Relaties
alle pijlers
Verdrietig
zaterdag 5 oktober 2019 om 15:20
Pffff, kan even niet bij vrienden of vriendinnen terecht dus wil graag hier mn verhaal doen.
11 jaar samen, 3 kinderen (2 uit vorige huwelijk), een zaak samen waar we allebei veel in werken.
3 jaar geleden heeft mijn man een burn out gehad, ik een jaar later helaas. Onze zaak vergt veel van ons en we gaan altijd 100 % en meer. Na die burn outs, waar we beiden goed zijn uitgekomen met verschillend soorten hulp, ziijn we anders gaan werken. Meer rust, 1 zaak verkocht nog 1 over dus, sport en beter opletten op ons dieet.
Het was nog steeds pittig, maar we gingen ervoor.
De laatste tijd merkte ik dat mijn man weet erg moe was, lastig communiceren ed en lang in het café hangen. We zeiden nog even doorbijten en dan gaan we lekker op vakantie en kunnen we bijkomen. Die begint dus morgen en gisteravond is hij (ondanks dat hij door me gewaarschuwd was en gevraagd om het niet te doen) weer in het café blijven zitten. En met z’n dronken kop een ander gezoend. De zak. Laat thuis en ik kwam naar beneden om te kijken naar hem en ook verhaal halen.
Hij loog over wat er was gebeurd, heb hem naar bed gestuurd, want praten had geen nut natuurlijk. Vandaag kwamen de excuses, dat hij een zak was en er doorheen zat.
En nu zit ik te denken wat en hoe. We hebben samen een kind die vreselijk uitkijkt naar de vakantie samen. Maar eigenlijk heb ik geen zin om bij hem te zijn. M’n eerste reactie was, ik ben weg. Maar goed, het is de eerste keer dat we dit meemaken. Ik hou echt heel veel van hem, het doet ook echt pijn dat het gebeurd is. Maar ik wil niet opgeven wat we hebben en met hulp hier door heen komen.
Ik weet niet wat ik precies zoek of vraag aan jullie, maar bedankt als alles gelezen hebt.
11 jaar samen, 3 kinderen (2 uit vorige huwelijk), een zaak samen waar we allebei veel in werken.
3 jaar geleden heeft mijn man een burn out gehad, ik een jaar later helaas. Onze zaak vergt veel van ons en we gaan altijd 100 % en meer. Na die burn outs, waar we beiden goed zijn uitgekomen met verschillend soorten hulp, ziijn we anders gaan werken. Meer rust, 1 zaak verkocht nog 1 over dus, sport en beter opletten op ons dieet.
Het was nog steeds pittig, maar we gingen ervoor.
De laatste tijd merkte ik dat mijn man weet erg moe was, lastig communiceren ed en lang in het café hangen. We zeiden nog even doorbijten en dan gaan we lekker op vakantie en kunnen we bijkomen. Die begint dus morgen en gisteravond is hij (ondanks dat hij door me gewaarschuwd was en gevraagd om het niet te doen) weer in het café blijven zitten. En met z’n dronken kop een ander gezoend. De zak. Laat thuis en ik kwam naar beneden om te kijken naar hem en ook verhaal halen.
Hij loog over wat er was gebeurd, heb hem naar bed gestuurd, want praten had geen nut natuurlijk. Vandaag kwamen de excuses, dat hij een zak was en er doorheen zat.
En nu zit ik te denken wat en hoe. We hebben samen een kind die vreselijk uitkijkt naar de vakantie samen. Maar eigenlijk heb ik geen zin om bij hem te zijn. M’n eerste reactie was, ik ben weg. Maar goed, het is de eerste keer dat we dit meemaken. Ik hou echt heel veel van hem, het doet ook echt pijn dat het gebeurd is. Maar ik wil niet opgeven wat we hebben en met hulp hier door heen komen.
Ik weet niet wat ik precies zoek of vraag aan jullie, maar bedankt als alles gelezen hebt.
maandag 2 december 2019 om 13:35
Dank jullie wel, dat is echt een goeie tip waar ik wat aan heb!
En iedereen bedankt voor het reageren. Het is wel fijn om zo advies te kunnen vragen, want ik overzie het nu niet helemaal.
Zijn volgende afspraak is over 2 weken. Aankomend weekend gaan we samen weg, werkgerelateerd iets maar dan zijn we wel even met z’n tweetjes. Hopelijk kunnen we dan ook nog wat rustig praten.
En iedereen bedankt voor het reageren. Het is wel fijn om zo advies te kunnen vragen, want ik overzie het nu niet helemaal.
Zijn volgende afspraak is over 2 weken. Aankomend weekend gaan we samen weg, werkgerelateerd iets maar dan zijn we wel even met z’n tweetjes. Hopelijk kunnen we dan ook nog wat rustig praten.
maandag 2 december 2019 om 13:43
Nog een tip, communiceer over je communicatie. Geef aan dat jij het moeilijk vindt om wat tegen hem te zeggen, maar dat je ht ook astig vind om dingen van hem te horen. Dat je het fijn zou inden als hij dat op een andere manier tegen je zegt. Maar ook over je gevoel, ik voel dat ik ... of voor mijn gevoel.... Jouw gevoel kun je nooit te discusscie stellen. En hij dan zegt maar dat bedoel ik niet zo, kun jij aangeven dat je dat wel zo voelt.Vivaventilator schreef: ↑02-12-2019 13:35Dank jullie wel, dat is echt een goeie tip waar ik wat aan heb!
En iedereen bedankt voor het reageren. Het is wel fijn om zo advies te kunnen vragen, want ik overzie het nu niet helemaal.
Zijn volgende afspraak is over 2 weken. Aankomend weekend gaan we samen weg, werkgerelateerd iets maar dan zijn we wel even met z’n tweetjes. Hopelijk kunnen we dan ook nog wat rustig praten.
'Happiness is only real when shared'.
maandag 2 december 2019 om 14:32
en jij zegt hij zit er als een verloren puppy bij... bij blaft en hij bijt voortdurend en hij zou van mij een nacht in de bench mogenVivaventilator schreef: ↑02-12-2019 12:55Ik heb de afgelopen weken een 2 keer leuke dingen gedaan met vrienden/vriendinnen, maar het thuis komen is dan niet leuk. Want dan ben ik laat thuis of krijg ander commentaar en dat is niet fijn.
Als ik weg ben hou ik er ook wel rekening mee, maar afgelopen uitje dacht ik nee, nu kijk ik alleen naar wat ik wil en dat was geen succes helaas.
Een tof uitje heeft nu een nare nasmaak gekregen
je lijkt wel haast bang om boos op hem te zijn, waar gaat dat over?
deze relatie is zo uit evenwicht....
Lorem Ipsum
maandag 2 december 2019 om 18:14
Dank je. Ik vind het ook moeilijk om te zeggen. Want ik ben verbaal redelijk sterk en hij gaat dan of sippen of sorry roepen.totallyfree schreef: ↑02-12-2019 13:43Nog een tip, communiceer over je communicatie. Geef aan dat jij het moeilijk vindt om wat tegen hem te zeggen, maar dat je ht ook astig vind om dingen van hem te horen. Dat je het fijn zou inden als hij dat op een andere manier tegen je zegt. Maar ook over je gevoel, ik voel dat ik ... of voor mijn gevoel.... Jouw gevoel kun je nooit te discusscie stellen. En hij dan zegt maar dat bedoel ik niet zo, kun jij aangeven dat je dat wel zo voelt.
Het irriteert me. Het zijn namelijk geen echte gesprekken en ik kan dus mijn boosheid niet eruit gooien.
Soms (zoals afgelopen weekend toen ik thuiskwam en vond dat ik laat thuis kwam) snauw ik ook tegen hem en maak ik me boos. Maar dat schiet niks op. Want dan zegt hij: maar ik mag toch wel zeggen hoe ik me voel? Want dan voelt hij zich alleen.
Ik kan daar niks aan veranderen, behalve naast hem op de bank blijven zitten of in ieder geval daar waar hij me de hele tijd kan zien.
Misschien is het ook zo dat ik nu geen begrip heb voor hoe hij zich voelt, maar er zit gewoon nog wat boosheid over die stomme dronken kus en hoe hard ik ook m’n best doe, ik krijg het niet uit m’n kop en kan er ook niet bij hem over zeiken omdat hij zich al klote voelt.
dinsdag 3 december 2019 om 03:59
Nah.. ik ben het niet helemaal eens met dat je gevoel niet ter discussie kunt stellen. Ergens aan het begin van dit topic werd gereageerd met iets als 'Kom op, een dronken kus in een kroeg.' Daar zit wel een kern van waarheid in. Je kunt jezelf wel blijven gek maken met vreselijke doemscenario's, analyses van oorzaken variërend van depressies van man tot beider drukke levens, maar deze dingen gebeuren nu eenmaal een keer.
Het gaat niet om stelselmatig bedriegen of een jarenlange dubbele agenda met onzuivere bedoelingen.
Ik zeg niet dat je er makkelijk overheen moet stappen TO, jouw gevoel is inderdaad jouw gevoel, maar er zijn ergere dingen.
De wil samen door te gaan lijkt aanwezig. Maak er zo bezien dan ook niet meer van dan het was en richt je op jullie gezamenlijke toekomst, ookal is het soms nog moeilijk. Dit zijn geen dingen die niet te overleven zijn maar als je ze eindeloos blijft uitkauwen, worden ze dat misschien wel.
Sorry dat ik een beetje hard voor je ben.
Het gaat niet om stelselmatig bedriegen of een jarenlange dubbele agenda met onzuivere bedoelingen.
Ik zeg niet dat je er makkelijk overheen moet stappen TO, jouw gevoel is inderdaad jouw gevoel, maar er zijn ergere dingen.
De wil samen door te gaan lijkt aanwezig. Maak er zo bezien dan ook niet meer van dan het was en richt je op jullie gezamenlijke toekomst, ookal is het soms nog moeilijk. Dit zijn geen dingen die niet te overleven zijn maar als je ze eindeloos blijft uitkauwen, worden ze dat misschien wel.
Sorry dat ik een beetje hard voor je ben.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 3 december 2019 om 07:55
Ja, ik weet het.Argentovivo schreef: ↑03-12-2019 03:59Nah.. ik ben het niet helemaal eens met dat je gevoel niet ter discussie kunt stellen. Ergens aan het begin van dit topic werd gereageerd met iets als 'Kom op, een dronken kus in een kroeg.' Daar zit wel een kern van waarheid in. Je kunt jezelf wel blijven gek maken met vreselijke doemscenario's, analyses van oorzaken variërend van depressies van man tot beider drukke levens, maar deze dingen gebeuren nu eenmaal een keer.
Het gaat niet om stelselmatig bedriegen of een jarenlange dubbele agenda met onzuivere bedoelingen.
Ik zeg niet dat je er makkelijk overheen moet stappen TO, jouw gevoel is inderdaad jouw gevoel, maar er zijn ergere dingen.
De wil samen door te gaan lijkt aanwezig. Maak er zo bezien dan ook niet meer van dan het was en richt je op jullie gezamenlijke toekomst, ookal is het soms nog moeilijk. Dit zijn geen dingen die niet te overleven zijn maar als je ze eindeloos blijft uitkauwen, worden ze dat misschien wel.
Sorry dat ik een beetje hard voor je ben.
Het stoort mij ook. Het is ook gelukkig niet hele dagen dat ik hier over nadenk, maar zo eens in de zoveel tijd popt dit weer omhoog. En dan moet ik er weer veel aan denken en geeft me dat rotgevoel weer.
Het geeft niet dat je het zo zegt, ben het helemaal met je eens. Wil ook niet zo denken of me zo voelen. Maar het zit nog erg in m’n systeem.
Vooral als hij tegen me mekkert over dat hij zich niet fijn voelt als ik weg ben of later thuis kom dan hij dat wilt (want dan voelt hij zich alleen) dan denk ik, Jahoor! Maar ik voel ook van alles en begin ik nu ook niet over, want je bent niet fit.
Hier begint dat gevoel dan mee en dan zit ik er weer mee.
Supervervelend vind ik dat.
dinsdag 3 december 2019 om 08:06
Ja hij heeft een depressie maar jij hebt je eigen sores waar je ook niet om gevraagd hebt en als jij uit wil gaan en je bent te laat thuis dan is hij bang en waarschijnlijk vooral dat je wraak neemt door ook met een ander te zoenen. Iemand kan prima depressief zijn en nog steeds weten dat wat hij/zij heeft gedaan absoluut niet in de haak is.
"Het is maar een zoen", dat is waar maar voor jou zit er meer achter, het voelt als verraad en nu vindt je ook nog eens dat je je gevoelens op een laag pitje moet zetten omdat hij zielig is en er geen ruimte is voor jou. Je mag die gewoon pakken hè en je hoeft het ook niet te pikken dat hij ruzie zoekt of zielig is als je iets voor jezelf doet dus ik zou dat blijven doen.
Ik denk dat je uiteindelijk een hekel aan hem gaat krijgen als je je eigen gevoelens en ontspanning voor hem opzij zet terwijl je je zo voelt door wat hij heeft gedaan.
Ik denk dat je veel zal hebben aan een eigen therapeut. Ik weet wat het is om een zware depressie te hebben en het maakt je egoïstisch, niet met opzet, maar je kan gewoon niet verder kijken omdat je depressie zo dominant aanwezig is. Dat gezegd hebbende, het wil niet zeggen dat je mensen moet meesleuren in je proces of je emotioneel moet laten chanteren.
Je kan prima tegen partner zeggen dat je vindt dat je al heel tolerant bent dat hij eerst aan zichzelf mag werken voor jullie samen aan de gang gaan en dat jij net zo goed in een verwerkingsproces zit en dat je niet wil dat hij jou daarin blokkeert net zoals je dat bij hem ook niet doet. Maak duidelijk dat je wel een toekomst voor jullie samen ziet maar dat hij zijn emoties niet op jou moet afreageren, erover praten is prima maar dat je niet wil dat jij je moet houden aan zijn eisen, je bent niet zijn kind maar zin partner.
Geef jezelf en je kwaadheid de ruimte, praat met iemand hierover voor je ontploft.
"Het is maar een zoen", dat is waar maar voor jou zit er meer achter, het voelt als verraad en nu vindt je ook nog eens dat je je gevoelens op een laag pitje moet zetten omdat hij zielig is en er geen ruimte is voor jou. Je mag die gewoon pakken hè en je hoeft het ook niet te pikken dat hij ruzie zoekt of zielig is als je iets voor jezelf doet dus ik zou dat blijven doen.
Ik denk dat je uiteindelijk een hekel aan hem gaat krijgen als je je eigen gevoelens en ontspanning voor hem opzij zet terwijl je je zo voelt door wat hij heeft gedaan.
Ik denk dat je veel zal hebben aan een eigen therapeut. Ik weet wat het is om een zware depressie te hebben en het maakt je egoïstisch, niet met opzet, maar je kan gewoon niet verder kijken omdat je depressie zo dominant aanwezig is. Dat gezegd hebbende, het wil niet zeggen dat je mensen moet meesleuren in je proces of je emotioneel moet laten chanteren.
Je kan prima tegen partner zeggen dat je vindt dat je al heel tolerant bent dat hij eerst aan zichzelf mag werken voor jullie samen aan de gang gaan en dat jij net zo goed in een verwerkingsproces zit en dat je niet wil dat hij jou daarin blokkeert net zoals je dat bij hem ook niet doet. Maak duidelijk dat je wel een toekomst voor jullie samen ziet maar dat hij zijn emoties niet op jou moet afreageren, erover praten is prima maar dat je niet wil dat jij je moet houden aan zijn eisen, je bent niet zijn kind maar zin partner.
Geef jezelf en je kwaadheid de ruimte, praat met iemand hierover voor je ontploft.
dinsdag 3 december 2019 om 08:29
Dank je wel, hier zit heel veel in.Geronimo2 schreef: ↑03-12-2019 08:06Ja hij heeft een depressie maar jij hebt je eigen sores waar je ook niet om gevraagd hebt en als jij uit wil gaan en je bent te laat thuis dan is hij bang en waarschijnlijk vooral dat je wraak neemt door ook met een ander te zoenen. Iemand kan prima depressief zijn en nog steeds weten dat wat hij/zij heeft gedaan absoluut niet in de haak is.
"Het is maar een zoen", dat is waar maar voor jou zit er meer achter, het voelt als verraad en nu vindt je ook nog eens dat je je gevoelens op een laag pitje moet zetten omdat hij zielig is en er geen ruimte is voor jou. Je mag die gewoon pakken hè en je hoeft het ook niet te pikken dat hij ruzie zoekt of zielig is als je iets voor jezelf doet dus ik zou dat blijven doen.
Ik denk dat je uiteindelijk een hekel aan hem gaat krijgen als je je eigen gevoelens en ontspanning voor hem opzij zet terwijl je je zo voelt door wat hij heeft gedaan.
Ik denk dat je veel zal hebben aan een eigen therapeut. Ik weet wat het is om een zware depressie te hebben en het maakt je egoïstisch, niet met opzet, maar je kan gewoon niet verder kijken omdat je depressie zo dominant aanwezig is. Dat gezegd hebbende, het wil niet zeggen dat je mensen moet meesleuren in je proces of je emotioneel moet laten chanteren.
Je kan prima tegen partner zeggen dat je vindt dat je al heel tolerant bent dat hij eerst aan zichzelf mag werken voor jullie samen aan de gang gaan en dat jij net zo goed in een verwerkingsproces zit en dat je niet wil dat hij jou daarin blokkeert net zoals je dat bij hem ook niet doet. Maak duidelijk dat je wel een toekomst voor jullie samen ziet maar dat hij zijn emoties niet op jou moet afreageren, erover praten is prima maar dat je niet wil dat jij je moet houden aan zijn eisen, je bent niet zijn kind maar zin partner.
Geef jezelf en je kwaadheid de ruimte, praat met iemand hierover voor je ontploft.
dinsdag 3 december 2019 om 08:30
Je bent voorzichtig, maar daardoor ook onduidelijk.
Hij heeft een ander gezoend en een depressie, dat is voor jou geen feest. Dan moet je 1 avond in de week weg kunnen zonder gedoe.
Hij kan natuurlijk delen hoe hij zich voelt, maar het draait niet altijd om hem. Als jij net thuis bent van een leuke avond doet hij maar zijn best om het voor jou een leuke avond te houden.
Ik zou het eerlijk gezegd van hem eisen. Geen sorry, maar jou écht centraal zetten. De dag daarna kan hij weer leunen.
Hij heeft een ander gezoend en een depressie, dat is voor jou geen feest. Dan moet je 1 avond in de week weg kunnen zonder gedoe.
Hij kan natuurlijk delen hoe hij zich voelt, maar het draait niet altijd om hem. Als jij net thuis bent van een leuke avond doet hij maar zijn best om het voor jou een leuke avond te houden.
Ik zou het eerlijk gezegd van hem eisen. Geen sorry, maar jou écht centraal zetten. De dag daarna kan hij weer leunen.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
dinsdag 3 december 2019 om 08:43
Ja, ik snap wat je bedoelt met dat ik onduidelijk ben door mijn voorzichtigheid.lolapaloeza schreef: ↑03-12-2019 08:30Je bent voorzichtig, maar daardoor ook onduidelijk.
Hij heeft een ander gezoend en een depressie, dat is voor jou geen feest. Dan moet je 1 avond in de week weg kunnen zonder gedoe.
Hij kan natuurlijk delen hoe hij zich voelt, maar het draait niet altijd om hem. Als jij net thuis bent van een leuke avond doet hij maar zijn best om het voor jou een leuke avond te houden.
Ik zou het eerlijk gezegd van hem eisen. Geen sorry, maar jou écht centraal zetten. De dag daarna kan hij weer leunen.
Je laatste zinnen was gewoon wat ik wilde! Dank je.
dinsdag 3 december 2019 om 08:48
Vivaventilator schreef: ↑03-12-2019 07:55Vooral als hij tegen me mekkert over dat hij zich niet fijn voelt als ik weg ben of later thuis kom dan hij dat wilt (want dan voelt hij zich alleen) dan denk ik, Jahoor!
Dit is precies het gedeelte waar de therapeut jullie bij zou kunnen helpen, jammer dat die afspraak pas over twee weken is (heb je het er wel al over gehad met je man en aan de therapeut voorgesteld/gevraagd? Doen hoor!).
Voor nu denk ik dat ik het zo op zou lossen: hij mag zich niet (/minder) fijn voelen als jij er niet bent en het zou helpen als jij dat ook accepteert. Het lijkt erop dat jij niet wil dat hij het zegt/voelt en ik denk dat jij je erdoor beperkt voelt. Het zou goed zijn als je het er samen over kunt hebben: ja je vindt het vervelend dat hij zich zo voelt, nee het zal niet maken dat je niet meer weggaat. Misschien ga je minder vaak of lang weg, geef dan aan dat je dat voor hem doet. Maar vooral: áls je weggaat dan is dat een bewuste keuze en dan dragen jullie allebei de consequenties (hij dat hij zich rotter voelt en jij ook dat hij zich rotter voelt als jij thuiskomt). Kijk of je iets af kunt spreken over het moment dat jij thuiskomt: geef ook gewoon aan dat het voor jou écht niet leuk is om thuis te komen als hij zich dan meteen aan je vastklampt. Hartstikke fijn dat hij jou als een steun errvaart maar jij bent geen steunpilaar zonder eigen gevoelens, jij bent een mens, met eigen behoeftes en gevoelens. Dat moet wel heel duidelijk zijn, depressie of niet. Dus kijk wat bij jullie past, misschien dat hij je een half uur even 'thuis' kan laten komen zonder zijn hart bij je uit te storten. Misschien dat jij na thuiskomst meteen even een kopje thee voor hem neerzet (ik noem maar wat, maar iets waar hij zich door gezien voelt/beetje verwend en wat voor jou geen grote moeite is) en verder even lekker je eigen gang gaat. Mocht hij in die tijd veel zuchten of zich toch verbaal niet in kunnen houden dan is muziek in je uren misschien geen gek idee. Als jij maar even lekker thuis kunt komen want er tegenop zien om naar huis te gaan is vreselijk! Vertel hem dat ook, hij mag echt wel weten wat zijn gedrag met je doet, depressie of niet. En dan na dat half uur even samen zitten ofzo?
Het is maar een voorbeeld maar misschien heb je er wat aan en kun je het aanpassen naar iets wat voor jou fijn voelt en bij jullie past.
Dan nog het andere deel: de verwachting. Als jij later thuiskomt dan hij verwacht voelt hij zich nog rotter. Ik ken dat gevoel helaas heel goed vanuit een periode in het verleden (ligt gelukkig al ver achter me). Het zou helpen om van tevoren zo duidelijk mogelijk te kunnen zijn zodat hij zijn verwachtingen zo realistisch mogelijk kan houden. Stel jij wil uit je werk nog even een boodschap doen dan zou het helpen als jij dat even naar hem appt. Zet er dan ook een (heel ruime) tijd bij. Ook als je weggaat met vriendinnen: ik kan me voorstellen dat je de neiging hebt om een vrij krappe tijd te geven (want als je een later tijdstip zegt is hij waarschijnlijk extra teleurgesteld) maar doe dat niet. Geef een ruime tijd (en gun jezelf die ruime tijd!) en bij een teleurgesteld hoofd geef je weer aan dat je het vervelend vindt voor hem dat hij zich zo rot voelt maar dat jij ook een eigen persoon bent met eigen behoeftes en gevoelens. En dan ga je ook gewoon genieten want niemand heeft er iets aan als jij je ook rot voelt. Maar dan kun je ook gewoon de tijd nemen en weet hij waar hij aan toe is. Wordt het toch nog later: app hem dan zo bijtijds mogelijk. Het is namelijk echt heel naar als je je zo rot voelt en zo uitkijkt naar de ander en toeleeft naar een bepaald tijdstip en het dan nog (veel) langer duurt. Dus zéker gaan en ook zeker de tijd nemen voor jezelf maar als het kan, laat weten wat hij kan verwachten (en ook hier dezelfde afspraak dat jij even thuis kan komen zonder geclaim).
Ik ben benieuwd of je er iets mee kunt.
dinsdag 3 december 2019 om 10:01
Vivaventilator schreef: ↑02-12-2019 12:07
Ik zie die vrouw weleens en vind dat erg pijnlijk
Joh die vrouw, die doet er helemaal niet toe. Het ging niet om haar. Hij was dronken en depressief (goed dat hij daar nu aan werkt, want gaan drinken omdat je je slecht voelt is een heel verkeerde aanpak natuurlijk). Het slaat nergens op om jaloers te zijn op haar.
Werk aan jezelf, geef je man de tijd om aan zichzelf te werken, en werk aan jullie relatie. Hou je niet bezig met haar, zij is onbelangrijk.
dinsdag 3 december 2019 om 10:49
Vivaventilator schreef: ↑03-12-2019 10:28@s-groot! Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Daar kan ik zeker iets mee.
@marana, je hebt helemaal gelijk. Ergens weet ik dat ook, maar soms laat ik het me toch raken. Ga er aan werken omdat niet meer toe te laten.
Fijn! En dat met die andere vrouw, is het je laten raken of projecteren? Ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je het gevoel hebt stil te staan in de kwestie met je man, je wil namelijk graag aan je relatie werken en het gedoe over die kus eruit gooien maar dat kan niet. Maar ondertussen zit je wel met een hoop boosheid en frustratie en die moet ergens naartoe. Ik kan me voorstellen dat het zien van die vrouw die gevoelens oproept want het is veilig om die op haar te projecteren.
En ik denk dat de irritatie naar je man ook voortkomt uit frustratie dat je niet met hem en die kwestie aan de slag kunt. En terwijl jij met die frustratie zit, daarmee bij hem niet terecht kunt en de behoefte te willen weten waar je aan toe bent gebruikt hij jóu als zijn grote steunpilaar
. Een mens zou om minder (willen) ontploffen. Ik denk dat het goed is om in gesprek te blijven met hem, misschien zonder het heel emotioneel te brengen maar wel even benoemen van joh, dit is voor mij moeilijk en wel om [dit] en [dat].
dinsdag 3 december 2019 om 10:56
Je blijft je fixeren op een waardeloze zoen, ipv de focus terugleggen op het waardevolle wat daar altijd al tegenover stond.
Je zegt wel dat je eraan wil werken maar je gijzelt het hele gezin nu maandenlang. Hoe lang wil je dit uitspelen? En waarom?
Dit gaat niet alleen om oud zeer.
Je zou moeten richten op de vraag waarom je dit zo uitmelkt en de oplossing en hoge verwachtingen bij een depressief persoon legt.
Die zoen was een dronken vlucht uit de werkelijkheid. Blijkbaar kijkt hij er minder rooskleurig tegenaan dan jij.
Hij is al met zichzelf aan de slag gegaan.
Waarom jij niet?
Je zegt wel dat je eraan wil werken maar je gijzelt het hele gezin nu maandenlang. Hoe lang wil je dit uitspelen? En waarom?
Dit gaat niet alleen om oud zeer.
Je zou moeten richten op de vraag waarom je dit zo uitmelkt en de oplossing en hoge verwachtingen bij een depressief persoon legt.
Die zoen was een dronken vlucht uit de werkelijkheid. Blijkbaar kijkt hij er minder rooskleurig tegenaan dan jij.
Hij is al met zichzelf aan de slag gegaan.
Waarom jij niet?
dinsdag 3 december 2019 om 11:44
Die andere vrouw en je boosheid, daar zit een heel groot gevoel van angst bij jou bij. Hij kan dus zomaar een andere vrouw zoenen en daarmee jou in een keer aan de kant zetten. En dan ben jij alles kwijt wat je hebt. Zit je met een gescheiden gezin, moet jullie basis opeens helemaal opnieuw worden ingericht.
kortom, die zoen zaagt aan de stoelpoten van je bestaan. Je bent boos omdat je zeker wil zijn van hem dat hij je niet verlaat. En hij zegt wel sorry, maar daarmee is je angst niet weggenomen, want hij kan het zo weer doen denk jij.
Tijd om jezelf eens bij de basis aan te pakken. Hoe (on)afhankelijk heb jij jezelf gemaakt? Hoe zeker ben jij van jezelf? Hoeveel eigenwaarde heb jij? Ga eens bij jezelf te rade in hoeverre je nog bent wie jij wil zijn.
kortom, die zoen zaagt aan de stoelpoten van je bestaan. Je bent boos omdat je zeker wil zijn van hem dat hij je niet verlaat. En hij zegt wel sorry, maar daarmee is je angst niet weggenomen, want hij kan het zo weer doen denk jij.
Tijd om jezelf eens bij de basis aan te pakken. Hoe (on)afhankelijk heb jij jezelf gemaakt? Hoe zeker ben jij van jezelf? Hoeveel eigenwaarde heb jij? Ga eens bij jezelf te rade in hoeverre je nog bent wie jij wil zijn.
dinsdag 3 december 2019 om 21:21
Ja, dit is het.Doreia* schreef: ↑03-12-2019 11:44Die andere vrouw en je boosheid, daar zit een heel groot gevoel van angst bij jou bij. Hij kan dus zomaar een andere vrouw zoenen en daarmee jou in een keer aan de kant zetten. En dan ben jij alles kwijt wat je hebt. Zit je met een gescheiden gezin, moet jullie basis opeens helemaal opnieuw worden ingericht.
kortom, die zoen zaagt aan de stoelpoten van je bestaan. Je bent boos omdat je zeker wil zijn van hem dat hij je niet verlaat. En hij zegt wel sorry, maar daarmee is je angst niet weggenomen, want hij kan het zo weer doen denk jij.
Tijd om jezelf eens bij de basis aan te pakken. Hoe (on)afhankelijk heb jij jezelf gemaakt? Hoe zeker ben jij van jezelf? Hoeveel eigenwaarde heb jij? Ga eens bij jezelf te rade in hoeverre je nog bent wie jij wil zijn.
Door zijn actie is mijn eigen waarde aangetast, was juist daarvoor zo zeker van mezelf.
Zijn actie heeft me in de war en boos gemaakt. Daarom was ik zo gebrand op relatie therapie.
Ik vind het echt knap dat je uit mijn tekst dit hebt kunnen halen, dank je wel, het doet me echt goed om het zo te lezen en mezelf er zo goed erin te herkennen.
maandag 6 januari 2020 om 01:01
Meh, slapeloze nacht hier.
En niet de eerste.
Met man gaat het af en aan. Er is wel duidelijk nu dat hij dus al langer zich niet goed voelde. Maar ook dat hij het tussen mij en hem al wat langer niet fijn vond.
Ik ben afstandelijker geworden en hij kon me niet bereiken.
Dit heeft me erg kwaad en verdrietig gemaakt, want hij heeft het nooit duidelijk zo naar mij in die woorden gezegd.
Natuurlijk zegt hij van wel en ik ga daar tegenin want ik heb dat niet gemerkt.
Communicatief gezien schieten we niks op, hij is nu namelijk bang van me omdat ik een paar keer vreselijk boos ben geworden. Maar dan ook echt zo boos dat ik als een viswijf stond te schreeuwen.
Het was pure onmacht, maar hij ziet het als een aanval. Alles wat ik zeg trouwens. Op een aardige of onaardige manier.
Ik val hem altijd aan.
Zelf ben ik nu erg gespannen, ik merk het aan mezelf.
Slaap slecht, kan weinig hebben, snel overprikkeld. Mijn reactie daarop is dat ik me terugtrek, maar dat is ook niet goed, want hij heeft me nodig.... Hij vind dat ik ook m’n best moet doen voor hem en ons nu, maar dat lukt me gewoon weg niet.
Ik wil gewoon rust. En terug in de tijd.
Toen alles nog gewoon was.
Kakzooi.
En niet de eerste.
Met man gaat het af en aan. Er is wel duidelijk nu dat hij dus al langer zich niet goed voelde. Maar ook dat hij het tussen mij en hem al wat langer niet fijn vond.
Ik ben afstandelijker geworden en hij kon me niet bereiken.
Dit heeft me erg kwaad en verdrietig gemaakt, want hij heeft het nooit duidelijk zo naar mij in die woorden gezegd.
Natuurlijk zegt hij van wel en ik ga daar tegenin want ik heb dat niet gemerkt.
Communicatief gezien schieten we niks op, hij is nu namelijk bang van me omdat ik een paar keer vreselijk boos ben geworden. Maar dan ook echt zo boos dat ik als een viswijf stond te schreeuwen.
Het was pure onmacht, maar hij ziet het als een aanval. Alles wat ik zeg trouwens. Op een aardige of onaardige manier.
Ik val hem altijd aan.
Zelf ben ik nu erg gespannen, ik merk het aan mezelf.
Slaap slecht, kan weinig hebben, snel overprikkeld. Mijn reactie daarop is dat ik me terugtrek, maar dat is ook niet goed, want hij heeft me nodig.... Hij vind dat ik ook m’n best moet doen voor hem en ons nu, maar dat lukt me gewoon weg niet.
Ik wil gewoon rust. En terug in de tijd.
Toen alles nog gewoon was.
Kakzooi.
woensdag 12 februari 2020 om 11:12
Update
Had een pas geleden een lang gepland uitje staan. Lang getwijfeld of ik zou gaan. Vanwege zijn reacties op mijn afspraken met vriendinnen en de nasmaak die het gaf.
Ben gelukkig wel gegaan. De weken daarvoor waren heftig, omdat ik er in bleef hangen. Ruzies en ik voelde me rot.
Toen ik weg was heb ik genoten en geen een seconde gedacht aan de situatie. Ik miste hem ook niet echt, had gewoon veel plezier met mijn vriendinnen. Ook niet met hen besproken wat er aan de hand was, want ik wilde niet dat het uitje daar om zou draaien.
Dat was een goeie beslissing! Het gaf me lucht, thuis komen was ook fijn. Het was fijn om elkaar weer te zien.
Ik had gewoon ruimte nodig om mezelf weer te vinden. En het is heus niet dat ik nu weer helemaal halleluja ben, maar het was superlekker om gewoon zonder die rotgedachtes rond te lopen.
Sindsdien zijn ze ook niet meer terug gekomen, dus ik hoop dat dit een soort start voor mezelf was om het te gaan verwerken.
Ik heb het dus nog niet opgegeven.
Had een pas geleden een lang gepland uitje staan. Lang getwijfeld of ik zou gaan. Vanwege zijn reacties op mijn afspraken met vriendinnen en de nasmaak die het gaf.
Ben gelukkig wel gegaan. De weken daarvoor waren heftig, omdat ik er in bleef hangen. Ruzies en ik voelde me rot.
Toen ik weg was heb ik genoten en geen een seconde gedacht aan de situatie. Ik miste hem ook niet echt, had gewoon veel plezier met mijn vriendinnen. Ook niet met hen besproken wat er aan de hand was, want ik wilde niet dat het uitje daar om zou draaien.
Dat was een goeie beslissing! Het gaf me lucht, thuis komen was ook fijn. Het was fijn om elkaar weer te zien.
Ik had gewoon ruimte nodig om mezelf weer te vinden. En het is heus niet dat ik nu weer helemaal halleluja ben, maar het was superlekker om gewoon zonder die rotgedachtes rond te lopen.
Sindsdien zijn ze ook niet meer terug gekomen, dus ik hoop dat dit een soort start voor mezelf was om het te gaan verwerken.
Ik heb het dus nog niet opgegeven.
woensdag 12 februari 2020 om 12:02
Ja, je hebt gelijk. Als er maar beweging in blijft!lolapaloeza schreef: ↑12-02-2020 11:50Fijn dat het weer wat beter gaat. Goed dat je lekker weg bent gegaan en het thuiskomen ook prettig was.
Het mag best tijd kosten, als er maar beweging in blijft toch?
Dat gevoel had ik voor dat uitje niet, maar daarna gelukkig weer wel.
woensdag 12 februari 2020 om 19:20
