Minnaar deel 37

Hoi hoi allemaal!

Na een tijdje zeeeer geïnteresseerd meelezen (het is zó veel dat ik niet alles heb gelezen vind ik het fijn om ook mijn verhaal te delen. Wie weet kunnen jullie me goed advies geven. Ik vind het zo fijn dat er hier open minded en begripvol wordt gepraat over minnaars en buitenechtelijke liefdes. Zo'n verhaal is nooit zwart wit. Er zijn altijd nuances.

Ik ben zo'n tien jaar samen met mijn man. We hebben 1 kind. We hebben een fijn huwelijk, nooit ruzie, we verdelen eerlijk de taken en ja, hij doet alles voor me. Een tijd lang wenste ik niets anders. Maar vorig jaar begon het ineens (is dat ineens?) te kriebelen bij mij. Ik weet het niet. Het leek wel alsof ik wakker werd na een lange, saaie slaap. Ik vond mijn oude, liederlijke vrije zelf van vóór mijn huwelijk een beetje terug. Ik had -voor mijn huidige relatie- altijd veel vriendjes en leefde er lekker op los. Dat deel van mezelf had ik in de loop der jaren helemaal weggestopt.

Tot een jaar geleden ongeveer. Ik merkte dat ik weer om me heen keek. Andere mannen zag. Flirtte. En toen er een reünie van mijn oude opleiding gepland stond kreeg ik ineens het idee om een oude studievriend (en scharrel) te appen om te vragen of hij óók in een hotel zou slapen... how little did I know.
Die oude scharrel, ik noem hem even E, is inmiddels ook getrouwd en vader. We hebben altijd een klein beetje vriendschappelijk contact gehouden, maar minimaal. Maar hij hapte direct. En er ontstond een spannend appcontact. Het begon met wat geintjes, maar werd al snel heel sexy en flirterig. En lief.

Die avond bij de reünie was het superspannend om hem weer te zien. We spraken vol verlangen uit naar elkaar hoe aantrekkelijk we elkaar -nog altijd- vonden, maar konden verder niets doen omdat er allemaal bekenden bij waren en hij niet bleef slapen. Het appen (heel slim, niet via whatsapp, maar in Wordfeud) ging wel verder. En zo kwamen we na een hele tijd toch tot een date. Een nacht in een hotel, waarbij we allebei een goede smoes voor hadden.

Die nacht was van goud. Wat een liefde. En wat een lust. Man, niet normaal. Ik had eigenlijk gedacht dat het bij die ene nacht zou blijven, maar nee, we waren allebei te verliefd en wilden helemaal niet stoppen. En ik loop nu dus al een hele tijd op wolkjes. Allebei zijn we voorzichtig en willen we ons gezin niet opgeven, maar we kunnen elkaar ook niet meer loslaten. Inmiddels zijn we alweer maanden verder en hebben we nóg een keer het bed met elkaar gedeeld. Dat was zo mogelijk nog heerlijker. We hebben dagelijks contact en beleven -op de app- hele erotische avonturen met elkaar. Dat is verrukkelijk. Afpreken is heel erg lastig, we wonen niet in dezelfde stad en hebben beide een druk leven. Een keer lunchen of een drankje is nog wel gelukt, maar dat was naast heel fijn ook heel frustrerend, omdat het smaakt naar meer natuurlijk. Het idee is nu dat het een paar keer per jaar zou moeten lukken.

Eigenlijk heb ik nauwelijks last van schuldgevoel. Het hele verhaal geeft me zo'n boost. Het doet mijn huwelijk ook goed, raar genoeg. Ik zit lekker in mijn vel en heb meer zin in sex, ook met mijn man. Maar ergens knaagt het natuurlijk wel. Waar gaat dit heen?

Nou, ik kan nog wel uren doorlullen hierover, maar ik laat het hier even bij. Ben benieuwd of jullie hier iets zinnigs over kunnen zeggen. Liefs!

Charles_Gentle28 schreef: ↑

29-04-2019 13:36

Het is goed als je minnaar er dan is om zo’n kwestie met jou te bespreken. Er is vaak niemand anders waarmee dat kan, omwille van de geheimhouding. Dat is een goede minnaar je wel verschuldigd vind ik. Naast seks bouw je onvermijdelijk ook een soort vertrouwensband op met elkaar, “You’re in this together” gevoel. Al vraagt het waarschijnlijk moed dat te erkennen, dat die persoon meer is dan enkel een lustobject, maar vanzelfsprekend ook iets betekent voor je.

Ik begrijp wat je wilt zeggen, het zijn mooie woorden en in het algemeen zeker waar, maar niet helemaal op mij van toepassing: Ik ben i.t.t de meeste dames hier, deze relatie niet aangegaan vanwege seks of lust, maar meer om het gevoel van verliefdheid en verbondenheid met iemand te ervaren. Hij staat daar hetzelfde in. Ons contact en dates bestaan veelal uit andere dingen dan seks. Het vraagt dan ook weinig moed, hij betekent heel veel voor mij, dat weten we ook van elkaar.

Ik ben nu waarschijnlijk vooral opzoek naar houvast om op hem te kunnen bouwen, want om nog verder naar elkaar toe te kunnen groeien moet een bepaalde vorm van vertrouwen en veiligheid zijn, en dus zoek ik zekerheid. Dat is gezien de situatie best lastig, want ik denk wel eens; hij liegt thuis alles bij elkaar, waarom zou het dat niet naar mij toe doen? Daarbij is het wel eens mis gegaan, daarom hebben we vertrouwensissues.. Als hij dingen heeft gezegd die tegenstrijdig zijn, dan komen er twijfels bij mij. Ik vermoed dat dit daarom nu even een zeer lastige fase is, maar ik heb er alle vertrouwen in dat we er wel doorheen komen. Mits ik maar blijf communiceren.. en dat is een leerproces, om je zó kwetsbaar op te stellen.

Argeloos, iets zinnings?

Ik begrijp je wel, ik heb die kriebels ook gehad en in het begin gaf het mij ook een enorme boost, vandaar ook opzoek gegaan, ook in de veronderstelling dat het mijn relatie goed zou doen.. Mijn ervaring is alleen wel dat als je elkaar vaker gaat zien, dat het uiteindelijk wel af gaat doen aan je relatie thuis, je gaat je eigen man misschien toch wat minder leuk en aantrekkelijk vinden of je wat vaker aan hem storen.. Maar dat heeft wellicht ook met de intensiteit te maken en vooral aan hoe vaak je elkaar ziet. Zo te lezen is er al bepaalde afstand er doordat je elkaar niet altijd kan zien. Mijn Tip: Als je deze boost in je huwelijk wilt blijven behouden, zorg dan dat de frequentie van elkaar zien niet heel veel hoger wordt.

.

Hier een slapeloze nacht. Het is gedaan met mijn minnaar. Na acht jaar. Ik had het al eerder zelf uitgemaakt omdat ik het niet meer goed aankon, maar toen is hij nadien toch weer langsgekomen. Zo ging het altijd: ik gaf soms aan afstand te willen maar hij kwam telkens terug. En ik liet hem dan weer binnen omdat mijn gevoelens te sterk waren. Dom.
Een maand geleden vond zijn vrouw weer berichten van mij. Het was al een tijd weer crisis tussen hen en zij was erg achterdochtig - en hij onbegrijpelijk laks met het wissen van berichten.
Nu weet ze dus dat de affaire niet is gestopt nadat het was uitgekomen intussen ongeveer 10 maanden geleden.
Hij heeft me dit laten weten in een kort bericht en sindsdien hoor ik niets meer.
Ben er kapot van dat er in die maand nog niet eens 1 bericht meer is gekomen waarin hij bezorgdheid toont om mij, waarin hij vraagt hoe het met mij gaat.
Ik voel me erg verlaten. Ik snap dat onze relatie moet stoppen maar deze manier vind ik hard. We waren ook al die jaren vrienden, niet enkel minnaars.

Goedemorgen, ik ben ook een trouwe meelezer. In verleden ook weleens meegeschreven. Alleen nieuwe nickname moeten aanmaken, wist oude niet meer. Inloggen lukte niet.
Ik lees zoveel herkenning in de verhalen. Heb nu zelf iets meer dan jaar een affaire, waar de gevoelens natuurlijk steeds sterker worden. Ik probeer mezelf wel te beschermen want je bent zeer kwetsbaar in deze situatie. Als ik lees hoe makkelijk sommige minnaressen aan de kant worden gezet, zodra het te heet onder de voeten van de man wordt. Dan zet me dat weer even met beide voeten op de grond. Want zo gaat het wel, wat beteken je dan voor hem?
Ik heb wel een vraagje waar ik benieuwd naar ben. Als minnares wist je waar je aan begon toen je affaire met getrouwde man aanging maar hoeveel mag je van hem pikken/vragen als het zijn #1 aangaat. Mag je daar iets van vinden als #2 of moet je alles maar slikken ( niet teveel zeuren). Mijn minnaar vertelt best vaak dat hij veel van haar houdt en dat hij goed voor haar zorgt. Dat is mooi maar minder leuk om te horen. Laatst had ik hem een avondje uit cadeau gedaan en is hij vervolgens met zijn vrouw gegaan!. Nu wil ik niet zeuren maar blijkbaar geeft hij daarmee aan bij wie hij toch liever is lijkt mij. Overigens gaf hij later zelf aan dat hij een volgende keer met mij zou gaan. Zijn vrouw weet overigens van niets. Denk dat als zij het wel zou weten het ook niet leuk zou vinden om te horen wat wij samen allemaal ondernemen en hoe leuk we het hebben. Terwijl andersom dat wel van mij wordt verwacht alles maar goed te vinden omdat ik wist waaraan ik begon. Mag je als minnares daar iets van zeggen?

Summersweets schreef: ↑

30-04-2019 09:29

Heb nu zelf iets meer dan jaar een affaire, waar de gevoelens natuurlijk steeds sterker worden. Ik probeer mezelf wel te beschermen want je bent zeer kwetsbaar in deze situatie. Als ik lees hoe makkelijk sommige minnaressen aan de kant worden gezet, zodra het te heet onder de voeten van de man wordt. Dan zet me dat weer even met beide voeten op de grond. Want zo gaat het wel, wat beteken je dan voor hem?

Dag Summersweets, ben je zelf single dan, dat je volledig focust op die man? Want als je ook in een relatie zit, is de situatie toch symmetrisch en moet je voor jezelf ook die afweging maken wat hij voor jou betekent. In geval dat het heet wordt onder de voeten, kies je dan nog voor hem?

Dus je vindt het raar dat je als #2 op de tweede plaats staat? Zal aan mij liggen,maar ik zie daar wel enige logica in

Lissanne804 en Tessaaa dank voor jullie reacties!
Ja, ik denk dat het klopt wat je zegt Lissanne804; de afstand en de frequentie doen er zeker toe bij het goed houden van je vaste relatie met nr1. Ik denk dat het totaal uit de hand zou lopen als ik nr2 makkelijker en vaker zou zien. Met nr2, omdat we ons zouden verliezen en slordiger worden én met nr1 omdat het inderdaad steeds lastiger naast elkaar zou kunnen bestaan. Ik merk nu al dat ik soms stiekem al een vergelijking maak, waarbij nr1 er minder goed vanaf komt. Oneerlijk, I know.

Ik zeg vaak tegen mezelf: 'own it' en 'word niet te afhankelijk'. Ik vind dat ik, als ik 'grotemensendingen' doe (zoals een affaire) ik me ook 'grotemensenachtig' moet gedragen. D.w.z. (in mijn geval) dat geduld en zelfbeheersing cruciaal zijn. Naar nr2, dat ik niet te veel van hem moet verwachten. En dat ik ook een verantwoordelijkheid heb naar nr1, qua aandacht en liefde. Maar oh, wat is dat lastig soms.

En ik denk ook, heel eerlijk, dat die onmogelijkheid om nr2 vaker te zien de aantrekkingskracht juist groter maakt. Er is al veel over gesproken in dit topic: het verbodene is nu eenmaal het lekkerst.

Akrasia, wat jij meemaakt lijkt me zo verdrietig. Dikke knuffel. Het is zo lastig om dat liefdesverdriet en die pijn dan ook nog stilletjes in je eentje te moeten dragen. En dan ondertussen mooi weer spelen. Is bijna niet te doen. Hopelijk doet de tijd zijn werk en slijt het een beetje. En kun je uiteindelijk met warme gevoelens terugdenken?

Summersweets, goeie vragen stel je. Ik worstel daar ook mee. Wij hebben een soort code dat we allebei nooit over onze nr1 praten, behalve over oppervlakkigheden dan. Ik wil ook eigenlijk niet weten hoe goed zijn relatie is en wat ze allemaal doen (want dat doet pijn) of hoe slecht het gaat (want dat maakt het ingewikkeld, ik ga dan toch een soort van concurreren en dat wil ik niet). En andersom voelt het ook niet goed om te vertellen over mijn nr1. Maar ik geloof niet dat daar regels voor zijn. Elke relatie is anders. Of je 'mag zeuren' bepaal je zelf. Je kunt wellicht eerlijk zeggen dat het je raakt. En dat je het lastig vindt?

Ik vind dat minnaar dat niet hoeft te zeggen tegen zijn nr2, hoeveel hij van zijn nr1 houdt. Maar als je iemand een avondje uit cadeau geeft mag hij zelf weten met wie hij dat gaat doen natuurlijk. Ik vind dus dat je best mag zeggen dat je niet van alles over zijn vrouw wilt horen, maar ik vind niet dat je er iets van mag zeggen dat hij met zijn vrouw leuke dingen gaat doen. Hoezo 'alles maar goed vinden', heb jij iets te zeggen over wat hij doet dan?

Akrasia, hartstikke rot voor je maar het is wel de werkelijkheid voor heel veel minnaressen: als het er op aan komt ben je slechts de nr2 en zal hij geen risico meer willen lopen voor je. Je betekende heus veel voor hem, denk ik, maar hij zit nu thuis onder een vergrootglas en zal echt geen ruimte meer hebben voor jou.

Summersweets schreef: ↑

30-04-2019 09:29

Ik heb wel een vraagje waar ik benieuwd naar ben. Als minnares wist je waar je aan begon toen je affaire met getrouwde man aanging maar hoeveel mag je van hem pikken/vragen als het zijn #1 aangaat. Mag je daar iets van vinden als #2 of moet je alles maar slikken ( niet teveel zeuren). Mijn minnaar vertelt best vaak dat hij veel van haar houdt en dat hij goed voor haar zorgt. Dat is mooi maar minder leuk om te horen. Mag je als minnares daar iets van zeggen?

Je zou natuurlijk kunnen afspreken dat je niet over zijn huwelijk/vrouw wil praten tijdens jullie samenzijn, maar ik weet niet of dat ook haalbaar is.

Mijn minnaar houdt duidelijk heel veel van zijn vrouw en praat zelden negatief over haar en ik vind dat juist erg mooi. Je weet ook meteen de stand van jullie relatie en heb liever dat dan dat hij erover liegt en negatief over haar praat terwijl dit niet het geval zou zijn. Het is duidelijk dat zij zijn nr 1 is, anders was jij geen nr 2 toch?

Of je als nr 2 alles maar moet slikken en niet mag zeuren vind ik van niet. Ook ik heb mijn grenzen en deze zijn ook duidelijk richting hem. Als ik vind dat hij daar te laks mee omgaat dan meld ik hem dat echt wel.

Wat zou je erover willen zeggen dan?

Dank voor de reacties. Ik zit zelf ook in een relatie maar als ik eerlijk ben zijn de gevoelens voor #2 sterker aan het worden dan mijn gevoelens voor #1. Dat is altijd een wat moeizame relatie geweest en is het nog. Ik weet dat ik #2 ben en dat ik verder niet kan vragen of mag verwachten maar dat maakt het soms niet makkelijker. Maar een avondje uit betalen voor zijn vrouw dat vond ik toch net even teveel van het goede. Maar misschien is dat inderdaad dan gewoon normaal als #2 zijnde. Dat bedoelde ik met alles maar goed vinden.

Voor degenen die het even zwaar hebben, heel veel sterkte.

argeloos schreef: ↑

29-04-2019 16:59

Eigenlijk heb ik nauwelijks last van schuldgevoel. Het hele verhaal geeft me zo'n boost. Het doet mijn huwelijk ook goed, raar genoeg. Ik zit lekker in mijn vel en heb meer zin in sex, ook met mijn man.

Dat het goed is voor je huwelijk omdat het je een leuker mens maakt, je energie geeft en je meer zin in seks hebt, is echt de meest gebruikte smoes om voor jezelf recht te praten wat krom is. Die is hier al zo vaak voorbij gekomen en het blijkt, als de roze wolk opgetrokken is, keer op keer niet waar.
Bedenk eens hoe groot je schuldgevoel gaat zijn als het uitkomt? Maakt het je huwelijk dan nog steeds leuker? Is jouw lust het waard dat je kind wellicht in een gebroken gezin moet opgroeien? Is jouw lust belangrijker dan het geluk van jouw gezin?

Ik weet het, je wilt liever meer positieve reacties over waar je mee bezig bent, want het is zo'n lekker positief topic over vreemdgaan. Maar helaas zit er ook een keerzijde aan waar je mee bezig bent. En die keerzijde is heel heftig, dus wees je daar wat meer bewust van voordat je hier zo hosanna komt roepen. Het komt op mij over alsof je het heel eenzijdig bekijkt nu. Met een door lust heftig roze gekleurde bril op je minnaar met je partner gaan vergelijken, gaat natuurlijk nooit positief uitpakken voor je partner.

KaleKip schreef: ↑

30-04-2019 11:24

Dat het goed is voor je huwelijk omdat het je een leuker mens maakt, je energie geeft en je meer zin in seks hebt, is echt de meest gebruikte smoes om voor jezelf recht te praten wat krom is. Die is hier al zo vaak voorbij gekomen en het blijkt, als de roze wolk opgetrokken is, keer op keer niet waar.
Bedenk eens hoe groot je schuldgevoel gaat zijn als het uitkomt? Maakt het je huwelijk dan nog steeds leuker? Is jouw lust het waard dat je kind wellicht in een gebroken gezin moet opgroeien? Is jouw lust belangrijker dan het geluk van jouw gezin?

Ik weet het, je wilt liever meer positieve reacties over waar je mee bezig bent, want het is zo'n lekker positief topic over vreemdgaan. Maar helaas zit er ook een keerzijde aan waar je mee bezig bent. En die keerzijde is heel heftig, dus wees je daar wat meer bewust van voordat je hier zo hosanna komt roepen. Het komt op mij over alsof je het heel eenzijdig bekijkt nu. Met een door lust heftig roze gekleurde bril op je minnaar met je partner gaan vergelijken, gaat natuurlijk nooit positief uitpakken voor je partner.

je maakt een denkfoutje. Vreemdgaan zonder ontdekking kan best je huwelijk verbeteren, ook al zal vreemdgaan met ontdekking je huwelijk wellicht schaden.

Dat is geen smoes, maar een dringende waarschuwing: voorkom ontdekking

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 11:29

je maakt een denkfoutje. Vreemdgaan zonder ontdekking kan best je huwelijk verbeteren, ook al zal vreemdgaan met ontdekking je huwelijk wellicht schaden.

Dat is geen smoes, maar een dringende waarschuwing: voorkom ontdekking

Nee hoor, geen denkfoutje, gewoon een andere mening. Als jij denkt dat liegen en bedriegen een positief onderdeel kan zijn van een goede relatie, dan kan ik me voorstellen dat jij er zo over denkt.

Het is inderdaad zo dat bijna iedereen binnenkomt met 'vreemdgaan is zo leuk en nog goed voor mijn huwelijk ook', blijkbaar met de gedachte dat in dit topic vreemdgaan verheerlijkt wordt en alleen maar zwijmelverhalen staan. Wat de rest van het forum ook lijkt te denken. De waarheid is dat na een poosje vreemdgaan niet meer alleen leuk is, en ook niet meer goed voor je huwelijk. Zelfs als het niet ontdekt wordt, want je gaat zelf wel vraagtekens bij je huwelijk zetten. En op een gegeven moment is het gedoe en het niet-leuke rondom het minnaren groter dan het leuke. En dan is het toch heel lastig om het los te laten...

KaleKip schreef: ↑

30-04-2019 11:37

Nee hoor, geen denkfoutje, gewoon een andere mening. Als jij denkt dat liegen en bedriegen een positief onderdeel kan zijn van een goede relatie, dan kan ik me voorstellen dat jij er zo over denkt.

Spijt me, maar geen mening, wel een denkfout. Jij koppelt de gevolgen van ontdekking aan de situatie zonder ontdekking. Dat heeft met meningen niets te maken, wel met falende logica.

Overigens wel een mening: liegen is een belangrijke relatie-vaardigheid. Mensen die beweren dat ze nooit liegen liegen zichzelf voor

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 11:49

Spijt me, maar geen mening, wel een denkfout. Jij koppelt de gevolgen van ontdekking aan de situatie zonder ontdekking. Dat heeft met meningen niets te maken, wel met falende logica.

Vreemdgaan is prima, zolang het maar niet ontdekt wordt en is dan ook prima voor je relatie?
Dit is echt met stip de meest belachelijke redenering die ik ooit gelezen heb.
Dan maar falende logica, maar ik geef er toch echt de voorkeur aan om reëel te kijken naar de mogelijke gevolgen die mijn acties kunnen hebben. En bovendien moet ik mezelf ook nog steeds recht kunnen aankijken in de spiegel. Als ik weet dat ik lieg tegen mijn partner en hem bedrieg waardoor ik het geluk van mijn gezin op het spel zet uitsluitend voor mijn lust, dan wordt dat toch echt een probleem.

KaleKip schreef: ↑

30-04-2019 11:57

Vreemdgaan is prima, zolang het maar niet ontdekt wordt en is dan ook prima voor je relatie?
Dit is echt met stip de meest belachelijke redenering die ik ooit gelezen heb.
Dan maar falende logica, maar ik geef er toch echt de voorkeur aan om reëel te kijken naar de mogelijke gevolgen die mijn acties kunnen hebben. En bovendien moet ik mezelf ook nog steeds recht kunnen aankijken in de spiegel. Als ik weet dat ik lieg tegen mijn partner en hem bedrieg waardoor ik het geluk van mijn gezin op het spel zet uitsluitend voor mijn lust, dan wordt dat toch echt een probleem.

Als je niet goed kan lezen omdat je eigen mening je hindert is een gesprek vrijwel onmogelijk. Ik ga niet in op mensen die me woorden in de mond leggen.

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 11:52

Overigens wel een mening: liegen is een belangrijke relatie-vaardigheid. Mensen die beweren dat ze nooit liegen liegen zichzelf voor

Natuurlijk liegt iedereen wel eens, maar ook daar zijn wel een aantal gradaties te onderscheiden. Liegen over waar je bent, zodat je met je minnaar kan neuken, zit wat mij betreft echt in een heel verkeerde categorie.

KaleKip schreef: ↑

30-04-2019 12:01

Natuurlijk liegt iedereen wel eens, maar ook daar zijn wel een aantal gradaties te onderscheiden. Liegen over waar je bent, zodat je met je minnaar kan neuken, zit wat mij betreft echt in een heel verkeerde categorie.

Dat kan.

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 11:59

Als je niet goed kan lezen omdat je eigen mening je hindert is een gesprek vrijwel onmogelijk. Ik ga niet in op mensen die me woorden in de mond leggen.

Je bent wel heel goed in slappe smoezen bedenken, dat blijkt wel, dus dat vreemdgaan van jou zal vast goed gaan.

KaleKip schreef: ↑

30-04-2019 12:03

Je bent wel heel goed in slappe smoezen bedenken, dat blijkt wel, dus dat vreemdgaan van jou zal vast goed gaan.

Ja, niveau hoor. En allemaal in je eigen fantasie omdat je er niet tegen kan dat iemand je op een denkfout wijst

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 12:07

Ja, niveau hoor. En allemaal in je eigen fantasie omdat je er niet tegen kan dat iemand je op een denkfout wijst

Een denkfout in jouw optiek dan.
Die jij denkt te moeten corrigeren door te zeggen:

JollyRider schreef: ↑

30-04-2019 11:29

Vreemdgaan zonder ontdekking kan best je huwelijk verbeteren, ook al zal vreemdgaan met ontdekking je huwelijk wellicht schaden.
Dat is geen smoes, maar een dringende waarschuwing: voorkom ontdekking

Onzin dus dat ik woorden in de mond zou leggen, je schrijft zelf letterlijk dat vreemdgaan goed is voor je relatie zolang je maar zorgt dat het niet ontdekt wordt. En als ik het daar niet mee eens ben, dan ga je het over niveau hebben?
Tuurlijk joh....