Wat is dit nu eigenlijk?

Hallo iedereen,

Ik ben 35 jaar en heb 2 kinderen van 14 en 16 jaar.

In het verleden heb ik te kampen gehad met 2 langdurige relaties met emotioneel en fysiek misbruik. Na de laatste relatie, waar ik een eind aan gebracht heb een goed jaar geleden ben ik begonnen met therapie te volgen voor mijn mentale toestand terug op orde te krijgen en destructieve patronen te doorbreken. Dit is uiteraard niet evident door de schade die emotioneel misbruik met zich meebrengt, maar stilletjes aan voel ik beterschap. Dit terzijde, maar toch een stukje informatie die meespeelt in mijn vraag.

In maart dit jaar leerde ik een man kennen in de therapie sessies. Hij heeft uiteraard ook zijn bagage, gezien hij ook therapie volgt. Ze zijn wel van een andere aard dan bij mij. Gaandeweg zitten we op een punt dat we een innige vriendschapsband hebben als zijnde : samen naar de therapiesessies gaan, naar de cinema gaan ( op zijn vraag, wat ik heel graag doe), eens iets gaan eten, in het weekend komt hij ook regelmatig eens langs en blijft hij slapen (op de bank) enzovoort. Hij doet aan Co housing met zijn ex vriendin waar hij al 5 jaar mee uiteen is en waar het best duidelijk is dat er geen sprake is van sexueel contact ( onze conversaties gaan echt diep) maar ik weet wel dat hij om haar geeft, net zoals hij om mij geeft.

Onze gemeenschappelijke kennissen zijn het erover eens dat wij een prachtig koppel zouden zijn wegens onze geweldige maar speelse dynamiek. Om het kort uit te leggen : van smorgens vroeg tot savonds laat zoeken we elkaar op en plagen we elkaar. Als ik hem geen aandacht schenk ( vb bij het lezen op viva forum ) en ik kijk bedenkelijk of lach dan doet hij me na om gewoon wat extra aandacht van mij te krijgen. We geven elkaar ook plagende klopjes en schopjes en ze noemen ons vaak de Siamese tweeling of "meisjes plagen is liefde vragen, jongens plagen is kindjes vragen" enfin, lang verhaal kort... Mensen denken wel dat wij elkaars potje op het dekseltje zijn. Aan kennissen gaf hij reeds te kennen, als ze hem er specifiek naar vroegen, dat hij wel van me houd. Maarja, maar neen,... Ik weet dat ik helemaal zijn type niet ben qua uiterlijk (ik ben groot en eerder struis).

We houden wel soms elkaars hand vast als het moeilijk gaat, of onlangs toen we naar de lion king gingen kijken waren we elkaar een het plagen en pakte hij mijn hand vast en ik voelde echt de twijfel of hij me verder ging plagen of mijn hand vasthouden. Het werd plagen.

Ik ben zelf helemaal akkoord met een enorm goeie vriendschapsband, al speelt af en toe wel de gedachte op dat het meer kan zijn. Ik ben ook wel van het principe dat een man de eerste stap moet zetten, maar ik vrees dat ik zodanig bang ben om gekwetst te worden dat ik hem vaak friend zone...

Komt erop neer dat ik duidelijkheid wil van hem... Maar het is moeilijk om van iemand duidelijkheid te verlangen als ik zelf geen duidelijk toon... Omdat ik in eerste instantie niet wil verliezen wat we nu hebben.

Kunnen jullie me raad geven, over wat ik moet doen en wat jullie denken aan de hand van mijn verhaal?