Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 14 april 2009 om 15:20
Dit was me ook 4 jaar geleden overkomen.Een eigen advocaat nemen, je kunt naar het juridisch loket gaan, daar kunnen ze je verder helpen.Ik zou het gelijk aan de kinderen vertellen en als je een huurhuis hebt ,dan kan je man gelijk bij haar intrekken.Voor de rest wil ik jou en je kinderen heel veel sterkte toewensen.Bij mij is het achteraf helemaal goed gekomen
dinsdag 14 april 2009 om 15:21
Wat ik bedoel te zeggen: een scheiding is er écht niet meteen door, maar het kan geen kwaad om zakelijke dingen voor zover mogelijk te regelen en de man van TO geen kans te gunnen om eeuwig te blijven twijfelen en ondertussen misbruik van TO te maken door niet weg te gaan en geen duidelijke keuze te maken. Als hij zegt te willen scheiden, prima, maar dan ook echt weg en dingen zo regelen dat de meest praktische zaken gescheiden zijn. Mocht de man van TO erop terugkomen dan heeft TO tenminste haar zaakjes voor elkaar en kan ze vanuit die positie besluiten of ze haar man terug wil of niet, en zit ze niet in een ondergeschikte afhankelijke positie waarin ze maar moet hopen dat hij weer bij zinnen komt.
Mocht hij terug willen komen dan is dat allemaal zo weer teruggedraaid, als TO dat wil, maar blijkt over 3 maanden dat hij het echt doorzet en TO heeft nog niets geregeld, dan is het wel erg laat en heeft ze zichzelf ermee.
Mocht hij terug willen komen dan is dat allemaal zo weer teruggedraaid, als TO dat wil, maar blijkt over 3 maanden dat hij het echt doorzet en TO heeft nog niets geregeld, dan is het wel erg laat en heeft ze zichzelf ermee.
dinsdag 14 april 2009 om 15:25
quote:Sarah Scott schreef op 14 april 2009 @ 15:14:
Ja misschien R_O_K. Misschien ook niet. Als ik zelf in TO's situatie zou zitten, wist ik het wel. Wanneer mijn man mij vertelt dat zijn gevoel voor mij weg is en daarom wil scheiden; dan doen we dat. En helemaal als ie daarnaast ook nog een vriendinnetje heeft.
Dat heeft verder niets met projecteren en/of mijn vader te maken aangezien mijn man een heel ander type man is
Ik wilde er alleen mee zeggen dat ik zelf niet met iemand verder zou willen die me vertelt geen gevoel meer te hebben voor me.Ik zou zelf ook niet verder willen met zo iemand. Of de TO dat ook zo voelt zal ze echter voor zichzelf moeten bepalen. zij hoopt nog dat het goed gaat komen, op dit moment. Nu spelen er nog zoveel emoties dat die beslissing niet definiteif genomen kan of zou moeten worden. Ik zou als ik haar was wel eisen dat hij (tijdelijk) ergens anders gaat wonen, en dat ook tegen de kinderen zeggen. En dan over een paar maanden zien of ( als hij terugwil, want misschien is het gevoel van zijn kant zover weg dat hij liever alleen is dan met haar) er nog iets te redden is of niet.
Ja misschien R_O_K. Misschien ook niet. Als ik zelf in TO's situatie zou zitten, wist ik het wel. Wanneer mijn man mij vertelt dat zijn gevoel voor mij weg is en daarom wil scheiden; dan doen we dat. En helemaal als ie daarnaast ook nog een vriendinnetje heeft.
Dat heeft verder niets met projecteren en/of mijn vader te maken aangezien mijn man een heel ander type man is
Ik wilde er alleen mee zeggen dat ik zelf niet met iemand verder zou willen die me vertelt geen gevoel meer te hebben voor me.Ik zou zelf ook niet verder willen met zo iemand. Of de TO dat ook zo voelt zal ze echter voor zichzelf moeten bepalen. zij hoopt nog dat het goed gaat komen, op dit moment. Nu spelen er nog zoveel emoties dat die beslissing niet definiteif genomen kan of zou moeten worden. Ik zou als ik haar was wel eisen dat hij (tijdelijk) ergens anders gaat wonen, en dat ook tegen de kinderen zeggen. En dan over een paar maanden zien of ( als hij terugwil, want misschien is het gevoel van zijn kant zover weg dat hij liever alleen is dan met haar) er nog iets te redden is of niet.
dinsdag 14 april 2009 om 15:28
Lieve Sannemer,
Ik weet zo goed wat je bedoelt. Bij mij kwam die mokerslag 8 maand geleden, op 24 augustus, na 15 jaar en 2 kinderen. Hij was/is 'verliefd' op een kennis. Zij ook getrouwd en 2 kinderen. En hopla, iedereen aan de kant getrapt en zij gaan gezellig met zijn tweetjes verder. 2 gezinnen verscheurd en kapot en zij denken met de kapotte resten fijn gewoon door te kunnen gaan... ongelofelijk.
Ik weet nog zooooo goed dat ik het niet kon geloven, dat ik dacht dat hij tot inkeer zou komen, dat dit een nachtmerrie was, enz enz enz... Het heeft echt maaaaanden geduurd voordat ik het kon bevatten en nog steeds begrijp ik er soms helemaal niks van.
Maar alles wat je voelt, woede, wanhoop en ook hoop, dat is toch niet vreemd, je wordt opgetilt door golven van verdriet, lieve Sannemer, lieve schat, dit is zo moeilijk, ik weet het en ik denk aan je.
Schrijf van je af hier, dat helpt, in tijden van diepe ellende (nachtenlang want slapen kon ik niet) Zat ik hier op het forum om hulp te roepen en ik kreeg het, van zoveel mensen hier en natuurlijk ook in het echt....
En adviezen kan ik je niet echt geven, ook niet m.b.t. het al dan niet uit je huis schoppen van je man, zo simpel ligt dat nou eenmaal niet. Jij moet doen wat je het beste lijkt. Jij bent jij, en geen situatie is gelijk, doe wat je gevoel je ingeeft...
Ik kan wel vertellen wat ik heb gedaan maar dat betekent niet dat dat voor jou ook opgaat....
Omdat je kids al aardig groot zijn lijkt het me wel een heel goed idee dat hun vader het ze zelf verteld, het liefst vertellen jullie het met zijn tweeeen. Maar dat is misschien wel heel erg moeilijk. Oh ja, en laat je niet verleiden tot woede uitbarstingen of iets dergelijks, niet naar hem toe maar zeker niet naar je kids toe, hij is wel hun vader (jammer genoeg, dacht ik dan meteen...)
Hou de eer aan jezelf en laat je kinderen niet nog meer ellende krijgen omdat ze er 'tussenin' komen te staan....
Wie verstandig is moet ook verstandig wezen, en zo te lezen is hij dat niet, jij moet het dus zijn, in het belang van je kindren en ook van jezelf.
Jij kan jezelf recht aankijken meid, laat je niet gek maeken hoor!
Wel is het verstandig om niet te lang te wachten met eventuele noodzakelijke stappen om zelf weer verder te kunnen, daar ben je nu misschien nog niet aan toe en dat is ook heel normaal. Samen leven in 1 huis in deze situatie is echter haast niet te doen, als hij graag weg wil moet hij maar een zomerhuisje huren, of iets anders bedenken, afstand nemen geeft rust....
Lieverd, ik wens je zoveel sterkte toe, ik weet waar je doorheen gaat, bij mij is het ook nog zo vers...
In gedachten hou ik je vast en geef je een dikke knuffel.
Liefs van NewWoman
Ik weet zo goed wat je bedoelt. Bij mij kwam die mokerslag 8 maand geleden, op 24 augustus, na 15 jaar en 2 kinderen. Hij was/is 'verliefd' op een kennis. Zij ook getrouwd en 2 kinderen. En hopla, iedereen aan de kant getrapt en zij gaan gezellig met zijn tweetjes verder. 2 gezinnen verscheurd en kapot en zij denken met de kapotte resten fijn gewoon door te kunnen gaan... ongelofelijk.
Ik weet nog zooooo goed dat ik het niet kon geloven, dat ik dacht dat hij tot inkeer zou komen, dat dit een nachtmerrie was, enz enz enz... Het heeft echt maaaaanden geduurd voordat ik het kon bevatten en nog steeds begrijp ik er soms helemaal niks van.
Maar alles wat je voelt, woede, wanhoop en ook hoop, dat is toch niet vreemd, je wordt opgetilt door golven van verdriet, lieve Sannemer, lieve schat, dit is zo moeilijk, ik weet het en ik denk aan je.
Schrijf van je af hier, dat helpt, in tijden van diepe ellende (nachtenlang want slapen kon ik niet) Zat ik hier op het forum om hulp te roepen en ik kreeg het, van zoveel mensen hier en natuurlijk ook in het echt....
En adviezen kan ik je niet echt geven, ook niet m.b.t. het al dan niet uit je huis schoppen van je man, zo simpel ligt dat nou eenmaal niet. Jij moet doen wat je het beste lijkt. Jij bent jij, en geen situatie is gelijk, doe wat je gevoel je ingeeft...
Ik kan wel vertellen wat ik heb gedaan maar dat betekent niet dat dat voor jou ook opgaat....
Omdat je kids al aardig groot zijn lijkt het me wel een heel goed idee dat hun vader het ze zelf verteld, het liefst vertellen jullie het met zijn tweeeen. Maar dat is misschien wel heel erg moeilijk. Oh ja, en laat je niet verleiden tot woede uitbarstingen of iets dergelijks, niet naar hem toe maar zeker niet naar je kids toe, hij is wel hun vader (jammer genoeg, dacht ik dan meteen...)
Hou de eer aan jezelf en laat je kinderen niet nog meer ellende krijgen omdat ze er 'tussenin' komen te staan....
Wie verstandig is moet ook verstandig wezen, en zo te lezen is hij dat niet, jij moet het dus zijn, in het belang van je kindren en ook van jezelf.
Jij kan jezelf recht aankijken meid, laat je niet gek maeken hoor!
Wel is het verstandig om niet te lang te wachten met eventuele noodzakelijke stappen om zelf weer verder te kunnen, daar ben je nu misschien nog niet aan toe en dat is ook heel normaal. Samen leven in 1 huis in deze situatie is echter haast niet te doen, als hij graag weg wil moet hij maar een zomerhuisje huren, of iets anders bedenken, afstand nemen geeft rust....
Lieverd, ik wens je zoveel sterkte toe, ik weet waar je doorheen gaat, bij mij is het ook nog zo vers...
In gedachten hou ik je vast en geef je een dikke knuffel.
Liefs van NewWoman
dinsdag 14 april 2009 om 15:41
quote:eleonora schreef op 14 april 2009 @ 14:54:
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief.
Ook ik ben het deze keer niet met je eens leo. Als de man van TO to inkeer komt en tóch niet wil scheiden en TO ook prima met hem verder kan is dat natuurlijk haske leuk. Ondertussen hangt het wél boven TO's hoofd en ik denk dat het goed is om zo snel mogelijk de achterstand die je hebt, in te lopen. Dan ben je nog steeds niet overmorgen gescheiden, maar beperk je wel voor jezelf de schade, mocht het wél zover komen.
Iemand die in tijden van financiele krapte besluit om zijn virtuele liefje in de VS van zijn vakantiegeld te bezoeken, torpedeert meteen de vakantie van de rest van het gezin. En iemand die zo met zichzelf bezig is, die moet je als andere partij niet de regie geven over iets waar voor jou ook zoveel van af hangt, dus je zal zelf actie moeten gaan ondernemen. Denk ik dus
TO (ben je naam vergeten), er zijn ook een paar goede sites/fora voor mensen die in scheiding liggen / net gescheiden zijn. Bijvoorbeeld ouderalleen.nl en 1ouder.nl. Je kunt daar veel kennis, herkenning en steun vinden. Misschien is dat ook iets voor je.
Laat men eerst nu eens een beetje tot rust komen voordat je het over een scheiding gaat hebben. Dat is meteen zo definitief.
Ook ik ben het deze keer niet met je eens leo. Als de man van TO to inkeer komt en tóch niet wil scheiden en TO ook prima met hem verder kan is dat natuurlijk haske leuk. Ondertussen hangt het wél boven TO's hoofd en ik denk dat het goed is om zo snel mogelijk de achterstand die je hebt, in te lopen. Dan ben je nog steeds niet overmorgen gescheiden, maar beperk je wel voor jezelf de schade, mocht het wél zover komen.
Iemand die in tijden van financiele krapte besluit om zijn virtuele liefje in de VS van zijn vakantiegeld te bezoeken, torpedeert meteen de vakantie van de rest van het gezin. En iemand die zo met zichzelf bezig is, die moet je als andere partij niet de regie geven over iets waar voor jou ook zoveel van af hangt, dus je zal zelf actie moeten gaan ondernemen. Denk ik dus
TO (ben je naam vergeten), er zijn ook een paar goede sites/fora voor mensen die in scheiding liggen / net gescheiden zijn. Bijvoorbeeld ouderalleen.nl en 1ouder.nl. Je kunt daar veel kennis, herkenning en steun vinden. Misschien is dat ook iets voor je.
dinsdag 14 april 2009 om 16:18
Serieus, ik ben het met iedereen eens dat kinderen recht hebben op de waarheid maar als ik Sanne zo lees dan kan ze het zelf nauwelijks bevatten, laat staan het aan de kinderen uitleggen. Ik vraag me af of je niet nog meer verwarring gaat scheppen als je het ze vertelt zoals het is.
Niet dat ik twijfel aan de capaciteiten van Sanne en haar man om dat te doen maar ik lees dat Sanne vooral heel kwaad/verdrietig/wanhopig is. Is dat een juiste state of mind om al met de kinderen te praten?
Mij lijkt het (en dat zeg ik dus heel nadrukkelijk; 'het líjkt me') zo vroeg voor zo'n gesprek.
En dat die man niet spoort als hij met het familievakantiegeld naar zijn penpall in amerika vertrekt staat als een paal boven water natuurlijk.
Niet dat ik twijfel aan de capaciteiten van Sanne en haar man om dat te doen maar ik lees dat Sanne vooral heel kwaad/verdrietig/wanhopig is. Is dat een juiste state of mind om al met de kinderen te praten?
Mij lijkt het (en dat zeg ik dus heel nadrukkelijk; 'het líjkt me') zo vroeg voor zo'n gesprek.
En dat die man niet spoort als hij met het familievakantiegeld naar zijn penpall in amerika vertrekt staat als een paal boven water natuurlijk.
anoniem_12394 wijzigde dit bericht op 14-04-2009 16:19
Reden: vraagteken toegevoegd
Reden: vraagteken toegevoegd
% gewijzigd
dinsdag 14 april 2009 om 16:18
Nou Eleonora ik heb je post nog even nagelezen en vind het nog niet zo raar hoor.
Inderdaad, een penvriendin uit de USA! Jeetje, dat is wel heel erg vaag, best mogelijk dat dat sprookje voor hem ook al snel uit zal zijn.
Kan me voorstellen dat hij nog wel bij zinnen komt.
Tijdelijk uit elkaar, alles tot rust laten komen... nog niet zo'n gek idee voor Sannemer...
Inderdaad, een penvriendin uit de USA! Jeetje, dat is wel heel erg vaag, best mogelijk dat dat sprookje voor hem ook al snel uit zal zijn.
Kan me voorstellen dat hij nog wel bij zinnen komt.
Tijdelijk uit elkaar, alles tot rust laten komen... nog niet zo'n gek idee voor Sannemer...
dinsdag 14 april 2009 om 16:21
quote katvondee "Ik ben zelf veeeeel jonger dan jij" ; en bedankt he voel me meteen een stuk beter maar alle gekheid daargelaten, mijn hoofd zegt ;kinderen vertellen en hem eruit gooien, mijn hart zegt heel iets anders. En daarbij komt nog dat ik financieel van hem afhankelijk ben, hebben jaren geleden besloten toen er kinderen kwamen dat ik voor de kinderen en het huis zorgde en hij voor het geld. Heb nu wel een part time baantje maar dat is maar voor 6 uurtjes in de week, leuk zakgeld maar word er niet rijk van. Hij zou eigenlijk bij vrienden/familie moeten gaan zitten maar krijg hem niet zover, dat is zijn trots te na, je vraagt aan niemand hulp en zeker in dit geval niet. Ook zei er nog iemand dat het huwelijk wel slecht moet zijn geweest anders zou iemand dat niet doen. Nou is het waar dat het de laatste tijd niet zo lekker liep maar dit is echt wel een donderslag bij heldere hemel hoor. Hij kiest voor haar en is daar heel beslist in.
(ben wel nieuwschierig naar haar reactie op mijn mailtje word waarschijnlijk nog een gezellig avondje )
(ben wel nieuwschierig naar haar reactie op mijn mailtje word waarschijnlijk nog een gezellig avondje )
dinsdag 14 april 2009 om 16:23
Nou New Woman, ik postte die posting toen ik snel de deur uit moest om mijn dochter te gaan halen van school. Ik had meer moeten laten blijken misschien dat het een vraag was aan de vrouwen hier. Ik heb geen directe ervaring met scheiden, ik weet het niet dus, niet uit ervaring zeg maar.
Míjn gevoel zegt dus; niet meteen gaan roepen dat er gescheiden gaat worden maar wie weet is er veel voor te zeggen het wel te doen.....
Míjn gevoel zegt dus; niet meteen gaan roepen dat er gescheiden gaat worden maar wie weet is er veel voor te zeggen het wel te doen.....
dinsdag 14 april 2009 om 16:26
of ie nog bij zinnen komt ? misschien wel maar dat zal hij noooooit aan mij laten blijken, zie stukje hier boven dat is zijn eer te na en staat zijn trots niet toe, ik heb echt het gevoel dat ie het weggooid, hij wil wat anders en zegt dan dat zijn gevoel voor mij weg is, dit is al kwetsend genoeg om hem niet meer te willen, nu alleen mijn hart daar nog van overtuigen he.
dinsdag 14 april 2009 om 16:26
quote:eleonora schreef op 14 april 2009 @ 16:18:
Mij lijkt het (en dat zeg ik dus heel nadrukkelijk; 'het líjkt me') zo vroeg voor zo'n gesprek.
Ow...bedoelde je dát! Gesprek richting kinderen....Ja, je kan gelijk hebben. Misschien is het goed om te laten weten dat er trouble in paradise is, maar nog niet het S-woord te laten vallen.
Mij ging het er om dat je imho moet zorgen dat je je niet laat overrompelen door de gebeurtenissen en daardoor nog meer aan het kortste eind gaat trekken.
Mij lijkt het (en dat zeg ik dus heel nadrukkelijk; 'het líjkt me') zo vroeg voor zo'n gesprek.
Ow...bedoelde je dát! Gesprek richting kinderen....Ja, je kan gelijk hebben. Misschien is het goed om te laten weten dat er trouble in paradise is, maar nog niet het S-woord te laten vallen.
Mij ging het er om dat je imho moet zorgen dat je je niet laat overrompelen door de gebeurtenissen en daardoor nog meer aan het kortste eind gaat trekken.
dinsdag 14 april 2009 om 16:30
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 16:21:
En daarbij komt nog dat ik financieel van hem afhankelijk ben, hebben jaren geleden besloten toen er kinderen kwamen dat ik voor de kinderen en het huis zorgde en hij voor het geld. Heb nu wel een part time baantje maar dat is maar voor 6 uurtjes in de week, leuk zakgeld maar word er niet rijk van.
Ik zou dan zeker co-ouderschap overwegen. Moet voor de kids toch ook geweldig zijn, weekje in nederland, weekje in de VS....
Sorry, ff een geintje tussendoor
En daarbij komt nog dat ik financieel van hem afhankelijk ben, hebben jaren geleden besloten toen er kinderen kwamen dat ik voor de kinderen en het huis zorgde en hij voor het geld. Heb nu wel een part time baantje maar dat is maar voor 6 uurtjes in de week, leuk zakgeld maar word er niet rijk van.
Ik zou dan zeker co-ouderschap overwegen. Moet voor de kids toch ook geweldig zijn, weekje in nederland, weekje in de VS....
Sorry, ff een geintje tussendoor
dinsdag 14 april 2009 om 16:32
quote:sannemer schreef op 14 april 2009 @ 16:21:
mijn hoofd zegt ;kinderen vertellen en hem eruit gooien, mijn hart zegt heel iets anders.
Nou, dat kan ik me voorstellen. Daarom zei ik, misschien een goed idee om een dag met een vriendin om de tafel te gaan zitten. Eens te bekijken of je hoofd en hart wat meer op één lijn kunt krijgen?
quote:En daarbij komt nog dat ik financieel van hem afhankelijk ben, hebben jaren geleden besloten toen er kinderen kwamen dat ik voor de kinderen en het huis zorgde en hij voor het geld. Heb nu wel een part time baantje maar dat is maar voor 6 uurtjes in de week, leuk zakgeld maar word er niet rijk van.
Hoe lastig ook, jullie zullen echt om de tafel moeten om dat soort dingen te regelen. Of een advocaat in de arm nemen die dat voor je gaat doen. Je zult niet met niks achterblijven, hij zal voor jou en de kinderen moeten zorgen. Ik heb het gevoel (maar ik kan er naast zitten) dat je man geen idee heeft waar hij aan begint. Dat zal eerst eens flink duidelijk moeten worden.Daarom is het handig als ook hij zich voor laat lichten door een advocaat. Maak jij je daar geen zorgen over, dat moet hij zelf doen, zorg jij nou dat jij zelf alle informatie krijgt die je nodig zou kunnen gaan hebben. Maak jij dus een afspraak met een advocaat en laat je voorlichten. Neem iemand mee en stel alle vragen die je wilt stellen. Zet ze op papier, zodat je niks vergeet.
quote:Hij zou eigenlijk bij vrienden/familie moeten gaan zitten maar krijg hem niet zover, dat is zijn trots te na, je vraagt aan niemand hulp en zeker in dit geval niet.
Nou ja, ik hoop dat hij nog wat tot rede gaat komen de komende tijd. Wie weet ziet hij zelf ook wel in dat even weggaan misschien een goede optie is. Nu is het een toestand en een puinhoop, nu is alles onduidelijk. Geef het een week of twee en bespreek het dan nog eens.
quote: Ook zei er nog iemand dat het huwelijk wel slecht moet zijn geweest anders zou iemand dat niet doen. Nou is het waar dat het de laatste tijd niet zo lekker liep maar dit is echt wel een donderslag bij heldere hemel hoor. Hij kiest voor haar en is daar heel beslist in.
(ben wel nieuwschierig naar haar reactie op mijn mailtje word waarschijnlijk nog een gezellig avondje )Hij kiest voor een fata morgana. Hij kent die vrouw niet. Dat is verder zijn probleem maar ze zou tegen kunnen vallen. Laat hem maar geloven dat hij zijn leven gaat delen met die dame, dat zal de tijd nog wel uitwijzen. Het is allemaal keihard voor jou maar opmerkingen over een slecht huwelijk en zo, gooi dat ver van je af. Mensen hebben geen idee wat ze zeggen en geven hun bek een douw. Sta daar boven, je hebt belangrijkere zaken aan je hoofd nu.
mijn hoofd zegt ;kinderen vertellen en hem eruit gooien, mijn hart zegt heel iets anders.
Nou, dat kan ik me voorstellen. Daarom zei ik, misschien een goed idee om een dag met een vriendin om de tafel te gaan zitten. Eens te bekijken of je hoofd en hart wat meer op één lijn kunt krijgen?
quote:En daarbij komt nog dat ik financieel van hem afhankelijk ben, hebben jaren geleden besloten toen er kinderen kwamen dat ik voor de kinderen en het huis zorgde en hij voor het geld. Heb nu wel een part time baantje maar dat is maar voor 6 uurtjes in de week, leuk zakgeld maar word er niet rijk van.
Hoe lastig ook, jullie zullen echt om de tafel moeten om dat soort dingen te regelen. Of een advocaat in de arm nemen die dat voor je gaat doen. Je zult niet met niks achterblijven, hij zal voor jou en de kinderen moeten zorgen. Ik heb het gevoel (maar ik kan er naast zitten) dat je man geen idee heeft waar hij aan begint. Dat zal eerst eens flink duidelijk moeten worden.Daarom is het handig als ook hij zich voor laat lichten door een advocaat. Maak jij je daar geen zorgen over, dat moet hij zelf doen, zorg jij nou dat jij zelf alle informatie krijgt die je nodig zou kunnen gaan hebben. Maak jij dus een afspraak met een advocaat en laat je voorlichten. Neem iemand mee en stel alle vragen die je wilt stellen. Zet ze op papier, zodat je niks vergeet.
quote:Hij zou eigenlijk bij vrienden/familie moeten gaan zitten maar krijg hem niet zover, dat is zijn trots te na, je vraagt aan niemand hulp en zeker in dit geval niet.
Nou ja, ik hoop dat hij nog wat tot rede gaat komen de komende tijd. Wie weet ziet hij zelf ook wel in dat even weggaan misschien een goede optie is. Nu is het een toestand en een puinhoop, nu is alles onduidelijk. Geef het een week of twee en bespreek het dan nog eens.
quote: Ook zei er nog iemand dat het huwelijk wel slecht moet zijn geweest anders zou iemand dat niet doen. Nou is het waar dat het de laatste tijd niet zo lekker liep maar dit is echt wel een donderslag bij heldere hemel hoor. Hij kiest voor haar en is daar heel beslist in.
(ben wel nieuwschierig naar haar reactie op mijn mailtje word waarschijnlijk nog een gezellig avondje )Hij kiest voor een fata morgana. Hij kent die vrouw niet. Dat is verder zijn probleem maar ze zou tegen kunnen vallen. Laat hem maar geloven dat hij zijn leven gaat delen met die dame, dat zal de tijd nog wel uitwijzen. Het is allemaal keihard voor jou maar opmerkingen over een slecht huwelijk en zo, gooi dat ver van je af. Mensen hebben geen idee wat ze zeggen en geven hun bek een douw. Sta daar boven, je hebt belangrijkere zaken aan je hoofd nu.
dinsdag 14 april 2009 om 16:32
Sannemer, zet hem er uit! Wat nou te trots? Hij heeft toch de keuze gemaakt om weg te gaan? Nou mooi zo, óphoepelen dan! Waar hij heen gaat zoekt hij maar uit.
Hij is lekker, niet om hulp willen vragen. Dat wil hij niet omdat hij misschien ergens wel dondersgoed aanvoelt dat iedereen hem voor gek gaat uitmaken, alles opgeven voor een vage penvriendin die misschien wel een ouwe harige man is (wantrouw altijd het internet) maar die hij sowieso niet kent!
Gewoon buitenzetten, heus meis je kan het! Heb je anders geen broers, of een goede vriend die je even kan komen helpen, en hem vriendelijk doch resoluut het gat van de deur wijst?
Hij is lekker, niet om hulp willen vragen. Dat wil hij niet omdat hij misschien ergens wel dondersgoed aanvoelt dat iedereen hem voor gek gaat uitmaken, alles opgeven voor een vage penvriendin die misschien wel een ouwe harige man is (wantrouw altijd het internet) maar die hij sowieso niet kent!
Gewoon buitenzetten, heus meis je kan het! Heb je anders geen broers, of een goede vriend die je even kan komen helpen, en hem vriendelijk doch resoluut het gat van de deur wijst?
I only get one shot at life - so I shoot to kill
dinsdag 14 april 2009 om 16:33
wat anderenin je kennissenkring hier van zeggen,
moet jij niet druk om (proberen te maken)
ga aub je zaken regelen en zorg dat hij niet al het vakantiegeld en de rest van het geld kan pakken.
maak zoals eerder gezet van ALLE zakelijke papieren kopieetjes.zodat je eea in handen hebt.
een huis voor jou en de kids en je kan ook via de sociale dienst een trajectplan laten opstellen,
waar je aan het werk/opleiding geholpen gaat worden.zodat je straks je EIGEN leven,samen met de kids kan opbouwen.
beetje cliche; een einde is vaak ook een nieuw begin,
vol nieuwe kansen en mogelijkheden.veel sterkte er gingen veel vrouwen jou voor en die redden ut ook,dus jij ook meiss!!
moet jij niet druk om (proberen te maken)
ga aub je zaken regelen en zorg dat hij niet al het vakantiegeld en de rest van het geld kan pakken.
maak zoals eerder gezet van ALLE zakelijke papieren kopieetjes.zodat je eea in handen hebt.
een huis voor jou en de kids en je kan ook via de sociale dienst een trajectplan laten opstellen,
waar je aan het werk/opleiding geholpen gaat worden.zodat je straks je EIGEN leven,samen met de kids kan opbouwen.
beetje cliche; een einde is vaak ook een nieuw begin,
vol nieuwe kansen en mogelijkheden.veel sterkte er gingen veel vrouwen jou voor en die redden ut ook,dus jij ook meiss!!
dinsdag 14 april 2009 om 16:35
quote:loomii schreef op 14 april 2009 @ 16:26:
[...]
Ow...bedoelde je dát! Gesprek richting kinderen....Ja, je kan gelijk hebben. Misschien is het goed om te laten weten dat er trouble in paradise is, maar nog niet het S-woord te laten vallen.
Mij ging het er om dat je imho moet zorgen dat je je niet laat overrompelen door de gebeurtenissen en daardoor nog meer aan het kortste eind gaat trekken.
O nee, absoluut niet laten overrompelen! Nee hoor, daar ben ik het helemaal mee eens.
Nee het ging me alleen om dat gesprek met de kinderen. Natuurlijk moet de boel tussen de beide volwassenen zo snel mogelijk duidelijk worden maar gezien de omstandigheden van deze crisis/breuk is dat niet zo eenvoudig denk ik.
Dat van die troubles, dat gaf ik dus ook aan, dat leek mij dus ook, aangeven dat het allemaal niet zo goed gaat, dat mogen de kinderen best weten.
[...]
Ow...bedoelde je dát! Gesprek richting kinderen....Ja, je kan gelijk hebben. Misschien is het goed om te laten weten dat er trouble in paradise is, maar nog niet het S-woord te laten vallen.
Mij ging het er om dat je imho moet zorgen dat je je niet laat overrompelen door de gebeurtenissen en daardoor nog meer aan het kortste eind gaat trekken.
O nee, absoluut niet laten overrompelen! Nee hoor, daar ben ik het helemaal mee eens.
Nee het ging me alleen om dat gesprek met de kinderen. Natuurlijk moet de boel tussen de beide volwassenen zo snel mogelijk duidelijk worden maar gezien de omstandigheden van deze crisis/breuk is dat niet zo eenvoudig denk ik.
Dat van die troubles, dat gaf ik dus ook aan, dat leek mij dus ook, aangeven dat het allemaal niet zo goed gaat, dat mogen de kinderen best weten.
dinsdag 14 april 2009 om 16:35
Of het sprookje voor hem wel of niet uitkomt, een man die zijn vrouw mede deelt te willen scheiden, voor het gemak nog wel even in hun huis blijft wonen en het vakantiegeld opmaakt aan een ticket naar het beloofde land (wie mag er van welk geld alleen met de kinderen de vakantie doorkomen...juist), die moet een enorme schop onder zijn hol krijgen en direct uit het huis. Ik snap dat Sanne daartoe nu niet in staat is, maar ze zou het eigenlijk wel moeten doen. Mag hij zelf uitzoeken waar hij tussentijds gaat wonen. Ik hoop altijd dat vrouwen als Sanne zich direct juridisch laten informeren. De emoties staan dit soms niet toe, maar als vrouw moet je er gewoon voor zorgen dat je beslagen ten eis komt. Als puntje bij paaltje komt moet je weten welke weg te bewandelen, voordat meneer volledig over haar heen loopt.
Ik geloof niet zo in dat tijdelijk uit elkaar, weer bij elkaar komen en dat komt het wel goed. Tenzij hij bereidt is dit soort fratsen via internet, of welke andere vrouw dan ook, nooit meer uit te halen en ze in stevige relatie therapie gaan. Ondertussen ben je dan wel je relatie aan het uitpluizen over de rug van je kinderen, en dat is oneerlijk. Die hebben recht op een rustig stabiel gezinsleven, met verantwoordelijke volwassen (de man van sanne is nu behoorlijk onverantwoordelijk bezig).
Ik geloof niet zo in dat tijdelijk uit elkaar, weer bij elkaar komen en dat komt het wel goed. Tenzij hij bereidt is dit soort fratsen via internet, of welke andere vrouw dan ook, nooit meer uit te halen en ze in stevige relatie therapie gaan. Ondertussen ben je dan wel je relatie aan het uitpluizen over de rug van je kinderen, en dat is oneerlijk. Die hebben recht op een rustig stabiel gezinsleven, met verantwoordelijke volwassen (de man van sanne is nu behoorlijk onverantwoordelijk bezig).
dinsdag 14 april 2009 om 16:39
@ eleonora : volgens mij heeft hij ook geen idee, ik heb het hem gevraagd en hij zegt "nou huis verkopen en uitmekaar" alsof het zo makkelijk is. Nu heb ik er ook geen verstand van al heb ik wel hier en daar zitten lezen wat te doen en wat ik nodig heb. Ik ga dan ook rustig verder met dat hele kleine beginnetje waar ik mee bezig ben en laat hem in zijn sop gaarstomen op dit moment. Wil de boel eerst op een rijtje hebben en dan kan er gepraat worden over hoe en wat.
dinsdag 14 april 2009 om 16:39
al heel wat jaren geleden stond ik ook voor die keus.(wel zonder kids) toen ik zeker wist dat MR L** een ander had, heb ik hem dezelfde dag nog de deur uit gestuurd!!!
heb ook wat jaren nodig gehad om de emotionele en financiele schade op te ruimen,maar het heeft mij wel gemaakt tot wie IK ben;beresterk en onafhankelijk voor de rest van mn leven!!! levenlessen zijn wel verdomd duur en hard.
heb ook wat jaren nodig gehad om de emotionele en financiele schade op te ruimen,maar het heeft mij wel gemaakt tot wie IK ben;beresterk en onafhankelijk voor de rest van mn leven!!! levenlessen zijn wel verdomd duur en hard.
