Kinderen
alle pijlers
Twijfel kinderwens
donderdag 20 juni 2019 om 05:49
Al eerder scheef ik hier een topic over m’n kinderwens. Dat ik hem wel heb, maar mijn vriend niet.
Nu hebben we het er veel over gehad en is de twijfel aan mijn kant toegelaten. M’n vriend heeft wat rake dingen gezegd. Dat ik deze keuze alleen baseer op de rammelde eierstokken en niet op rationeel gevoel. Terwijl ik bij de rest van alle keuzes in m’n leven zoveel nadenk over de voor- en nadelen. Hij denkt dat ik het teveel romantiseer allemaal en de nadelen vergeet.
Dus ik ging rationeel nadenken, maar ik kan ook helemaal geen voordelen bedenken. Eigenlijk alleen maar nadelen. Ik vind het leven echt leuk zoals het is nu. En hoewel ik het gevoel nog steeds heel erg heb en nog steeds moeder wil worden. Vraag ik me toch af of ik er gelukkiger van ga worden.
Maar dan is er toch weer dat knagende gevoel. Dat het me echt fantastisch lijkt om moeder te worden. Tis toch ook een wonder. Het lijkt me heerlijk om een gezinnetje te stichten. En als ik in de toekomst kijk, zie ik mezelf ook als moeder. Maar dan wel het liefst op de manier hoe ik het al jaren voor me zie. Want wat nou als je draken van kinderen krijgt. Dan heb je al je vrijheden opgegeven en voor wat? Ik vraag me af of er mensen spijt hebben van hun besluit om kinderen te nemen. Als ze terug konden in de tijd, zouden ze dan alsnog aan kinderen begonnen zijn. Maar als ik dan naar m’n neefje kijk (echt een draak), dan voel ik al zoveel liefde voor hem. Ik kan me voorstellen dat het voor je eigen kinderen nog groter is.
Waarom hebben jullie kinderen genomen? Of juist niet? En is het hebben van een kinderwens voldoende? Of kijk je naar de rationele redenen? Kortom, ik vind het een moeilijk. Ga je voor je gevoel of voor je verstand.
Nu hebben we het er veel over gehad en is de twijfel aan mijn kant toegelaten. M’n vriend heeft wat rake dingen gezegd. Dat ik deze keuze alleen baseer op de rammelde eierstokken en niet op rationeel gevoel. Terwijl ik bij de rest van alle keuzes in m’n leven zoveel nadenk over de voor- en nadelen. Hij denkt dat ik het teveel romantiseer allemaal en de nadelen vergeet.
Dus ik ging rationeel nadenken, maar ik kan ook helemaal geen voordelen bedenken. Eigenlijk alleen maar nadelen. Ik vind het leven echt leuk zoals het is nu. En hoewel ik het gevoel nog steeds heel erg heb en nog steeds moeder wil worden. Vraag ik me toch af of ik er gelukkiger van ga worden.
Maar dan is er toch weer dat knagende gevoel. Dat het me echt fantastisch lijkt om moeder te worden. Tis toch ook een wonder. Het lijkt me heerlijk om een gezinnetje te stichten. En als ik in de toekomst kijk, zie ik mezelf ook als moeder. Maar dan wel het liefst op de manier hoe ik het al jaren voor me zie. Want wat nou als je draken van kinderen krijgt. Dan heb je al je vrijheden opgegeven en voor wat? Ik vraag me af of er mensen spijt hebben van hun besluit om kinderen te nemen. Als ze terug konden in de tijd, zouden ze dan alsnog aan kinderen begonnen zijn. Maar als ik dan naar m’n neefje kijk (echt een draak), dan voel ik al zoveel liefde voor hem. Ik kan me voorstellen dat het voor je eigen kinderen nog groter is.
Waarom hebben jullie kinderen genomen? Of juist niet? En is het hebben van een kinderwens voldoende? Of kijk je naar de rationele redenen? Kortom, ik vind het een moeilijk. Ga je voor je gevoel of voor je verstand.
donderdag 20 juni 2019 om 10:30
Volgens mij weet je bij kinderen gewoon of je ze wel of niet wil. Ik wist dat ik kinderen wilde. Eigenlijk nooit nagedacht over de nadelen. Natuurlijk zitten er nadelen aan, maar daar groei je ook vanzelf in hoor. Natuurlijk heb ik minder vrijheid dan iemand zonder kinderen. Maar áls ik dan die vrijheid heb, doordat ik oppas geregeld heb en bijvoorbeeld met mn man een paar dagen weg kan, dan geniet je er dubbel zoveel van. Natuurlijk vind ik mn kinderen niet altijd leuk, maar ik zou ze absoluut niet willen missen.
donderdag 20 juni 2019 om 10:36
Je weet helemaal niet of je geen spijt had gehad als je niet voor kinderen was gegaan, want je hebt die keuze niet gemaaktMaya85 schreef: ↑20-06-2019 10:26Mooi! En heel herkenbaar zo stonden wij er ook in. Ik weet zeker dat we heel gelukkig waren geweest zonder kinderen, maar nu met kinderen is het zo fantastisch en kunnen we ons niet meer voorstellen dat we deze dimensie hadden gemist.
Als we nooit kinderen hadden gekregen, dan hadden we daar geen spijt van gehad, omdat ons leven zonder ook al heel rijk en vol was, maar we hadden eigenlijk wel spijt moeten hebben, maar dat kun je eenvoudigweg niet weten als je geen kinderen hebt.
donderdag 20 juni 2019 om 10:47
Dat inderdaad. Ik vind het al heel wat dat jij zoveel liefde voelt voor je neefje. Dan voel je dat absoluut 'straks' ook voor je eigen kind. En nog veel meer dan voor je neefje lijkt me. Ik heb eerlijk gezegd totaal niks met de kinderen van een ander. Ook niet met neefjes en nichtjes. Ik vind het leuk als ik ze leuk zie spelen met mijn kinderen. Maar ik heb niet zoiets van: kom gezellig logeren, hoe meer kinderen hoe leuker! Nee, ik vind mijn kinderen veel makkelijker om mee om te gaan dan met andermans kinderen. Heb er echt niks mee. En toch wilde ik kinderen.
Als ik op het schoolplein sta denk ik ook niet: wat een schattige kindjes allemaal. En dat heb ik zelfs niet bij baby's. Toch voel ik dat wel voor mn eigen kinderen.
donderdag 20 juni 2019 om 11:40
donderdag 20 juni 2019 om 11:45
Dit heb ik ook. Ik moet er ook niet aan denken om het kind van een ander in huis te hebben bijvoorbeeld voor langer dan een paar uur. Met mijn eigen kinderen is dat totaal anders, die zijn zo eigen.tulpje21 schreef: ↑20-06-2019 10:47Dat inderdaad. Ik vind het al heel wat dat jij zoveel liefde voelt voor je neefje. Dan voel je dat absoluut 'straks' ook voor je eigen kind. En nog veel meer dan voor je neefje lijkt me. Ik heb eerlijk gezegd totaal niks met de kinderen van een ander. Ook niet met neefjes en nichtjes. Ik vind het leuk als ik ze leuk zie spelen met mijn kinderen. Maar ik heb niet zoiets van: kom gezellig logeren, hoe meer kinderen hoe leuker! Nee, ik vind mijn kinderen veel makkelijker om mee om te gaan dan met andermans kinderen. Heb er echt niks mee. En toch wilde ik kinderen.
Als ik op het schoolplein sta denk ik ook niet: wat een schattige kindjes allemaal. En dat heb ik zelfs niet bij baby's. Toch voel ik dat wel voor mn eigen kinderen.
donderdag 20 juni 2019 om 11:48
toch komt dat vanzelf:
speeldates
kinderfeestjes
logeerpartijen
(vooral pubers logeren bijna ieder weekend)
donderdag 20 juni 2019 om 11:54
Dat lijkt me dan wel weer gezellig, maar dan zijn ze alweer een stuk groter en zelfstandiger en je kunt grenzen stellen aan de frequentie en de manier waarop je dat aanpakt.
donderdag 20 juni 2019 om 12:01
klopt, de woensdagmiddag vind ik soms best een dingetje. Dan hebben beide kinderen een vriendje/vriendinnetje die hier thuis komt. Dan zit je dus met 4 kinderen. Die gaan zich weer met elkaar bemoeien natuurlijk.. Dochter speelt vaak wel gewoon heel fijn met haar vriendinnen, daar heb ik niet heel veel omkijken naar. Maar zoon is nog jonger en dan kost zo'n middag toch best wat energie (vooral voor mij). Dan hebben ze niks te doen, zoon wil dit, vriendje heeft daar geen zin in, of ze zijn heel druk, of wat dan ook. 5 minuten dit spelen, dan weer beu zijn en weer iets anders tevoorschijnlijk halen. Niet mijn favo middag haha. Soms gaat het ook heel goed hoor en kan ik er ook wel van genieten ze zo leuk te zien spelen met vriendjes. Maar dat is niet altijd zo.
Ik heb als puber eigenlijk zelden/nooit gelogeerd. Kinderfeestjes is ook wel een ding haha, maar meestal verloopt dat best goed gelukkig
donderdag 20 juni 2019 om 12:12
En andere woensdagen zit je alleen thuis omdat ze beiden bij een vriendje spelen, neem ik aan?tulpje21 schreef: ↑20-06-2019 12:01klopt, de woensdagmiddag vind ik soms best een dingetje. Dan hebben beide kinderen een vriendje/vriendinnetje die hier thuis komt. Dan zit je dus met 4 kinderen. Die gaan zich weer met elkaar bemoeien natuurlijk.. Dochter speelt vaak wel gewoon heel fijn met haar vriendinnen, daar heb ik niet heel veel omkijken naar. Maar zoon is nog jonger en dan kost zo'n middag toch best wat energie (vooral voor mij). Dan hebben ze niks te doen, zoon wil dit, vriendje heeft daar geen zin in, of ze zijn heel druk, of wat dan ook. 5 minuten dit spelen, dan weer beu zijn en weer iets anders tevoorschijnlijk halen. Niet mijn favo middag haha. Soms gaat het ook heel goed hoor en kan ik er ook wel van genieten ze zo leuk te zien spelen met vriendjes. Maar dat is niet altijd zo.
Ik heb als puber eigenlijk zelden/nooit gelogeerd. Kinderfeestjes is ook wel een ding haha, maar meestal verloopt dat best goed gelukkig
donderdag 20 juni 2019 om 12:14
Dankjewel voor alle reacties!
Zoals ik eigenlijk al had gedacht zit er inderdaad niks rationeels aan kinderen. Het is soms zo lastig inschatten hoe mensen erin staan. Ik ben ook nog maar 24, dus nog helemaal geen moeders in mijn omgeving. Maar doordat ik vervroegd in de overgang raak, niet de kans om het op zijn beloop te laten.
Het klopt inderdaad dat ik vorige maand ook zo’n topic heb geopend. Hieruit kwam dat ik eerst nog graag op vakantie wilde met m’n vriend en we het er op vakantie over konden hebben. Deze is dus ook net achter de rug. Ik had hem een brief geschreven met daarin de conclusie dat ik mijn kinderwens niet kon laten gaan. Hij mij een brief dat hij dat niet van mij vraagt, maar dat hij geen kinderen wil.
M’n vriend is totaal niet manipulerend o.d. Misschien heb ik het gewoon ongeluk verwoord van mijn kant. Maar hij liet me gewoon even 2 keer hard nadenken.
Wat betreft draken van kinderen heb je dit ook niet altijd in de hand met opvoeding. Ik zelf ken zat voorbeelden, waarbij in hetzelfde gezin er toch echt een draak tussen zit. Ik kom namelijk ook zelf uit zo’n gezin.
Nogmaals heel erg bedankt voor alle antwoorden! Ik sta weer even met beide benen op de grond
Zoals ik eigenlijk al had gedacht zit er inderdaad niks rationeels aan kinderen. Het is soms zo lastig inschatten hoe mensen erin staan. Ik ben ook nog maar 24, dus nog helemaal geen moeders in mijn omgeving. Maar doordat ik vervroegd in de overgang raak, niet de kans om het op zijn beloop te laten.
Het klopt inderdaad dat ik vorige maand ook zo’n topic heb geopend. Hieruit kwam dat ik eerst nog graag op vakantie wilde met m’n vriend en we het er op vakantie over konden hebben. Deze is dus ook net achter de rug. Ik had hem een brief geschreven met daarin de conclusie dat ik mijn kinderwens niet kon laten gaan. Hij mij een brief dat hij dat niet van mij vraagt, maar dat hij geen kinderen wil.
M’n vriend is totaal niet manipulerend o.d. Misschien heb ik het gewoon ongeluk verwoord van mijn kant. Maar hij liet me gewoon even 2 keer hard nadenken.
Wat betreft draken van kinderen heb je dit ook niet altijd in de hand met opvoeding. Ik zelf ken zat voorbeelden, waarbij in hetzelfde gezin er toch echt een draak tussen zit. Ik kom namelijk ook zelf uit zo’n gezin.
Nogmaals heel erg bedankt voor alle antwoorden! Ik sta weer even met beide benen op de grond
donderdag 20 juni 2019 om 12:33
Succes met je keuze. Voor zover zoiets een keuze is.kipdrumstick schreef: ↑20-06-2019 12:14Dankjewel voor alle reacties!
Zoals ik eigenlijk al had gedacht zit er inderdaad niks rationeels aan kinderen. Het is soms zo lastig inschatten hoe mensen erin staan. Ik ben ook nog maar 24, dus nog helemaal geen moeders in mijn omgeving. Maar doordat ik vervroegd in de overgang raak, niet de kans om het op zijn beloop te laten.
Het klopt inderdaad dat ik vorige maand ook zo’n topic heb geopend. Hieruit kwam dat ik eerst nog graag op vakantie wilde met m’n vriend en we het er op vakantie over konden hebben. Deze is dus ook net achter de rug. Ik had hem een brief geschreven met daarin de conclusie dat ik mijn kinderwens niet kon laten gaan. Hij mij een brief dat hij dat niet van mij vraagt, maar dat hij geen kinderen wil.
M’n vriend is totaal niet manipulerend o.d. Misschien heb ik het gewoon ongeluk verwoord van mijn kant. Maar hij liet me gewoon even 2 keer hard nadenken.
Wat betreft draken van kinderen heb je dit ook niet altijd in de hand met opvoeding. Ik zelf ken zat voorbeelden, waarbij in hetzelfde gezin er toch echt een draak tussen zit. Ik kom namelijk ook zelf uit zo’n gezin.
Nogmaals heel erg bedankt voor alle antwoorden! Ik sta weer even met beide benen op de grond
En alles is goed hè, of je nu wel of geen kinderen krijgt.
donderdag 20 juni 2019 om 12:42
Het leven is nou eenmaal niet voor te programmeren. Ik heb ook niet om een kind met autisme gevraagd, net als mijn moeder destijds een meervoudig gehandicapt kind heeft gekregen wat mede de oorzaak is geweest dat haar huwelijk met mijn vader is gestrand omdat hij het niet aan kon. Toch zou ik het moederschap en mijn kinderen voor geen goud willen missen. Wie zegt dat je gelukkig blijft zonder kinderen? Als je er (nog) niet klaar voor bent en je vriend ziet het ook niet zitten, is het dus nog niet zover.
donderdag 20 juni 2019 om 13:02
Je mist ook van alles door de keuze die je wél hebt gemaakt. Alleen dat weet je niet. Nee, echt niet, ook al denk je van wel.
Het is volstrekt zinloos om te “wat als”-en.
donderdag 20 juni 2019 om 13:18
Echt, ik zou zeggen verspil je energie er niet aan, dat kun je Maya toch niet aan haar verstand peuteren.Bedjeindezon schreef: ↑20-06-2019 13:02Je mist ook van alles door de keuze die je wél hebt gemaakt. Alleen dat weet je niet. Nee, echt niet, ook al denk je van wel.
Het is volstrekt zinloos om te “wat als”-en.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
donderdag 20 juni 2019 om 13:19
Net zoiets als je twee kinderen hebt ipv 3,4 enz. ?
“Intelligentie zonder vriendelijkheid is een zeer gevaarlijk wapen”. (Francoise Sagan)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
"De moord die niet mocht worden opgelost". (Maaike Vaatstra)
donderdag 20 juni 2019 om 13:27
Kraaienpootje schreef: ↑20-06-2019 09:13Ik heb geen kinderen omdat ik geen kinderwens heb. Heel simpel. Ik twijfel soms even of ik wel de goede keuze maak /gemaakt heb, omdat ik bang ben om er later spijt van te krijgen. Maar om nu aan kinderen te beginnen, uit angst later spijt te krijgen is ook weer zoiets...
Wel of geen kinderen willen is niet rationeel. Je hebt de wens of niet. Je kunt van allerlei redenen / argumenten verzinnen om de wens te onderbouwen, uiteindelijk komt het er toch op neer of je wel of geen rammelende eierstokken hebt.
(De personen die vanuit erfelijke ziekten, specifieke situaties of om psychische problemen bewust een kinderwens niet vervullen daargelaten)
Dit dus. Als jouw vriend sowieso geen kinderen wil en jij hebt die wens wel, houdt het op.
donderdag 20 juni 2019 om 13:38
Die wens voor een 3e, 4e of 5e kind voelen wij nu eenmaal echt niet. Daarbij denk ik niet dat meer altijd beter is. Ik snap wel dat als je nog een kind erbij krijgt, dat je daar dan weer veel van zal houden en dat je dat kind nooit meer zou willen missen, maar dan zou je eigenlijk door moeten gaan met kinderen krijgen. Toch denk ik niet dat het hebben van zoveel kinderen zaligmakend is. Voor ons is het goed zo met z´n vieren.
donderdag 20 juni 2019 om 13:41
en toch komt het vaker voor, dat je 3 (of4) kinderen thuis hebt ipv 0
Want dat beide kinderen op dezelfde dag 'uit spelen', komt minder vaak voor, dan dat er toch eentje thuis blijft
donderdag 20 juni 2019 om 13:58
Dat is inderdaad iets wat ik me altijd afvraag. Wat als je kindje ziek wordt geboren, zuurstof te kort heeft, autisme heeft of wat dan ook. Maar heel mooi om te lezen dat je zo in het moederschap staat.Ghost79 schreef: ↑20-06-2019 12:42Het leven is nou eenmaal niet voor te programmeren. Ik heb ook niet om een kind met autisme gevraagd, net als mijn moeder destijds een meervoudig gehandicapt kind heeft gekregen wat mede de oorzaak is geweest dat haar huwelijk met mijn vader is gestrand omdat hij het niet aan kon. Toch zou ik het moederschap en mijn kinderen voor geen goud willen missen. Wie zegt dat je gelukkig blijft zonder kinderen? Als je er (nog) niet klaar voor bent en je vriend ziet het ook niet zitten, is het dus nog niet zover.
Hormonaal gezien sta ik op springen, zou het liefst gelijk stoppen met de pil. Maar dat is het domste wat ik kan doen in mijn situatie, dus dat gaat ook zeker niet gebeuren.
