Relatie met moeder
woensdag 10 april 2019 om 12:56
Hoi Allemaal,
Ik ben wel benieuwd naar jullie mening over de volgende situatie. Ik zal proberen het zo kort en duidelijk mogelijk te omschrijven. Daarvoor zal ik even wat informatie moeten geven over vroeger. Mijn (volle) zus en ik zijn allebei eind 20. We hebben ons leven beide goed op orde. Mijn zus heeft inmiddels een zoontje.
Onze moeder is bij ons gezin weggegaan toen we zo'n 9 en 11 jaar oud waren. Ze viel op een veel jongere man en is eigenlijk een beetje haar jeugd gaan herleven. In deze periode heeft ze niet naar mij en mijn zus omgekeken en heeft ze ons eigenlijk gewoon laten vallen. Wij zijn als 2 meiden dan ook bij onze vader opgegroeid en ik ben dan ook absoluut niets tekort gekomen met zo'n geweldige pa. Onze band is onwijs sterk. De band met mijn moeder was er echter niet meer en na veel verdriet heb ik dat gewoon afgesloten. Ik kon er niet meer om huilen. Ze valt altijd in een slachtofferrol en doet in haar eigen ogen weinig verkeerd. Ze heeft ons in alle opzichten verwaarloosd.
Nu werd ze uiteindelijk weer zwanger van haar nieuwe vriend en inmiddels hebben we een halfbroertje en halfzusje die nu tieners zijn. Zij zijn bij mijn moeder opgegroeid. In die tijd kwamen we ook weer bij mijn moeder over de vloer, omdat we toch ook gek waren met ons halfbroertje en halfzusje. Mijn zus en ik hebben ontzettend veel voor zowel mijn moeder, halfbroertje en halfzusje gedaan. Wij vinden niet dat de kids de dupe moeten worden van ons verleden. We hebben veel opgepast en veel geld uitgegeven aan ze. We stonden echt altijd voor ze klaar. Dit is iets wat onze vader absoluut niet verkroppen kan, omdat onze moeder nooit een cent voor ons overhad.
Toen ons half broertje en zusje tieners werden, gingen ze ook steeds meer een eigen leventje leiden. Mijn zus en ik werken beide veel en het contact begon wat te verwateren. We zagen elkaar soms weken niet, tenzij moeders wat nodig was. We hadden hier een soort van vrede mee tot ze ons ineens benaderde met het volgende: Het deed haar ontzettend veel pijn om te zien hoe sterk de band was met onze vader en inmiddels overleden stiefmoeder. Ze vond het zo erg om te zien dat wij bijvoorbeeld gezamenlijk op vakantie gingen en zou er dagelijks om moeten huilen. Ze wou deze band ook met ons. Ik heb duidelijk gemaakt dat ze deze keuze vroeger zelf gemaakt heeft en deze band nooit hetzelfde zou kunnen zijn. Zo heeft het ons ook pijn gedaan om te zien dat ze wel liefdevol gezin kon hebben met andere kinderen en daar wel alles voor over heeft.
Goed, nu viel ze na mijn opmerking voor het eerst eens niet in de slachtofferrol, maar gaf aan hoeveel spijt ze heeft van alles. Om de band te herstellen wou ze een weekend weg met mij, mijn zus en ons halfzusje. Dit leek ons een leuk initiatief. Nu moesten mijn zus en ik in alles al het voortouw nemen (wat we dan al best jammer vinden), maar leek het ons wel leuk een weekend weg te gaan naar een waddeneiland. We hebben een huisje gevonden, ze geïnformeerd naar de kosten en besloten dat we gingen boeken na overleg met onze moeder. Nu stuurden we vandaag een tikkie naar haar met de kosten (de prijs door 4 gedeeld). Mijn moeder zou dan betalen voor haar en ons halfzusje. Nu stuurt ze ons het bericht dat we ons halfzusje niet mee mogen rekenen in het bedrag, omdat ze zelf nog niet werkt en we haar dus niet mee kunnen rekenen. Ze vind dat we met zijn 3 en voor ons half zusje moeten betalen. Anders zou ze geen geld meer hebben om over een paar weken op zonvakantie te gaan met haar 'nieuwe' gezin.
Dit voelt voor mij en mijn zus zo als een steek onder water! Nooit geen cent aan ons willen besteden, maar nu wel vinden dat we mee moeten betalen voor ons halfzusje die opgroeit bij haar. Het is niet perse zo dat we geen geld hebben ervoor, maar het principe voelt alles behalve goed. Ik had mijn zus huilend aan de lijn, die zei: laat maar, we betalen het wel en hierna wil ik nooit weer met haar weg. Het hele gebeuren om een band op te bouwen heeft direct een nare nasmaak.
Hoe zien jullie de situatie? Stellen we ons aan en zijn we gewoon al bevooroordeeld door ons verleden of is dit iets waar we oprecht kwaad over kunnen zijn? Ik weet niet of ik het maar laten moet of moet vragen of ze zelf wel inziet wat ze eigenlijk van ons vraagt....
Ik ben wel benieuwd naar jullie mening over de volgende situatie. Ik zal proberen het zo kort en duidelijk mogelijk te omschrijven. Daarvoor zal ik even wat informatie moeten geven over vroeger. Mijn (volle) zus en ik zijn allebei eind 20. We hebben ons leven beide goed op orde. Mijn zus heeft inmiddels een zoontje.
Onze moeder is bij ons gezin weggegaan toen we zo'n 9 en 11 jaar oud waren. Ze viel op een veel jongere man en is eigenlijk een beetje haar jeugd gaan herleven. In deze periode heeft ze niet naar mij en mijn zus omgekeken en heeft ze ons eigenlijk gewoon laten vallen. Wij zijn als 2 meiden dan ook bij onze vader opgegroeid en ik ben dan ook absoluut niets tekort gekomen met zo'n geweldige pa. Onze band is onwijs sterk. De band met mijn moeder was er echter niet meer en na veel verdriet heb ik dat gewoon afgesloten. Ik kon er niet meer om huilen. Ze valt altijd in een slachtofferrol en doet in haar eigen ogen weinig verkeerd. Ze heeft ons in alle opzichten verwaarloosd.
Nu werd ze uiteindelijk weer zwanger van haar nieuwe vriend en inmiddels hebben we een halfbroertje en halfzusje die nu tieners zijn. Zij zijn bij mijn moeder opgegroeid. In die tijd kwamen we ook weer bij mijn moeder over de vloer, omdat we toch ook gek waren met ons halfbroertje en halfzusje. Mijn zus en ik hebben ontzettend veel voor zowel mijn moeder, halfbroertje en halfzusje gedaan. Wij vinden niet dat de kids de dupe moeten worden van ons verleden. We hebben veel opgepast en veel geld uitgegeven aan ze. We stonden echt altijd voor ze klaar. Dit is iets wat onze vader absoluut niet verkroppen kan, omdat onze moeder nooit een cent voor ons overhad.
Toen ons half broertje en zusje tieners werden, gingen ze ook steeds meer een eigen leventje leiden. Mijn zus en ik werken beide veel en het contact begon wat te verwateren. We zagen elkaar soms weken niet, tenzij moeders wat nodig was. We hadden hier een soort van vrede mee tot ze ons ineens benaderde met het volgende: Het deed haar ontzettend veel pijn om te zien hoe sterk de band was met onze vader en inmiddels overleden stiefmoeder. Ze vond het zo erg om te zien dat wij bijvoorbeeld gezamenlijk op vakantie gingen en zou er dagelijks om moeten huilen. Ze wou deze band ook met ons. Ik heb duidelijk gemaakt dat ze deze keuze vroeger zelf gemaakt heeft en deze band nooit hetzelfde zou kunnen zijn. Zo heeft het ons ook pijn gedaan om te zien dat ze wel liefdevol gezin kon hebben met andere kinderen en daar wel alles voor over heeft.
Goed, nu viel ze na mijn opmerking voor het eerst eens niet in de slachtofferrol, maar gaf aan hoeveel spijt ze heeft van alles. Om de band te herstellen wou ze een weekend weg met mij, mijn zus en ons halfzusje. Dit leek ons een leuk initiatief. Nu moesten mijn zus en ik in alles al het voortouw nemen (wat we dan al best jammer vinden), maar leek het ons wel leuk een weekend weg te gaan naar een waddeneiland. We hebben een huisje gevonden, ze geïnformeerd naar de kosten en besloten dat we gingen boeken na overleg met onze moeder. Nu stuurden we vandaag een tikkie naar haar met de kosten (de prijs door 4 gedeeld). Mijn moeder zou dan betalen voor haar en ons halfzusje. Nu stuurt ze ons het bericht dat we ons halfzusje niet mee mogen rekenen in het bedrag, omdat ze zelf nog niet werkt en we haar dus niet mee kunnen rekenen. Ze vind dat we met zijn 3 en voor ons half zusje moeten betalen. Anders zou ze geen geld meer hebben om over een paar weken op zonvakantie te gaan met haar 'nieuwe' gezin.
Dit voelt voor mij en mijn zus zo als een steek onder water! Nooit geen cent aan ons willen besteden, maar nu wel vinden dat we mee moeten betalen voor ons halfzusje die opgroeit bij haar. Het is niet perse zo dat we geen geld hebben ervoor, maar het principe voelt alles behalve goed. Ik had mijn zus huilend aan de lijn, die zei: laat maar, we betalen het wel en hierna wil ik nooit weer met haar weg. Het hele gebeuren om een band op te bouwen heeft direct een nare nasmaak.
Hoe zien jullie de situatie? Stellen we ons aan en zijn we gewoon al bevooroordeeld door ons verleden of is dit iets waar we oprecht kwaad over kunnen zijn? Ik weet niet of ik het maar laten moet of moet vragen of ze zelf wel inziet wat ze eigenlijk van ons vraagt....
woensdag 10 april 2019 om 13:54
Mijn broertje 10 en zusje 14. Ik kan heel goed met beide. Zusje zie ik inderdaad nog weleens buitenom. Broertje minder, omdat hij was jonger is. Met mooi weer neem ik ze weleens mee naar het strand enz. Ik hou het wel altijd neutraal. Ik zal nooit een kwaad woord over mijn moeder zeggen tegen hun. Ze staan erbuiten en gelukkig is ze goed voor hun.LadyL0101 schreef: ↑10-04-2019 13:45Hoe oud zijn je halfzusje en halfbroertje? Oud genoeg om los van moeder contact mee te hebben?
Ik zou echt niet gaan met z'n vieren zonder iets te zeggen. Dan zijn jij en je zus het hele weekend ingehouden woedend, je moeder snapt niet dat jullie zo koel doen en je halfzusje vraagt zich af wat er in hemelsnaam aan de hand is.
Ik zou óf nu uitpraten, óf de hele zaak afblazen (en je halfzusje inderdaad meenemen op een ander uitje) óf met z'n tweeën gaan.
Ik denk dat het inderdaad afblazen wordt. Al helemaal als ik alle reacties hier lees.
woensdag 10 april 2019 om 13:56
woensdag 10 april 2019 om 14:03
LAgirl82 schreef: ↑10-04-2019 13:56Trouwens, áls je al een verzoeningsweekendje wil houden (of wat voor iets dan ook) dan denk ik dat je het tussen je moeder, je zus en jezelf moet houden zonder je halfzusje erbij. Zij staat immers buiten het conflict en heeft er niets mee te maken.
Dus waarom gaat zij dan mee?
Ik gok dat die moeder dat voorgesteld heeft, omdat ze ziet dat haar twee oudere dochters hecht zijn met haar jongste dochter. Daar is ze jaloers op en daar wil ze bij horen.
Natuurlijk geheel voorbijgaand aan dat ze haar oudere dochters verlaten heeft en dat dat dus niet speelt tussen de halfzussen onderling.
woensdag 10 april 2019 om 14:05
Ik weet niet of ik het perse een verzoeningsweekend wil noemen. Ze wil werken aan de band en het leek haar goed om een weekend weg te gaan met de 'meiden' om hieraan bij te dragen. Mijn halfzusje hoort wel net zo goed bij de familie. Zijn allemaal kids van haar. Ze wil de band over het algemeen dan ook beter hebben. Zowel met onze mannen, haar vriend, haar kleinkind en ons half broertje en half zusje. Het was natuurlijk sowieso niet de bedoeling dat er en conflict zou ontstaan en we het hele weekend gaan praten over onze situatie en verleden. De intentie was meer gezellig met zijn allen weg en het ijs breken. Maar dat wordt dus teniet gedaan doordat ze in haar oude rol vervalt. De basis ligt alleen wel bij mij, mijn zus en moeder om deze band te versterken/behouden. Daar ben ik het mee eens.LAgirl82 schreef: ↑10-04-2019 13:56Trouwens, áls je al een verzoeningsweekendje wil houden (of wat voor iets dan ook) dan denk ik dat je het tussen je moeder, je zus en jezelf moet houden zonder je halfzusje erbij. Zij staat immers buiten het conflict en heeft er niets mee te maken.
Dus waarom gaat zij dan mee?
woensdag 10 april 2019 om 14:10
Er moet gewerkt worden aan de band tussen jullie en je moeder. Het lijkt mij juist dat het dan contraproductief is als je halfzusje meegaat, want je kunt niet vrij zijn in wat je zegt, want je wilt geen slechte dingen over je moeder zeggen of andere dingen die zij niet hoeft te weten.GewoonRikkie schreef: ↑10-04-2019 14:05Ik weet niet of ik het perse een verzoeningsweekend wil noemen. Ze wil werken aan de band en het leek haar goed om een weekend weg te gaan met de 'meiden' om hieraan bij te dragen. Mijn halfzusje hoort wel net zo goed bij de familie. Zijn allemaal kids van haar. Ze wil de band over het algemeen dan ook beter hebben. Zowel met onze mannen, haar vriend, haar kleinkind en ons half broertje en half zusje. Het was natuurlijk sowieso niet de bedoeling dat er en conflict zou ontstaan en we het hele weekend gaan praten over onze situatie en verleden. De intentie was meer gezellig met zijn allen weg en het ijs breken. Maar dat wordt dus teniet gedaan doordat ze in haar oude rol vervalt. De basis ligt alleen wel bij mij, mijn zus en moeder om deze band te versterken/behouden. Daar ben ik het mee eens.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 10 april 2019 om 14:10
Ik zou niet gaan denk ik. Of in ieder geval niet met haar erbij. Dit weekend is nu al een opeenstapeling van teleurstellingen voor jou en je zus. Eerst neemt ze geen enkel initiatief om iets leuks uit te zoeken en vervolgens mogen jullie weer betalen voor je halfzus. Daar gaat ze gewoon even van uit? Heel raar. Als je zus nu al moet huilen ervan zal dat niet veel beter worden door een paar dagen op elkaars lip te zitten. Je moeder geeft er weinig blijk van dat ze haar best wil doen.
Als ze graag een goede band heeft met jullie zal ze daar zelf initiatief in moeten nemen. Helaas helpt het niet om te geven aan iemand die nooit teruggeeft.
Ga lekker om met je halfbroertje en zusje maar laat je moeder maar even zelf een stap zetten.
Als ze graag een goede band heeft met jullie zal ze daar zelf initiatief in moeten nemen. Helaas helpt het niet om te geven aan iemand die nooit teruggeeft.
Ga lekker om met je halfbroertje en zusje maar laat je moeder maar even zelf een stap zetten.
woensdag 10 april 2019 om 14:19
woensdag 10 april 2019 om 14:21
Ik zou ook niet meer gaan. Niet vanwege het geld, daar gaat het jullie volgens mij ook niet om, maar omdat je moeder zo overduidelijk helemaal niets geleerd heeft van haar fouten. De band die jullie vader met jullie heeft, zal zij waarschijnlijk sowieso nooit meer met jullie krijgen, simpelweg omdat ze de relatie die er was eigenhandig om zeep heeft geholpen. Heel misschien kan de afstand die er nu is minder groot worden, maar bij de eerste de beste kans om dat te bewerkstelligen, gaat ze alweer gruwelijk de mist in. Het klinkt echt alsof ze nergens zelf de verantwoordelijkheid voor neemt, alsof alles de schuld van een ander is, terwijl het allemaal zo duidelijk het gevolg is van haar eigen egoïstische keuzes.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 10 april 2019 om 14:22
woensdag 10 april 2019 om 14:22
Bedankt. Dit is inderdaad precies wat ik moet doen denk ik.Aaltje89 schreef: ↑10-04-2019 14:10Ik zou niet gaan denk ik. Of in ieder geval niet met haar erbij. Dit weekend is nu al een opeenstapeling van teleurstellingen voor jou en je zus. Eerst neemt ze geen enkel initiatief om iets leuks uit te zoeken en vervolgens mogen jullie weer betalen voor je halfzus. Daar gaat ze gewoon even van uit? Heel raar. Als je zus nu al moet huilen ervan zal dat niet veel beter worden door een paar dagen op elkaars lip te zitten. Je moeder geeft er weinig blijk van dat ze haar best wil doen.
Als ze graag een goede band heeft met jullie zal ze daar zelf initiatief in moeten nemen. Helaas helpt het niet om te geven aan iemand die nooit teruggeeft.
Ga lekker om met je halfbroertje en zusje maar laat je moeder maar even zelf een stap zetten.
woensdag 10 april 2019 om 14:23
Het ijs breken..... ze schuift de relatie zo alleen maar terug “on thin ice”. Ze had zelf aangegeven voor haar en je halfzus te betalen en trekt nu die keutel terug, dat zou voor mij reden genoeg zijn niet te gaan. Enorm manipulerend dit.GewoonRikkie schreef: ↑10-04-2019 14:05Ik weet niet of ik het perse een verzoeningsweekend wil noemen. Ze wil werken aan de band en het leek haar goed om een weekend weg te gaan met de 'meiden' om hieraan bij te dragen. Mijn halfzusje hoort wel net zo goed bij de familie. Zijn allemaal kids van haar. Ze wil de band over het algemeen dan ook beter hebben. Zowel met onze mannen, haar vriend, haar kleinkind en ons half broertje en half zusje. Het was natuurlijk sowieso niet de bedoeling dat er en conflict zou ontstaan en we het hele weekend gaan praten over onze situatie en verleden. De intentie was meer gezellig met zijn allen weg en het ijs breken. Maar dat wordt dus teniet gedaan doordat ze in haar oude rol vervalt. De basis ligt alleen wel bij mij, mijn zus en moeder om deze band te versterken/behouden. Daar ben ik het mee eens.
Geef je grenzen aan! Ze komt niet over als iemand die haar fouten inziet maar vooral egoïstisch
woensdag 10 april 2019 om 14:44
Nee das flauwekul. Ouders hoeven niet per se voor hun volwassen kinderen te betalen. Zeker niet als die volwassen kinderen beter bij kas zitten dan de ouders.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
woensdag 10 april 2019 om 15:12
Als je die dochters zwaar hebt verwaarloosd en je wilt een band met ze opbouwen dan lijkt me dat het minste wat je erin kunt investeren.Lelietje-van-Dalen schreef: ↑10-04-2019 14:44Nee das flauwekul. Ouders hoeven niet per se voor hun volwassen kinderen te betalen. Zeker niet als die volwassen kinderen beter bij kas zitten dan de ouders.
woensdag 10 april 2019 om 15:31
Lijkt mij niet.Geld gaat niets goedmaken, heeft TO als volwassene toch niet nodig en wordt maar al te vaak gebruikt om liefde te kopen.
Het minste dat die moeder had moeten doen is initiatief tonen, en dat deed ze ook niet. Tijd is een eindig iets, kun je maar aan één ding besteden en niet afkopen, daarom zegt dat meer dan welk cadeau dan ook. Die moeder is een dood paard.
Het minste dat die moeder had moeten doen is initiatief tonen, en dat deed ze ook niet. Tijd is een eindig iets, kun je maar aan één ding besteden en niet afkopen, daarom zegt dat meer dan welk cadeau dan ook. Die moeder is een dood paard.
woensdag 10 april 2019 om 15:41
Precies. Ik denk daar moeite doen en ergens echt tijd in steken veel helender voor de band is dan afkopen.HKr schreef: ↑10-04-2019 15:31Lijkt mij niet.Geld gaat niets goedmaken, heeft TO als volwassene toch niet nodig en wordt maar al te vaak gebruikt om liefde te kopen.
Het minste dat die moeder had moeten doen is initiatief tonen, en dat deed ze ook niet. Tijd is een eindig iets, kun je maar aan één ding besteden en niet afkopen, daarom zegt dat meer dan welk cadeau dan ook. Die moeder is een dood paard.
woensdag 10 april 2019 om 15:41
Ja, en al helemaal omdat dat juist het pijnpunt uit het verleden is. Die lijkt niet echt te hebben geleerd.
woensdag 10 april 2019 om 16:17
woensdag 10 april 2019 om 16:19
woensdag 10 april 2019 om 16:36
Het lijkt er op dat jullie moeder/deze vrouw in zichzelf het moeder-gen..in elk geval wat betreft jullie, nooit heeft gevonden. Ze ziet jullie als volwassen familieleden, met een goed gereld leven en dito inkomen. Maar niet perse als dochters. Ze redeneert niet volgens de lijn: dat hoort een moeder te doen. En jullie zullen dat wel altijd blijven doen..en terecht. Je zult nooit van haar gaan krijgen waar je naar verlangt.
woensdag 10 april 2019 om 17:26
Precies dat.miles1000 schreef: ↑10-04-2019 16:36Het lijkt er op dat jullie moeder/deze vrouw in zichzelf het moeder-gen..in elk geval wat betreft jullie, nooit heeft gevonden. Ze ziet jullie als volwassen familieleden, met een goed gereld leven en dito inkomen. Maar niet perse als dochters. Ze redeneert niet volgens de lijn: dat hoort een moeder te doen. En jullie zullen dat wel altijd blijven doen..en terecht. Je zult nooit van haar gaan krijgen waar je naar verlangt.
woensdag 10 april 2019 om 17:29
En dit.viva-amber schreef: ↑10-04-2019 16:19Wanneer je moeder graag iets wil dan kan ze het zelf regelen.
Ze doet 1x aardig en jullie rennen alsof je deel neemt aan de Olympische spelen.
woensdag 10 april 2019 om 17:49
Ik snap het mechanisme heel goed, hoe pijnlijk ook. Deze minimale handreiking van haar kant is al meer dan wat ze jarenlang heeft geboden. Ik snap heel goed als de kinderen in kwestie daar zo blij mee zijn dat ze hierop hard gaan rennen, ook al zitten er haken en ogen aan die handreiking.viva-amber schreef: ↑10-04-2019 16:19Wanneer je moeder graag iets wil dan kan ze het zelf regelen.
Ze doet 1x aardig en jullie rennen alsof je deel neemt aan de Olympische spelen.
Verder eens dat ze het zelf prima kan regelen.
woensdag 10 april 2019 om 18:21