Relaties
alle pijlers
Wat is dit nu eigenlijk?
donderdag 15 augustus 2019 om 06:50
Hallo iedereen,
Ik ben 35 jaar en heb 2 kinderen van 14 en 16 jaar.
In het verleden heb ik te kampen gehad met 2 langdurige relaties met emotioneel en fysiek misbruik. Na de laatste relatie, waar ik een eind aan gebracht heb een goed jaar geleden ben ik begonnen met therapie te volgen voor mijn mentale toestand terug op orde te krijgen en destructieve patronen te doorbreken. Dit is uiteraard niet evident door de schade die emotioneel misbruik met zich meebrengt, maar stilletjes aan voel ik beterschap. Dit terzijde, maar toch een stukje informatie die meespeelt in mijn vraag.
In maart dit jaar leerde ik een man kennen in de therapie sessies. Hij heeft uiteraard ook zijn bagage, gezien hij ook therapie volgt. Ze zijn wel van een andere aard dan bij mij. Gaandeweg zitten we op een punt dat we een innige vriendschapsband hebben als zijnde : samen naar de therapiesessies gaan, naar de cinema gaan ( op zijn vraag, wat ik heel graag doe), eens iets gaan eten, in het weekend komt hij ook regelmatig eens langs en blijft hij slapen (op de bank) enzovoort. Hij doet aan Co housing met zijn ex vriendin waar hij al 5 jaar mee uiteen is en waar het best duidelijk is dat er geen sprake is van sexueel contact ( onze conversaties gaan echt diep) maar ik weet wel dat hij om haar geeft, net zoals hij om mij geeft.
Onze gemeenschappelijke kennissen zijn het erover eens dat wij een prachtig koppel zouden zijn wegens onze geweldige maar speelse dynamiek. Om het kort uit te leggen : van smorgens vroeg tot savonds laat zoeken we elkaar op en plagen we elkaar. Als ik hem geen aandacht schenk ( vb bij het lezen op viva forum
) en ik kijk bedenkelijk of lach dan doet hij me na om gewoon wat extra aandacht van mij te krijgen. We geven elkaar ook plagende klopjes en schopjes en ze noemen ons vaak de Siamese tweeling of "meisjes plagen is liefde vragen, jongens plagen is kindjes vragen" enfin, lang verhaal kort... Mensen denken wel dat wij elkaars potje op het dekseltje zijn. Aan kennissen gaf hij reeds te kennen, als ze hem er specifiek naar vroegen, dat hij wel van me houd. Maarja, maar neen,... Ik weet dat ik helemaal zijn type niet ben qua uiterlijk (ik ben groot en eerder struis).
We houden wel soms elkaars hand vast als het moeilijk gaat, of onlangs toen we naar de lion king gingen kijken waren we elkaar een het plagen en pakte hij mijn hand vast en ik voelde echt de twijfel of hij me verder ging plagen of mijn hand vasthouden. Het werd plagen.
Ik ben zelf helemaal akkoord met een enorm goeie vriendschapsband, al speelt af en toe wel de gedachte op dat het meer kan zijn. Ik ben ook wel van het principe dat een man de eerste stap moet zetten, maar ik vrees dat ik zodanig bang ben om gekwetst te worden dat ik hem vaak friend zone...
Komt erop neer dat ik duidelijkheid wil van hem... Maar het is moeilijk om van iemand duidelijkheid te verlangen als ik zelf geen duidelijk toon... Omdat ik in eerste instantie niet wil verliezen wat we nu hebben.
Kunnen jullie me raad geven, over wat ik moet doen en wat jullie denken aan de hand van mijn verhaal?
Ik ben 35 jaar en heb 2 kinderen van 14 en 16 jaar.
In het verleden heb ik te kampen gehad met 2 langdurige relaties met emotioneel en fysiek misbruik. Na de laatste relatie, waar ik een eind aan gebracht heb een goed jaar geleden ben ik begonnen met therapie te volgen voor mijn mentale toestand terug op orde te krijgen en destructieve patronen te doorbreken. Dit is uiteraard niet evident door de schade die emotioneel misbruik met zich meebrengt, maar stilletjes aan voel ik beterschap. Dit terzijde, maar toch een stukje informatie die meespeelt in mijn vraag.
In maart dit jaar leerde ik een man kennen in de therapie sessies. Hij heeft uiteraard ook zijn bagage, gezien hij ook therapie volgt. Ze zijn wel van een andere aard dan bij mij. Gaandeweg zitten we op een punt dat we een innige vriendschapsband hebben als zijnde : samen naar de therapiesessies gaan, naar de cinema gaan ( op zijn vraag, wat ik heel graag doe), eens iets gaan eten, in het weekend komt hij ook regelmatig eens langs en blijft hij slapen (op de bank) enzovoort. Hij doet aan Co housing met zijn ex vriendin waar hij al 5 jaar mee uiteen is en waar het best duidelijk is dat er geen sprake is van sexueel contact ( onze conversaties gaan echt diep) maar ik weet wel dat hij om haar geeft, net zoals hij om mij geeft.
Onze gemeenschappelijke kennissen zijn het erover eens dat wij een prachtig koppel zouden zijn wegens onze geweldige maar speelse dynamiek. Om het kort uit te leggen : van smorgens vroeg tot savonds laat zoeken we elkaar op en plagen we elkaar. Als ik hem geen aandacht schenk ( vb bij het lezen op viva forum
) en ik kijk bedenkelijk of lach dan doet hij me na om gewoon wat extra aandacht van mij te krijgen. We geven elkaar ook plagende klopjes en schopjes en ze noemen ons vaak de Siamese tweeling of "meisjes plagen is liefde vragen, jongens plagen is kindjes vragen" enfin, lang verhaal kort... Mensen denken wel dat wij elkaars potje op het dekseltje zijn. Aan kennissen gaf hij reeds te kennen, als ze hem er specifiek naar vroegen, dat hij wel van me houd. Maarja, maar neen,... Ik weet dat ik helemaal zijn type niet ben qua uiterlijk (ik ben groot en eerder struis).We houden wel soms elkaars hand vast als het moeilijk gaat, of onlangs toen we naar de lion king gingen kijken waren we elkaar een het plagen en pakte hij mijn hand vast en ik voelde echt de twijfel of hij me verder ging plagen of mijn hand vasthouden. Het werd plagen.
Ik ben zelf helemaal akkoord met een enorm goeie vriendschapsband, al speelt af en toe wel de gedachte op dat het meer kan zijn. Ik ben ook wel van het principe dat een man de eerste stap moet zetten, maar ik vrees dat ik zodanig bang ben om gekwetst te worden dat ik hem vaak friend zone...
Komt erop neer dat ik duidelijkheid wil van hem... Maar het is moeilijk om van iemand duidelijkheid te verlangen als ik zelf geen duidelijk toon... Omdat ik in eerste instantie niet wil verliezen wat we nu hebben.
Kunnen jullie me raad geven, over wat ik moet doen en wat jullie denken aan de hand van mijn verhaal?
donderdag 15 augustus 2019 om 08:25
Ik vind dat echt heel veel hoor. Die man logeert zowat wekelijks bij jullie?Hij is er zeker niet altijd hoor, dat zou ik niet willen ook. Laat ons zeggen dat hij een dag of 4 hier slaapt in de maand.
Het komt op mij allemaal wat puberaal over. Pas je op dat je niet op deze man valt, alleen omdat hij niet agressief is?
En wat heeft je struise uiterlijk er nou mee te maken? Zoveel mensen hebben een relatie met iemand die qua uiterlijk niet hun ideaal is.
Ik zou me als ik jou was de komende jaren op jezelf en je kinderen richten. Die zullen vast ook het een en ander te verwerken hebben.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:31
In huis nemen, je gaat toch helemaal geen man meer in huis nemen? Waarom zou je een man in huis nemen... het is geen konijn.
Een beetje leuke man heeft een eigen huis, vanwaaruit hij jou kan uitnodigen. Heeft deze knakker niet he, nee hij heeft zijn ex (nodig) in zijn exhuis.
Een beetje leuke man daar ga je mee op dates, buiten de deur. Restaurants bijvoorbeeld, maar veel verder dan de bios zijn jullie nog niet geweest.
Verder; een beetje leuke man heeft geen ontwijkende persoonlijkheidstoornis.
Ik zou helemaal niet nadenken over hem, totaaaaal niet.
Een beetje leuke man heeft een eigen huis, vanwaaruit hij jou kan uitnodigen. Heeft deze knakker niet he, nee hij heeft zijn ex (nodig) in zijn exhuis.
Een beetje leuke man daar ga je mee op dates, buiten de deur. Restaurants bijvoorbeeld, maar veel verder dan de bios zijn jullie nog niet geweest.
Verder; een beetje leuke man heeft geen ontwijkende persoonlijkheidstoornis.
Ik zou helemaal niet nadenken over hem, totaaaaal niet.
Lorem Ipsum
donderdag 15 augustus 2019 om 08:34
donderdag 15 augustus 2019 om 08:37
Hier ben ik ook benieuwd naar. Je vindt de vriendschap kennelijk leuk; het samen dingen doen, handjes vasthouden, het aandacht vragen en het plagen. Ik zou dat irritant vinden, maar goed, ieder zijn meug.
Wil je geen relatie, laat hem dan ook niet meer slapen op jouw bank. Je bent nu niet heel duidelijk in wat je wilt en dat bankslapen is daar een voorbeeld van.
Je zegt wel dat je geen relatie wilt maar je gezonde verstand lijkt je gevoel hierin tegen te spreken. Zit je stiekem te wachten tot hij de eerste stap zet?
Wellicht puzzelt hij hetzelfde in zijn hoofd, misschien kun je een besluit nemen en eens wat duidelijker zijn.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:38
Dat is toch aanmoedigen?ANOgeng schreef: ↑15-08-2019 07:27Ik heb trouwens nergens gezegd dat de therapeuten hiermee akkoord zijn, ze zeggen enkel dat wij heel goed bij elkaar passen en mee genieten van wat er tussen ons speelt, het is niet dat ze het aanmoedigen.
Zoals ik ook eerder zei, ik ga niet naar therapie om vrienden te maken, ik ga naar therapie omdat ik die patronen van mij spuugzat ben, maar dat wil toch niet zeggen dat ik me moet afsluiten voor alles en iedereen en mezelf constant moet verplichten niet te voelen?
Dit heb ik eerder al zo vaak gedaan, met als resultaat dat de depressie enkel groter werd omdat gevoel, gedachten en gedrag niet matchen.
De therapeuten hebben hier een rol waarin hun mening en gedrag veel invloed heeft op cliënten en of zij zich bemoedigd of gesteund worden. Daarom snap ik dit echt niet.
Ik zou me absoluut onveilig voelen als ik na destructieve relaties met geweld, en onderdrukking, in therapie ben waar weer een nieuwe man avances maakt en de therapeuten moedigen dit gedrag nog aan ook. Dit is de wereld op zn kop hoor wat mij betreft.
Niets ten nadele van jou TO, ben blij te lezen dat je ook andere input zoekt juist. Je zit in een moeilijke positie nu.
Ik ben wel bang dat het ervaren van een diepe depressie en rouw onderdeel gaat zijn van je herstel.
Dit kan je uitstellen met een nieuwe levensinvulling/vriendschap/gehechtheid, maar er is wel een risico dat dit je ook weer kwetsuren zal bezorgen (en je kinderen dus ook). Vanwege dit risico zou ik aanraden om het contact neutraal en wat afstandelijker te houden, wat serieuzer en volwassener als dat lukt. Alles is nu rozengeur en maneschijn, maar dat was met je vorige relaties toch niet anders neem ik aan...
donderdag 15 augustus 2019 om 08:38
Speelse klopjes en schopjes?
Dat zie ik irritante jongens van 12 wel eens bij elkaar doen op hangplekken.
Maar een volwassen man en vrouw?
Jullie kunnen niet normaal met elkaar omgaan. Raar dat jullie omgeving jullie zo leuk vindt bij elkaar.
Maar waarschijnlijk heb je vrienden om je heen die zelf ook wel wat therapie kunnen gebruiken.
Dat zie ik irritante jongens van 12 wel eens bij elkaar doen op hangplekken.
Maar een volwassen man en vrouw?
Jullie kunnen niet normaal met elkaar omgaan. Raar dat jullie omgeving jullie zo leuk vindt bij elkaar.
Maar waarschijnlijk heb je vrienden om je heen die zelf ook wel wat therapie kunnen gebruiken.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:39
Als jijzelf het gevoel hebt dat de omgang met deze man niet de verkeerde eigenschappen in je wakker roept (bespreek dat met je therapeut) zie ik er niet veel slechts in. Vaak is dat wel zo dat je tijdens de therapie verlangt naar iemand met vertrouwde reacties waar je dan vanuit je "oude ik" op reageert. Dan voel je je even weer thuis maar de therapie stopt dan in haar effectiviteit.
Verder denk ik dat je geen illusies moet hebben. Het kan heel goed zijn dat hij na het afsluiten van zijn therapieperiode een andere vrouw neemt die past bij zijn verbeterde ik.
Verder denk ik dat je geen illusies moet hebben. Het kan heel goed zijn dat hij na het afsluiten van zijn therapieperiode een andere vrouw neemt die past bij zijn verbeterde ik.
retrostar wijzigde dit bericht op 15-08-2019 08:40
0.18% gewijzigd
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 15 augustus 2019 om 08:39
Je bent in therapie om te leren hoe je anders in het leven moet staan na deze dramatische relaties. En wat doe jij? Jij pikt een man op bij deze therapie die net zo’n probleemgeval is als je exen. Dan heeft die therapie van je blijkbaar nog geen bal geholpen. Ik vind het onbegrijpelijk. Een man in huis halen met zo’n ernstige stoornis. Wat doe je jezelf en je omgeving aan?
Als jij je leven wilt beteren dan zou ik mij maar eens richten om jezelf en voorlopig geen relatie aangaan, zeker niet met iemand die psychisch niet in orde is. Je wilt toch een beter leven voor jezelf? Zoek doen stabiele mensen op om mee om te gaan en niet het soort mensen waarvoor je juist in therapie hebt moeten gaan, anders kun je net zo goed met de therapie stoppen, want dan snap je er weinig van.
Als jij je leven wilt beteren dan zou ik mij maar eens richten om jezelf en voorlopig geen relatie aangaan, zeker niet met iemand die psychisch niet in orde is. Je wilt toch een beter leven voor jezelf? Zoek doen stabiele mensen op om mee om te gaan en niet het soort mensen waarvoor je juist in therapie hebt moeten gaan, anders kun je net zo goed met de therapie stoppen, want dan snap je er weinig van.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:45
Ik heb een vriendin die haar man tegenkwam tijdens therapie.
Ze werden verliefd, wonen nu al ruim 15 jaar samen en hebben 3 kinderen.
Elke situatie is uniek, als jullie heel goed bij elkaar passen dan kan dat, ondanks therapie.
Ik denk niet dat een ander daar eigenlijk over kan oordelen.
Maar doe het wel allemaal heel erg rustig aan.
Ze werden verliefd, wonen nu al ruim 15 jaar samen en hebben 3 kinderen.
Elke situatie is uniek, als jullie heel goed bij elkaar passen dan kan dat, ondanks therapie.
Ik denk niet dat een ander daar eigenlijk over kan oordelen.
Maar doe het wel allemaal heel erg rustig aan.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:46
En nog iets: elkaar plagen is geen goede basis voor een volwassen relatie of vriendschap.
Ook al is het slechts vriendschap. Je verdient beter dan iemand die lekker aan de veilige kant blijft en toch jouw aandacht krijgt.
Jij verdient iemand die jou steunt en er voor je is, op wie je kunt rekenen.
Iemand die begrijpt dat je als man met een vrouw in herstel niet zomaar wat hoort aan te rommelen en bij haar thuis op de bank komt slapen terwijl het gezin het door toedoen van andere mannen moeilijk heeft gehad.
Nu is het allemaal leuk en onschuldig. Maar jij bent kwetsbaar en niemand anders zal voor je zorgen als je opnieuw in de put belandt, hij ook niet want hij kan dat niet opbrengen gezien zijn situatie.
Ook al is het slechts vriendschap. Je verdient beter dan iemand die lekker aan de veilige kant blijft en toch jouw aandacht krijgt.
Jij verdient iemand die jou steunt en er voor je is, op wie je kunt rekenen.
Iemand die begrijpt dat je als man met een vrouw in herstel niet zomaar wat hoort aan te rommelen en bij haar thuis op de bank komt slapen terwijl het gezin het door toedoen van andere mannen moeilijk heeft gehad.
Nu is het allemaal leuk en onschuldig. Maar jij bent kwetsbaar en niemand anders zal voor je zorgen als je opnieuw in de put belandt, hij ook niet want hij kan dat niet opbrengen gezien zijn situatie.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:46
Ik vind een man die al 5 jaar aan co-housing doet en met een persoonlijkheidsstoornis zeer, zeer onaantrekkelijk en zou er nooit iets mee beginnen. Waarom woont hij na 5 jaar nog steeds op deze manier?
Als ik jou was zou ik me op mijzelf richten, op jezelf en je kinderen, en misschien dat je daarna nog eens een leuke man tegenkomt die zijn zaakjes goed op orde heeft, zowel praktisch als geestelijk.
Als ik jou was zou ik me op mijzelf richten, op jezelf en je kinderen, en misschien dat je daarna nog eens een leuke man tegenkomt die zijn zaakjes goed op orde heeft, zowel praktisch als geestelijk.
donderdag 15 augustus 2019 om 08:52
Een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis... ik neem aan dat je in therapie hebt geleerd wat dat inhoudt? Lijkt mij dat zijn gedrag daardoor verklaard wordt... Hij vindt je leuk maar durft het niet te laten blijken...
Verder zou ik echt even wachten nu met een relatie aangaan tot je uit therapie komt. Allebei psychische problemen en jij die echt traumas hebt aangaande relaties, in combinatie met zijn persoonlijkheidsstoornis lijkt me te ingewikkeld als je in therapie zit. Je eerste prio zou nu je kinderen en de therapie moeten zijn.
Verder zou ik echt even wachten nu met een relatie aangaan tot je uit therapie komt. Allebei psychische problemen en jij die echt traumas hebt aangaande relaties, in combinatie met zijn persoonlijkheidsstoornis lijkt me te ingewikkeld als je in therapie zit. Je eerste prio zou nu je kinderen en de therapie moeten zijn.
donderdag 15 augustus 2019 om 09:10
Als vriendschap meer dan genoeg was, had je er hier niet een topic over geopend en ons om bevestiging gevraagd.ANOgeng schreef: ↑15-08-2019 07:11Hij is alles behalve een prioriteit voor mij. In eerste instantie zijn dat mijn kinderen en mezelf.
Ik wil helemaal niet dat hij bij mij komt wonen omwille van mijn verleden.
Zoals ik ook opperde, een vriendschap is meer dan genoeg voor mij. Liefde is iets heel abstract, en op 1 of andere manier voel ik dat wel, maar ik pas er mijn gedrag niet naar aan.,
Een afhankelijke persoonlijkheid en een vermijdende persoonlijkheidsstoornis gaan niet samen. Echt niet. Dat is niet het patroon verbreken.
donderdag 15 augustus 2019 om 09:17
TO, je zegt dat je therapeuten genieten van wat er tussen jullie speelt. Probeer eens door de bril van de therapeuten te kijken. Zij kunnen het niet direct verbieden, want dan zijn ze jullie kwijt... denk eens goed na over wat de therapeuten echt zeggen/doen. Zou het kunnen dat ze helemaal niet zo enthousiast zijn, maar graag willen dat je rustig zelf tot de conclusie komt dat dit op dit moment geen goed idee is?
donderdag 15 augustus 2019 om 09:28
Dat jij jezelf zijn type niet noemt valt me ook op.
Samen met dat hij bij zijn ex woont.
Deze 2 dingen bij elkaar kunnen wel een recept zijn voor onzekerheid.
Zo lang het bij vriendschap blijft hoef je daar nog niet zo veel mee te doen, maar ben jii zelfverzekerd genoeg om een relatie aan te gaan met een ander onzeker iemand?
Jullie gaan allebei door een grillige fase voor jullie persoonlijkheidsontwikkeling nu.
Dus geniet van de vriendschap want daar kun je mooie dingen uithalen, maar hang er niet te veel aan op.
Wees extra voorzichtig, geef jezelf niet zo maar weg.
Als dit uiteindelijk een echte relatie zou worden dan is dat tóch alleen maar op een wat langere termijn.
Zou je deze ontwikkelingen op een positieve manier kunnen betrekken bij je therapie?
Door hulp te vragen aan je therapeut?
Heb je er al met je therapeut over gesproken?
Samen met dat hij bij zijn ex woont.
Deze 2 dingen bij elkaar kunnen wel een recept zijn voor onzekerheid.
Zo lang het bij vriendschap blijft hoef je daar nog niet zo veel mee te doen, maar ben jii zelfverzekerd genoeg om een relatie aan te gaan met een ander onzeker iemand?
Jullie gaan allebei door een grillige fase voor jullie persoonlijkheidsontwikkeling nu.
Dus geniet van de vriendschap want daar kun je mooie dingen uithalen, maar hang er niet te veel aan op.
Wees extra voorzichtig, geef jezelf niet zo maar weg.
Als dit uiteindelijk een echte relatie zou worden dan is dat tóch alleen maar op een wat langere termijn.
Zou je deze ontwikkelingen op een positieve manier kunnen betrekken bij je therapie?
Door hulp te vragen aan je therapeut?
Heb je er al met je therapeut over gesproken?
donderdag 15 augustus 2019 om 09:53
Je kan natuurlijk zeggen tegen hem, als hij weer wil beginnen met plagen: "Henri, ik vind het helemaal niet meer zo leuk als je me plaagt. Ik ben daar zo'n beetje overheen gegroeid". En dan kijken wat hij doet. Hij kan stoppen met het gedrag en toch verder gaan met jullie relatie. Dat is goed. Hij kan humeurig doen. Dat is niet goed. Hij kan toch doorgaan om jou toch weer in je rol te duwen. Dat is helemaal niet goed. Of hij kan stoppen met de relatie. Dat moet je dan maar verwerken.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
donderdag 15 augustus 2019 om 10:05
Maar vindt ze dat ook niet meer leuk als hij haar plaagt?retrostar schreef: ↑15-08-2019 09:53Je kan natuurlijk zeggen tegen hem, als hij weer wil beginnen met plagen: "Henri, ik vind het helemaal niet meer zo leuk als je me plaagt. Ik ben daar zo'n beetje overheen gegroeid". En dan kijken wat hij doet. Hij kan stoppen met het gedrag en toch verder gaan met jullie relatie. Dat is goed. Hij kan humeurig doen. Dat is niet goed. Hij kan toch doorgaan om jou toch weer in je rol te duwen. Dat is helemaal niet goed. Of hij kan stoppen met de relatie. Dat moet je dan maar verwerken.
Want anders zou ze liegen en dan vind ik zo'n soort test ook een beetje kinderachtig.
donderdag 15 augustus 2019 om 10:24
Als ze zelf die aangeversrol niet meer wil om welke reden dan ook (niet leuk of wel leuk maar niet goed voor mij) dan moet ze dat stoppen. Ik zou zoiets zeggen als ik het niet meer zou willen en toch de band wil houden. Je kan het ook anders doen. Je kan zeggen dat je er niet van bent gediend. Dat geeft een onmiddellijke verwijdering. Je kan verstrooid doen en niet reageren. Dat is een passieve manier waardoor hij wat onzeker wordt (vindt ze het niet leuk meer?). En dan stopt het ook geleidelijk.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
