Relaties
alle pijlers
Woedeaanval vriend
vrijdag 2 augustus 2019 om 16:19
Hallo,
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
anoniem_8866 wijzigde dit bericht op 03-08-2019 09:55
0.28% gewijzigd
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:02
Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 18:52Ik weet het want ik was erbij en geloof me, ik had controle over mezelf. Er was geen hoog opgelopen ruzie of iets dergelijks.
En ik meende oprecht dat het voor mij over was als hij zo als een dolle stier naar huis was gegaan. Ik zet er nog maar even bij dat hij 3.5 uur rijden bij mij vandaan woont.
Ik wil ten alle tijde normaal kunnen praten, prima als je even een paar minuten nodig hebt om af te koelen. Maar naar huis gaan en dan pas het volgende weekend elkaar weer in de ogen kijken en praten? Nee.
Ok en wat waren de consequenties voor hem toen?
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:04
Geen want hij is teruggekomen en we hebben gepraat.
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:11
Hij geeft mij niet de schuld en erkent zelf dat hij reageerde vanuit een trigger van vroeger.
Ik heb ook triggers alleen reageer ik weer anders.
Het is dus niet zo dat we niet weten waar dit vandaan komt, daar praten we juist veel over.
EN zoals ik al eerder schreef doet hij veel aan zelfontwikkeling, jarenlang al.
In deze kwestie heb ik er alleen moeite mee dat hij zijn reactie bijna gerechtvaardigd vindt doordat ik hem (onbewust) getriggerd heb.
Ja ik reageerde defensief op zijn verhaal en dat was wellicht niet leuk voor hem omdat hij dit met de beste bedoelingen vertelde.
Maar dan had hij gewoon kunnen zeggen dat dat moeilijk is om te horen in plaats van ineens te ontploffen.
Ik heb ook triggers alleen reageer ik weer anders.
Het is dus niet zo dat we niet weten waar dit vandaan komt, daar praten we juist veel over.
EN zoals ik al eerder schreef doet hij veel aan zelfontwikkeling, jarenlang al.
In deze kwestie heb ik er alleen moeite mee dat hij zijn reactie bijna gerechtvaardigd vindt doordat ik hem (onbewust) getriggerd heb.
Ja ik reageerde defensief op zijn verhaal en dat was wellicht niet leuk voor hem omdat hij dit met de beste bedoelingen vertelde.
Maar dan had hij gewoon kunnen zeggen dat dat moeilijk is om te horen in plaats van ineens te ontploffen.
Abundance-of-Freedom schreef: ↑02-08-2019 18:59Ja dit vind ik ook heel belangrijk.
TO je blijft dus met hem praten, hoe lang blijf je dit doen, heb je een tijdslimiet? En wat als hij er niks aan wil doen en jou de schuld blijft geven. Wat dan?
vrijdag 2 augustus 2019 om 19:51
Dus je vriend ja dus eigenlijk nog steeds boos dat je hem getriggerd hebt? Hij vindt dus dat je triggers moet vermijden en dat jij rekening moet houden met zijn triggers waar jij niet eens wat aan kan doen? Ja dan krijg je dat je op eieren moet gaan lopen en daar zou ik ook voor passen.
Ik vermijd helemaal geen triggers. Bij niemand. Een trigger is die ander zijn probleem... niet de mijne. Een trigger moet niet vermeden worden... Dan kan je niet meer functioneren in de maatschappij. Een trigger is juist een kans om iets onverwerkts aan te pakken...
Ik zou mijn vriend vierkant uitlachen als hij van mij zou eisen dat ik zijn triggers zou gaan vermijden... das niet mijn verantwoordelijkheid. Dat zou echt voor mij reden zijn om te gaan. Je bent geen volgzaam vrouwtje dat de hele tijd bang moet zijn om misschien iets verkeerds te doen dat hen triggert. Is hij nou helemaal gek geworden.
Ik vermijd helemaal geen triggers. Bij niemand. Een trigger is die ander zijn probleem... niet de mijne. Een trigger moet niet vermeden worden... Dan kan je niet meer functioneren in de maatschappij. Een trigger is juist een kans om iets onverwerkts aan te pakken...
Ik zou mijn vriend vierkant uitlachen als hij van mij zou eisen dat ik zijn triggers zou gaan vermijden... das niet mijn verantwoordelijkheid. Dat zou echt voor mij reden zijn om te gaan. Je bent geen volgzaam vrouwtje dat de hele tijd bang moet zijn om misschien iets verkeerds te doen dat hen triggert. Is hij nou helemaal gek geworden.
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:05
Ok ik vind het moeilijk uit te leggen. Hij zegt wel dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen trigger. En als ik noem dat boosheid mag, maar ik agressiviteit niet tolereer dan noemt hij meteen dat hij mijn toon niet tolereert en ik daar iets mee moet.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:09
Niet vaak gelukkig. Ik heb wel het idee dat hij het moeilijk vindt om echt bij zijn eigen 'schuld' te blijven.
Ik heb het dan niet over de inhoudelijke kwestie maar de intensiteit van reageren op elkaar. Volgens mij vindt hij die 2 moeilijk te scheiden.
Ik heb het dan niet over de inhoudelijke kwestie maar de intensiteit van reageren op elkaar. Volgens mij vindt hij die 2 moeilijk te scheiden.
doornroosje9 schreef: ↑02-08-2019 19:47Hoe vaak komt dit eigenlijk voor? En legt hij altijd de schuld deels bij jou? Wil hij hier intensieve therapie voor of niet?
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:35
Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 21:05Ok ik vind het moeilijk uit te leggen. Hij zegt wel dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen trigger. En als ik noem dat boosheid mag, maar ik agressiviteit niet tolereer dan noemt hij meteen dat hij mijn toon niet tolereert en ik daar iets mee moet.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
Hopelijk onderneemt hij echt stappen blijft het niet bij woorden.
Daden moet hij tonen.
vrijdag 2 augustus 2019 om 21:50
Ren weg!!!!
Alle rode vlaggen zijn aanwezig voor risico op huiselijk geweld, wat dit in zekere zin al is.
En er zjjn zoveel mensen met een kut jeugd maar die gedragen zich echt niet allemaal als een kleine driftige kleuter.
Zoek een volwassen man en laat deze kleuter lekker in zijn eigen ego sopje gaar koken.
Alle rode vlaggen zijn aanwezig voor risico op huiselijk geweld, wat dit in zekere zin al is.
En er zjjn zoveel mensen met een kut jeugd maar die gedragen zich echt niet allemaal als een kleine driftige kleuter.
Zoek een volwassen man en laat deze kleuter lekker in zijn eigen ego sopje gaar koken.
vrijdag 2 augustus 2019 om 22:51
Zo is dat precies.Sjaantje37 schreef: ↑02-08-2019 16:25Beetje moe word ik dat alles tegenwoordig herleid wordt naar de jeugd, de rode knoppen.
Jouw vriend moet zich gaan leren beheersen is niet normaal hoe hij zich gedraagd waardoor jij op je tenen gaat lopen en ergens geeft hij jou ook nog eens de schuld van zijn bizarre woedeaanval.
Heel emotioneel hoor, zo’n goed gesprek over rode knoppen en jeugd. Is alles daarmee weer vergoeilijkt en ga jij je vervolgens afvragen of je niet overdrijft.
Alarm: dat is manipulatie, twijfelen aan je eigen beoordelingsvermogen na een gebeurtenis waarna een zogenaamd goed gesprek volgt.
Ik zou een leukere vriend zoeken. Geloof me maar, dit wordt niet beter, hooguit slechter.
Geloof niet alles wat je denkt.
vrijdag 2 augustus 2019 om 22:57
Meis, dit is je reinste manipulatie.Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 21:05Ok ik vind het moeilijk uit te leggen. Hij zegt wel dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen trigger. En als ik noem dat boosheid mag, maar ik agressiviteit niet tolereer dan noemt hij meteen dat hij mijn toon niet tolereert en ik daar iets mee moet.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
Kijk deze fimpjes eens:
https://youtu.be/XjGCV2XFbSk
https://youtu.be/4uxipIsaUGA
Geloof niet alles wat je denkt.
vrijdag 2 augustus 2019 om 23:00
Ik denk dat hij vooral in therapie ben moet voor wat er achter die woede zit...Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 21:05Ok ik vind het moeilijk uit te leggen. Hij zegt wel dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen trigger. En als ik noem dat boosheid mag, maar ik agressiviteit niet tolereer dan noemt hij meteen dat hij mijn toon niet tolereert en ik daar iets mee moet.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
Sorry hij klinkt niet als een leuke man. Blijft de verantwoordelijkheid van zijn boosheid op jou afschuiven... niet cool. Ik zou er denk ik niet blij van worden.
vrijdag 2 augustus 2019 om 23:04
Ik denk dat hij vooral in therapie ben moet voor wat er achter die woede zit...Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 21:05Ok ik vind het moeilijk uit te leggen. Hij zegt wel dat hij verantwoordelijk is voor zijn eigen trigger. En als ik noem dat boosheid mag, maar ik agressiviteit niet tolereer dan noemt hij meteen dat hij mijn toon niet tolereert en ik daar iets mee moet.
Ik vind die 2 niet met elkaar te vergelijken, maar hij overduidelijk wel. Ik heb gezegd dat mijn toon niet ok was, maar dat hij dat op een normale manier kan zeggen ipv te gaan schreeuwen etc.
Ook heb ik genoemd dat we allebei zelf met onze triggers moeten dealen. Dat we daar ieder onze eigen verantwoordelijkheid voor moeten nemen en dat de ander hier niet voor zorg hoeft te dragen.
Hij is wel bereid om in therapie te gaan voor zijn woede. Maar vindt dat ik ook in therapie moet voor mijn houding. En ik ben ook bereid daar naar te kijken.
Sorry hij klinkt niet als een leuke man. Blijft de verantwoordelijkheid van zijn boosheid op jou afschuiven... niet cool. Ik zou er denk ik niet blij van worden.
vrijdag 2 augustus 2019 om 23:18
Een man die mij aanspreekt op mijn toon en houding mag fijn in zn eentje verder, Ik vind t ontzettend belerend en slaat iedere discussie dood.
En dan heb ik t nog niet eens over die woede, schei uit. Als jij niet reageert zoals ik wil ga ik gooien en schreeuwen, leuk als je een peuter bent, niet als je volwassen bent.
En dan heb ik t nog niet eens over die woede, schei uit. Als jij niet reageert zoals ik wil ga ik gooien en schreeuwen, leuk als je een peuter bent, niet als je volwassen bent.
vrijdag 2 augustus 2019 om 23:46
Weggaan uit een ruzie is veel meer een volwassen reactie dan door gaan, schreeuwen of iets kapot maken. Waarom moet iemand dan gelijk maar wegblijven?
Daarnaast hoef je ook niet overal je meest gemene oordeel over te geven. Je kan ook zeggen: ben jij er blij mee? En het verder bij de andere laten.
Wanneer je niets sympathieks te melden hebt dan kun je soms beter je mond houden ipv iemand de veroordelen. Over iemand oordelen is ook een onveilige manier van communiceren en de elke keer dat hij het gesprek niet wil voortzetten en weg wil lopen roepen dat het dan uit is, is net zo goed grensoverschrijdend en manipulatief. Jullie hebben allebei een ineffectieve manier van communiceren. Echter wanneer je wijst dan wijzen er ook 3 vingers terug naar jezelf.
Daarnaast hoef je ook niet overal je meest gemene oordeel over te geven. Je kan ook zeggen: ben jij er blij mee? En het verder bij de andere laten.
Wanneer je niets sympathieks te melden hebt dan kun je soms beter je mond houden ipv iemand de veroordelen. Over iemand oordelen is ook een onveilige manier van communiceren en de elke keer dat hij het gesprek niet wil voortzetten en weg wil lopen roepen dat het dan uit is, is net zo goed grensoverschrijdend en manipulatief. Jullie hebben allebei een ineffectieve manier van communiceren. Echter wanneer je wijst dan wijzen er ook 3 vingers terug naar jezelf.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 3 augustus 2019 om 01:14
Je vriend accepteert jouw grenzen niet. Sterker nog, wanneer jij, volledig in je recht, een persoonlijke grens aangeeft wordt de hele boel zo verdraaid dat het je eigen probleem is. Manipulatie ten top.
Hoe gaat je vriend om met eigen grenzen of die van andere mensen?
En komen jij en of je vriend uit een gezin waarbij grenzenloosheid op een of andere manier een thema was?
zaterdag 3 augustus 2019 om 01:29
zaterdag 3 augustus 2019 om 06:00
Wees voorzichtig met allemaal excuses voor hem verzinnen en hem goede eigenschappen toedichten die hij wellicht helemaal niet heeft.
Ik had ook ooit zo’n exemplaar en de woedeaanvallen namen in frequentie ook toe. Altijd op je tenen lopen, nooit weten waar je aan toe bent (waar is hij nu weer kwaad over en hoe stop ik dat?).
Toen ik na bijna twee jaar relatie echt een streep trok dat ik me zo niet liet behandelen, maakte hij het nota bene uit. Met veel drama. Het enige verschil was dat ik er niet meer achteraan ben gegaan, wat hem nog bozer maakte.
Ik idealiseerde de leuke momenten ook te veel, merkte ik later. Ik ben nu alweer bijna tien jaar samen met iemand die me nooit zo zou behandelen of vernederen. Er is hier altijd ruimte voor emoties, maar dat kan ook zonder je op elkaar af te reageren.
Ik moet er ook niet aan denken dat ik kinderen met mijn ex had gehad. Wat voor signaal had ik ze dan gegeven? Met een vader die hun moeder zo nu en dan om niks verrot scheldt en zegt dat hij van haar walgt?
Dit is zíjn probleem. Hij mag het oplossen. En jij moet geen redenen en excuses voor hem gaan verzinnen. Dit is gewoon niet oké. En hij zal niet zoeken als hij de juiste hulp niet krijgt (en zelf zoekt).
Ik had ook ooit zo’n exemplaar en de woedeaanvallen namen in frequentie ook toe. Altijd op je tenen lopen, nooit weten waar je aan toe bent (waar is hij nu weer kwaad over en hoe stop ik dat?).
Toen ik na bijna twee jaar relatie echt een streep trok dat ik me zo niet liet behandelen, maakte hij het nota bene uit. Met veel drama. Het enige verschil was dat ik er niet meer achteraan ben gegaan, wat hem nog bozer maakte.
Ik idealiseerde de leuke momenten ook te veel, merkte ik later. Ik ben nu alweer bijna tien jaar samen met iemand die me nooit zo zou behandelen of vernederen. Er is hier altijd ruimte voor emoties, maar dat kan ook zonder je op elkaar af te reageren.
Ik moet er ook niet aan denken dat ik kinderen met mijn ex had gehad. Wat voor signaal had ik ze dan gegeven? Met een vader die hun moeder zo nu en dan om niks verrot scheldt en zegt dat hij van haar walgt?
Dit is zíjn probleem. Hij mag het oplossen. En jij moet geen redenen en excuses voor hem gaan verzinnen. Dit is gewoon niet oké. En hij zal niet zoeken als hij de juiste hulp niet krijgt (en zelf zoekt).
zaterdag 3 augustus 2019 om 06:10
Ik heb hier trouwens destijds over geschreven op het vivaforum. Een van de posts die me de ogen het meest opende, was van iemand die schreef over haar zus en zwager. Die hadden ook zo’n relatie en inmiddels drie kinderen.
Zus was een schim van haarzelf, zwager wist dat hij een lul was maar kon er op de een of andere manier niet stoppen met een lul zijn. Altijd drama, altijd gedoe, kinderen die papa en mama regelmatig horen schreeuwen dat ze uit elkaar gaan, etc. Papa die om het minste of geringste uit z’n vel springt (want altijd getriggerd door een ander).
Ik heb daar vaak aan gedacht. Wil ik later zo’n situatie voor mezelf en eventuele kinderen? Nee.
Ik heb nu kinderen en het is echt niet altijd perfect. Maar ik ben blij dat ze twee ouders hebben die lief tegen elkaar doen en elkaar ook leuk vinden
Zus was een schim van haarzelf, zwager wist dat hij een lul was maar kon er op de een of andere manier niet stoppen met een lul zijn. Altijd drama, altijd gedoe, kinderen die papa en mama regelmatig horen schreeuwen dat ze uit elkaar gaan, etc. Papa die om het minste of geringste uit z’n vel springt (want altijd getriggerd door een ander).
Ik heb daar vaak aan gedacht. Wil ik later zo’n situatie voor mezelf en eventuele kinderen? Nee.
Ik heb nu kinderen en het is echt niet altijd perfect. Maar ik ben blij dat ze twee ouders hebben die lief tegen elkaar doen en elkaar ook leuk vinden
zaterdag 3 augustus 2019 om 07:23
Hij ging niet bepaald op een volwassen manier weg hoor, las ik. Schreeuwen met dingen gooien flippen en vervolgens met gierende banden woedend wegrijden is niet mijn idee van een volwassen reactieviva-amber schreef: ↑02-08-2019 23:46Weggaan uit een ruzie is veel meer een volwassen reactie dan door gaan, schreeuwen of iets kapot maken. Waarom moet iemand dan gelijk maar wegblijven
