Relaties
alle pijlers
Rouwende vriendin
donderdag 11 juli 2019 om 00:23
Hey,
Ik ben een man van 25 en ben met een vrouw van eind 22.
We wonen nog niet samen, want zij is nog bezig het haar master en ik werk nu fulltime. Zij woont in Utrecht, want daar is haar school en ik woon iets verderop. De afstand tussen ons is ongeveer 16km. Twee weken terug was ik bij haar in het weekend toen we opeens een telefoontje kregen van haar vader. Het ging niet goed met haar moeder en ze lag in het ziekehuis. Mijn vriendin schrok erg, want de band tussen hen was erg sterk. Wij zijn toen bijna direct naar het ziekenhuis gereden en daar kregen we te horen dat haar gezondheid waarschijnlijk snel zou gaan dalen. Dit gebeurde ook, want na ongeveer een halve week kregen we telefoon dat we de kans hadden afscheid te nemen.
Het is nu een halve week geleden en mijn vriendin is nu erg down. Ik weet niet goed wat ik tegen haar moet zeggen of hoe ik me moet gedragen. Omdat we dus niet samenwonen had ik voorgesteld om bij haar te blijven, maar dit hoefde niet. Ik heb toen gezegd dat ze altijd kan bellen als er wat is, maar ook dit heeft ze nooit gedaan. Ik voel me nu dus een beetje machteloos. Mijn vriendin is super verdrietig en ik weet niet wat ik ermee moet doen..
Hebben jullie tips of adviezen?
Alvast bedankt!
Ik ben een man van 25 en ben met een vrouw van eind 22.
We wonen nog niet samen, want zij is nog bezig het haar master en ik werk nu fulltime. Zij woont in Utrecht, want daar is haar school en ik woon iets verderop. De afstand tussen ons is ongeveer 16km. Twee weken terug was ik bij haar in het weekend toen we opeens een telefoontje kregen van haar vader. Het ging niet goed met haar moeder en ze lag in het ziekehuis. Mijn vriendin schrok erg, want de band tussen hen was erg sterk. Wij zijn toen bijna direct naar het ziekenhuis gereden en daar kregen we te horen dat haar gezondheid waarschijnlijk snel zou gaan dalen. Dit gebeurde ook, want na ongeveer een halve week kregen we telefoon dat we de kans hadden afscheid te nemen.
Het is nu een halve week geleden en mijn vriendin is nu erg down. Ik weet niet goed wat ik tegen haar moet zeggen of hoe ik me moet gedragen. Omdat we dus niet samenwonen had ik voorgesteld om bij haar te blijven, maar dit hoefde niet. Ik heb toen gezegd dat ze altijd kan bellen als er wat is, maar ook dit heeft ze nooit gedaan. Ik voel me nu dus een beetje machteloos. Mijn vriendin is super verdrietig en ik weet niet wat ik ermee moet doen..
Hebben jullie tips of adviezen?
Alvast bedankt!
donderdag 11 juli 2019 om 10:53
Misschien moet je je toch een heel klein beetje opdringen. Mensen die rouwen kunnen niet bedenken waarvoor ze iemand zouden kunnen bellen. Je zou vooral praktisch kunnen helpen nu. Is de begrafenis een halve week geleden of het overlijden? In het eerste geval kun je misschien met de organisatie helpen. Adressen bij elkaar zoeken is vaak een verschrikking bijvoorbeeld. En regelen met wie tante X en Y ophaalt voor de begrafenis etc.
En daarna gewoon praktische zaken uit handen nemen. Voor boodschappen en eten zorgen, de was doen. Dat blijft allemaal liggen, maar als je dan opeens niks schoons meer hebt om aan te trekken maakt je dat weer enorm verdrietig. Als je gewoon een beetje in huis bent en dat soort dingen doet, loop je haar niet in de weg, maar ben je er wel, als ze behoefte heeft om te praten of aan een arm om haar heen. Dus niet vragen: kan ik wat doen? Maar meedelen: Ik zorg vanavond voor eten. En als je er dan bent check je gelijk even of er geen natte was van 3 dagen in de wasmachine zit. Of je gooit er een wasje in, dat je na het eten uit hangt.
En daarna gewoon praktische zaken uit handen nemen. Voor boodschappen en eten zorgen, de was doen. Dat blijft allemaal liggen, maar als je dan opeens niks schoons meer hebt om aan te trekken maakt je dat weer enorm verdrietig. Als je gewoon een beetje in huis bent en dat soort dingen doet, loop je haar niet in de weg, maar ben je er wel, als ze behoefte heeft om te praten of aan een arm om haar heen. Dus niet vragen: kan ik wat doen? Maar meedelen: Ik zorg vanavond voor eten. En als je er dan bent check je gelijk even of er geen natte was van 3 dagen in de wasmachine zit. Of je gooit er een wasje in, dat je na het eten uit hangt.
donderdag 11 juli 2019 om 12:17
Waar ik heel blij mee ben/was is iemand die mijn huishouden op orde hield terwijl ik dat niet kon. En nu een vriendin die me elke dag op een vast tijdstip belt. Vrienden die vragen of het uitkomt dat ze over een paar dagen bij me op bezoek komen of me uitnodigen bij hen te komen eten.
Toen de uitvaart nog geregeld moest worden, was ik ook blij met iemand die ervoor zorgde dat mijn wensen daarvoor ook ter sprake kwamen, want zo ongeveer de helft ging langs me heen.
Toen de uitvaart nog geregeld moest worden, was ik ook blij met iemand die ervoor zorgde dat mijn wensen daarvoor ook ter sprake kwamen, want zo ongeveer de helft ging langs me heen.
donderdag 11 juli 2019 om 12:36
Je vriendin zit waarschijnlijk nog in shock. Wat mij hielp is dat iemand mij wat boodschappen bracht dan hoefde ik niet met mijn rode ogen naar de Appie. Gewoon heel praktische dingen. Ik vroeg ook niet om hulp maar vond het wel fijn dat er iemand was om mijn verhaal voor de duizendste keer aan te horen. Of dat iemand even voor mij naar het postkantoor ging om een pakje af te leveren. Van die heel simpele dingen die toch fijn zijn als ze uit handen genomen worden.
En wat valt er te zeggen... helemaal niets wat haar moeder terug brengt. Maak je daar dan ook niet zo'n zorgen over. Je kunt dat ook uitspreken he.... dat je het niet zo goed weet.
En wat valt er te zeggen... helemaal niets wat haar moeder terug brengt. Maak je daar dan ook niet zo'n zorgen over. Je kunt dat ook uitspreken he.... dat je het niet zo goed weet.
donderdag 11 juli 2019 om 12:50
