Hét (r)emigreren Topic

Je zegt gewoon dat je in Nederland eerst eens even gaat proefdraaien maar dat je misschien na een maand al wel weer terug wil.... hij moet dus maar even blijven zitten waar hij zit.



Ik ben slecht....

Ik ben erger Chicha lees boven maar. Als je dat flikt, ben je acuut zonder zwaankleefaan, Cara. A clean new start.

hoi hoi,



sorry dat ik gelijk na eerste post een paar dagen niet gereageerd heb.



Ik zal nog even het een en ander toelichten. Wij gaan in mei een ruime week naar Zweden om ons te orienteren op de regio, verschillende dorpen maar vooral werk. Onze planning is om tussen half en eind 2010 definitief die kant op te gaan.



Waarom pas half/eind 2010? Dit omdat we eerst de taal redelijk onder de knie willen hebbe. We hopen voor die tijd nog een kindje te mogen krijgen, en we hebben een huis wat nog verkocht moet worden. Eerst moet er dan nog een paar kleine dingen gedaan worden om het goed verkoopbaar te krijgen.



De kansen zijn op zich goed daar en de overheid doet van alles om je te helpen, maar ook Zweden heeft last van de crisis dus we moeten even kijken hoe dat gaat.



Ik ben trouwens ook echt van plan om hier te blijven schrijven wanneer we eenmaal daar zitten. Lijkt me heel bijzonder om alle nieuwe ervaringen te delen met mensen die toch een beetje in hetzelfde schuitje zitten.



groetjes Floortje

Caramella: wat een gedoe. Hij is natuurlijk wel erg vertrouwd en je weet precies wat je aan hem hebt dus kan me voorstellen dat het lastig is om het dan uit te maken vooral als hij helemaal niks vermoed. Oooh ik zou dat ook zo moeilijk vinden. Ik zou denk ik inderdaad een smoes verzinnen. Zo van zeg je baan nog maar niet op want ik ga eerst bij vrienden logeren. Dan dus naar Nederland gaan en pas dan het echt uitmaken. Wel laf ergens maar ik ben niet zo sterk. Ik zou het echt niet kunnen denk ik om dat flat out tegen iemand te zeggen. Ik moedig je geloof ik niet echt aan hè? In elk geval heel veel sterkte want dan kan je wel gebruiken.



Sanne: heimwee heb ik niet echt heel vaak. Ik denk dat het voor jou wel lastiger is omdat jullie echt ver weg gaan. ik ben vanuit Nederland gewoon weggegaan voor mijn studie en ben in Frankrijk dus terecht gekomen. Het was oorspronkelijk maar voor tijdelijk was de bedoeling dus geen hartverscheurend afscheid. Ik kwam gewoon alle schoolvakanties naar Nederland dus best vaak en lang. Toen kwam van het een het ander en ben ik dus niet meer permanent terug gekomen naar Nederland. De enige keer dat ik buiten Europa heb gewoond (in de VS) wist ik van te voren dat dit maar voor tijdelijk was en dus ook niks dramatisch. Nederland en Engeland is natuurlijk ook een afstand van niks en zeker met die goedkope vluchten kan je vaak heen en weer. Ik heb ook niet zoveel familie en weinig vrienden meer daar dus dat scheelt al weer. ik vind het altijd heerlijk om in Nederland te zijn en weet zeker dat ik me zo weer thuis zou voelen als we daar heen zouden verhuizen maar heimwee heb ik niet. Ik heb hier echt mijn leven en mijn gezin dus hier voelt als thuis.

Maar goed echt traditioneel emigreren naar een land heel ver weg is wel wat anders denk ik.



Lapin: ooh zielig van je hondjes. Onze katten vinden het ook nooit leuk als we weg zijn. Een van de twee negeert ons standaard een week als weer terugkomen. Dan is ze beledigd. Alleen als bijvoorbeeld mijn schoonzusje wel thuis blijft dan is het goed, dan mag de rest van ons wel weg

Wow, Anais.. en je hebt ook nog tijd om uitgebreid op het forum te komen kletsen! Jee.. Wat voel ik me nu lui (ben ik ook.. lig de hele dagen in de tuin). Wel heel erg leuk om zoveel dingen aan de gang te hebben en ook nog na te denken over iets nieuws.



Ik moet ook echt iets nuttigs gaan doen.. mijn hersens beginnen te verweken. Zelfs boeken lezen, wat ik altijd veel deed, doe ik bijna niet meer. Heb nu een boek uit het stof gehaald waar ik ooit aan begonnen was. Pff.. Ik moet een bezigheid gaan zoeken! En niet lachen.. ik heb ook maar weer een borduurwerk in ere hersteld. Vroeger deed ik dat heel veel, samen met een studievriendin. Lekker truttig .



Chicha, hier ook geen kantenklaremixjes te krijgen. Ik gebruik gewoon normaal wit meel, eieren en melk erdoor en bakken maar! Gaat eigenlijk prima. Ik doe 200 gram meel, 200 ml melk en 2 eieren. Meestal is het dan te dik en mik ik er melk bij in totdat het de juiste dikte heeft. Dan heb ik veel te veel, want we zijn maar met z'n tweetjes en zoon eet amper een hele pannenkoek.

Vieze pannenkoeken zijn vies.

Wanneer ga jij trouwens naar NL? Ik weet nog niet hoe lang ik precies ga blijven.. hangt een beetje van die scheidingsdingen enzo af ook.



Cara.. wat een lastige situatie.. Denk je dat je het straks, als jullie samen weg zijn, het ter sprake kunt brengen? Of helpt dat nog niet echt doordat er dan een echte vakantiesfeer heerst? Advies geven kan ik je niet.. daar waag ik me niet aan .

Het enige dat ik wel weet is dat het went en je het echt wel gaat redden 'alleen'. Ik zt hier eigenlijk ook alleen, zonder familie. Ik hing een beetje aan mijn voormalige chef, omdat hij vanaf het begin dat ik hier woon, mijn 'houvast' was. De drempel om ontslag te nemen was ook hoog, omdat ik dan mijn 'houvast' kwijt zou raken. En nu weet ik dat je enige houvast bij jezelf ligt. Het zal wennen zijn om weer 'alleen' te zijn, maar je hebt jezelf en je weet dat je het redt. Alleen al dat je de keuze gemaakt hebt om terug te gaan, zegt toch al dat je het alleen kunt?

Je leert nieuwe mensen kennen, krijgt weer andere contacten, maar het heeft wel tijd nodig.



Lapin, auuuuuwww! Dat ziet er serieus uit! Kan me voorstellen dat je daar flink last van hebt gehad.. Gaat het al wat beter?

Een hele fijne vakantie gewenst!!!! Geniet ervan en maak er een leuke tijd van!



Choc, nog van harte met de nieuwe baan van je man!! Joepie! Hebben jullie het ook gevierd??



Sarah, kan me voorstellen dat je opziet tegen het afscheid. Ik neem geen echt afscheid meer van mensen. Ook toen wij geemigreerd zijn, hebben we niet echt een afscheid ofzo gedaan. De laatste avond was met goede vrienden en dat was eigenlijk wel prima. Niemand mocht huilen, hadden we afgesproken, er zou geen emotioneel afscheid genomen worden en we zouden alleen maar 'dag' zeggen. En dat lukte eigenlijk best aardig.

Maar het verschil is wel dat ik op een dik uur vliegen en 10 uur met de auto van mijn familie zit. Dat is nog te doen in nood. Vorig jaar had ik na de winter heimwee en ben ik regelmatig een weekje naar NL gereden, was prima te doen. Vanuit Australie doe je dat minder snel.



Toch is afscheid nemen net zo moeilijk of makkelijk als je het zelf maakt, heb ik het idee (maar wie ben ik..). Van huis uit hebben we daar altijd vrij luchtig over gedaan.



En net als wat Lapin zegt, het went. En ik werk met gasten, dus een voortdurend komen en gaan van mensen, wat het misschien ook meer 'normaal' maakt, ook al zijn dat gasten.



Heimwee heb ik nu niet meer. Vorig jaar rond deze tijd was mijn heimwee-piek, maar dat kwam ook door meneer de Hollander, daardoor werd het ineens weer heel aantrekkelijk om naar NL te willen verhuizen.

Sindsdien is dat heimwee gevoel helemaal weg. Misschien dat het tzt wel ooit weer gaat kriebelen, maar ik kan me dat nu niet voorstellen. Voor de liefde zou ik ook niet snel meer terug gaan, ik heb mijn leven nu hier en straks (nou ja, dat duurt nog ruim 2 jaar) heeft mijn zoon hier ook zijn leven met vriendjes en kindergarten.



Ik zit CSI Miami te kijken op tv (zwijmelend bij Horatio) en tegelijkertijd ook Friends op mijn laptop.. (ik heb het zo druk). In Friends zit een verhaallijn met Monica en Richard (Tom Selleck speelt die rol), haar 20 jaar oudere vriend. Herkenning alom hier, hij lijkt zooooo enorm op scharrel. De dingen die hij zegt, zijn houding, dat hij zo lief kan lachen om iets grappigs wat Monica in haar enthousiasme doet. Zo grappig! Scharrel kon dat ook, als ik dan weer eens iets knulligs had gedaan of iets geks had gezegd, dan glimlachte hij zo lief.. Ik heb die afleveringen al wel 10 keer gekeken en denk met weemoed aan scharrel terug..



Oja, nu ik het toch over 'mijn' kerels heb.. Chicha, het is rustig. Bauleiter heeft het heel druk en is weinig meer hier, we hebben elkaar al een tijd niet meer gesproken. Buurman belt af en toe en hij is gevaarlijk leuk. Echt leuk. Dus ik laat zo weinig mogelijk van me horen, anders ga ik voor de bijl.

Misschien moet ik scharrel weer eens smsen. Dat is al weer lang geleden en ik moet toch iets



Nou, nu ga ik toch alleen maar kletsen over niks. Tijd om dag te zeggen!! Haha.



Oja, nog 1 ding dan.. Ainne, wat een scheetje, die dame van 46! Nog nooit gekust!! Denk ook wel dat het een beetje in scene gezet is, zo iemand is bijna te mooi om waar te zijn, net als Paul Pots (zo heette hij toch?). Iemand die bijna wereldvreemd is, maar zo'n geweldig mooie stem heeft.

Stelletje schrijfmonsters op dit topic. Echt niet normaal meer hoeveel tekst ik achterloop na een klein dagje.



Ja hoor, Caramella, we hebben een biljetje geschoven van omgerekend 25 euro voor de ´certificaatfraude´. Schuiven ons suf hier! Vorige week nog 50 euro aan de ´veldwachters´ op de snelweg om een snelheidsovertreding met prijskaartje van 350 euri te deleten. Gelukt!



Broer weggeven, kom ik toch een beetje van terug. Die kan ook zo lekker koken, heb ik begrepen en maakt net als TB uit eigen beweging en zonder te klagen het huis van zijn geliefde schoon. Dus heb ik hem op mijn reservelijstje gezet: als TB mij niet meer bevalt, wil ik de optie om te ruilen overhouden. BTB ziet er ongeveer hetzelfde uit, maar dan nog verser.



ps. morgenochtend als TB nog slaapt weer een uitgebreide reactie. Nu lekker eten, beetje laat, het is hier al 23.15 uur ofzo potverdorie!

zo ik heb de teambuilding ook weer overleefd.. mn slogan: focus on what you CAN do instead of what you CANNOT do viel in de smaak.. nu nog in de praktijk brengen



@ cara, kun je nu niet gewoon het leugentje om bestwil volhouden.. ik ga eerst, orienteren en woning regelen...



dan schrijf je een brief waarin je uitlegt dat het over is en die geef je hem in marokko als de vakantie er bijna opzit.. vervolgens vlucht je naar azie en ben je onbereikbaar...



guldenmiddenweg

Mooi stel zijn jullie Ik dacht dat alle Viva forummers altijd holier than thou waren. Jullie horen dus te zeggen dat ik eerlijk moet zijn, en hem niet aan het lijntje mag houden, dat ik hem en mezelf dat verschuldigd ben, en zo voort. Tut tut tut... Een van mijn vriendinnen heeft aangeraden om 'gewoon' zwanger te worden, dan heb ik mijn kind vast binnen, zeg maar, en dan zien we verder wel. Ik stond daar erg van te kijken! Niet dat ik hier een discussie wil ontketenen over deze mening (want haar plan is voor mij geen goed plan!) maar ik waardeerde toch haar eerlijke advies. Ik verwachtte meer 'politiek correcte' reacties. Leuk is het wel, al die meningen en adviezen. Ik speel er nog even mee in mijn hoofd.



Tegen de tijd dat we in Marokko zitten moet in ieder geval besloten zijn of hij meegaat of niet want tegen die tijd moet de verhuizing geboekt zijn (eenpersoons- of tweepersoonsverhuizing). Dus zolang kan ik het niet meer uitstellen. Dat is wel een stok achter de deur. Bovendien begint het nu, nu hij het echt lijkt te menen met het meeverhuizen, oneerlijk te voelen. Stom he, drie maanden geleden zat ik precies op ditzelfde punt, toen we uit onze flat moesten, toen heb ik het ook aan de orde gebracht maar niet doorgezet, en kijk: daar ben ik weer.



Specu, ik hou vol hoor! Waar heb je het meest van gegraaid, de eerste dagen na de lent?



Goh Anais da's een heel andere wereld joh. Wel fijn van die verminderde verkeersovertreding!

Nou Caramella ik vind dat best het overwegen waard. Ik bedoel als je graag kinderen wilt maar nog niet de ideale vader op het oog hebt waarom niet? je hebt straks een vaste baan in NL, huisje regelen en dan best een ideaal moment om een kind te krijgen, al is het dan zonder vent. Maar misschien is dat inderdaad ook niet zo politiek correct van mij gedacht.

Ik had voor mezelf besloten dat als ik zo begin 30 was en er nog geen (blijvende) vent was dat ik dan wel een kind zou willen. Daar heb je IMHO niet persé een man voor nodig. Nou ja, wel voor het technische deel mar daarna niet persé bedoel ik

ontbijt!



@ cara, ik zou ook wel iets politieks corrects willen zeggen maar op de een of andere manier krijg ik ook het gevoel dat jouw TB niet echt gebaat is bij eerlijkheid en openheid in een gesprek... tis nie zo'n prater, dus... voldongen feit, meedelen en gewoon gaan... denk als je het rustig in een gesprek brengt, dat hij zal zeggen er eerst even over te moeten slapen en dat wordt dan een week.. en dan ben je nog geen stap verder...



overigens kun je hem ook de boeman laten zijn je gaat gewoon NU allemaal dingen regelen, de 1 persoonsverhuizing, het huis ( 1 pers. logeeradres bij vrienden) verzekering, baan heb je al.. tegen de tijd dat hij ermee op de proppen komt, dan zeg je: ik heb alles maar alvast geregeld. voor mezelf. want jij meent toch nooit nix van wat je zegt en als ik op jou moet wachten gebeurd er nix. als je zo graag mee wilt, waarom heb je dan nix geregelt? hhahaha



sorry, beetje gemeen.

@cara, sterkte hoor. Als hij nu nog niet weet wat hij wil, pffff. Als je zo graag een kind wilt, dan is het advies van je vriendin wel een wild plan, maar bedenk wel dat het kind dan ook zijn genen krijgt. Wil je dat wel?? En als de relatie misschien toch niet zo goed is, wil je dan met een kind van hem doorkwakkelen, alleen door, of later een andere relatie aangaan? Of stel je zwanger worden dan toch uit? Je bent even 30 ofzo, je hebt nog tijd zat.

Dat van Disco snap ik wel, maar wat als hij dan toch meegaat, omdat hij dan voor het blok staat? Wil jij met hem oud worden? Zie jij hem als de vader van je kinderen? Word je er niet gek van, dat hij nog niet weet wat hij wil??

Vasten- neehee, dat is nog niet over. Zaterdag na de H. Fire Kerkdienst, dan mogen we snaaien. Het is traditie om op die dag de vasten te breken met vis, maar man wil steak of kipschnitzel, maar waarschijnlijk beide

Hé wereldwijven!



Ben weer terug van weggeweest en zit nu heel zielig en alleen al vanaf 08h00 op kantoor (collega's hebben nog vakantie...), dus kom ik even jullie gezelschap opzoeken! Wat is er veel geschreven en gebeurd! Heb net even bijgelezen en moet nu met twee vensters werken anders kan ik het allemaal niet onthouden:

Ine: wat vervelend die toestand met je ex, ik kan me gewoon niet voorstellen dat hij, na twee jaar, nu opeens die verantwoordelijkheid (voor zoon) op zich wil nemen, dan had hij toch wel eerder interesse getoond? Maar intussen zit je er maar mooi mee! Nou, ga maar weer lekker verder met borduren, dat leidt af...

Lapin, wat een enge foto van je schouder, het ziet er heel zielig uit. Heb je nog last? Heel veel plezier op Malta deze week. Kom je gauw vertellen hoe het is/was?

Ben niet meer naar de efteling geweest want daar zijn kids volgens mij nog te klein voor (ik wil nl in alle enge dingen) en het is ook zo duur! Wél naar sprookjeswonderland in Enkhuizen, beetje knullig maar zij vonden het gewéldig want zijn helemaal into sprookjes op het moment. De attracties waren ook echt voor hun leefltijd, bovendien maar 7€ pp, scheelt nogal....

Chicha, welkom back! Ben jaloers op je nieuwe luie leven! Geniet er maar van.... Fijn dat je je "personeel" nog gewoon aan kunt houden, dan heb je echt de tijd aan jezelf.

Heb je de nieuwe laptop al onder controle?

Ainne: veel plezier in NL en Duitsland, ik hoop dat het mooie weer aanhoudt (het was gisteren 20 graden!). Fijn dat jullie er ook nog even met z'n tweeën tussenuit piepen. Hoe lang blijven jullie?

Ik heb ook gister weer flink inkopen gedaan, lekkere theetjes, mixen, rookworst, satesaus, kan er weer even tegenaan, alleen stroopwafels vergeten , wel weer sultana's mmmm.

Specu : volgens mij ben je hard op weg om de ideale schoondochter te worden.... Nee serieus, echt respect voor hoe je de situatie zo heb aangepakt. Nog steeds aan het dromen over eten?



zo ga dit even plaatsen, voordat ik het verlies (zou niet de eerste keer zijn...) schrijf zo weer verder in een nieuw bericht

Zo ben ik weer...



Cara: wat een moeilijke situatie zeg. Heb door je verhalen wel een beetje het idee dat je door hem passiever, minder ondernemend etc geworden bent en dat hij je met hem misschien een beetje "saaier" leven hebt dan dat je eigenlijk voor ogen had. Het zal nu moeilijk zijn om de knoop door te hakken maar het is wel de perfecte gelegenheid natuurlijk. Denk zéker niet aan een kind, want dat maakt het helemaal complex, dan ben je voor altijd aan hem verbonden en ook nog een soort van verplicht om in de UK te blijven. Kinderen zijn zelden een relatieredder, ze maken het alleen nog maar moeilijker om eruit te stappen. Maar volgens mij was het ook geen serieus plan, toch?

Ik zou al je dutch courage bij elkaar rapen en es echt serieus met hem praten. Stel anders een tijdelijk uit elkaar gaan voor om na te denken. Dan blijft hij in eerste instantie in engeland, jij gaat naar NL, bouwt daar een beetje een leven op en als je hem écht mist en hij jou, kan hij altijd nog die kant opkomen. Zo is het in ieder geval niet zo definitief.

Heb je in NL geen familie om op terug te vallen?

Ik denk overigens niet dat je echt eenzaam gaat worden, volgens mij ben je heel erg sociaal, heb je al best wat vrienden daar en zal je snel veel nieuwe vrienden maken!

Choc, wat fijn dat je man een baan heeft! Nou jij nog! Heerlijk dat je dan weer plannen kunt maken en nodige dingen kunt aanschaffen.

Nymeria heb je nog vakantie? Heb je leuke dingen gedaan met je zoon? Wel fijn dat de andere twee nog naar het kdv gaan, als je ze straks alledrie thuis hebt is van vakantie geen sprake meer, denk ik

Mijn kids zijn nog in totaal twee weken vrij nu, maandag beginnen ze weer. Vandaag heb ik ze supervroeg bij schoonzus af moeten leveren want moest werken, gelukkig maar tot 15h00, dus het valt mee. Morgen en overmorgen is guiriman thuis, dus dan geen probleem.... Het is een heel georganiseer altijd.

Anais: wat knap dat jullie zoveel bedrijfjes tegelijk gaande houden! Lekker die minivakantie met TB naar de plek waar jullie elkaar ontmoetten (ben even de naam kwijt).

Disco ben je al van je voorjaarsmoeheid af? Lekker genoten van het mooie weer deze paasdagen?



Welkom Sarah en Floortje! Leuk dat jullie meeschrijven. Ben erg benieuwd naar jullie verhalen straks over Zweden en Australië (kan me voorstellen Sarah dat je opziet tegen het afscheid met je ouders, het is niet bepaald om de hoek, via internet kun je trouwens wel op allerlei manieren contact houden: ook met beeld!).



Wij hebben nog een paar heerlijke dagen gehad in NL, het was heel mooi weer ( de vloek is daarmee doorbroken, éindelijk een keer mooi weer tijdens mijn vakantie in NL). Nederland is zo mooi in het zonnetje. We zijn langs de bollenvelden gereden, hebben in een standtent gegeten, door weilanden gefietst met koeien en molens, ijsjes gegeten, met de hond gewandeld in het bos, haring en kibbeling gegeten op de markt in Haarlem, eigenlijk zulke gewone dingen maar zó dierbaar nu, dat ik er extra van geniet.

Heb ook mijn twee vriendinnetje weer gezien, bijgekletst. Mijn familie weer uitgebreid meegemaakt. Zondag hadden we een paasbrunch met allemaal hele lekkere dingen, paaseieren verstopt in de tuin, lekker buiten gezeten. Kortom een heerlijk vakantie. Heb de processies en de lentefeesten van hier dan ook helemaal niet gemist.....

Nou gaan we pas weer met kerst, gelukkig wel familiebezoekjes hier voor die tijd.

Hier is het trouwens helemaal heerlijk lenteweer. Mijn kantoor is in een oud klooster en ik heb de deuren opengegooid, er komt een zoete oranjebloesemgeur naar binnen (en ook dikke bromvliegen...) en ik heb uitzcht op de "huerta" (fruitboomgaarden), palmbomen en de bergen daarachter, vandaag heb ik echt zo'n "best of both worlds" gevoel, morgen zit ik waarschijnlijk alweer in de routine...

Deze week nog vakantierooster (08h30-14h30), dus dat is lekker werken.

Vandaag weinig werk aan de winkel, alleen een verdwaalde belgische docente geholpen en nu een leuke brasiliaanse student die hier een masteropleiding komt doen. Ga nu maar even kleine theepauze inlassen (gaaaap).

Disco, weet je zeker dat je hem niet kent, die Vent van mij? Zo gaat dat gesprek inderdaad precies verlopen! Inclusief gaan slapen en dan gewoon er nooit meer op terugkomen. Ha. Na al die jaren heb ik nog steeds geen manier gevonden om daarmee succesvol om te gaan. Behalve mijn eigen ding doen (gevolg: eenzaam in relatie).



Nymeria, Specu, ik vind het alleen krijgen van een kind op zich best een optie. Ik ben nu 35 en voel dat klokje wel tikken. Maar toch... Groot punt is dat hij nu geen kinderen wil dus ik zou echt 'per ongeluk' zwanger moeten worden, en zo wil ik een ander (ook mijn virtuele tweetalige kind ) niet behandelen. Ik begrijp dat sommige vrouwen deze keuze maken, maar ik zou me daar niet goed bij voelen. Bovendien, als je Ine's verhaal zo leest, dan is het hebben van een kind als je niet bij de vader bent en in verschillende landen woont behoorlijk lastig. En ik heb ergens ook de hoop dat ik de kans met een ander, meer geschikte vader nog ga krijgen. Wel heel eng om die 'gok' te wagen.



Specu: het idee dat hij toch mee zou komen, daar krijg ik het benauwd van. Als ik er een plaatje van in mijn hoofd vorm, krijg ik heel sterk een gevoel van: nee, niet doen. Met hem oud worden betekent dat ik mezelf tekort doe. Ik wil graag een maatje, iemand die betrokken is en met wie ik kan praten (en iemand die, als ik naar een ander land verhuis, daar interesse in toont. Mwoah, teveel gevraagd? ).

Nee Guiri en Ainne, was inderdaad geen serieuze overweging, het kindje 'nemen'... meer een voorbeeld van ander politiek oncorrect advies, haha. Nee heb geen terugvalfamilie, helaas. Heb een moeder en een paar tantes, allemaal boven de 75, en zeer verontwaardigd dat ik niet gewoon bejaardeverzorgster in het durp ben. Die verontwaardiging duurt nu al 20 jaar! Alles wat ik doe is een probleem dus zij zijn de laatsten die weten wat er bij mij speelt. Zij weten bijv nog niet dat ik terug naar NL kom. Voldongen feiten, a la Disco, dat is alles wat ik met hen deel. Lastig, maar ik weet niet anders.

Precies. Vind ik ook. Ik zie daar geen gat in. Al is de gedachte dat ik de kans op kids mis zou lopen een hele enge. Enne, ik ben al een paar maandjes 35 hoor, maar ik zie er zo jong en bevallig uit, niemand die het door heeft

Cara, sorry, ik herinner me nu weer dat je dat al een keer verteld had van je familie. Wel jammer dat ze nooit bijgetrokken zijn....

Ah joh welnee, voor mij geen tranen op Schiphol, maar een sprintje naar de tax-free beauty producten!

Ainne, je raadt mijn gedachten. Ik moet vertrouwen hebben, je hoort ook veel verhalen waarbij het inene heel snel gaat met de liefde en de kids. Ondertussen contact zoeken met de spermabank... Gut, als ik mezelf zo hoor1 Wie had dat gedacht, tien jaar geleden toen mijn toekomst aan mijn voeten lag. Maar toch, 'alleen alleen' een kind lijkt me in deze beter dan met een man met wie ik weet dat het niet lukken gaat. Het is gewoon alleen wel echt tijdhe, dat ik dit hoofdstuk afsluit. Hier schrijven doet me dat steeds weer inzien. (En dan kom ik thuis en verdwijnt alle overtuiging als sneeuw voor de zon!)

Ik ben hyper!! werd net gebeld door iemand die erg geïnteresseerd is in mij (mijn ervaring in mijn beroep...) We hebben al sinds januari contact maar omdat mijn diploma nog niet rond is en hij niet op mijn laatste telefoontjes reageerde had ik de moed al verloren.

Nu belde hij me om te vragen naar de vorderingen. Hij moest diepzuchten van alle opstakels. Hij vroeg of ik geïnteresseerd was in een tijdelijk contract (tenminste dat begreep ik eruit....) En of ik binnenkort tijd had voor een entretien. NATUURLIJK!!!!!

Nou of ik dan vanmiddag om 17.00 kan komen...... Eh.......

BIEN SUR!!!!



Nou jullie begrijpen het helemaal hyper en zenuw8ig. Maar toen ik vroeg of ik nog iets mee moest nemen zei hij: alleen dat wat in je hoofd en hart zit.......

Dus ik moet maar in mezelf geloven en het op me af laten komen. Het is niet echt een sollicitatiegesprek. Meer een oriënterend gesprek en een rondleiding. Dus wat heb ik te verliezen..... Nix.

Ik ga er voor.

Nu eerst ff het adres opzoeken zodat ik strax niet hoef te zoeken, want ik weet helemaal niet waar het kantoor zit. En dan kom ik hier ff bij lezen om te ontspannen......

Ja, maar je hoeft hem toch niet te vertellen dat je zwanger bent? Of ben ik nu echt heel erg? Ik dacht meer nog even een kind verwekken en het dan uitmaken. Is wel heel fout inderdaad ergens Ik trouwens iemand die het zo heeft gedaan. Zij is nog steeds heel tevreden met haar keuze. Overigens heeft zij de vader wel verteld dat ze zwanger was maar deze man wou absoluut geen kinderen (dat wist ze & daarom had ze juist van hem een kind gekregen) en is toen met de noorderzon vertrokken.

Zelf was mijn plan vroeger voordat ik man had ontmoet om een donor te zoeken of alleenstaand een kind te adopteren maar goed dat is er dus niet van gekomen

Toen ik man nog niet kende kon ik me nooit voorstellen dat ik ooit iemand zo leuk zou vinden dat ik met hem zou trouwen.