Het botst weer
zondag 3 november 2019 om 09:37
Het heeft weer gebotst. Ik maak het vaker mee. Op 1 of andere manier kom ik telkens in conflict met dominante mensen. Deze mensen gaan in mijn ogen vaak te ver, en ik vind het lastig om er iets van te zeggen. Maar uiteindelijk doe ik dat wel. Ik ben geen type dat je moet pushen, ondersneeuwen of waar je overheen moet walsen. Dat gaat altijd fout. Nu is het ook weer gebeurd. Als ik dan een grens trek zijn mensen boos op mij. Volgens deze mensen ben ik moeilijk, lastig enz.
Ik vind het heel rot omdat ik dit vaker heb meegemaakt. Ik ga dan twijfelen of ik iets verkeerds doe. In mijn ogen kom ik alleen voor mijzelf op.
Ik vind het lastig mee om te gaan dat mensen steeds boos zijn als ik voor mezelf op kom. En vind het ook moeilijk dat sommige mensen echt niet op een nette manier met me omgaan en dat blijkbaar heel normaal vinden. Ik worstel hier best mee.
Ik vind het heel rot omdat ik dit vaker heb meegemaakt. Ik ga dan twijfelen of ik iets verkeerds doe. In mijn ogen kom ik alleen voor mijzelf op.
Ik vind het lastig mee om te gaan dat mensen steeds boos zijn als ik voor mezelf op kom. En vind het ook moeilijk dat sommige mensen echt niet op een nette manier met me omgaan en dat blijkbaar heel normaal vinden. Ik worstel hier best mee.
zondag 3 november 2019 om 09:41
+1Attraverso schreef: ↑03-11-2019 09:40Als ik het goed begrijp laat je hen eerst begaan, zeg je er niets over en barst daarna de bom.
Waarom niet van bij het begin er kalm iets over zeggen? Voor de bom barst?
zondag 3 november 2019 om 09:42
Ken je de roos van Leary? Hoe zou je je jezelf daarin plaatsen?
Zou het misschien kunnen dat je het type bent dat lang over grenzen laat gaan, hier irritatie over opbouwt en dat er dan op een bepaald moment een bom ontploft? Waarbij dan elke redelijkheid wn proportie zoek is.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat je echt conflicten krijgt als je op een rustige en constructieve manier je grenzen aangeeft. Maar eigenlijk is je OP te vaag om daar iets zinnigs over te zeggen.
Zou het misschien kunnen dat je het type bent dat lang over grenzen laat gaan, hier irritatie over opbouwt en dat er dan op een bepaald moment een bom ontploft? Waarbij dan elke redelijkheid wn proportie zoek is.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat je echt conflicten krijgt als je op een rustige en constructieve manier je grenzen aangeeft. Maar eigenlijk is je OP te vaag om daar iets zinnigs over te zeggen.
zondag 3 november 2019 om 09:44
Dit.Attraverso schreef: ↑03-11-2019 09:40Als ik het goed begrijp laat je hen eerst begaan, zeg je er niets over en barst daarna de bom.
Waarom niet van bij het begin er kalm iets over zeggen? Voor de bom barst?
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 3 november 2019 om 09:45
+1vivautrecht85 schreef: ↑03-11-2019 09:42Ken je de roos van Leary? Hoe zou je je jezelf daarin plaatsen?
Zou het misschien kunnen dat je het type bent dat lang over grenzen laat gaan, hier irritatie over opbouwt en dat er dan op een bepaald moment een bom ontploft? Waarbij dan elke redelijkheid wn proportie zoek is.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat je echt conflicten krijgt als je op een rustige en constructieve manier je grenzen aangeeft. Maar eigenlijk is je OP te vaag om daar iets zinnigs over te zeggen.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
zondag 3 november 2019 om 09:48
+1vivautrecht85 schreef: ↑03-11-2019 09:42Ken je de roos van Leary? Hoe zou je je jezelf daarin plaatsen?
Zou het misschien kunnen dat je het type bent dat lang over grenzen laat gaan, hier irritatie over opbouwt en dat er dan op een bepaald moment een bom ontploft? Waarbij dan elke redelijkheid wn proportie zoek is.
Ik kan me namelijk niet voorstellen dat je echt conflicten krijgt als je op een rustige en constructieve manier je grenzen aangeeft. Maar eigenlijk is je OP te vaag om daar iets zinnigs over te zeggen.
zondag 3 november 2019 om 10:52
Ik geef wel iets aan op een normale manier/toon. Maar daar wordt dan overheen gewalst. Ik zeg bv dat ik iets niet wil doen. En dan wordt gereageerd dat als ik zo denk we nergens komen.
Of als ik zeg iets niet te willen zegt iemand dat dat flauw/kinderachtig is. En is dan dus boos.
Of iemand houdt gewoon vol dat het niet waar is wat ik zeg. Terwijl het wel zo is.
Of als ik zeg iets niet te willen zegt iemand dat dat flauw/kinderachtig is. En is dan dus boos.
Of iemand houdt gewoon vol dat het niet waar is wat ik zeg. Terwijl het wel zo is.
zondag 3 november 2019 om 10:56
Vervelend, ik zou denk ik doen wat de meeste hier zeggen namelijk een assertiviteits cursus volgen. Daarnaast is t misschien goed om te beseffen dat als jij veranderd anderen hier aan moeten wennen. Dus als de wat dominantere mensen in je leven altijd over je heen hebben kunnen walsen, dan zullen ze moeten wennen aan dat jij dit niet meer doet. Volgens mij ben je goed bezig. Rustig bij jezelf blijven en drama voorkomen, dat maakt t namelijk waarschijnlijk alleen maar enger om voor jezelf op te komen. Succes
zondag 3 november 2019 om 12:11
Ik herken het... Ik heb zelf ook last van 'conflictvermijdend gedrag'. En soms is het best pijnlijk dat mensen daar zo op inspringen. Het is makkelijker om te denken dat anderen die misbruik maken slecht zijn, dan dat ik er zelf mee aan de slag ga.
Toch heb ik het wel gedaan. Een assertiviteitstraining (best intensief, van 7 hele dagen). Maar de patronen zitten zo diep ingesleten, dat het niet beklijft. Het lijkt voor mij onmogelijk om dat alerte mijn tweede natuur te maken. Ik vrees dat dat het grote probleem is met 'werken aan'. Ik moet de eerste die echt grote veranderingen heeft kunnen maken nog tegenkomen. Inzichten zijn er inmiddels genoeg...
Mijn 'taktiek' is nu dat ik me terugtrek uit sociale toestanden, maar daar word ik toch eigenlijk ook niet echt gelukkig van. En het helpt ook niet, want op mijn werk is onlangs toch ook weer wat gebeurd. Werd ik als schuldige aangesproken op iets waar ik maar zijdelings bij betrokken was... maar mijn emoties gingen meteen met me aan de haal. Ik weet nog dat mijn reptielenbrein-reactie was: natuurlijk pakken ze mij weer, tegen x en y (twee assertieve dames waar het idee van kwam) durven ze niet! In plaats van dat ik rustig uitleg hoe het zat, reageerde ik heftig. Met als gevolg dat het daarover ging, ik was brutaal tegen mijn leidinggevende. X en Y hebben zelfs nooit wat te horen gekregen. Misschien is het zo'n soort situatie, uit je openingspost, TO?
Ik weet dus ook niet goed wat je kunt doen. Bij mij kwam er uit een test (die is hier wel vaker genoemd op het forum: https://www.16personalities.com/nl/persoonlijkheidstest) dat 4% van de mensheid zou denken zoals ik. Dus ja, dan ben je dus eigenlijk wel verplicht om je in andere denkwijzes te verdiepen.
Toch heb ik het wel gedaan. Een assertiviteitstraining (best intensief, van 7 hele dagen). Maar de patronen zitten zo diep ingesleten, dat het niet beklijft. Het lijkt voor mij onmogelijk om dat alerte mijn tweede natuur te maken. Ik vrees dat dat het grote probleem is met 'werken aan'. Ik moet de eerste die echt grote veranderingen heeft kunnen maken nog tegenkomen. Inzichten zijn er inmiddels genoeg...
Mijn 'taktiek' is nu dat ik me terugtrek uit sociale toestanden, maar daar word ik toch eigenlijk ook niet echt gelukkig van. En het helpt ook niet, want op mijn werk is onlangs toch ook weer wat gebeurd. Werd ik als schuldige aangesproken op iets waar ik maar zijdelings bij betrokken was... maar mijn emoties gingen meteen met me aan de haal. Ik weet nog dat mijn reptielenbrein-reactie was: natuurlijk pakken ze mij weer, tegen x en y (twee assertieve dames waar het idee van kwam) durven ze niet! In plaats van dat ik rustig uitleg hoe het zat, reageerde ik heftig. Met als gevolg dat het daarover ging, ik was brutaal tegen mijn leidinggevende. X en Y hebben zelfs nooit wat te horen gekregen. Misschien is het zo'n soort situatie, uit je openingspost, TO?
Ik weet dus ook niet goed wat je kunt doen. Bij mij kwam er uit een test (die is hier wel vaker genoemd op het forum: https://www.16personalities.com/nl/persoonlijkheidstest) dat 4% van de mensheid zou denken zoals ik. Dus ja, dan ben je dus eigenlijk wel verplicht om je in andere denkwijzes te verdiepen.
zondag 3 november 2019 om 12:20
Ik herken het een beetje maar ik heb het vooral in mijn huidige baan, en meerdere keren aangeheven dat ik leugentjes verwijten en dominant gedrag niet oke vindt na 3 jaar rustig aan te geven ben ik actief gaan solliciteren naar iets anders.
Ik heb wel.moeite met dominante mensen het lokt bij mij ook dominantie uit. Alhoewel ik het wel probeer rustig bij ze neer te leggen en niet in de aanval te gaan ik heb dit moeten leren met complexe ptss en gevoel van onrecht.
Wellicht loop jij hier ook tegen aan
Ik heb wel.moeite met dominante mensen het lokt bij mij ook dominantie uit. Alhoewel ik het wel probeer rustig bij ze neer te leggen en niet in de aanval te gaan ik heb dit moeten leren met complexe ptss en gevoel van onrecht.
Wellicht loop jij hier ook tegen aan
zondag 3 november 2019 om 12:26
Ik denk dat je toch moet werken aan hoe je iets vertelt of uitlegt. Blijkbaar is het voor de ander niet duidelijk waarom jij iets doet of niet doet. Ben je duidelijk genoeg? Als de ander dan nog over je grenzen heen walst, kun je je afvragen of je dit soort confrontatie niet kan voorkomen. Dus onderzoek: ben je duidelijk, ben je assertief?bitterkoekjespudding schreef: ↑03-11-2019 10:52Ik geef wel iets aan op een normale manier/toon. Maar daar wordt dan overheen gewalst. Ik zeg bv dat ik iets niet wil doen. En dan wordt gereageerd dat als ik zo denk we nergens komen.
Of als ik zeg iets niet te willen zegt iemand dat dat flauw/kinderachtig is. En is dan dus boos.
Of iemand houdt gewoon vol dat het niet waar is wat ik zeg. Terwijl het wel zo is.
Zelf vind ik het lastig om om te gaan met mensen die heel lang over hun grenzen heen laten gaan en dan opeens ontploffen. Hoe kan iemand dan weten of ze over je grenzen heen gaan als je dat niet aangeeft? En ja, sommige mensen hebben een bord voor hun kop, daar zul je heel duidelijk tegen moeten zijn. Maar boos worden kost energie. Dat kan vast anders.