Relaties
alle pijlers
Woedeaanval vriend
vrijdag 2 augustus 2019 om 16:19
Hallo,
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
Mijn vriend kan soms enorm boos worden en alle controle verliezen, het komt voor mij dan onverwacht.
De laatste keer hadden we een gesprek waar ik niet positief reageerde op zijn idee.
Ik was geïrriteerd omdat we het al eens eerder hadden besproken en ik toen ook al had aangegeven dat ik dat niks vond. Mijn toon was defensief waardoor hij totaal flipte. Schreeuwen, met spullen gooien, woedend de deur uit en met piepende banden weggereden. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Vervolgens kwam hij terug en schreeuwde nog wat en ging weer weg.
Ik heb toen gezegd dat als hij zo weggaat en wegblijft de relatie wat mij betreft voorbij is. Ik vind dit echt onvolwassen (tokkie)gedrag.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De welbekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Onze relatie is op alle vlakken superfijn, we zijn dolverliefd op elkaar en zien echt een toekomst samen.
Alleen deze uitbarstingen die af en toe voorkomen, trek ik slecht. Hij zegt dan dat hij mijn toon en negatieve houding soms niet trekt. (Dit is overigens maar zelden het geval).
Dat mag natuurlijk en daar ga ik ook zeker op letten, maar dan nog vind ik zijn reactie buiten proportie. Ik weet (en hij ook) dat zijn woedeuitbarsting weinig met mij te maken heeft, maar ik merk dat ik toch een beetje bang word om mezelf te kunnen zijn. Soms kan ik alles stom vinden of ben ik mopperig omdat ik ongesteld moet worden oid, maar het overgrote deel ben ik gewoon opgewekt en vrolijk.
Hoe ga ik hier mee om? Overdrijf ik dat ik het buiten proportie vind?
anoniem_8866 wijzigde dit bericht op 03-08-2019 09:55
0.28% gewijzigd
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:12
Serieus? Je ziet het echt niet hè...Ruby-Ann schreef: ↑02-08-2019 17:22Weet ik hoor, ik haal ook veel uit de reacties.
Ik denk dat ik hem verdedig omdat ik snap waar het vandaan komt. Dat ga ik hier niet uiteenzetten omdat dit privé is uiteraard.
Ik wil iemand niet dwingen om aan wat dan ook te werken, het moet uit hemzelf komen vind ik. En het heeft ook geen zin anders.
Bovendien heb ik hem al min of meer gedwongen de bewuste avond dat als hij op deze manier wegging, de relatie wat mij betreft over was.
Hij is toen teruggekomen en gebleven, maar ook daarna aangegeven dat hij daar heel veel moeite mee heeft, dat ik hem hiertoe heb 'gedwongen'.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:16
Je kan daar toch gewoon over praten? Kijken hoe jullie hier samen mee omgaan?
Bij mijn vriend is het zo dat als ie heel boos word dat dat niks met mij te maken heeft. Er wordt iets getriggerd uit het verleden. Een trigger is een teken dat iets nog niets verwerkt is en eigenlijk een kans om je persoonlijk te ontwikkelen. Ik heb ook soms triggers, ik word dan eerder verdrietig dan boos. Maar ik zie dat als een kans om te kijken waar t vandaan komt en persoonlijke inzicht. Dat kan je zelf doen of met behulp van een psycholoog.
Als mijn vriend boos wordt gun ik hem die ruimte. Ik ga niet boos terug doen maar gun hem even ruimte. Daarna praten we over waar t vandaan komt en daardoor komen we dichterbij elkaar. Hij mag dus boos worden. Hij mag ook even weglopen. Hij mag alleen niet schelden of met spullen gooien. Hij moet respect houden voor mij ook al heeft zijn hoofd even kortsluiting.
Zowel mijn vriend als ik hebben een heel traumatisch verleden (hij nog veel erger dan ik). Over t algemeen zijn we vrij stabiel. Maar soms loopt t even over. En dat is dan weer een kans om dingen te verwerken.
Het verschil wat ik zo lees is dat je vriend de verantwoordelijkheid niet neemt. Hij geeft jou de schuld dat je hem getriggerd hebt door te mopperen of zeuren. Dat zou voor mij een enorme afknapper zijn. Door geen verantwoordelijkheid te nemen voor zijn emoties komt ie niet verder en drijven jullie verder van elkaar af in plaats van dichter bij elkaar.
Ja hij moet zelf even weglopen maar je kan er wel over praten met hem wat nu precies zijn trigger was, waar t vandaan komt en hoe jullie hier beter mee om kunnen gaan.
Iedereen zegt dumpen ed. Maar ik ben t daar niet zo mee eens. Zolang ie normaal geen agressieve vent is die jou zijn wil op wil leggen maar t puur de triggers zijn en jullie er aan werken vind ik t niet helemaal onacceptabel. Zeker omdat t maar een paar keer per jaar voorkomt. Zo lang t natuurlijk geen echte agressie naar jou toe word want mijn vriend zou echt nooit mij aanraken. Als hij dat zou doen zou ik m nooit meer hoeven zien.
Iedereen heeft recht op emoties en soms moet je even ergens doorheen. Niemand is perfect. Zo lang je het maar ziet als een kans om jezelf en de relatie te versterken en te verbeteren. En niet de ander de schuld geeft van jouw triggers. Ik benader dit uit liefde. Zo lang er geen grenzen worden overschreden (met spullen gooien zou wel richting mijn grens gaan, dat kan ie 1 keer doen maar daarna volgt wel een gesprek hoe dat de volgende keer te voorkomen omdat ik dat niet accepteer)
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:17
Echt niet hoor. Sommige reacties hier zijn zo raar.abracadabra schreef: ↑02-08-2019 17:56Gun hem gewoon even ruimte op zo een moment en ga niet aan hem trekken. Hij komt vanzelf wel terug. Mannen verwerken dingen anders dan vrouwen. Laat hem als hij weer zo boos word een rondje lopen om te kalmeren. Voor hij met spullen gaat gooien.
Dit doe je niet! Klaar.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:20
Amen.makreel schreef: ↑02-08-2019 18:11Kijk Ruby-Ann, het is simpel. Als je er van uit gaat dat je iemand anders niet kunt veranderen, al helemaal niet als die andere persoon dat niet wil (zoals jouw vriend), blijven er nog maar twee mogelijkheden over:
a - hij heeft soms onredelijke woede uitbarstingen en daar leg jij je bij neer, ook als je er bang van wordt en het gevoel hebt dat je op eieren moet lopen
b - je hebt daar geen zin, verbreekt de relatie en leeft nog lang en gelukkig
Ben benieuwd wat je kiest.
De tip om zelf in therapie te gaan is nog niet zo gek, als je lastig vindt om deze keuze te maken.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:23
Met spullen gooien doe je inderdaad niet. Daar mag best een consequentie (bijv einde relatie) aan hangen.doornroosje9 schreef: ↑02-08-2019 18:17Echt niet hoor. Sommige reacties hier zijn zo raar.
Dit doe je niet! Klaar.
Maar iemand mag best boos worden toch? Boosheid is een emotie. Zo lang ie daar goed mee omgaat.
Alleen wat ik meestal hoor van mannen die dat hebben dat ze op zo een moment wel even weg willen lopen maar dat de vrouw dan gaat zeuren en drammen en t daardoor nog veel erger maakt. Totdat je ontploft.
Als iemand boos wordt laat m dan even. En geef m even tijd om die boosheid zelf te verwerken.
Zo lang iemand respectvol blijft is er niks mis met boos worden. Boosheid is net zo goed een emotie als blij zijn of verdriet hebben. Het gaat erom wat iemand er mee doet.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:25
Ja, natuurlijk kan je boos worden, maar dit is heel erg extreem en daar wil je niet mee in een relatie zitten.abracadabra schreef: ↑02-08-2019 18:23Met spullen gooien doe je inderdaad niet. Daar mag best een consequentie (bijv einde relatie) aan hangen.
Maar iemand mag best boos worden toch? Boosheid is een emotie. Zo lang ie daar goed mee omgaat.
Alleen wat ik meestal hoor van mannen die dat hebben dat ze op zo een moment wel even weg willen lopen maar dat de vrouw dan gaat zeuren en drammen en t daardoor nog veel erger maakt. Totdat je ontploft.
Als iemand boos wordt laat m dan even. En geef m even tijd om die boosheid zelf te verwerken.
Zo lang iemand respectvol blijft is er niks mis met boos worden. Boosheid is net zo goed een emotie als blij zijn of verdriet hebben. Het gaat erom wat iemand er mee doet.
Als je boos bent, heb je nog controle over jezelf, de vriend van TO gaat volledig los en heeft geen controle meer. Dat is heel eng...
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:25
Precies. En niet meer jezelf kunnen zijn, op eieren lopen, dat is echt niet goed.abracadabra schreef: ↑02-08-2019 18:23O en je moet natuurlijk niet bang zijn voor je vriend. Zodra je angst voelt... gelijk weg gaan. Want dan komt t niet meer goed.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:25
Je zult vast gelijk hebben abracadabra, maar dat lees ik dus niet in het verhaal van TO. Bovendien heeft zij moeite met die boze buien want ze voelt dat ze op eieren loopt. Dat zou voor mij een grens zijn. Sterker nog: dat was voor mij een grens, en ik heb mijn relatie toen beëindigd.
Wat eten we vanavond?
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:26
Het is allemaal heel zinnig wat je zegt (en dat meen ik ook hè), maar deze man geeft wél de schuld aan TO, wil niet inzien dat er bij hem iets erg scheef zit. Al bij een verkeerde blik (volgens hem) blijken er ineens knoppen te zijn waar TO waarschijnlijk geen weet van heeft.abracadabra schreef: ↑02-08-2019 18:16Je kan daar toch gewoon over praten? Kijken hoe jullie hier samen mee omgaan?
Bij mijn vriend is het zo dat als ie heel boos word dat dat niks met mij te maken heeft. Er wordt iets getriggerd uit het verleden. Een trigger is een teken dat iets nog niets verwerkt is en eigenlijk een kans om je persoonlijk te ontwikkelen. Ik heb ook soms triggers, ik word dan eerder verdrietig dan boos. Maar ik zie dat als een kans om te kijken waar t vandaan komt en persoonlijke inzicht. Dat kan je zelf doen of met behulp van een psycholoog.
Als mijn vriend boos wordt gun ik hem die ruimte. Ik ga niet boos terug doen maar gun hem even ruimte. Daarna praten we over waar t vandaan komt en daardoor komen we dichterbij elkaar. Hij mag dus boos worden. Hij mag ook even weglopen. Hij mag alleen niet schelden of met spullen gooien. Hij moet respect houden voor mij ook al heeft zijn hoofd even kortsluiting.
Zowel mijn vriend als ik hebben een heel traumatisch verleden (hij nog veel erger dan ik). Over t algemeen zijn we vrij stabiel. Maar soms loopt t even over. En dat is dan weer een kans om dingen te verwerken.
Het verschil wat ik zo lees is dat je vriend de verantwoordelijkheid niet neemt. Hij geeft jou de schuld dat je hem getriggerd hebt door te mopperen of zeuren. Dat zou voor mij een enorme afknapper zijn. Door geen verantwoordelijkheid te nemen voor zijn emoties komt ie niet verder en drijven jullie verder van elkaar af in plaats van dichter bij elkaar.
Ja hij moet zelf even weglopen maar je kan er wel over praten met hem wat nu precies zijn trigger was, waar t vandaan komt en hoe jullie hier beter mee om kunnen gaan.
Iedereen zegt dumpen ed. Maar ik ben t daar niet zo mee eens. Zolang ie normaal geen agressieve vent is die jou zijn wil op wil leggen maar t puur de triggers zijn en jullie er aan werken vind ik t niet helemaal onacceptabel. Zeker omdat t maar een paar keer per jaar voorkomt. Zo lang t natuurlijk geen echte agressie naar jou toe word want mijn vriend zou echt nooit mij aanraken. Als hij dat zou doen zou ik m nooit meer hoeven zien.
Iedereen heeft recht op emoties en soms moet je even ergens doorheen. Niemand is perfect. Zo lang je het maar ziet als een kans om jezelf en de relatie te versterken en te verbeteren. En niet de ander de schuld geeft van jouw triggers. Ik benader dit uit liefde. Zo lang er geen grenzen worden overschreden (met spullen gooien zou wel richting mijn grens gaan, dat kan ie 1 keer doen maar daarna volgt wel een gesprek hoe dat de volgende keer te voorkomen omdat ik dat niet accepteer)
Jouw man heeft zichzelf door, weet waardoor hij getriggerd wordt en legt de schuld van zijn woede ook niet bij jou neer, vriend van TO doet dat wel.
There is always something happening, and it's usually right now
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:32
Hij meende zijn woede op dat moment ook echt. Het hele punt is toch juist om enige controle te hebben over jezelf en je daden? Je doet en roept niet zomaar dingen, en als je dat wel doet heeft het consequenties. In dat opzicht zie ik geen verschil tussen jouw vriend en jou, Jullie creëren allebei een onveilige sfeer in de relatie.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:37
Exact! Boos is iedereen wel eens maar woede uitbarstingen en met spullen en deuren gooien is van een heel andere orde.doornroosje9 schreef: ↑02-08-2019 18:25Ja, natuurlijk kan je boos worden, maar dit is heel erg extreem en daar wil je niet mee in een relatie zitten.
Als je boos bent, heb je nog controle over jezelf, de vriend van TO gaat volledig los en heeft geen controle meer. Dat is heel eng...
Ik had jou op negeer maar door de quotes las ik het. Op aktueel ben jij simpelweg een full blown racist. Doe niet alsof wij hier gek zijn.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:40
Precies. Soms zou het zo handig zijn als mensen de OP lezen.Grobbekuiken_ schreef: ↑02-08-2019 18:26Het is allemaal heel zinnig wat je zegt (en dat meen ik ook hè), maar deze man geeft wél de schuld aan TO, wil niet inzien dat er bij hem iets erg scheef zit. Al bij een verkeerde blik (volgens hem) blijken er ineens knoppen te zijn waar TO waarschijnlijk geen weet van heeft.
Jouw man heeft zichzelf door, weet waardoor hij getriggerd wordt en legt de schuld van zijn woede ook niet bij jou neer, vriend van TO doet dat wel.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:41
dreigen met de relatie mag wel?quattro-stagioni schreef: ↑02-08-2019 18:36Boos worden is normaal, maar de manier waarop...
Dat de één met spullen gaat gooien en met deuren gaat slaan en de ander zich (nog meer) in gaat houden?
Wat zit hier scheef?
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:42
Dat ben ik met je eens. Maar mijn vriend had dat vroeger ook niet door. Dat is pas gekomen nadat ik bij de eerste keer boosheid met hem heb gepraat. Over waar dingen vandaan komen en wat we er aan kunnen doen.Grobbekuiken_ schreef: ↑02-08-2019 18:26Het is allemaal heel zinnig wat je zegt (en dat meen ik ook hè), maar deze man geeft wél de schuld aan TO, wil niet inzien dat er bij hem iets erg scheef zit. Al bij een verkeerde blik (volgens hem) blijken er ineens knoppen te zijn waar TO waarschijnlijk geen weet van heeft.
Jouw man heeft zichzelf door, weet waardoor hij getriggerd wordt en legt de schuld van zijn woede ook niet bij jou neer, vriend van TO doet dat wel.
Maar goed als ie volledig de schuld bij mij had gelegd was t ook niet meer mijn vriend geweest. Ik hou van mensen die zichzelf willen ontwikkelen.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:42
de enige die daar wat aan kan doen is To zelfdoornroosje9 schreef: ↑02-08-2019 18:25Precies. En niet meer jezelf kunnen zijn, op eieren lopen, dat is echt niet goed.
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:45
Ik heb de op wel gelezen hoor. Ik probeer aan te geven dat uitmaken niet direct hoeft zolang je met elkaar praat. Als je vanuit begrip met elkaar praat en kijkt hoe je het samen op kan lossen kan je er alleen maar beter van worden.
Ik lees nergens dat to samen met haar vriend praat om te kijken hoe ze dit samen kunnen verbeteren. Ik lees alleen maar dat ze wil dat hij het zelf in ziet en zelf weg loopt bijvoorbeeld. Daar kan je toch gewoon over praten?
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:47
Uit de OP:
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De webekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Anyway, we praten er zeker wel over, maar hebben nog geen kant en klare oplossing.
Heeft tijd nodig denk ik en blijven praten.
Uiteindelijk is hij teruggekomen en hebben we beide zeer geëmotioneerd gepraat. De webekende rode knoppen vanuit de jeugd zijn ingedrukt en dat doet pijn.
Anyway, we praten er zeker wel over, maar hebben nog geen kant en klare oplossing.
Heeft tijd nodig denk ik en blijven praten.
abracadabra schreef: ↑02-08-2019 18:45Ik heb de op wel gelezen hoor. Ik probeer aan te geven dat uitmaken niet direct hoeft zolang je met elkaar praat. Als je vanuit begrip met elkaar praat en kijkt hoe je het samen op kan lossen kan je er alleen maar beter van worden.
Ik lees nergens dat to samen met haar vriend praat om te kijken hoe ze dit samen kunnen verbeteren. Ik lees alleen maar dat ze wil dat hij het zelf in ziet en zelf weg loopt bijvoorbeeld. Daar kan je toch gewoon over praten?
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:52
Ik weet het want ik was erbij en geloof me, ik had controle over mezelf. Er was geen hoog opgelopen ruzie of iets dergelijks.
En ik meende oprecht dat het voor mij over was als hij als een dolle stier naar huis was gegaan. Ik zet er nog maar even bij dat hij 3.5 uur rijden bij mij vandaan woont.
Ik wil ten alle tijde normaal kunnen praten, prima als je even een paar minuten nodig hebt om af te koelen. Maar naar huis gaan en dan pas het volgende weekend elkaar weer in de ogen kijken en praten? Nee.
En ik meende oprecht dat het voor mij over was als hij als een dolle stier naar huis was gegaan. Ik zet er nog maar even bij dat hij 3.5 uur rijden bij mij vandaan woont.
Ik wil ten alle tijde normaal kunnen praten, prima als je even een paar minuten nodig hebt om af te koelen. Maar naar huis gaan en dan pas het volgende weekend elkaar weer in de ogen kijken en praten? Nee.
lolapaloeza schreef: ↑02-08-2019 18:32Hij meende zijn woede op dat moment ook echt. Het hele punt is toch juist om enige controle te hebben over jezelf en je daden? Je doet en roept niet zomaar dingen, en als je dat wel doet heeft het consequenties. In dat opzicht zie ik geen verschil tussen jouw vriend en jou, Jullie creëren allebei een onveilige sfeer in de relatie.
anoniem_8866 wijzigde dit bericht op 02-08-2019 19:02
0.16% gewijzigd
vrijdag 2 augustus 2019 om 18:59
abracadabra schreef: ↑02-08-2019 18:42Maar goed als ie volledig de schuld bij mij had gelegd was t ook niet meer mijn vriend geweest. Ik hou van mensen die zichzelf willen ontwikkelen.
Ja dit vind ik ook heel belangrijk.
TO je blijft dus met hem praten, hoe lang blijf je dit doen, heb je een tijdslimiet? En wat als hij er niks aan wil doen en jou de schuld blijft geven. Wat dan?
