Relaties
alle pijlers
Spijt van scheiding?
zaterdag 12 oktober 2019 om 21:17
Al een hele tijd zit ons huwelijk niet goed. We zijn op een punt beland waar ik geen vertrouwen meer heb dat het nog goed komt. Maar de stap om er definitief een punt achter te zetten, is nog eng. Op dit moment voelt een scheiding als de juiste stap, maar wat als ik spijt krijg? Hoe groot is die kans als je er nu zo klaar mee bent?
Ik lees/hoor vaak genoeg dat mensen zeggen ‘ ik had het veel eerder moeten doen’, maar ik lees maar zelden dat mensen spijt hebben. Is dat omdat het zelden voorkomt? Of zit daar een taboe op?
Daarom vraag ik me dus af, zijn er mensen hier die spijt hebben (gehad) van hun scheiding? Achteraf gezien, waar komt dat door?
Ik lees/hoor vaak genoeg dat mensen zeggen ‘ ik had het veel eerder moeten doen’, maar ik lees maar zelden dat mensen spijt hebben. Is dat omdat het zelden voorkomt? Of zit daar een taboe op?
Daarom vraag ik me dus af, zijn er mensen hier die spijt hebben (gehad) van hun scheiding? Achteraf gezien, waar komt dat door?
zondag 13 oktober 2019 om 09:49
Het is natuurlijk goed om niet zomaar een relatie te verbreken, maar ik vind dat er echt wel een punt is waarop het voor iedereen beter is om uit elkaar te gaan. Ik krijg hier soms het gevoel dat je eigenlijk niet uit een relatie met kinderen mag stappen als je niet minimaal ernstig mishandeld wordt. Ik ben van mening dat mensen vaak te laat uit elkaar gaan en dan ontstaan een aantal van de problemen die jij benoemt. Als je uit elkaar bent gegroeid, je een andere kant op wilt ontwikkelen dan je partner en dat niet meer samengaat, dan is het tijd om je relatie met elkaar te veranderen en elkaar los te laten. Ik vind het weinig bewonderenswaardig als partners zichzelf opofferen om maar samen in een relatie te kunnen blijven zitten.hamerhaai schreef: ↑13-10-2019 09:09Scheiden levert soms meer problemen op dan dat deze oplost. Bijvoorbeeld kinderen die tussen 2 huishoudens zitten en ouders die de kinderen niet dagelijks zien, minder financiële ruimte, moeilijk woonruimte vinden, weg vallen van vrienden etc.
Alles wat je aandacht geeft bloeit en groeit. Waarom niet investeren in je huidige relatie? Voor een oplossing binnen een relatie moet je de oplossing niet zoeken buiten de relatie.
Ooit was je partner toch een heel goede keuze om mee samen te gaan wonen en een gezin mee te stichten. Wat is er veranderd?
zondag 13 oktober 2019 om 09:49
Lekker generaliserend en dus in veel gevallen ook niet waar.
Dat hangt er helemaal vanaf hoe je de dingen regelt. Ik zou als moeder niet gelukkig kunnen zijn als mijn kinderen de rekening gepresenteerd krijgen. Dat is dus ook niet gebeurd.
zondag 13 oktober 2019 om 09:58
Want het tegenkomen van een andere liefde is een voorwaarde voor een gelukkig leven?moonlight schreef: ↑12-10-2019 23:31Veel mensen blijven bij elkaar uit angst voor het onbekende en de financiële ongemakken. Komen ze nog wel een andere liefde tegen, kinderen in het spel, etc. Dus blijf je maar he, lig eigenlijk liever naast een ander, maar die zure appel waar je vervolgens doorheen moet en die financiële domper.... nee dank je.
Dat zou je doel in het leven moeten zijn?
Geloof me, je kunt ook prima gescheiden zijn zonder nieuwe/andere liefde en toch een gelukkig leven hebben.
Als je een scheiding doorzet om een andere liefde te gaan vinden, dan ben je met verkeerde redenen bezig.
Een scheiding zet je door omdat je in je huidige relatie niet meer gelukkig bent en ook heel zeker weet dat je dat niet meer gaat worden.
Als je in die situatie zit, maak je je niet druk om andere bijzaken zoals die zure appel en die financiële domper zoals jij ze noemt.
zondag 13 oktober 2019 om 10:06
quadrupel schreef: ↑13-10-2019 09:49Het is natuurlijk goed om niet zomaar een relatie te verbreken, maar ik vind dat er echt wel een punt is waarop het voor iedereen beter is om uit elkaar te gaan. Ik krijg hier soms het gevoel dat je eigenlijk niet uit een relatie met kinderen mag stappen als je niet minimaal ernstig mishandeld wordt. Ik ben van mening dat mensen vaak te laat uit elkaar gaan en dan ontstaan een aantal van de problemen die jij benoemt. Als je uit elkaar bent gegroeid, je een andere kant op wilt ontwikkelen dan je partner en dat niet meer samengaat, dan is het tijd om je relatie met elkaar te veranderen en elkaar los te laten. Ik vind het weinig bewonderenswaardig als partners zichzelf opofferen om maar samen in een relatie te kunnen blijven zitten.
Je kunt ook de relatie veranderen. Niet als geliefden door maar wel als ouders in een gezin.
Niet de makkelijkste weg maar wel een weg.
I wanna live my life with the volume full!
zondag 13 oktober 2019 om 10:09
klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 09:49Lekker generaliserend en dus in veel gevallen ook niet waar.
Dat hangt er helemaal vanaf hoe je de dingen regelt. Ik zou als moeder niet gelukkig kunnen zijn als mijn kinderen de rekening gepresenteerd krijgen. Dat is dus ook niet gebeurd.
Wat is er onwaar aan? Kinderen moeten bij een scheiding toch schipperen tussen de gescheiden ouders? Of het nu in harmonie is of niet, het blijft schipperen.
Of hebben jullie het anders gedaan?
I wanna live my life with the volume full!
zondag 13 oktober 2019 om 10:16
Dat is precies wat een scheiding is of moet zijn. Je verandert de relatie die je met elkaar hebt, je blijft ouders van je kinderen en zoekt een nieuwe vorm. Je gaat als geliefden uit elkaar en blijft enkel nog ouders van jullie kind.
(zijn nog steeds samen nu)
zondag 13 oktober 2019 om 10:40
Precies, je hebt maar beperkte invloed op het bedrag van je partner. Je hebt alleen invloed op je eigen acties. Verandering kan je alleen zelf bewerkstelligen.Noetje schreef: ↑12-10-2019 22:19Dat vind ik nogal een stellige uitspraak. Daarmee lijk je te suggereren dat ik deel ben van het probleem. Maar ik heb natuurlijk maar beperkte invloed op het gedrag en de keuzes van mijn partner. Uiteindelijk zal hij degene zijn die ervoor kiest om tegemoet te komen aan mijn behoeftes. Niet dat alleen mijn behoeftes belangrijk zijn, maar sommige zaken zijn zo fundamenteel dat verwachtingen aanpassen niet aan de orde is.
Stel, mijn partner zou herhaaldelijk vreemd gaan. Ookal geeft hij aan dat hij niets mist in de relatie. Dan lijkt het mij niet reëel om dat maar te accepteren ftbv de goede vrede.
Een voorbeeld: een ex zei in het begin van de relatie tegen me: "Ik ben van mezelf, niet van jou. Dus ik mag doen wat ik wil." Ik was het daar mee eens. Maar heb ook meteen duidelijk gemaakt dat ik hem een stuk minder leuk zou vinden als hij bijvoorbeeld met een ander zou zoenen. Zijn actie heeft effect op mijn gevoelens. Aan hem of hij die kettingreactie in gang wilde zetten. En uiteraard, hij had het ook stiekem kunnen doen, maar ook dat was aan hem, en hij had geen zin in geheimen. Dus hij had de vrijheid om elke keuze te maken, maar aan keuzes zitten ook consequenties.
Dit bedoelde ik met je partner niet willen veranderen. Formuleer wat jij nodig hebt in je bestaan. Gedrag waar je niet mee kan leven, kan je niet mee leven. En soms heeft iemand heel vervelend gedrag maar compenseert de rest de nadelen.
Alleen, baseer je relatie niet op hoop maar op het nu. Dus accepteer de situatie of ga eruit of werk eraan samen.
zondag 13 oktober 2019 om 10:53
Wat een onzin. Je bent aan je kinderen verplicht hen de best mogelijke, gelukkige jeugd te geven.Lelietje-van-Dalen schreef: ↑12-10-2019 22:10Maar toch, wat Sugarmiss zegt.
Wordt het echt beter als je alleen bent? Ik vind dat je het aan je kinderen verplicht bent om die stap alleen te nemen als je echt echt zeker weet dat je leven stukken beter wordt zonder die man.
Daartoe moet je zelf ook goed in je vel zitten en lekker draaien. Als je dat niet meer bent in je relatie, is scheiden het beste wat je voor je kinderen kan doen.
Zeker als je al 5 jaar aan het proberen bent het te redden en de ander wil gewoon niet. Dan houdt het snel op. Krijgen de kids ook weer rust.
zondag 13 oktober 2019 om 11:16
Wij zijn nog niet gescheiden officieel, maar ik ben wel apart gaan wonen. Mijn ex hoopt nog altijd dat het goed komt. En soms twijfel ik wel. We komen nog wel overeen. Ik woonde daar heel graag. Financieel en praktisch zou het een stuk makkelijker zijn, hoewel ik goed mijn plan trek. Eigenlijk mis ik gewoon wat gezelschap en da's geen goede reden om terug te gaan. Ook weet ik dat als ik terugga, ik er direct spijt van ga hebben, me ga ergeren aan zijn rommel en vuiligheid, het feit dat hij altijd aan het werk is, dat hij weinig rekening met mij houdt, niet communiceert, de slechte sex... Ik wens mezelf een betere relatie toe dan dat. Maar nu is het efkes lastig.
zondag 13 oktober 2019 om 12:01
Jij denkt werkelijk dat kinderen gelukkiger worden als zij in een liefdeloze relatie opgroeien? Alleen omdat het dan in hetzelfde huis is? Je denkt werkelijk dat kinderen dat niet aanvoelen? En je denkt werkelijk dat je ze daarmee het goede voorbeeld geeft voor hun eigen relaties in de toekomst?
Wat kortzichtig.
zondag 13 oktober 2019 om 12:12
Mijn kinderen zeiden na de scheiding (niet mijn keus) dat ik een veel lievere mamma was geworden.klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 12:01Jij denkt werkelijk dat kinderen gelukkiger worden als zij in een liefdeloze relatie opgroeien? Alleen omdat het dan in hetzelfde huis is? Je denkt werkelijk dat kinderen dat niet aanvoelen? En je denkt werkelijk dat je ze daarmee het goede voorbeeld geeft voor hun eigen relaties in de toekomst?
Wat kortzichtig.
Ik had het zelf niet eens zo door maar blijkbaar hingen er heel wat dingen in de lucht die de kinderen oppikte
zondag 13 oktober 2019 om 12:43
klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 12:01Jij denkt werkelijk dat kinderen gelukkiger worden als zij in een liefdeloze relatie opgroeien? Alleen omdat het dan in hetzelfde huis is? Je denkt werkelijk dat kinderen dat niet aanvoelen? En je denkt werkelijk dat je ze daarmee het goede voorbeeld geeft voor hun eigen relaties in de toekomst?
Wat kortzichtig.
Wat uw liefdeloos? Er is wel degelijk liefde. Voor ons, als gezin.
We houden niet de schijn op. We zijn open en eerlijk, ook naar kind toe. We functioneren als gezin eigenlijk heel goed. Vind ik.
En dat is wat ik belangrijk vind en wat bij ons past. Van de gescheiden situatie werden we allemaal niet gelukkiger.
Ik geef mijn kind mee dat je soms je best moet doen voor iets wat je waardevol vind.
Ik vind het vervelend dat je dit kortzichtig noemt. Er is wel degelijk heel goed over nagedacht.
Wat voor jouw geldt hoeft niet voor een ander te gelden.
I wanna live my life with the volume full!
zondag 13 oktober 2019 om 13:03
Maar dat werkt wat jou betreft blijkbaar maar 1 kant op?
Want wat voor jullie niet werkt, is dus ook voor alle kinderen niet de beste oplossing?
Al die andere kinderen krijgen de rekening gepresenteerd, zoals je dat formuleerde?
Ja, dat noem ik kortzichtig.
zondag 13 oktober 2019 om 14:09
Ik heb niet gezegd dat de ene oplossing beter is dan de andere. Wel dat bij gescheiden ouders de kinderen moeten schipperen. Hoe dan ook.klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 13:03Maar dat werkt wat jou betreft blijkbaar maar 1 kant op?
Want wat voor jullie niet werkt, is dus ook voor alle kinderen niet de beste oplossing?
Al die andere kinderen krijgen de rekening gepresenteerd, zoals je dat formuleerde?
Ja, dat noem ik kortzichtig.
I wanna live my life with the volume full!
zondag 13 oktober 2019 om 15:23
De vraag is of ze dat echt vinden of dat ze je wilden troosten omdat jij verdrietig was omdat de scheiding niet jouw keus was.
En als ze dat echt vinden dat jij daardoor een lievere mama bent geworden kunnen ze nog steeds tegelijkertijd hun vader missen.
Kinderen zijn heel erg loyaal toe naar hun ouders. Maar als er door een buitenstaander met de kinderen gesproken wordt geven veel kinderen toch a
An dat ze het liefst willen dat papa en mama weer bij elkaar komen.
Ouders denken vaak een kind is / wordt gelukkig als ik gelukkig ben.
Maar wat moet een kind dan als de ene ouder dolgelukkig is met zijn of haar nieuwe partner en de andere is nog erg verdrietig vanwege de scheiding?
Een samengesteld gezin loopt vaak mis. Moet een kind nog een keer een scheiding meemaken. En in het geval dat gezin wel stand houdt zijn ze lang niet altijd gelukkig met de nieuwe partner of stiefbroertjesven zusjes.
Kinderen zijn op zich best egoïstisch. Die willen hun ouders het liefst bij elkaar. En als ouders ruzie hebben moeten ze daar gewoon mee ophouden.
zondag 13 oktober 2019 om 15:43
Klavertjevier:
Je hebt hier trouwens nog geen reactie op gegeven. Ben wel benieuwd hoe jij dat dan ziet.
I wanna live my life with the volume full!
zondag 13 oktober 2019 om 21:32
Oké, bedankt voor je reactie. Het scheelt denk ik inderdaad als kinderen zelf kunnen kiezen. Fijn dat ze zeggen het niet als een probleem te hebben ervaren. Open en eerlijke communicatie is denk ik ontzettend belangrijk voor kinderen in deze situatie.klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 20:42Niet bewust, gewoon over het hoofd gezien...
Mijn kinderen waren al wat ouder toen we gingen scheiden, dat scheelt waarschijnlijk wel. Ze konden zelf kiezen wanneer ze waar wilden zijn, zowel mijn ex als ik hebben ze nooit 'geclaimd'. Vaak lieten ze dat afhangen van wat ze op dat moment wilden doen en welke ouder daar het best bij paste. Bovendien wonen ex en ik dicht bij elkaar, dus konden ze ook makkelijk even van het ene naar het andere huis gaan.
Zij hebben het nooit als een probleem ervaren, geven ze nu zelf aan als we daar over praten. En dat zeggen ze niet om me te willen troosten, ze weten dat dat niet nodig is. En ze weten dat ze eerlijk kunnen zijn, want dat is de manier waarop we altijd over dingen praten.
I wanna live my life with the volume full!
maandag 14 oktober 2019 om 07:22
Mijn kinderen kunnen ook kiezen. Maar ik zie wel dat het contact met vader enorm verminderd is. Hij is ook zo ver weg gaan wonen als het convenant toestond. Domme zet want de jongste vindt het te ver fietsen om even langs te gaan. Hij heeft geen zin om steeds te verkassen en heeft aangegeven alleen nog bij mij te willen wonen.klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 20:42Niet bewust, gewoon over het hoofd gezien...
Mijn kinderen waren al wat ouder toen we gingen scheiden, dat scheelt waarschijnlijk wel. Ze konden zelf kiezen wanneer ze waar wilden zijn, zowel mijn ex als ik hebben ze nooit 'geclaimd'. Vaak lieten ze dat afhangen van wat ze op dat moment wilden doen en welke ouder daar het best bij paste. Bovendien wonen ex en ik dicht bij elkaar, dus konden ze ook makkelijk even van het ene naar het andere huis gaan.
Zij hebben het nooit als een probleem ervaren, geven ze nu zelf aan als we daar over praten. En dat zeggen ze niet om me te willen troosten, ze weten dat dat niet nodig is. En ze weten dat ze eerlijk kunnen zijn, want dat is de manier waarop we altijd over dingen praten.
Ik had mijn kinderen heel graag een gezin gegund met een vader en een moeder. Ik ben zeker gelukkiger nu (ook al was het niet mijn keuze) maar ik zie wel wat het betekent voor mijn kinderen.
vrijdag 18 oktober 2019 om 08:00
Ik kan geen spijt hebben. Het was niet mijn keuze. Maar als het mijn keuze was, had ik denk wel spijt. Niet voor mijn exman zelf. We paste niet bij elkaar, hij was dominant en erg bepalend. Maar dat kleine beetje ongeluk weegt wmb niet op tegen dat gesleep van de kinderen en de ellende van samengestelde gezinnen. Mijn ex en ik werken nog goed samen, zijn heel ok met elkaar maar ik zie hem stressen en niet de vader zijn die hij had geweest als we samen waren gebleven. Hij kan helemaal geen gezin draaiende houden. Doet het wel, doet ook echt zijn best. Maar het warme mist. Ik heb een nieuwe partner, maar ondanks dat ik daar gelukkig mee ben mis ik het gezin. Het liefst had ik geen kinderen met exman gehad. Als je terug in de tijd kon zeg maar. Dus eerder spijt dat de verkeerde man (voor mij!) koos.
vrijdag 18 oktober 2019 om 09:52
Zij leren hun kinderen juist heel ruimdenkend door het leven te gaan imo.klavertje-vier2019 schreef: ↑13-10-2019 12:01Jij denkt werkelijk dat kinderen gelukkiger worden als zij in een liefdeloze relatie opgroeien? Alleen omdat het dan in hetzelfde huis is? Je denkt werkelijk dat kinderen dat niet aanvoelen? En je denkt werkelijk dat je ze daarmee het goede voorbeeld geeft voor hun eigen relaties in de toekomst?
Wat kortzichtig.
Afwijken van de standaarden, situaties zoeken die voor hun werken.
Zolang je er maar open en duidelijk over bent naar je kinderen toe.
De schijn ophouden is zo ongeveer het allerergste wat je ze kunt aandoen.
Zelf 2 jaar geleden gescheiden en nooit spijt gehad. Wel veel verdriet vooral het eerste jaar. Omdat het ons niet gelukt is om samen een gezin te vormen zoals je dat ooit voor ogen had. De impact onderschat.
Ik ben financieel onafhankelijk en ex ook, dus geen gedoe met alimentatie. We hebben co-ouderschap en ik heb na de scheiding een huis gekocht op 5 minuten lopen van mijn ex, dus in dezelfde wijk.
zaterdag 19 oktober 2019 om 04:03
Als je uit elkaar gaat kan je leven en dat van eventuele kinderen er leuker en beter van worden. KAN. Maar dat is absoluut geen zekerheid. Na een scheiding kan het alle kanten opgaan. Wat denk je ervan als bv vader een nieuwe vriendin krijgt die er niet tegen kan dat vader al wel met ex kinderen heeft en dat niet met haar heeft? Of kinderen van de nieuwe vriendin die niet met de eigen kinderen overweg kunnen?
Natuurlijk is het heel mooi om te denken dat alles leuker en beter gaat worden, maar dat weet je echt niet van te voren, er kunnen zoveel nare dingen uit een scheiding optreden die echt absoluut niet goed zijn voor een kind. En nee, dat wil je niet en nee daar ga je niet vanuit. Je wilt een fijne libellescheiding met alle partijen gezellig op oud en nieuw aan de borrel.Alles peis en vree.
Maar in de praktijk gaat het natuurlijk lang niet altijd zo.
Natuurlijk is het heel mooi om te denken dat alles leuker en beter gaat worden, maar dat weet je echt niet van te voren, er kunnen zoveel nare dingen uit een scheiding optreden die echt absoluut niet goed zijn voor een kind. En nee, dat wil je niet en nee daar ga je niet vanuit. Je wilt een fijne libellescheiding met alle partijen gezellig op oud en nieuw aan de borrel.Alles peis en vree.
Maar in de praktijk gaat het natuurlijk lang niet altijd zo.
