Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 14 april 2009 om 14:11
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 14:08:
@ loomii ....co ouderschap heeft ie het niet over gehad en moet ie ook niet proberen op dit momentWaarom niet? Jij zal straks moeten gaan proberen je eigen toko te runnen en met co-ouderschap heb je toch meer tijd om een goed inkomen te verwerven dan wanneer ze hoofdverblijf hebben bij jou (geen idee hoeveel je nu werkt, overigens). Vier kinderen kost een hoop tijd en inzet, laat hem de helft daarvan maar voor zijn rekening nemen.
@ loomii ....co ouderschap heeft ie het niet over gehad en moet ie ook niet proberen op dit momentWaarom niet? Jij zal straks moeten gaan proberen je eigen toko te runnen en met co-ouderschap heb je toch meer tijd om een goed inkomen te verwerven dan wanneer ze hoofdverblijf hebben bij jou (geen idee hoeveel je nu werkt, overigens). Vier kinderen kost een hoop tijd en inzet, laat hem de helft daarvan maar voor zijn rekening nemen.
dinsdag 14 april 2009 om 14:12
dinsdag 14 april 2009 om 14:15
Hoe wou hij naar haar toe dan, als jullie geen geld hebben? Ik zou eerst zorgen dat hij er niet met geld van jullie vandoor gaat om naar haar toe te gaan (sorry hoor, misschien tikkie achterdochtig, maar je zult de eerste niet zijn die het overkomen is).
Je moet proberen om even zo nuchter en zakelijk mogelijk te handelen nu, hoe moeilijk dat ook is. Dat je hem eigenlijk niet wilt laten gaan móet je uit je hoofd zetten. Dat je kinderen verdriet krijgen is níet jouw schuld, maar zíjn schuld. Dat dat verdriet jou ook raakt is logisch en duidelijk, maar het is níet jouw schuld.
Laat hem vertrekken, ookal wil je dat eigenlijk niet. Anders komt hij er wel héél makkelijk mee weg. Zorg dat hij geen vliegticket of iets anders kan kopen van jullie geld, vertel het samen de kinderen en regel zsm praktische zaken.
Je moet proberen om even zo nuchter en zakelijk mogelijk te handelen nu, hoe moeilijk dat ook is. Dat je hem eigenlijk niet wilt laten gaan móet je uit je hoofd zetten. Dat je kinderen verdriet krijgen is níet jouw schuld, maar zíjn schuld. Dat dat verdriet jou ook raakt is logisch en duidelijk, maar het is níet jouw schuld.
Laat hem vertrekken, ookal wil je dat eigenlijk niet. Anders komt hij er wel héél makkelijk mee weg. Zorg dat hij geen vliegticket of iets anders kan kopen van jullie geld, vertel het samen de kinderen en regel zsm praktische zaken.
dinsdag 14 april 2009 om 14:16
@yvonne79, daar komt hij nog wel achter, dit is ook voor TO, ik heb te maken gehad met dezelfde vent, ik moest alles maar regelen en heb gelukkig (met behulp van mijn vader, zonder geweld) mijn ex ook de deur uit kunnen werken. Iemand vroeg al eerder of er geen ouders/vrienden/familie in de buurt was, want ik zou het zelf ook niet pikken hoor, maar goed ik ben al ruim vier jaar verder, ik weet hoe het voelt, maar het komt goed, maar je moet nu even sterk zijn, en dat is niet leuk maar het MOET!
dinsdag 14 april 2009 om 14:18
Vertel het samen aan de kids en laat hem het verhaal beginnen. Sorry, maar hij is dan maar even de boeman. Laat het naar de kids duidelijk zijn dat hij het gezinsleven laat voor wat het is en dat het zijn keuze is. De kids zullen jou dan in ieder geval in het begin steunen, dat maakt je gevoelsmatig misschien sterker. Wellicht slecht van me dat ik dit zeg maar ik vind het zo gemeen om al een ander kippetje ergens klaar te hebben zitten en jou dan met de kids in de steek te laten.
Hij heeft besloten niet meer verder te willen (voor iemand anders) laat hij dan ook het huis verlaten zodat jij met je kids lekker kunt blijven zitten waar je zit en in ieder geval even geen praktische problemen hebt. Laat hem maar een hotelkamer zoeken of ergens op een bank slapen.
Wens je heel veel succes de komende tijd. Het klinkt cliche maar je komt er beter uit.
Hij heeft besloten niet meer verder te willen (voor iemand anders) laat hij dan ook het huis verlaten zodat jij met je kids lekker kunt blijven zitten waar je zit en in ieder geval even geen praktische problemen hebt. Laat hem maar een hotelkamer zoeken of ergens op een bank slapen.
Wens je heel veel succes de komende tijd. Het klinkt cliche maar je komt er beter uit.
dinsdag 14 april 2009 om 14:19
@sannemer, schop onder je komt is prima, maar je mag ook wel eens verdrietig zijn hoor!, dat hoort erbij en vandaag zal niet de laatste dag zijn dat je huilt maar je zal zien dat het minder wordt. En ik ben van mening, er is een uitdrukking in het engels, 'what doesn't kill me, makes me stronger' en ik hou me daar aan vast
dinsdag 14 april 2009 om 14:19
@ eowynn : ticket wil hij kopen van "zijn" vakantiegeld
we zitten vast in een koophuis wat al 2 jaar te koop staat...heb wel al de makelaar gebeld en gezegd dat de vraagprijs nog enden mag zakken, ook al contact gehad met de gemeente voor een huurwoning, kan urgentie krijgen maar alleen met een ....ehmm nou ja bepaald formulier dat ik de zorg van de kinderen krijg, ga er morgen heen.
we zitten vast in een koophuis wat al 2 jaar te koop staat...heb wel al de makelaar gebeld en gezegd dat de vraagprijs nog enden mag zakken, ook al contact gehad met de gemeente voor een huurwoning, kan urgentie krijgen maar alleen met een ....ehmm nou ja bepaald formulier dat ik de zorg van de kinderen krijg, ga er morgen heen.
dinsdag 14 april 2009 om 14:21
Wow.. Veel sterkte toegewenst..
Ik ben zelf veeeeel jonger dan jij, maar toen mijn vader en moeder (tijdelijk) uit elkaar gingen, heeft mijn moeder wel eerlijk vertelt waarom, toen was ik 11/12 jaar. Mijn vader had dus ook een andere vrouw.
Ik hoop voor je dat je sterk in je schoenen kunt staan en hem de deur kunt wijzen.. Je kan jezelf niet meer kwellen dan hem nog dagelijks te zien, en te zien msnen met die meid.
Kies voor jezelf en je kids!
Nogmaals veel sterkte!
Ik ben zelf veeeeel jonger dan jij, maar toen mijn vader en moeder (tijdelijk) uit elkaar gingen, heeft mijn moeder wel eerlijk vertelt waarom, toen was ik 11/12 jaar. Mijn vader had dus ook een andere vrouw.
Ik hoop voor je dat je sterk in je schoenen kunt staan en hem de deur kunt wijzen.. Je kan jezelf niet meer kwellen dan hem nog dagelijks te zien, en te zien msnen met die meid.
Kies voor jezelf en je kids!
Nogmaals veel sterkte!
dinsdag 14 april 2009 om 14:23
Allereerst: hoe vreselijk moeilijk en kwestend het ook is ; zeg nooit tegen je kinderen dat "we "zijn ingeruild.
JIJ bent ingeruild, zij niet, hij blijft hun vader. Overigens, als hij jou wil verlaten voor iemand die hij nog nooit gezien heeft is het of een enorme dromer met een midlifecrisis, of jullie relatie stelt echt niet zo heel veel meer voor. Er zijn namelijk maar heel weinig mensen die een gelukkige relatie op het spel zetten.
Los daarvan is het idd volkomen k*t en pijnlijk als je vent van de ene op de andere dag besluit te vertrekken. Ik ben het wel met e rest eens dat als hij heeft besloten niet met je verder te willen, dat ie dan ook per direct het huis mag verlaten, en dat jullie dat samen aan de kinderen moeten vertellen. Waarbij je vooral moet benadrukken dat het niet aan hen ligt en/of door hen komt. dat mmma en pappa niet meer genoeg van elkaar houden, en niet dat pappa niet meer van zijn kids houdt en van hen weggaat. Ik snap dat dat heel wat van jou vraagt op dit moment, maar je wilt uiteindelijk zoveel mogelijk voorkomen dat je kinderen in een loyaliteitsconflict geplaatst worden. UIteindelijk krijg je dat namelijk ook weer op je bord. De kinderen houden van mamma en van pappa, dwing ze niet te kiezen en zeg ook niet dat hun vader een zak is die bij het vuilnis hoort.
JIJ bent ingeruild, zij niet, hij blijft hun vader. Overigens, als hij jou wil verlaten voor iemand die hij nog nooit gezien heeft is het of een enorme dromer met een midlifecrisis, of jullie relatie stelt echt niet zo heel veel meer voor. Er zijn namelijk maar heel weinig mensen die een gelukkige relatie op het spel zetten.
Los daarvan is het idd volkomen k*t en pijnlijk als je vent van de ene op de andere dag besluit te vertrekken. Ik ben het wel met e rest eens dat als hij heeft besloten niet met je verder te willen, dat ie dan ook per direct het huis mag verlaten, en dat jullie dat samen aan de kinderen moeten vertellen. Waarbij je vooral moet benadrukken dat het niet aan hen ligt en/of door hen komt. dat mmma en pappa niet meer genoeg van elkaar houden, en niet dat pappa niet meer van zijn kids houdt en van hen weggaat. Ik snap dat dat heel wat van jou vraagt op dit moment, maar je wilt uiteindelijk zoveel mogelijk voorkomen dat je kinderen in een loyaliteitsconflict geplaatst worden. UIteindelijk krijg je dat namelijk ook weer op je bord. De kinderen houden van mamma en van pappa, dwing ze niet te kiezen en zeg ook niet dat hun vader een zak is die bij het vuilnis hoort.
dinsdag 14 april 2009 om 14:23
dinsdag 14 april 2009 om 14:23
quote:Eowynn_ schreef op 14 april 2009 @ 14:05:
Maar het belachelijk van hem om te verwachten dat hij kan melden dat hij wil scheiden, dat hij een nieuwe vriendin heeft en ondertussen te verwachten dat hij kan blijven zitten waar hij zit, jou zijn vuile sokken laten wassen en zijn eten laten koken (bij wijze van spreken, ik weet jullie taakverdeling niet) en ondertussen met zijn nieuwe vriendin aan de slag te gaan. Dat moet je niet pikken.Oh dit ging zo ook bij mijn ouders hoor.....totdat mijn moeder van de advokaat iets op papier had, dat hij het huis uit moest, weet niet meer hoe dat heet...Maar toen is ie zogenaamd dus naar een collega gegaan terwijl hij al bij zijn nieuwe vriendin zat. Overigens wilde mijn vader nooit toegeven dat dat de reden van scheiding was. Heeft ie nooit gedaan ook.
Maar het belachelijk van hem om te verwachten dat hij kan melden dat hij wil scheiden, dat hij een nieuwe vriendin heeft en ondertussen te verwachten dat hij kan blijven zitten waar hij zit, jou zijn vuile sokken laten wassen en zijn eten laten koken (bij wijze van spreken, ik weet jullie taakverdeling niet) en ondertussen met zijn nieuwe vriendin aan de slag te gaan. Dat moet je niet pikken.Oh dit ging zo ook bij mijn ouders hoor.....totdat mijn moeder van de advokaat iets op papier had, dat hij het huis uit moest, weet niet meer hoe dat heet...Maar toen is ie zogenaamd dus naar een collega gegaan terwijl hij al bij zijn nieuwe vriendin zat. Overigens wilde mijn vader nooit toegeven dat dat de reden van scheiding was. Heeft ie nooit gedaan ook.
dinsdag 14 april 2009 om 14:29
Brr..
Wel deels eens met Kreng overigens. Probeer zelf zo neutraal mogelijk te zijn, zélfs al vinden je kinderen papa zélf afschuwelijk. (en die kans is vrij groot, want ze zijn al wat groter) Ik denk namelijk dat het schadelijker voor ze is dat mama mee gaat schelden als zij roepen dat papa een l*l is.
Sarah, wat een verhaal joh, bah.
Sannemer, werk je of heb je een eigen inkomen? Hebben jullie een gezamelijke rekening? Houden jullie dingen als vakantiegeld normaal gescheiden?
Wel deels eens met Kreng overigens. Probeer zelf zo neutraal mogelijk te zijn, zélfs al vinden je kinderen papa zélf afschuwelijk. (en die kans is vrij groot, want ze zijn al wat groter) Ik denk namelijk dat het schadelijker voor ze is dat mama mee gaat schelden als zij roepen dat papa een l*l is.
Sarah, wat een verhaal joh, bah.
Sannemer, werk je of heb je een eigen inkomen? Hebben jullie een gezamelijke rekening? Houden jullie dingen als vakantiegeld normaal gescheiden?
dinsdag 14 april 2009 om 14:29
quote:Eowynn_ schreef op 14 april 2009 @ 14:15:
Ik zou eerst zorgen dat hij er niet met geld van jullie vandoor gaat om naar haar toe te gaan (sorry hoor, misschien tikkie achterdochtig, maar je zult de eerste niet zijn die het overkomen is).
Goeie tip Eow! Mijn moeder heeft destijds gelijk een nieuwe bankrekening geopend en vanaf toen dáár haar salaris op laten storten, zodat hij er niet bij kon. Lijkt me voor TO ook slim.
Bewaar bankafschriften e.d. van de nu bestaande rekeningen, zodat dit meegenomen kan worden bij de verdeling.
Ik zou eerst zorgen dat hij er niet met geld van jullie vandoor gaat om naar haar toe te gaan (sorry hoor, misschien tikkie achterdochtig, maar je zult de eerste niet zijn die het overkomen is).
Goeie tip Eow! Mijn moeder heeft destijds gelijk een nieuwe bankrekening geopend en vanaf toen dáár haar salaris op laten storten, zodat hij er niet bij kon. Lijkt me voor TO ook slim.
Bewaar bankafschriften e.d. van de nu bestaande rekeningen, zodat dit meegenomen kan worden bij de verdeling.
dinsdag 14 april 2009 om 14:54
Kan dat vertellen aan de kinderen niet nog even wachten?
Ik vind het een beetje voorbarig om dat nu al te gaan zeggen.
De man in kwestie heeft een penvriendin in Amerika en baseert daar een wens tot scheiden op.
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief. Straks is het een grill van meneer (zou hij ook niet de eerste in zijn, die na drie weken ineens wakker wordt en zich afvraagt waar hij in gódsnaam mee bezig was) en dan is het woord 'scheiding' al gevallen.
Rustig een gesprek hebben samen en bespreken wat de volgende stap is.
Een paar weken uit elkaar bijvoorbeeld. De boel eens even in laten dalen, nadenken, elkaar halverwege die time out eens ontmoeten voor nog een gesprek. Zoiets.
Met de kinderen zou je kunnen bespreken dat papa en mama een beetje rust nodig hebben. Ik zou het woord 'scheiding' nog even niet gebruiken zelf.
Ik vind het een beetje voorbarig om dat nu al te gaan zeggen.
De man in kwestie heeft een penvriendin in Amerika en baseert daar een wens tot scheiden op.
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief. Straks is het een grill van meneer (zou hij ook niet de eerste in zijn, die na drie weken ineens wakker wordt en zich afvraagt waar hij in gódsnaam mee bezig was) en dan is het woord 'scheiding' al gevallen.
Rustig een gesprek hebben samen en bespreken wat de volgende stap is.
Een paar weken uit elkaar bijvoorbeeld. De boel eens even in laten dalen, nadenken, elkaar halverwege die time out eens ontmoeten voor nog een gesprek. Zoiets.
Met de kinderen zou je kunnen bespreken dat papa en mama een beetje rust nodig hebben. Ik zou het woord 'scheiding' nog even niet gebruiken zelf.
dinsdag 14 april 2009 om 14:55
Idd goeie tip van Eow. Je man is helaas al een stuk verder in dit proces dan jij en daar waar jij nog bezig bent van de eerste schrik te bekomen, is hij waarschijnlijk al lang bezig de zaken te regelen. Da's althans wel waar je voor de zekerheid op dit moment maar van uit moet gaan.
Nog een tip, neem de tijd. Híj wil scheiden, híj is daar al mee bezig geweest, voor jou is het allemaal nieuw. Neem net zoveel tijd als je nodig hebt om informatie bij elkaar te krijgen, een plan te maken en te bepalen wat jij hierin wilt. En laat je daarin bijstaan door een advocaat.
Dit alles staat er nogal in de gebiedende wijs, maar zo bedoel ik het natuurlijk niet
Nog een tip, neem de tijd. Híj wil scheiden, híj is daar al mee bezig geweest, voor jou is het allemaal nieuw. Neem net zoveel tijd als je nodig hebt om informatie bij elkaar te krijgen, een plan te maken en te bepalen wat jij hierin wilt. En laat je daarin bijstaan door een advocaat.
Dit alles staat er nogal in de gebiedende wijs, maar zo bedoel ik het natuurlijk niet
dinsdag 14 april 2009 om 15:03
Tjeee....naar en pijnlijk!
Ik vind wel dat je voor jezelf op mag komen en grenzen aan mag geven, hij gaat maar even een poosje ergens logeren whatever en ik denk dat het idd verstandig is dat hij zelf of jullie samen het aan de kinderen vertellen.
En natuurlijk is hij degene die hier een fout maakt en natuurlijk heb jij al het recht om boos te zijn, maar probeer hem niet zwart te maken naar de kinderen toe, zij zullen hier uiteindelijk zelf over oordelen zonder 'gekleurd' te zijn. Ik zeg het heel makkelijk maar natuurlijk is dit onwijs moeilijk want natuurlijk wil je gewoon zeggen dat hun vader een lulletje rozenwater is die zich verliest in een sneue msnAmerikaonrealische liefde en te laf is met zn beide benen op de grond te blijven.
Als hij wil scheiden...dat kan...maar hij zal ook zijn verantwoordelijkheden moeten nemen en daar mag jij hem echt wel op aanspreken hoor.
Ik vind wel dat je voor jezelf op mag komen en grenzen aan mag geven, hij gaat maar even een poosje ergens logeren whatever en ik denk dat het idd verstandig is dat hij zelf of jullie samen het aan de kinderen vertellen.
En natuurlijk is hij degene die hier een fout maakt en natuurlijk heb jij al het recht om boos te zijn, maar probeer hem niet zwart te maken naar de kinderen toe, zij zullen hier uiteindelijk zelf over oordelen zonder 'gekleurd' te zijn. Ik zeg het heel makkelijk maar natuurlijk is dit onwijs moeilijk want natuurlijk wil je gewoon zeggen dat hun vader een lulletje rozenwater is die zich verliest in een sneue msnAmerikaonrealische liefde en te laf is met zn beide benen op de grond te blijven.
Als hij wil scheiden...dat kan...maar hij zal ook zijn verantwoordelijkheden moeten nemen en daar mag jij hem echt wel op aanspreken hoor.
dinsdag 14 april 2009 om 15:04
quote:eleonora schreef op 14 april 2009 @ 14:54:
Kan dat vertellen aan de kinderen niet nog even wachten?
Ik vind het een beetje voorbarig om dat nu al te gaan zeggen.
De man in kwestie heeft een penvriendin in Amerika en baseert daar een wens tot scheiden op.
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief. Straks is het een grill van meneer (zou hij ook niet de eerste in zijn, die na drie weken ineens wakker wordt en zich afvraagt waar hij in gódsnaam mee bezig was) en dan is het woord 'scheiding' al gevallen.
Rustig een gesprek hebben samen en bespreken wat de volgende stap is.
Een paar weken uit elkaar bijvoorbeeld. De boel eens even in laten dalen, nadenken, elkaar halverwege die time out eens ontmoeten voor nog een gesprek. Zoiets.
Met de kinderen zou je kunnen bespreken dat papa en mama een beetje rust nodig hebben. Ik zou het woord 'scheiding' nog even niet gebruiken zelf.
Goh ik had nooit verwacht dit te zullen schrijven, maar ik ben het niet eens met je advies....Kinderen hebben recht op de waarheid.
Man wil scheiden van TO, omdat het gevoel weg is en hij bovendien al een oogje op een ander heeft. Dat tweede is eventueel iets om samen overheen te komen. Maar dat eerste, daar doe je niks aan. Klaar, over. Weg is weg, en dat kan hij ook niet terug toveren. TO zal ook beter af zijn zonder hem, gok ik zomaar. Tis een zelfde soort man als mijn vader was, heb je geen ene zak aan. Nu zelf het initiatief nemen is het beste wat TO kan doen. Als ze nu bij hem blijft, loopt ze onherroepelijk ooit weer tegen het zelfde aan. Gril of niet, als ik TO was zou ik in elk geval heel goed nadenken of ik wel met zo'n man zou willen leven.
Kan dat vertellen aan de kinderen niet nog even wachten?
Ik vind het een beetje voorbarig om dat nu al te gaan zeggen.
De man in kwestie heeft een penvriendin in Amerika en baseert daar een wens tot scheiden op.
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief. Straks is het een grill van meneer (zou hij ook niet de eerste in zijn, die na drie weken ineens wakker wordt en zich afvraagt waar hij in gódsnaam mee bezig was) en dan is het woord 'scheiding' al gevallen.
Rustig een gesprek hebben samen en bespreken wat de volgende stap is.
Een paar weken uit elkaar bijvoorbeeld. De boel eens even in laten dalen, nadenken, elkaar halverwege die time out eens ontmoeten voor nog een gesprek. Zoiets.
Met de kinderen zou je kunnen bespreken dat papa en mama een beetje rust nodig hebben. Ik zou het woord 'scheiding' nog even niet gebruiken zelf.
Goh ik had nooit verwacht dit te zullen schrijven, maar ik ben het niet eens met je advies....Kinderen hebben recht op de waarheid.
Man wil scheiden van TO, omdat het gevoel weg is en hij bovendien al een oogje op een ander heeft. Dat tweede is eventueel iets om samen overheen te komen. Maar dat eerste, daar doe je niks aan. Klaar, over. Weg is weg, en dat kan hij ook niet terug toveren. TO zal ook beter af zijn zonder hem, gok ik zomaar. Tis een zelfde soort man als mijn vader was, heb je geen ene zak aan. Nu zelf het initiatief nemen is het beste wat TO kan doen. Als ze nu bij hem blijft, loopt ze onherroepelijk ooit weer tegen het zelfde aan. Gril of niet, als ik TO was zou ik in elk geval heel goed nadenken of ik wel met zo'n man zou willen leven.
dinsdag 14 april 2009 om 15:11
Sarah,
Je kent die man niet persoonlijk, dus mss ben je nu teveel aan het projecteren.
Voor TO is het misschien wel heel goed om serieus na te denken over : "wat wil ik als hij inderdaad over een maand ( 3 maanden..) met hangende pootjes terugkomt. Wil je dan alsnog een traject in van therapie en ms redden, of is het over en uit. ( beide keuzes zijn legitiem, het gaat om jouw gevoel van gelukkig zijn).
Of het woord "scheiding"moet vallen t.o.v de kinderen weet ik niet, maar kinderen mogen wel weten dat pappa ergens anders gaat wonen omdat pappa niet meer van mamma houdt. an kunnen ze waarschijnlijk zelf wel de conclusie trekken ( en is de eerste vraag die je krijgt ws "gaan julie dan scheiden?").
Je kent die man niet persoonlijk, dus mss ben je nu teveel aan het projecteren.
Voor TO is het misschien wel heel goed om serieus na te denken over : "wat wil ik als hij inderdaad over een maand ( 3 maanden..) met hangende pootjes terugkomt. Wil je dan alsnog een traject in van therapie en ms redden, of is het over en uit. ( beide keuzes zijn legitiem, het gaat om jouw gevoel van gelukkig zijn).
Of het woord "scheiding"moet vallen t.o.v de kinderen weet ik niet, maar kinderen mogen wel weten dat pappa ergens anders gaat wonen omdat pappa niet meer van mamma houdt. an kunnen ze waarschijnlijk zelf wel de conclusie trekken ( en is de eerste vraag die je krijgt ws "gaan julie dan scheiden?").
dinsdag 14 april 2009 om 15:14
Ik vind dat de kinderen recht hebben op de waarheid. Of het 'n bevlieging is of niet. Zelfs als man besluit dat ie 't niet meent en bij TO wil blijven zal de sfeer in huis er niet vrolijker op worden wegens het schaden van de vertrouwensband en ze moet tenslotte voorkomen dat de kinderen daar hun moeder op aankijken, aangezien de vader de schuld heeft van wat zich nu afspeelt.
Verder uiteraard 'n eigen bankrekening openen en zorgen dat hij niet aan jullie geld kan om zijn lul achterna te lopen.
Verder uiteraard 'n eigen bankrekening openen en zorgen dat hij niet aan jullie geld kan om zijn lul achterna te lopen.
dinsdag 14 april 2009 om 15:14
Ja misschien R_O_K. Misschien ook niet. Als ik zelf in TO's situatie zou zitten, wist ik het wel. Wanneer mijn man mij vertelt dat zijn gevoel voor mij weg is en daarom wil scheiden; dan doen we dat. En helemaal als ie daarnaast ook nog een vriendinnetje heeft.
Dat heeft verder niets met projecteren en/of mijn vader te maken aangezien mijn man een heel ander type man is
Ik wilde er alleen mee zeggen dat ik zelf niet met iemand verder zou willen die me vertelt geen gevoel meer te hebben voor me.
Dat heeft verder niets met projecteren en/of mijn vader te maken aangezien mijn man een heel ander type man is
Ik wilde er alleen mee zeggen dat ik zelf niet met iemand verder zou willen die me vertelt geen gevoel meer te hebben voor me.
dinsdag 14 april 2009 om 15:17
Leo, ik ben het ook niet vaak met je oneens, maar nu toch wel, zij het gedeeltelijk. Aan de ene kant moet TO alles even laten bezinken, maar aan de andere kant moet ze ook voorbereid en zakelijk zijn. Zoals iemand voor mij zei: hij is hier al een tijd mee bezig, het kan zijn dat hij al veel verder is met dingen regelen.
Daarbij zegt TO al dat ze het moeilijk vindt om hem de deur uit te gooien en daar zou hij weleens stevig misbruik van kunnen maken. En zelfs al zegt hij na een paar weken 'waar ben ik mee bezig' dan nog is er niets aan de hand als hij ergens anders logeert. Maar jouw advies zal TO denk ik alleen aansporen om te hopen dat hij bij zinnen komt, dat het wel goedkomt en dat het vanzelf over gaat. En de kans dat dat zo is is behoorlijk klein.
Daarom kun je in dit soort situaties beter doortastend handelen, en mocht meneer nog op zijn woorden terugkomen dan is dat prima, maar het lijkt me verstandiger om er vanuit te gaan dat het definitief en gemeend is, wat hij zegt. Op die manier gaat het het minst ten koste van TO. Als ze blijft afwachten en niets doet is de kans groot dat het wél ten koste van haarzelf gaat.
Daarbij zegt TO al dat ze het moeilijk vindt om hem de deur uit te gooien en daar zou hij weleens stevig misbruik van kunnen maken. En zelfs al zegt hij na een paar weken 'waar ben ik mee bezig' dan nog is er niets aan de hand als hij ergens anders logeert. Maar jouw advies zal TO denk ik alleen aansporen om te hopen dat hij bij zinnen komt, dat het wel goedkomt en dat het vanzelf over gaat. En de kans dat dat zo is is behoorlijk klein.
Daarom kun je in dit soort situaties beter doortastend handelen, en mocht meneer nog op zijn woorden terugkomen dan is dat prima, maar het lijkt me verstandiger om er vanuit te gaan dat het definitief en gemeend is, wat hij zegt. Op die manier gaat het het minst ten koste van TO. Als ze blijft afwachten en niets doet is de kans groot dat het wél ten koste van haarzelf gaat.
