Relaties
alle pijlers
Vast lopen na scheiding.
woensdag 4 september 2019 om 11:25
In dit geval zou ik stoppen met de mediator en een advocaat in de arm nemen. Als jij nog geen groot inkomen hebt zijn daar regelingen voor, daar kan een advocaat je ook alles over vertellen en kost het je bijna niets.
Hij kan wel niks willen maar zo werkt het natuurlijk niet. Uiteindelijk zijn jullie kinderen ook niet gebaat bij een regeling waarbij ze hun moeder amper zien.
Hij kan wel niks willen maar zo werkt het natuurlijk niet. Uiteindelijk zijn jullie kinderen ook niet gebaat bij een regeling waarbij ze hun moeder amper zien.
woensdag 4 september 2019 om 11:27
woensdag 4 september 2019 om 11:28
Als hij continuïteit voor de kinderen zo belangrijk vindt, waarom gaat hij zelf dan geen andere woonruimte zoeken? Verder kun je dan afspraken maken dat hij (een deel) van de hypotheek blijft betalen. Dit eventueel uitruilen met dat hij jou dan niet of niet helemaal hoeft uit te kopen.
elfjetwaalfje wijzigde dit bericht op 04-09-2019 11:30
14.06% gewijzigd
Love is the meaning of life
woensdag 4 september 2019 om 11:28
woensdag 4 september 2019 om 11:29
Hij wil wel dat jij in de buurt gaat wonen en uit het gezamenlijke huis vertrekt. Om dat voor elkaar te krijgen zal hij moeten meewerken voor een particuliere oplossing voor jou.
woensdag 4 september 2019 om 11:30
En zorg ervoor dat de kinderen, zodra je een nieuw adres hebt, bij jou worden ingeschreven. Dan ontvang jij de toeslagen en kinderbijslag.
Ex en ik hebben dit zo geregeld omdat ik geen alimentatie wil (financieel onafhankelijk) en op deze manier ons verschil in inkomen wat gelijk getrokken wordt. Je moet elkaar ook wat gunnen he. Als ouders van jullie kinderen.
Ex en ik hebben dit zo geregeld omdat ik geen alimentatie wil (financieel onafhankelijk) en op deze manier ons verschil in inkomen wat gelijk getrokken wordt. Je moet elkaar ook wat gunnen he. Als ouders van jullie kinderen.
woensdag 4 september 2019 om 11:35
Eens. Ik heb geen idee hoe jullie samenlevings vorm eruit zag en of het huis alleen op zijn naam staat, maar het lijkt mij wel zo prettig dat jij in ieder geval weet waar je recht op hebt alvorens je bij de mediator zit. Dit geldt te meer nu het erop lijkt dat jouw ex er zo ''goedkoop'' mogelijk vanaf wil komen, d.w.z. met zo weinig mogelijk financiele pijn voor hem.the_Wicked_Witch schreef: ↑04-09-2019 11:25In dit geval zou ik stoppen met de mediator en een advocaat in de arm nemen. Als jij nog geen groot inkomen hebt zijn daar regelingen voor, daar kan een advocaat je ook alles over vertellen en kost het je bijna niets.
Als je een laag inkomen hebt en je hebt verder geen financiele middelen, dan kan een advocaat namens jou bij de Raad voor de Rechtsbijstand om een toevoeging vragen. Je advocaat kost je dan (bijna) niets en je hoeft dit ook niet aan je ex te melden in dit stadium. Eerst weten waar je juridisch staat en er dan naar handelen.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 4 september 2019 om 11:54
Wij hebben dit huis samen gekocht maar wel op zijn salaris. Wij zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Het huis is voor 50% van mij en ik sta ook op het koopcontract. Er zit een flinke overwaarde op het huis. Voor nu is de afspraak aangezien wij het huis delen en er 50/50 inzitten dat hij de vaste lasten betaald, ik alles voor de kinderen en de boodschappen betalen we zelf op de dagen dat we hier zitten. Alles voor de kinderen doen we 50/50.
Ik was net 20 toen wij onze eerste kregen en was toen nog absoluut niet bezig met zelfstandig zijn en onafhankelijk. Ik was verliefd geloofde ik onze liefde en was naïef. Dat ik daarin andere keuzes had moeten maken dat heb ik inmiddels wel geleerd en neem dat zeker mee voor in de toekomst. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit nog afhankelijk te zijn.
Ik heb ook geen idee hoe niet hoe we het met de jongste twee hadden moeten doen als we allebei zouden werken. Het is niet zo dat als ze na een lange ziekenhuis periode thuis komen het zorgen over is. Ze hadden nog steeds medische zorg nodig zorg die niet iedereen kan geven en hebben ook thuis heel veel problemen gehad. Eigenlijk kunnen we nu pas zeggen nu ze allebei 4 zijn dat het echt goed met ze gaat gelukkig!
Voor de kinderen wil ik ook absoluut in dezelfde woonplaats blijven wonen. We willen co ouderschap. Hij is absoluut een goede vader en daar twijfel ik ook echt niet aan. Dit vraagt wel van ons dat de kans dat we het waarschijnlijk langer moeten doen zoals we nu doen betreft woonsituatie. Waar ik bang voor ben is dat hij het op een gegeven moment zat is en ik dan uiteindelijk zonder woonruimte voor de kinderen op straat sta en dan heb ik liever een eigen huisje in een andere woonplaats als daar eerder iets vrij komt. Niet ideaal maar wel onderdak voor mij & de kinderen. Je kan toch niet verwachten dat ik hier maar wegga & dan de kinderen achterlaat?
Ik was net 20 toen wij onze eerste kregen en was toen nog absoluut niet bezig met zelfstandig zijn en onafhankelijk. Ik was verliefd geloofde ik onze liefde en was naïef. Dat ik daarin andere keuzes had moeten maken dat heb ik inmiddels wel geleerd en neem dat zeker mee voor in de toekomst. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit nog afhankelijk te zijn.
Ik heb ook geen idee hoe niet hoe we het met de jongste twee hadden moeten doen als we allebei zouden werken. Het is niet zo dat als ze na een lange ziekenhuis periode thuis komen het zorgen over is. Ze hadden nog steeds medische zorg nodig zorg die niet iedereen kan geven en hebben ook thuis heel veel problemen gehad. Eigenlijk kunnen we nu pas zeggen nu ze allebei 4 zijn dat het echt goed met ze gaat gelukkig!
Voor de kinderen wil ik ook absoluut in dezelfde woonplaats blijven wonen. We willen co ouderschap. Hij is absoluut een goede vader en daar twijfel ik ook echt niet aan. Dit vraagt wel van ons dat de kans dat we het waarschijnlijk langer moeten doen zoals we nu doen betreft woonsituatie. Waar ik bang voor ben is dat hij het op een gegeven moment zat is en ik dan uiteindelijk zonder woonruimte voor de kinderen op straat sta en dan heb ik liever een eigen huisje in een andere woonplaats als daar eerder iets vrij komt. Niet ideaal maar wel onderdak voor mij & de kinderen. Je kan toch niet verwachten dat ik hier maar wegga & dan de kinderen achterlaat?
woensdag 4 september 2019 om 11:55
woensdag 4 september 2019 om 11:56
Wat een slechte deal. Hij hoort je op het minst uit te kopen dan.maddyD schreef: ↑04-09-2019 11:54Wij hebben dit huis samen gekocht maar wel op zijn salaris. Wij zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Het huis is voor 50% van mij en ik sta ook op het koopcontract. Er zit een flinke overwaarde op het huis. Voor nu is de afspraak aangezien wij het huis delen en er 50/50 inzitten dat hij de vaste lasten betaald, ik alles voor de kinderen en de boodschappen betalen we zelf op de dagen dat we hier zitten. Alles voor de kinderen doen we 50/50.
Ik was net 20 toen wij onze eerste kregen en was toen nog absoluut niet bezig met zelfstandig zijn en onafhankelijk. Ik was verliefd geloofde ik onze liefde en was naïef. Dat ik daarin andere keuzes had moeten maken dat heb ik inmiddels wel geleerd en neem dat zeker mee voor in de toekomst. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit nog afhankelijk te zijn.
Ik heb ook geen idee hoe niet hoe we het met de jongste twee hadden moeten doen als we allebei zouden werken. Het is niet zo dat als ze na een lange ziekenhuis periode thuis komen het zorgen over is. Ze hadden nog steeds medische zorg nodig zorg die niet iedereen kan geven en hebben ook thuis heel veel problemen gehad. Eigenlijk kunnen we nu pas zeggen nu ze allebei 4 zijn dat het echt goed met ze gaat gelukkig!
Voor de kinderen wil ik ook absoluut in dezelfde woonplaats blijven wonen. We willen co ouderschap. Hij is absoluut een goede vader en daar twijfel ik ook echt niet aan. Dit vraagt wel van ons dat de kans dat we het waarschijnlijk langer moeten doen zoals we nu doen betreft woonsituatie. Waar ik bang voor ben is dat hij het op een gegeven moment zat is en ik dan uiteindelijk zonder woonruimte voor de kinderen op straat sta en dan heb ik liever een eigen huisje in een andere woonplaats als daar eerder iets vrij komt. Niet ideaal maar wel onderdak voor mij & de kinderen. Je kan toch niet verwachten dat ik hier maar wegga & dan de kinderen achterlaat?
woensdag 4 september 2019 om 12:02
Dan moet je wel snel zijn, want per 1 januari 2020 veranderd de duur naar max 5 jaar. (in ieder geval, in Nederland)Attraverso schreef: ↑04-09-2019 11:55In B zou je partneralimentatie ontvangen. En geen klein beetje. Je ex moet er een bepaalde duur voor zorgen dat je met dezelfde levensstandaard verder kan. Duur hangt af van jaren huwelijk, hij kan daar dus een hele tijd aan vasthangen.
Vraag info bij een advocaat.
Sterkte!
woensdag 4 september 2019 om 12:06
Je laat de kinderen toch niet achter? Het is niet zo dat je gaat emigreren naar een ver land? Indien je tijdelijk in een andere woonplaats gaat zitten totdat je terug kan, zal je alleen wat verder moeten rijden ivm school en brengen halen naar vader. Volgens mij mag je bij Co-ouderschap tot een bepaald aantal km uit elkaar wonen. Of het handig is is vraag 2. Maar soms kan het niet anders en is een tijdelijke situatie beter dan de huidig.maddyD schreef: ↑04-09-2019 11:54Wij hebben dit huis samen gekocht maar wel op zijn salaris. Wij zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Het huis is voor 50% van mij en ik sta ook op het koopcontract. Er zit een flinke overwaarde op het huis. Voor nu is de afspraak aangezien wij het huis delen en er 50/50 inzitten dat hij de vaste lasten betaald, ik alles voor de kinderen en de boodschappen betalen we zelf op de dagen dat we hier zitten. Alles voor de kinderen doen we 50/50.
Voor hoelang en kan hij je uitkopen en dan nog steeds de hypotheek betalen? Dat geeft wel wat lucht neem ik aan?
Ik was net 20 toen wij onze eerste kregen en was toen nog absoluut niet bezig met zelfstandig zijn en onafhankelijk. Ik was verliefd geloofde ik onze liefde en was naïef. Dat ik daarin andere keuzes had moeten maken dat heb ik inmiddels wel geleerd en neem dat zeker mee voor in de toekomst. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit nog afhankelijk te zijn.
Ik heb ook geen idee hoe niet hoe we het met de jongste twee hadden moeten doen als we allebei zouden werken. Het is niet zo dat als ze na een lange ziekenhuis periode thuis komen het zorgen over is. Ze hadden nog steeds medische zorg nodig zorg die niet iedereen kan geven en hebben ook thuis heel veel problemen gehad. Eigenlijk kunnen we nu pas zeggen nu ze allebei 4 zijn dat het echt goed met ze gaat gelukkig!
Dat is nu eenmaal zo gelopen, nu niet meer druk over maken maar vooruit kijken.
Voor de kinderen wil ik ook absoluut in dezelfde woonplaats blijven wonen. We willen co ouderschap. Hij is absoluut een goede vader en daar twijfel ik ook echt niet aan. Dit vraagt wel van ons dat de kans dat we het waarschijnlijk langer moeten doen zoals we nu doen betreft woonsituatie. Waar ik bang voor ben is dat hij het op een gegeven moment zat is en ik dan uiteindelijk zonder woonruimte voor de kinderen op straat sta en dan heb ik liever een eigen huisje in een andere woonplaats als daar eerder iets vrij komt. Niet ideaal maar wel onderdak voor mij & de kinderen. Je kan toch niet verwachten dat ik hier maar wegga & dan de kinderen achterlaat?
woensdag 4 september 2019 om 12:09
Als er kinderen onder de twaalf bij betrokken zijn geldt er een andere regel.
@TO; ik zou eigenlijk juist met mediation proberen er uit te komen. Misschien kun je dan toch tot een oplossing komen, er zijn er al een aantal genoemd (hij betaalt je huur als vorm van partner alimentatie)
Voor een sociale huurwoning kun je soms op meerdere plekken terecht, hier zijn er bv een aantal particuliere eigenaars die huizen onder de 720 euro verhuren. Veel rondbellen en vragen heeft mij destijds aan een huis geholpen. Niet mijn droomhuis maar wel binnen de stad waar we woonden.
Sterkte...
woensdag 4 september 2019 om 12:09
Ik heb een tijd mee gelezen op dit forum en nog niet zolang een account. Ik ben nog aan het uitvogelen hoe het allemaal werkt sorry als ik het niet helemaal duidelijk is! Over advocaat gesproken. Persoonlijk vind ik die stap zo groot omdat je dan naar mijn idee richting vechtscheiding gaat en dat is iets wat ik juist zo graag wil voorkomen. Hij is verbaal sterker dan dat ik ben. Ik heb vaak wat langer nodig om goed te verwoorden hoe ik ergens over denk. Wat dat betreft denk ik dat ik daarom eerder ‘ondergesneeuwd’ wordt tijdens mediation. Over de proefberekeningen etc daar is de mediator nu mee bezig.
woensdag 4 september 2019 om 12:12
TO: ik ben niet gespecialiseerd in familierecht, maar wel jurist en ik adviseer je om contact op te nemen met een in familierecht gespecialiseerde advocaat. Al is het maar om je eigen rechtspositie te bepalen. Dit betekent niet dat je het meteen met je ex op de spits wil drijven overigens. Je moet samen proberen -en in het blang van de kinderen- om er zo goed mogelijk uit te komen, maar dat betekent niet dat jij al jouw rechten maar moet vergeten om hem ter wille te zijn. Dit komt mij voor als een slechte deal voor jou. En ik zou er ook wel wat haast mee maken, want het klopt overigens wat Jenny80 zegt: de duur van de zorgplicht die ex-echtgenoten voor elkaar dragen zal vanaf 2020 drastisch verkort worden. Al ligt dit weer anders in geval van kinderen zoals bij jou het geval is...
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 4 september 2019 om 12:15
Neem een advocaat!
Jouw ex heeft er enkel voordeel van dat jij niet volledig geïnformeerd wordt.
Neem een advocaat en laat de rechter besluiten. En dat hoeft de omgang met elkaar en de kinderen niet te schaden.
Vanaf het moment dat ex ‘nee’ zei, is er geen ‘wij’ meer. Het is jij en hij.
De eerdere keuze om thuis te blijven bij de kinderen is achteraf misschien niet slim als je puur naar jouw financiën kijkt, maar ik geloof ook dat het voor de kinderen de beste beslissing is geweest. Neem jezelf dat niet kwalijk. Het was de juiste keuze, en jij en hij waren het daarover eens. Als deze scheiding en onzekerheid achter de rug is, dan zul je ook weer de trots voelen dat jij er voor de kinderen was toen ze jou (mede om medische redenen) het hardste nodig hadden.
Je moet vanaf nu wel je eigen leven organiseren en leiding nemen over jouw toekomst. Jij moet beslissingen nemen. En de eerste stap is goed geïnformeerd worden en zijn, zodat je de juiste keuzes kunt maken voor jou en je kinderen.
Stap 1:
Bel nu een advocaat en laat je voorlichten.
Stap 2: doe wat de advocaat zegt.
Jouw ex heeft er enkel voordeel van dat jij niet volledig geïnformeerd wordt.
Neem een advocaat en laat de rechter besluiten. En dat hoeft de omgang met elkaar en de kinderen niet te schaden.
Vanaf het moment dat ex ‘nee’ zei, is er geen ‘wij’ meer. Het is jij en hij.
De eerdere keuze om thuis te blijven bij de kinderen is achteraf misschien niet slim als je puur naar jouw financiën kijkt, maar ik geloof ook dat het voor de kinderen de beste beslissing is geweest. Neem jezelf dat niet kwalijk. Het was de juiste keuze, en jij en hij waren het daarover eens. Als deze scheiding en onzekerheid achter de rug is, dan zul je ook weer de trots voelen dat jij er voor de kinderen was toen ze jou (mede om medische redenen) het hardste nodig hadden.
Je moet vanaf nu wel je eigen leven organiseren en leiding nemen over jouw toekomst. Jij moet beslissingen nemen. En de eerste stap is goed geïnformeerd worden en zijn, zodat je de juiste keuzes kunt maken voor jou en je kinderen.
Stap 1:
Bel nu een advocaat en laat je voorlichten.
Stap 2: doe wat de advocaat zegt.
anoniem_59036 wijzigde dit bericht op 04-09-2019 12:17
0.45% gewijzigd
woensdag 4 september 2019 om 12:15
Daarom is alleen de mediation voor jou misschien niet zo geschikt. Het doel van mediation is dat partijnen nl. zelf de oplossingen aandragen. Een familierecht gespecialiseerde advo hoeft het ook niet allemaal op scherp te zetten - integendeel. Dit geldt te meer als er kinderen bij betrokken zijn die je niet wil meesleuren in de ellende. Alleen denk ik dat het voor jou verstandig is om te weten waar je juridisch staat. Wat je rechten zijn, alvorens je met hem afspraken maakt. Nu loop je het risico dat je met dingen gaat instemmen die niet in jouw belang zijn - juist omdat hij verbaal sterker is.maddyD schreef: ↑04-09-2019 12:09Ik heb een tijd mee gelezen op dit forum en nog niet zolang een account. Ik ben nog aan het uitvogelen hoe het allemaal werkt sorry als ik het niet helemaal duidelijk is! Over advocaat gesproken. Persoonlijk vind ik die stap zo groot omdat je dan naar mijn idee richting vechtscheiding gaat en dat is iets wat ik juist zo graag wil voorkomen. Hij is verbaal sterker dan dat ik ben. Ik heb vaak wat langer nodig om goed te verwoorden hoe ik ergens over denk. Wat dat betreft denk ik dat ik daarom eerder ‘ondergesneeuwd’ wordt tijdens mediation. Over de proefberekeningen etc daar is de mediator nu mee bezig.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 4 september 2019 om 12:17
EensAnanas schreef: ↑04-09-2019 12:15Neem een advocaat! [...]
Je moet vanaf nu wel je eigen leven organiseren en leiding nemen over jouw toekomst. Jij moet beslissingen nemen. En de eerste stap is goed geïnformeerd worden en zijn, zodat je de juiste keuzes kunt maken voor jou en je kinderen.
Stap 1:
Bel nu een advocaat en laat je voorlichten.
[...]
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 4 september 2019 om 12:21
woensdag 4 september 2019 om 12:21
maddyD schreef: ↑04-09-2019 11:54Wij hebben dit huis samen gekocht maar wel op zijn salaris. Wij zijn getrouwd in gemeenschap van goederen. Het huis is voor 50% van mij en ik sta ook op het koopcontract. Er zit een flinke overwaarde op het huis. Voor nu is de afspraak aangezien wij het huis delen en er 50/50 inzitten dat hij de vaste lasten betaald, ik alles voor de kinderen en de boodschappen betalen we zelf op de dagen dat we hier zitten. Alles voor de kinderen doen we 50/50.
Ik was net 20 toen wij onze eerste kregen en was toen nog absoluut niet bezig met zelfstandig zijn en onafhankelijk. Ik was verliefd geloofde ik onze liefde en was naïef. Dat ik daarin andere keuzes had moeten maken dat heb ik inmiddels wel geleerd en neem dat zeker mee voor in de toekomst. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om ooit nog afhankelijk te zijn.
Ik heb ook geen idee hoe niet hoe we het met de jongste twee hadden moeten doen als we allebei zouden werken. Het is niet zo dat als ze na een lange ziekenhuis periode thuis komen het zorgen over is. Ze hadden nog steeds medische zorg nodig zorg die niet iedereen kan geven en hebben ook thuis heel veel problemen gehad. Eigenlijk kunnen we nu pas zeggen nu ze allebei 4 zijn dat het echt goed met ze gaat gelukkig!
Voor de kinderen wil ik ook absoluut in dezelfde woonplaats blijven wonen. We willen co ouderschap. Hij is absoluut een goede vader en daar twijfel ik ook echt niet aan. Dit vraagt wel van ons dat de kans dat we het waarschijnlijk langer moeten doen zoals we nu doen betreft woonsituatie. Waar ik bang voor ben is dat hij het op een gegeven moment zat is en ik dan uiteindelijk zonder woonruimte voor de kinderen op straat sta en dan heb ik liever een eigen huisje in een andere woonplaats als daar eerder iets vrij komt. Niet ideaal maar wel onderdak voor mij & de kinderen. Je kan toch niet verwachten dat ik hier maar wegga & dan de kinderen achterlaat?
Ik begrijp je angst. Is daar een reële kans op dat hij dit gaat doen? Je zegt dat hij een goede vader is. En een goede ouder wil dat de kinderen het goed hebben en een goede band met beide ouders.
Als zal het waarschijnlijk wel als stok achter de deur houder, zodat jij er ook niet jaren en jaren over gaat doen om eigen woonruimte te vinden. Maar beide scenario's zijn natuurlijk heel extreme gevallen.
Beide ouders willen het huis niet uit zonder de kinderen.
Probeer je nu vooral de focussen op oplossingen. Hoe eerder die oplossingen komen hoe eerder de boedel eerlijk verdeelt kan worden. En jij ruimte krijgt om aan je toekomst te werken.
Maak anders eens een afspraak bij een advocaat. Vaak is het eerste gesprek gratis of is er een gratis spreekuur. Daarna kan je beslissen of een eigen advocaat zinvol is.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 4 september 2019 om 12:29
Beste Maddy,maddyD schreef: ↑04-09-2019 12:09Ik heb een tijd mee gelezen op dit forum en nog niet zolang een account. Ik ben nog aan het uitvogelen hoe het allemaal werkt sorry als ik het niet helemaal duidelijk is! Over advocaat gesproken. Persoonlijk vind ik die stap zo groot omdat je dan naar mijn idee richting vechtscheiding gaat en dat is iets wat ik juist zo graag wil voorkomen. Hij is verbaal sterker dan dat ik ben. Ik heb vaak wat langer nodig om goed te verwoorden hoe ik ergens over denk. Wat dat betreft denk ik dat ik daarom eerder ‘ondergesneeuwd’ wordt tijdens mediation. Over de proefberekeningen etc daar is de mediator nu mee bezig.
Mediation gaat, in mijn eigen recente ervaring, vooral om het (liefst zo snel mogelijk) bereiken van een compromis. Vooral omdat hij verbaal sterker is en zijn gedrag in mediation, laat zien dat hij enkel aan zichzelf denkt. Omdat jij aangeeft over bepaalde zaken angst te hebben en het over grote stappen hebt, voel ik aan dat je hem vooral niet voor het hoofd wil stoten. Ik geef het op een blaadje, hij gaat er alles aan doen om er zelf zo goed mogelijk uit te komen en dat kan niet anders dan ten koste van jou gaan.
Bescherm jezelf meid, je zit in een emotioneel zware periode en hebt niet alles klaar in je hoofd. Op zo'n manier kan je niet onderhandelen. Laat je bijstaan door een advocaat, iemand die het wel zakelijk kan bekijken. Want daar draait het nu om, jij moet ervoor (laten) zorgen dat jouw belangen verdedigd worden. Je ex heeft al klaar en duidelijk laten weten dat hij de grootste lak aan jou heeft, blijf dat voor ogen houden, ook als hij straks zal dreigen, zielig doen en op je emoties en angsten in probeert te spelen.
Ik wens je veel sterkte, het is een kutperiode. Doe jezelf niet te kort, dit is bepalend voor de rest van je leven en dat van je kinderen. Laat je bijstaan, ook als dat geld kost of een boze ex. Want anders kost het ook geld, blijft je ex even naar en kom je er met minder uit. Geloof me, ik spreek uit ervaring.
woensdag 4 september 2019 om 12:31
maddyD schreef: ↑04-09-2019 12:09Ik heb een tijd mee gelezen op dit forum en nog niet zolang een account. Ik ben nog aan het uitvogelen hoe het allemaal werkt sorry als ik het niet helemaal duidelijk is! Over advocaat gesproken. Persoonlijk vind ik die stap zo groot omdat je dan naar mijn idee richting vechtscheiding gaat en dat is iets wat ik juist zo graag wil voorkomen. Hij is verbaal sterker dan dat ik ben. Ik heb vaak wat langer nodig om goed te verwoorden hoe ik ergens over denk. Wat dat betreft denk ik dat ik daarom eerder ‘ondergesneeuwd’ wordt tijdens mediation. Over de proefberekeningen etc daar is de mediator nu mee bezig.
En juist daarom zou een advocaat voor jou verstandig zijn. Die komt op voor jou. Een mediator niet.
woensdag 4 september 2019 om 12:34
Ergens wel eens Zurimat. En TO: het uitgangspunt bij het contacteren van een advo hoeft helemaal niet een vecht scheiding te zijn. Daar is niemand bij gebaat. Maar het is wel heel erg belangrijk om op de hoogte te zijn van je eigen financiële situatie en mogelijkheden, zodat jij er in deze verdrietige situatie, ook in het belang van de kinderen en jezelf, zo goed mogelijk uitkomt. En dat hoeft niet in te houden dat je hem uitknijpt of wat dan ook, integendeel. Maar het moet ook niet zo zijn dat hij nu heer en meester speelt en jou zo achterlaat. Sterkte meis!
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
