokken dus het lijkt mij geen man die maar in een relatie blijft zitten omdat hij te bang is om iets op te geven.
En je kinderen zijn inmiddels ook gewoon volwassen en de tijd heeft ook vast de scherpte van hun verdriet toen jij hun vader verliet gehaald. Ook zullen zij inmiddels relaties hebben gehad en weer hebben verbroken. Ik zou het ze vertellen. Je kunt beginnen met dat je erachter bent gekomen dat hij hun nummer had gekozen voor de uitvaart. Je hoeft niet meteen alles open te gooien.
Ik heb ook een liedje wat ik op mijn uitvaart wil. Dat liedje hoorde ik voor het eerst toen mijn ex het aanzette, maar het liedje is niet alleen maar ons liedje. Het betekent meer voor mij dan dat.
woensdag 3 april 2019 om 12:19
Misschien kan je verhuizen en ergens anders een frisse start maken, je verleden achter je laten en de relatie mt je kinderen en kleinkinderen koesteren.Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:17Blankepit; heel oppervlakkig. Ik wilde in de buurt van mijn kinderen blijven en we wonen in een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent. Mijn scheiding weerd mij door iedereen erg kwalijk genomen
woensdag 3 april 2019 om 12:23
Oh, ik was in de veronderstelling, dat je kinderen nog heel jong waren en voor de dagelijkse verzorging afhankelijk van hun vader.Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:19Lillybit; mijn kinderen waren al zelfstandig, studeerden en werkten. Ik ben begin 70.
Maar waarom bleef je dan in de buurt wonen?
Het was dan toch voor alle partijen veel beter geweest als jij was verhuisd naar een ander dorp of stad?
woensdag 3 april 2019 om 12:23
O dat is lekker kleingeestig allemaal zeg.Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:17Blankepit; heel oppervlakkig. Ik wilde in de buurt van mijn kinderen blijven en we wonen in een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent. Mijn scheiding weerd mij door iedereen erg kwalijk genomen
Ik zou het Hans postuum maar gewoon gunnen, dat stiekeme verlangen van hem naar zijn ex. Het bleef immers ook maar bij wat simpele sms-jes sturen. Aan schaamte heb je niks en al helemaal niet meer met het klimmen van de jaren toch?
anoniem_365114 wijzigde dit bericht op 03-04-2019 12:25
8.26% gewijzigd
woensdag 3 april 2019 om 12:24
Als hij zegt dat je het het waard vond is het niet veel anders dan dat hoor.Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:02Moire; ik heb natuurlijk nooit mijn kinderen in de steek gelaten!!! Dat is verkeerd omschreven, dat voelden zij zo!!!
woensdag 3 april 2019 om 12:25
Ik ookkarin6789 schreef: ↑03-04-2019 12:23Oh, ik was in de veronderstelling, dat je kinderen nog heel jong waren en voor de dagelijkse verzorging afhankelijk van hun vader.
Maar waarom bleef je dan in de buurt wonen?
Het was dan toch voor alle partijen veel beter geweest als jij was verhuisd naar een ander dorp of stad?
woensdag 3 april 2019 om 12:46
Het moeilijkste is dat ik er niet meer met hem over kan praten. Geen verhaal kan halen, geen uitleg kan vragen. Daarom lukt het me ook niet om het los te laten. En ik schaam me voor het hele verhaal. Ik weet niet precies waarom. Omdat het een nederlaag is? Een verkeerde inschatting? Ik wil geen medelijden van mensen die me kennen (het medelijden van mijn zus was vanwege het verdriet om de dood van Hans) en ik wil al helemaal geen mensen die achteraf in hun vuistje lachen, zo van, hahaha net goed voor haar! Zij laat haar man in de steek en haar nieuwe liefde hield gewoon nog steeds van zijn ex en wilde haar zelfs terug...
Ach het is allemaal zo complex in mijn hoofd. Ik probeer het op een rijtje te krijgen. Is er helemaal niemand die zoiets zelf heeft meegemaakt?
Ach het is allemaal zo complex in mijn hoofd. Ik probeer het op een rijtje te krijgen. Is er helemaal niemand die zoiets zelf heeft meegemaakt?
woensdag 3 april 2019 om 12:51
Misschien kan je hem een brief schrijfen over wat je te weten bent gekomen en hoe je je daarij voelt, je kan hem helaas niet versturen omdat je vriend overleden is maar misschien lucht het op. Ik heb mijn ex wel eens een brief geschreven nadat we uit elkaar waren en nooit gepost, het luchte wel enorm op ondanks dat ik hem niet verstuurd hebt.
woensdag 3 april 2019 om 12:52
Wat is er nou helemaal gebeurd Tuttifrutti? Hij heeft alleen in zijn hoofd lopen fantaseren.Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:46Het moeilijkste is dat ik er niet meer met hem over kan praten. Geen verhaal kan halen, geen uitleg kan vragen. Daarom lukt het me ook niet om het los te laten. En ik schaam me voor het hele verhaal. Ik weet niet precies waarom. Omdat het een nederlaag is? Een verkeerde inschatting? Ik wil geen medelijden van mensen die me kennen (het medelijden van mijn zus was vanwege het verdriet om de dood van Hans) en ik wil al helemaal geen mensen die achteraf in hun vuistje lachen, zo van, hahaha net goed voor haar! Zij laat haar man in de steek en haar nieuwe liefde hield gewoon nog steeds van zijn ex en wilde haar zelfs terug...
Ach het is allemaal zo complex in mijn hoofd. Ik probeer het op een rijtje te krijgen. Is er helemaal niemand die zoiets zelf heeft meegemaakt?
Dat jij je schaamt zegt iets over jou en niet over hem. Je bent in de 70; laat je toch niet meer zo leiden door wat anderen mogelijk van je vinden!
En neem verantwoordelijkheid voor de keuzes die je in je leven gemaakt hebt. Sta er volledig achter, dan kan je met opgeheven hoofd de wereld tegemoet.
anoniem_365114 wijzigde dit bericht op 03-04-2019 12:53
0.08% gewijzigd
woensdag 3 april 2019 om 12:53
Ja, ik, twee keer zelfs, maar ik hou het liever voor me.
woensdag 3 april 2019 om 12:55
Ik kan me goed voorstellen dat jouw man een fantasiebeeld van zijn ex had: een geidealiseerde versie, een fantasiebeeld. Het najagen van een fantasiebeeld is leuk, maar zoiets kan nooit in het echt bestaan. Daarom denk ik dat je man twee parallelle werelden had: de echte wereld, waarin jij zijn grote liefde was, en een fantasiewereld met een fantasievrouw, waarop hij al zijn idealen projecteerde. Maar de vrouw waarop hij die idealen en fantasieen projecteerde was niet dat ideaalbeeld, dat was gewoon een excuus om te kunnen dromen.
Het blijft gissen. Maar ik zou een verklaring zoeken waar je mee kunt leven. En wat je ook kiest, 19 jaar liefde was echt.
Het blijft gissen. Maar ik zou een verklaring zoeken waar je mee kunt leven. En wat je ook kiest, 19 jaar liefde was echt.
anoniem_377206 wijzigde dit bericht op 03-04-2019 16:04
27.99% gewijzigd
woensdag 3 april 2019 om 12:59
En jij voelde je de vrouw van Hans' leven. Was je ook niet he?Tuttifrutti2018 schreef: ↑03-04-2019 12:02Moire; ik heb natuurlijk nooit mijn kinderen in de steek gelaten!!! Dat is verkeerd omschreven, dat voelden zij zo!!!
En ja, je mag op mij schelden hoor. Maar ik gok dat je kinderen hun gevoel iets serieuzer namen dan jij dat deed, en doet. Maakt niet uit verder, je hebt een stap gezet die jij goed vond, ten koste van je man en kinderen, richting een man die kennelijk iemand nodig had terwijl hij naar zijn ex zat te smachten. Jij vond het allemaal de moeite en het verdriet van anderen waard, dus dan is het goed. En nu ontdek je dat de zaken genuanceerd anders lagen, maar ja, dat is ook wat het is. Je hebt mooie jaren met Hans gehad? Ben daar dan tevreden mee.
anoniem_361296 wijzigde dit bericht op 03-04-2019 13:02
51.26% gewijzigd
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
woensdag 3 april 2019 om 13:00
Ik weet zeker dat mijn man ook nog wel eens aan z’n ex denkt. Zij heeft hem toen belazerd en toen heeft hij het uitgemaakt en kwam mij tegen. Het was een mooi meisje toen. Ik denk ook nog wel eens aan mijn ex. Was ook een mooie mooie jongen. Hij heeft het toen uitgemaakt. Maar wij houden wel van elkaar..... Dat zal ook voor Hans zo geweest zijn. Misschien was het hoofdzakelijk lust.....probeer het toch (hoe moeilijk ook) los te laten en nog fijne jaren te leven.
woensdag 3 april 2019 om 13:04
