Vriend heeft rust nodig
zondag 7 april 2019 om 18:10
Hallo,
Ik zit wat in twijfel wat ik moet doen.
Ik heb inmiddels 1 jaar een relatie, de relatie gaat echt super afgezien dat ik een angstoornis en burnout heb en mijn vriend daar wel heel erg mee moet dealen. (we wonen niet samen maar zien elkaar wel elke dag haast)
De laatste tijd was hij al wat moe aan het worden, van werk (stress), bronchitis waar die blijkbaar al 3 maand mee liep (heeft die sinds 4 dagen prednison voor (stemmingswisselingen?) )
En natuurlijk vergt mijn angstoornis soms ook erg veel energie, desondanks heeft die me vaak verteld dat hij het moeilijk vind maar dat ik het voor hem allemaal dubbel en dwars waard ben.
Alleen sinds vrijdag is het allemaal een beetje vaag gelopen, ik en mijn vriend zaten thuis te wachten op eten en er ontstond tussen mij en mijn moeder een akkefietje, waarna mijn moeder ook ineens mijn vriend er hij in betrok en hem chaggerijn noemde terwijl hij niks deed, niet erg goed van der.
Hij is toen direct vetrokken in de auto en liet via app weten dat hij niet weet of hij een relatie kan hebben met iemand die zon moeder heeft (frustratie?)
Daarnaast gaf die meerdere malen aan dat ik hem met rust moest laten tot op de dag van vandaag, dus we praten niet en het maakt me best wel kapot. Ik wil het liefst met hem praten en weten wat hem dwars zit want die zelfde dag was die nog heel blij met me.
Ik durf hem ook niet te berichten en als ik dat wel deed dan werd ik genegeerd hij heeft me ook op app geblokkeerd nadat ik naar z'n huis was gekomen om te kunnen praten (misschien niet het handigste omdat hij aangaf rust te willen)
Daar sprak ik zijn vader en hij zei dat hij dit wel herkend en dat mijn vriend dit vaker deed bij hun, en dat hoe meer je hem pusht hoe harder hij gaat worden en dat hij zelf wel contact opzoekt.
Alleen wacht ik al drie dagen en ik hoor niks, ik heb geen zekerheid en met mijn angststoornis kan ik het moeilijk handelen.
Ik vraag me af of hier mensen zijn met wat meer inzicht dan ik op het moment heb want kan nirt zo zeer meer relativeren haha.
(hij 23 ik 20, en een hond samen haha details)
Ik zit wat in twijfel wat ik moet doen.
Ik heb inmiddels 1 jaar een relatie, de relatie gaat echt super afgezien dat ik een angstoornis en burnout heb en mijn vriend daar wel heel erg mee moet dealen. (we wonen niet samen maar zien elkaar wel elke dag haast)
De laatste tijd was hij al wat moe aan het worden, van werk (stress), bronchitis waar die blijkbaar al 3 maand mee liep (heeft die sinds 4 dagen prednison voor (stemmingswisselingen?) )
En natuurlijk vergt mijn angstoornis soms ook erg veel energie, desondanks heeft die me vaak verteld dat hij het moeilijk vind maar dat ik het voor hem allemaal dubbel en dwars waard ben.
Alleen sinds vrijdag is het allemaal een beetje vaag gelopen, ik en mijn vriend zaten thuis te wachten op eten en er ontstond tussen mij en mijn moeder een akkefietje, waarna mijn moeder ook ineens mijn vriend er hij in betrok en hem chaggerijn noemde terwijl hij niks deed, niet erg goed van der.
Hij is toen direct vetrokken in de auto en liet via app weten dat hij niet weet of hij een relatie kan hebben met iemand die zon moeder heeft (frustratie?)
Daarnaast gaf die meerdere malen aan dat ik hem met rust moest laten tot op de dag van vandaag, dus we praten niet en het maakt me best wel kapot. Ik wil het liefst met hem praten en weten wat hem dwars zit want die zelfde dag was die nog heel blij met me.
Ik durf hem ook niet te berichten en als ik dat wel deed dan werd ik genegeerd hij heeft me ook op app geblokkeerd nadat ik naar z'n huis was gekomen om te kunnen praten (misschien niet het handigste omdat hij aangaf rust te willen)
Daar sprak ik zijn vader en hij zei dat hij dit wel herkend en dat mijn vriend dit vaker deed bij hun, en dat hoe meer je hem pusht hoe harder hij gaat worden en dat hij zelf wel contact opzoekt.
Alleen wacht ik al drie dagen en ik hoor niks, ik heb geen zekerheid en met mijn angststoornis kan ik het moeilijk handelen.
Ik vraag me af of hier mensen zijn met wat meer inzicht dan ik op het moment heb want kan nirt zo zeer meer relativeren haha.
(hij 23 ik 20, en een hond samen haha details)
zondag 7 april 2019 om 19:11
zondag 7 april 2019 om 19:18
Ah OK, dan heb ik het verkeerd begrepen. Maar ik denk zomaar dat je moeder heel misschien wel eens vaker onaardig tegen hem was, om welke reden dan ook. Jij bent ook niet het zonnetje in huis en in feite iemand die aan alle kanten hulp en begrip vraagt en nodig heeft vanwege allerlei aandoeningen en akkefietjes. Dus vaak is samen zijn met jou voor je vriend eerder een inspanning dan een ontspanning. En toen kwam je moeder er overheen met een akelige opmerking en was de maat even vol. Kan ik me ook levendig voorstellen. Hij is 23, en waarom zou hij NU al met een zak vol shit moeten gaan dealen terwijl het eigenlijk zo hoort te zijn dat het volwassen leven nu voor hem begint zonder rekening te hoeven houden met vriendinnen die ziek, zwak en misselijk zijn en constant extra aandacht nodig hebben vanwege hun geestelijke problemen, en schoonmoeders die ook al niet aardig zijn. Blijkbaar was het even genoeg voor hem.valentinamaria schreef: ↑07-04-2019 19:12ze waren waarschijnlijk aan het wachten tot haar vader het eten klaar had.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 7 april 2019 om 19:21
Prima dat hij moe is of niet lekker in zijn vel zit of het zat is of wat dan ook, maar ik vind dat echt geen excuus om je vriendin zo te laten bungelen. Dat je in the heat of the moment boos wegloopt, dat kan ook nog gebeuren, maar na drie dagen ben je toch wel weer zo afgekoeld dat je kan bedenken dat je dit ook niet kan maken?
Dat zij op dit moment niet de makkelijkste is om mee om te gaan, betekent niet dat ze dit dus maar verdiend heeft.
Dat zij op dit moment niet de makkelijkste is om mee om te gaan, betekent niet dat ze dit dus maar verdiend heeft.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 7 april 2019 om 19:28
Hoho ik heb nooit in zoverre mijn vriend bellemert met mijn zaken. Dus daar kun je niet echt uitspraken over doen. Tuurlijk heeft hij het er moeilijk mee omdat ik een periode even niks durfde maar daar zijn we ook allang overheen. En hij heeft al die tijd aangegeven dat hij het lastig voor mij vond maar dat het voor hem nooit een reden is geweest om het uit te maken om te twijfelen.
Ik denk dat het gewoon allemaal dingen bij elkaar zijn maar voornamelijk zijn oververmoeidheid door werk en de problemen daar omdat hij 3 ploegendienst heeft.
Maar ik ben hier om inzicht te krijgen en niet te horen dat ik door psychische problemen het verdien zo behandeld te worden.
Ik denk dat het gewoon allemaal dingen bij elkaar zijn maar voornamelijk zijn oververmoeidheid door werk en de problemen daar omdat hij 3 ploegendienst heeft.
Maar ik ben hier om inzicht te krijgen en niet te horen dat ik door psychische problemen het verdien zo behandeld te worden.
zondag 7 april 2019 om 19:33
die jeugd van tegenwoordigvalentinamaria schreef: ↑07-04-2019 19:12ze waren waarschijnlijk aan het wachten tot haar vader het eten klaar had.
zondag 7 april 2019 om 19:34
ja maar to heeft een burnou-hout
zondag 7 april 2019 om 19:34
Ik heb meer dan respect voor hem, dan begrijp je het verkeerd, ik ben niet de beste verhalen schrijver en vergeet waarschijnlijk een hele boel.
Ik snap dat die moe is en ook dat een deel door mij kan komen, ik help hem met van alles zoals eten maken voor zijn werk zodat hij geen druk voelt, ik maak ook zijn CV's voor ander werk en help hem met zijn motivatiebrieven. Ik steun hem ook overal in en als die rust nodig heeft dan geef ik hem dat alleen komt hij zelf elke dag langs zonder dat ik het vraag (niet dat ik het erg vind) maar hij geeft aan dat die moe is en dan vind ik het ook belangrijk dat hij zijn eigen dingen doet.
Het komt misschien inderdaad over alsof ik alleen aan mijzelf denk door mijn eerdere berichten maar dat komt omdat ik het nu vertel vanuit mijn punt hoe ik het meemaak op het moment en door de emoties dus veel vergeet te melden.
zondag 7 april 2019 om 19:35
Wat ik denk, als ik afga op wat zijn vader vertelt ('zo doet hij bij ons ook altijd' en 'hoe meer je pusht, hoe harder hij wordt') en op wat je zelf vertelt (op de dag zelf zei hij nog dat hij je absoluut niet kwijt wil) denk ik dat dit gewoon de aard van het beestje is. Misschien is het getriggerd door jouw en zijn omstandigheden, maar kennelijk zit het er bij hem gewoon in om zich kwaad af te zonderen en dat soort dingen te roepen. Aan jou de vraag of je daarmee kan leven dat dat af en toe gebeurt. Ik vind het niet een heel leuk trekje, aan de andere kant, als het maar heel sporadisch gebeurt en jij weet er zo aan te wennen dat het je niet echt meer raakt omdat je weet dat hij toch wel weer komt als je hem even in zijn sop gaar laat koken, dan is het misschien niet zo'n ramp. Maar dan moet jij het wel in je hebben om je schouders erover op te halen en te denken 'laat maar, hij komt wel weer', als je dat niet kan en je zit je elke keer zo op te vreten, wordt het voor jou wel een heel vervelende situatie.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 7 april 2019 om 19:39
Susan schreef: ↑07-04-2019 19:35Wat ik denk, als ik afga op wat zijn vader vertelt ('zo doet hij bij ons ook altijd' en 'hoe meer je pusht, hoe harder hij wordt') en op wat je zelf vertelt (op de dag zelf zei hij nog dat hij je absoluut niet kwijt wil) denk ik dat dit gewoon de aard van het beestje is. Misschien is het getriggerd door jouw en zijn omstandigheden, maar kennelijk zit het er bij hem gewoon in om zich kwaad af te zonderen en dat soort dingen te roepen. Aan jou de vraag of je daarmee kan leven dat dat af en toe gebeurt. Ik vind het niet een heel leuk trekje, aan de andere kant, als het maar heel sporadisch gebeurt en jij weet er zo aan te wennen dat het je niet echt meer raakt omdat je weet dat hij toch wel weer komt als je hem even in zijn sop gaar laat koken, dan is het misschien niet zo'n ramp. Maar dan moet jij het wel in je hebben om je schouders erover op te halen en te denken 'laat maar, hij komt wel weer', als je dat niet kan en je zit je elke keer zo op te vreten, wordt het voor jou wel een heel vervelende situatie.
Dat is het ook precies, dit is de eerste keer dat ik zoiets meemaak met hem en voor mij is het nieuw alleen voor zijn vader dus niet en dat moet eigenlijk al genoeg zeggen. Maar ik kan er nu inderdaad moeilijk mee omgaan omdat ik niet weet waar ik aan toe ben en het voor mij redelijk onvoorspelbaar is. Maar ik denk als dit eenmaal goed is en het gebeurd nog eens dat ik er beter mee om kan gaan omdat ik de situatie ken.
zondag 7 april 2019 om 19:40
Hm, beetje een kortzichtige reactie. Ik kook heel vaak voor mijn ouders en iedereen in het huis. Dit keer was mijn vader iets speciaals aan het koken omdat hij dat leuk vind dus dan laat ik hemvalentinamaria schreef: ↑07-04-2019 19:36oja, en vriend heeft ook al problemen.
kom je thuis uit je werk, tref je daar 2 volwassen mensen die wachten tot het eten klaar is.
ik had ze eruit gezet.
zondag 7 april 2019 om 19:43
zondag 7 april 2019 om 19:46
Er zit bij jou wel veel egoïsme hè? Jij mankeert van alles en loopt wasrschijnlijk constant te mekkeren en zeuren maar wanneer hij prednison gebruikt tegen bronchitis heeft hij stemmingsstoornissen? en wanneer hij jou en je moeder zat is en daarom weggaat is hij gefrustreerd?
Zou al dat gezeik ook niet willen van een partner hoor.
Zou al dat gezeik ook niet willen van een partner hoor.
zondag 7 april 2019 om 19:47
Je zegt dat je twijfelt wat je moet doen. Waar twijfel je tussen? Contact opnemen is nu geen optie dus wat zou je dan nog meer willen doen?
Als het zijn wens is om nu geen contact te hebben, kun je die alleen maar accepteren als hij er alles aan doet om geen contact te hebben. Als hij over een tijdje weer bijgekomen is, komt hij vanzelf wel weer terug. Zo niet, is het klaar.
Als het zijn wens is om nu geen contact te hebben, kun je die alleen maar accepteren als hij er alles aan doet om geen contact te hebben. Als hij over een tijdje weer bijgekomen is, komt hij vanzelf wel weer terug. Zo niet, is het klaar.
zondag 7 april 2019 om 19:47
Geen idee. Ik vraag het me ook wel eens af. Ook hier op het forum komen regelmatig van dat soort topics voorbij. "Ik ben 25, ik werk 24 uur per week en ik kan het gewoon niet meer trekken", of "Ik ben 28, heb een hele leuke vriend en een fijne baan, maar ik zit gewoon tegen een burnout aan"... Tja...
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zondag 7 april 2019 om 19:48
Nogmaals dat zijn alleen aannames en ik probeerde duidelijk uit te leggen hier op forum of zoiets er mogelijk mee te maken kan hebben.ChristianeF schreef: ↑07-04-2019 19:46Er zit bij jou wel veel egoïsme hè? Jij mankeert van alles en loopt wasrschijnlijk constant te mekkeren en zeuren maar wanneer hij prednison gebruikt tegen bronchitis heeft hij stemmingsstoornissen? en wanneer hij jou en je moeder zat is en daarom weggaat is hij gefrustreerd?
Zou al dat gezeik ook niet willen van een partner hoor.
zondag 7 april 2019 om 19:49
zondag 7 april 2019 om 19:51
dat was vroeger wel anders. wij werkten, studeerden en dronken altijd comapejeka schreef: ↑07-04-2019 19:47Geen idee. Ik vraag het me ook wel eens af. Ook hier op het forum komen regelmatig van dat soort topics voorbij. "Ik ben 25, ik werk 24 uur per week en ik kan het gewoon niet meer trekken", of "Ik ben 28, heb een hele leuke vriend en een fijne baan, maar ik zit gewoon tegen een burnout aan"... Tja...
burnout bestond nog niet, dat noemden we gewoon kater
zondag 7 april 2019 om 19:51
pejeka schreef: ↑07-04-2019 19:47Geen idee. Ik vraag het me ook wel eens af. Ook hier op het forum komen regelmatig van dat soort topics voorbij. "Ik ben 25, ik werk 24 uur per week en ik kan het gewoon niet meer trekken", of "Ik ben 28, heb een hele leuke vriend en een fijne baan, maar ik zit gewoon tegen een burnout aan"... Tja...
Toen ik in een burnout terecht kwam was ik 42 uur per week stage aan het lopen een half jaar lang en was ik net 20 kilo afgevallen stond ik 6 dagen per week in de sportschool en werkte ik nog 16 uur daarnaast.
Vermoeidheid is niet alleen wat voor 40 plussers ik zelf vind de werkdruk tegenwoordig best hoog liggen en de verwachtingen.