Werk & Studie
alle pijlers
Opmerking cliënt
dinsdag 29 oktober 2019 om 17:11
Vandaag tijdens mijn route maakte een cliënt een opmerking naar mij, waar ik toch wel mee zit. Toen ik bij de cliënt binnenkwam, merkte ik al dat er weer een gespannen sfeer hing in huis. Tijdens de zorg kon ik vrijwel niks goed doen, ik legde alles op de verkeerde plaats, ik was niet snel genoeg of ging gewoon niet zoals de cliënt wilde. Ik heb het over me heen laten komen, misschien had ik hier al een grens moeten trekken, maar ik wilde graag een luisterend oor bieden en niet nog meer spanning creëeren. Toen de cliënt zich aan ging kleden, vroeg ik of ik kon helpen. Dit is normaal niet nodig, maar de cliënt had vandaag nogal last van rugpijn waardoor het bukken moeizaam ging. Waarop de reactie was dat als ik écht gemaakt was voor de zorg, ik vanzelf wel zag wanneer ik moest helpen in plaats van vragen en de onafhankelijkheid wegnemen. Het was allang duidelijk dat ik niet op mijn plek was in de zorg en misschien toch maar eens iets anders moest zoeken, aldus de cliënt.
Normaliter trek ik me niet veel aan van cliënten in een slechte bui; Ik zeg er iets van of probeer de situatie met humor aan te pakken. Maar vandaag stond ik even perplex, tijdens vorige zorgmomenten was het contact altijd leuk en konden we gezellig kletsen. Deze opmerking raakte me toch wel, mijn verstand zegt dat ik het me niet persoonlijk aan moet trekken, aangezien de cliënt boos was op de hele wereld vandaag. Alsnog blijf ik erover nadenken en vraag ik me af hoe ik deze situatie misschien anders aan had kunnen pakken.
Hoe gaan jullie om met cliënten in een slechte bui of nare opmerkingen (die persoonlijk gericht op jou zijn)?
Normaliter trek ik me niet veel aan van cliënten in een slechte bui; Ik zeg er iets van of probeer de situatie met humor aan te pakken. Maar vandaag stond ik even perplex, tijdens vorige zorgmomenten was het contact altijd leuk en konden we gezellig kletsen. Deze opmerking raakte me toch wel, mijn verstand zegt dat ik het me niet persoonlijk aan moet trekken, aangezien de cliënt boos was op de hele wereld vandaag. Alsnog blijf ik erover nadenken en vraag ik me af hoe ik deze situatie misschien anders aan had kunnen pakken.
Hoe gaan jullie om met cliënten in een slechte bui of nare opmerkingen (die persoonlijk gericht op jou zijn)?
woensdag 30 oktober 2019 om 13:52
Hieruit kun je toch al opmaken dat het NIETS met jou of met jouw vaardigheden te maken heeft?!Nacho89 schreef: ↑30-10-2019 12:22Pfoe hoe ga ik dit beschrijven, zonder te herkenbaar te zijn. De cliënt is bij ons in zorg gekomen wegens fysieke achteruitgang en hulp nodig hebben bij de adl. Dit soort buien zijn 9/10 keer naar aanleiding van ruzie in huis. De cliënt wisselt erg in hulpvraag, de ene keer mag je wat meer ondersteunen dan de andere keer. Ook dit heeft te maken met hoe de thuissituatie op dat moment is. Er is al actie op ondernomen, maar alle disciplines op de thuiszorg na worden buiten de deur gehouden door de cliënt. Er staat binnenkort een gesprek gepland met de wijkverpleegkundige, om te bespreken hoe nu verder met deze thuissituatie.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
woensdag 30 oktober 2019 om 15:00
Je hebt het over "weer een gespannen sfeer". Ik begrijp dat deze cliënt wel vaker vervelend doet?
Misschien kan hij zijn situatie niet accepteren en reageert hij dat op zijn omgeving af.
En misschien heeft hij gewoon een moeilijk karakter.
Maar dan nog heeft hij zich te gedragen.
Ik weet zelf te goed hoe het is als je niet veel meer zelfstandig kunt doen en hoe frustrerend het kan zijn dat je anderen dieper in je privébubbel moet toelaten dan je lief is. En ik ben echt niet altijd de vrolijkste hierom. Maar mocht ik eens zo poepchagrijnig zijn dat ik mijn zorgverleners zo uitkaffer (wat gelukkig nog niet is voorgekomen
), dan kunnen ze daarna wel een excuus van me verwachten, want zo ga je niet met mensen om, ook al voel je je nog zo ellendig, gefrustreerd en afhankelijk.
Mocht je inderdaad vaker zijn geconfronteerd met dergelijk vervelend gedrag, dan adviseer ik je om dit met je leidinggevende/teamleidster of hoe dat ook heet, te bespreken.
Misschien kan hij zijn situatie niet accepteren en reageert hij dat op zijn omgeving af.
En misschien heeft hij gewoon een moeilijk karakter.
Maar dan nog heeft hij zich te gedragen.
Ik weet zelf te goed hoe het is als je niet veel meer zelfstandig kunt doen en hoe frustrerend het kan zijn dat je anderen dieper in je privébubbel moet toelaten dan je lief is. En ik ben echt niet altijd de vrolijkste hierom. Maar mocht ik eens zo poepchagrijnig zijn dat ik mijn zorgverleners zo uitkaffer (wat gelukkig nog niet is voorgekomen
), dan kunnen ze daarna wel een excuus van me verwachten, want zo ga je niet met mensen om, ook al voel je je nog zo ellendig, gefrustreerd en afhankelijk.Mocht je inderdaad vaker zijn geconfronteerd met dergelijk vervelend gedrag, dan adviseer ik je om dit met je leidinggevende/teamleidster of hoe dat ook heet, te bespreken.
donderdag 31 oktober 2019 om 10:50
donderdag 31 oktober 2019 om 10:55
Klopt! Normaal kunnen we er wel over praten, maar die dag niet. De wijkverpleegkundige is al op de hoogte van de situatie, ook omtrent het gedrag naar collega’s.quattro-stagioni schreef: ↑30-10-2019 15:00Je hebt het over "weer een gespannen sfeer". Ik begrijp dat deze cliënt wel vaker vervelend doet?
Misschien kan hij zijn situatie niet accepteren en reageert hij dat op zijn omgeving af.
En misschien heeft hij gewoon een moeilijk karakter.
Maar dan nog heeft hij zich te gedragen.
Ik weet zelf te goed hoe het is als je niet veel meer zelfstandig kunt doen en hoe frustrerend het kan zijn dat je anderen dieper in je privébubbel moet toelaten dan je lief is. En ik ben echt niet altijd de vrolijkste hierom. Maar mocht ik eens zo poepchagrijnig zijn dat ik mijn zorgverleners zo uitkaffer (wat gelukkig nog niet is voorgekomen
Mocht je inderdaad vaker zijn geconfronteerd met dergelijk vervelend gedrag, dan adviseer ik je om dit met je leidinggevende/teamleidster of hoe dat ook heet, te bespreken.
Ik heb het zelf nog niet meegemaakt, maar kan me wel inbeelden hoe (zacht uitgedrukt) vervelend het moet zijn om een stuk onafhankelijkheid in te moeten leveren! Ik heb het er wel eens over met de cliënten, de een vindt het gezellig dat we 3x per dag komen. De ander geeft ook aan dat het inderdaad soms frustrerend is om het niet meer zelf te kunnen en hulpbehoevend te zijn.
donderdag 31 oktober 2019 om 10:57
Je kunt dit ook even met je collega´s en/of leidinggevende bespreken. Een goede vriendin van mij doet dit werk ook en heeft er een adres bij waar de heer des huizes soms ook zo boos op de hele wereld is. Inclusief vriendin, die van zichzelf een schatje is. Maar als zo iemand echt te ver gaat mogen zij gewoon zeggen: u kunt mij met respect en op een normale manier behandelen en anders ga ik weg.
Ze mogen dan ook gewoon echt weggaan, moeten dan wel meteen de leidinggevende bellen en hun verhaal doen.
Uiteraard, als iemand drie keer per week wegloopt kun je je afvragen of die persoon geschikt is. Maar als je zover komt dat je mijn vriendin weg krijgt, nou, dan heb je het echt heel bont gemaakt.
Kortom: niet aan jezelf twijfelen, tenzij ál je clienten hetzelfde zeggen.
Ze mogen dan ook gewoon echt weggaan, moeten dan wel meteen de leidinggevende bellen en hun verhaal doen.
Uiteraard, als iemand drie keer per week wegloopt kun je je afvragen of die persoon geschikt is. Maar als je zover komt dat je mijn vriendin weg krijgt, nou, dan heb je het echt heel bont gemaakt.
Kortom: niet aan jezelf twijfelen, tenzij ál je clienten hetzelfde zeggen.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
