Relaties
alle pijlers
Bijna scheiden
vrijdag 3 januari 2020 om 16:14
Wij gaan scheiden. Allang tijd loopt het niet goed en langzamerhand zijn we broer en zus geworden. Ik dacht nooit echt over scheiden na omdat ik dat niet wil voor onze kinderen. Maar nu het bespreekbaar is geworden is er geen weg meer terug. Ik ben 2 jaar geleden vreselijk verliefd geweest op een collega, en ondanks dat het geen relatie kan worden was het wel wat me deed inzien dat ik dit huwelijk niet meer wil.
En ik voel me zo schuldig naar mijn kinderen. Ik wil mijn kinderen niet beschadigen. Nu we verder in het traject van scheiden zijn is het zo dubbel, ik weet dat ik niet met man man verder kan, maar ik durf de stap niet te nemen. We slapen nu apart en doen niets meer samen, we zijn alleen nog thuis voor de kinderen. Het voelt eenzaam en alsof we stil staan, tegelijkertijd wil ik het zo houden en ben ik bang voor wat komen gaat.
Wie zit ook in deze situatie of heeft het meegemaakt?
En ik voel me zo schuldig naar mijn kinderen. Ik wil mijn kinderen niet beschadigen. Nu we verder in het traject van scheiden zijn is het zo dubbel, ik weet dat ik niet met man man verder kan, maar ik durf de stap niet te nemen. We slapen nu apart en doen niets meer samen, we zijn alleen nog thuis voor de kinderen. Het voelt eenzaam en alsof we stil staan, tegelijkertijd wil ik het zo houden en ben ik bang voor wat komen gaat.
Wie zit ook in deze situatie of heeft het meegemaakt?
zaterdag 4 januari 2020 om 14:47
Owja ik weet niet of dit ook voor TO geldt.
Wat ook echt niet te doen is, is als je zelf klaar bent met de relatie maar voelt dat partner nog wel verder wil.
Je voelt je continue schuldig dat je die andere geen intimiteit meer kan geven, ik ging op een gegeven moment zelfs letten op kleding, geen rokjes of jurkjes. Probeerde zo onaantrekkelijk mogelijk te zijn bij hem in de buurt.
Ik voelde me de hele dag door schuldig dat ik hem niet meer de dingen geven die bij een relatie horen.
Dat is echt geen houdbare situatie, ook al werd mijn beslissing door ex geaccepteerd, de teleurstelling blijft in de lucht hangen.
Als je allebei helemaal klaar bent met de relatie, elkaar niet meer aantrekkelijk vindt, niks meer van elkaar wil, maar nog wel leuk met elkaar overweg kan, wellicht dat het dan beter kan werken...
Wat ook echt niet te doen is, is als je zelf klaar bent met de relatie maar voelt dat partner nog wel verder wil.
Je voelt je continue schuldig dat je die andere geen intimiteit meer kan geven, ik ging op een gegeven moment zelfs letten op kleding, geen rokjes of jurkjes. Probeerde zo onaantrekkelijk mogelijk te zijn bij hem in de buurt.
Ik voelde me de hele dag door schuldig dat ik hem niet meer de dingen geven die bij een relatie horen.
Dat is echt geen houdbare situatie, ook al werd mijn beslissing door ex geaccepteerd, de teleurstelling blijft in de lucht hangen.
Als je allebei helemaal klaar bent met de relatie, elkaar niet meer aantrekkelijk vindt, niks meer van elkaar wil, maar nog wel leuk met elkaar overweg kan, wellicht dat het dan beter kan werken...
zaterdag 4 januari 2020 om 15:09
"Dat je het niet genoeg wilt...." Dat is een nare manipulatieve opmerking waarmee op je schuldgevoel wordt ingewerkt, Het gaat erom wat je voelt. In veel situaties kun je misschien beter je ratio volgen, maar in een relatie gaat het om gevoel. En het lijkt me ook goed dat je dat aan je kinderen meegeeft. Dat je jezelf niet hoeft te ontkennen in een relatie, want zij doen jou na later in hun leven.Mentos2020 schreef: ↑04-01-2020 08:47
Ik vind het lastig als mensen zeggen dat ik het niet genoeg wil... want ik zou alles doen voor de kinderen. Maar zoals ik al eerder zei, ik voel het niet meer en daardoor kan ik het niet meer.
Voor al diegenen die roepen dat je het nog eens moet proberen: je hebt het al geprobeerd. jarenlang. En het werkt niet meer. Waarom moet je er dan nog één keer voor gaan maar nu oprecht ? Kom op zeg. You've been there. It didn't work.
zaterdag 4 januari 2020 om 15:33
En kijk dan ook naar de mensen die spijt hebben van het feit dat ze niet gescheiden zijn.Dahlia74 schreef: ↑04-01-2020 12:46Er rust best wel een taboe op spijt van de scheiding. En toch, er zijn veel mensen die dat hebben denk ik. Pas als je iets niet meer hebt, zie je je ook hoe goed je het wel had. Het leven wordt niet persé beter na de scheiding, zeker niet groots en meeslepend. Het leven wordt wel anders. Op korte termijn kan het zeker als bevrijding voelen. Op langere termijn kan spijt voorkomen,het is jammer dat daar een taboe op rust. Spijt geldt natuurlijk lang niet voor iedereen en weet je ook niet van te voren.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 4 januari 2020 om 15:46
Of het zinnetje: "Ik had jaren eerder al moeten scheiden "
Ik denk dat een groot deel van de mensen die roepen dat je het nog eens moet proberen gewoon veel te bang zijn dat er mensen in hun omgeving gaan scheiden, want oh Hemel, als anderen scheiden dan moeten ze misschien zelf ook eens kritisch naar zichzelf en hun relatie gaan kijken. Huh ! Veeeel te eng !
zaterdag 4 januari 2020 om 15:49
Dit. Echt stuitend dat geoordeel hier. Bah.ekiM schreef: ↑04-01-2020 15:09"Dat je het niet genoeg wilt...." Dat is een nare manipulatieve opmerking waarmee op je schuldgevoel wordt ingewerkt, Het gaat erom wat je voelt. In veel situaties kun je misschien beter je ratio volgen, maar in een relatie gaat het om gevoel. En het lijkt me ook goed dat je dat aan je kinderen meegeeft. Dat je jezelf niet hoeft te ontkennen in een relatie, want zij doen jou na later in hun leven.
Voor al diegenen die roepen dat je het nog eens moet proberen: je hebt het al geprobeerd. jarenlang. En het werkt niet meer. Waarom moet je er dan nog één keer voor gaan maar nu oprecht ? Kom op zeg. You've been there. It didn't work.
zaterdag 4 januari 2020 om 15:53
Ik zat net even in een wetenschappelijke database en wilde dit cijfer even checken, maar ik kan er niks over vinden.
Een simpel rondje Google geeft mij slechts 1 link naar een artikel waarin dit cijfer genoemd wordt.
Ik vraag me af hoe onderbouwd dat cijfer is.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 4 januari 2020 om 16:27
blijfgewoonbianca schreef: ↑04-01-2020 14:01Ja.
https://www.willemijntichelaar.nl/nogal ... -huwelijk/
Goed stuk. Zeer lezenswaardig.
zaterdag 4 januari 2020 om 16:31
Ik niet hoor. Ik ben al gescheiden. Sterker nog: ik heb er een fijnere relatie voor terug gekregen. En toch zou ik niemand aanraden om uit elkaar te gaan zonder het echt serieus geprobeerd te hebben.ekiM schreef: ↑04-01-2020 15:46Of het zinnetje: "Ik had jaren eerder al moeten scheiden "
Ik denk dat een groot deel van de mensen die roepen dat je het nog eens moet proberen gewoon veel te bang zijn dat er mensen in hun omgeving gaan scheiden, want oh Hemel, als anderen scheiden dan moeten ze misschien zelf ook eens kritisch naar zichzelf en hun relatie gaan kijken. Huh ! Veeeel te eng !
Mijn ex deed dat wel, hij is er echt niet gelukkiger van geworden. Beetje jammer dat de kinderen daar zoveel verdriet van hadden en soms nog hebben. De prijs was hoog en het heeft eigenlijk vooral mij iets opgeleverd.
zaterdag 4 januari 2020 om 16:31
Daar wennen ze gemakkelijker aan dan aan een scheiding.
Maar ruzies veroorzaken spanningen. En dat schaadt de boel wel.
Goede vraag, want ik heb zelf zo'n relatie gehad en ik kon hem heel goed om me heen verdragen. Ik hield ook wel van hem en we waren er ook voor elkaar. Maar geslachtsgemeenschap kon ik echt niet meer opbrengen. En dan kun je toch spreken van een broer zus relatie.Mevrouw75 schreef: ↑04-01-2020 14:33Maar wat is dan jouw idee van 'als broer en zus?' Maar goed, ik kan mijn broers prima dagelijks om mij heen verdragen. En hoe kan dat, dat je opeens iemand niet meer om je heen kan verdragen? En hoe kan het dat je dat niet meer kan ombuigen?
Dit zijn gewoon ordinaire nieuwsgierig vragen he? Ik heb vroeger ook wel langere relaties verbroken en ik vraag me soms af wat als ik met deze kinderen had gehad?
Ik voelde mij daar ook schuldig over. Heb vaak gedacht "als er een toverdrankje bestond dat mijn gevoel voor hem terug kon brengen". Maar het ging niet. Als het eenmaal weg is, denk ik niet dat je het terug kunt krijgen. Ik zou echt niet weten hoe.
Overigens oordeel ik nergens over en zeg ook niet tegen de TO wat ze moet doen. Ik weet niet waar ze het beste aan doet. Dat zal ze zelf uit moeten zoeken. Gevaar is groot dat ze op een dag weer verliefd wordt op iemand en dat bij haar het gevoel te sterk is om te weerstaan.
zaterdag 4 januari 2020 om 16:46
Naar aanleiding van dat artikel:
Ze zegt dat ze niet meer bij hem wil horen. Dat het gevoel weg is. Dat ze het geprobeerd hebben, inclusief therapie. Welk deel van deze boodschap begrijp je niet ? Of beschouw je TO als ontoerekeningsvatbaar ?
Ik ben niet tegen praten in een relatie en elkaar beter leren kennen. Waar ik wel tegen ben is dat mensen maar doorgaan met dat eeuwige 'begrip voor elkaar kweken, probeer het nog een keer maar nu écht oprecht (alsof ze dat eerst niet was !)' etc etc enz enz. Als het over is is het over. Klaro. waarom toch al dat gesleur aan dode paarden ?
zaterdag 4 januari 2020 om 16:53
Waarom denk je dat?ekiM schreef: ↑04-01-2020 15:46Of het zinnetje: "Ik had jaren eerder al moeten scheiden "
Ik denk dat een groot deel van de mensen die roepen dat je het nog eens moet proberen gewoon veel te bang zijn dat er mensen in hun omgeving gaan scheiden, want oh Hemel, als anderen scheiden dan moeten ze misschien zelf ook eens kritisch naar zichzelf en hun relatie gaan kijken. Huh ! Veeeel te eng !
zaterdag 4 januari 2020 om 17:27
Dit gevoel krijg ik hier op het forum ook regelmatig!ekiM schreef: ↑04-01-2020 15:46Of het zinnetje: "Ik had jaren eerder al moeten scheiden "
Ik denk dat een groot deel van de mensen die roepen dat je het nog eens moet proberen gewoon veel te bang zijn dat er mensen in hun omgeving gaan scheiden, want oh Hemel, als anderen scheiden dan moeten ze misschien zelf ook eens kritisch naar zichzelf en hun relatie gaan kijken. Huh ! Veeeel te eng !
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 4 januari 2020 om 17:37
Wat een rare dag zal het zijn voor je, maar het geeft ook hoop om te horen dat je er beter uit bent gekomen. Hoe zag dat eerste jaar eruit? Bijv, vakanties, feestdagen, had je snel een huis?Angel64 schreef: ↑04-01-2020 09:57Verdriet komt er zeker bij kijken, en veel ook. Maar dat hoort ook, dit is niet wat je voor ogen hebt gehad!
Vorig jaar op deze dag, op dit tijdstip storte mijn wereld in omdat bij 1e therapiesessie ex aangaf uit huis te willen. Nu 1 exact 1 jaar verder kan ik zeggen dat ik er beter uit ben gekomen. Ons huwelijk was dood....ex wilde en kon niet meer. Dit is me in de sessies in de maanden erna duidelijk geworden. Ik had willen vechten maar zag ook in dat het onbegonnen werk was. Hij was al te ver van me verwijderd.
Mijn advies: ben heel eerlijk naar jezelf. Als je voor jezelf al weet dat het niet goed meer gaat komen ben daar dan eerlijk in. Geef je partner geen valse hoop...
zaterdag 4 januari 2020 om 17:37
Scheiden soms kan het niet anders. Maar over het algemeen zijn er alleen maar verliezers. Een scheiding heeft meer impact dan alleen scheiden van je partner. Ook als partner tijdelijk een ander heeft wordt alles zo scherp gezien en kan de ander niets meer goed doen. Terwijl diegene gewoon gebukt gaat onder het gelieg van een de ander. Logisch dat to de scheiding lastig vindt. Ze is er niet zuiver ingegaan. Dat zou anders zijn als ze de knoop had doorgehakt voordat ze vreemd ging.
zaterdag 4 januari 2020 om 17:41
Voor een deel is dat waar. Hoe meer gekwetst je bent. Hoe minder je nog in staat bent om de ander tegemoet te komen.
Maar de grootste oorzaak van het toename van het aantal vechtscheidingen is dat sinds 1998 beide ouders het gezag houden.
Daarvoor was het duidelijk. Als je ging scheiden hield (bijna) altijd de moeder het gezag. De vader raakte het kwijt.
Moeder had op deze manier altijd het eindoordeel bij alle beslissingen betreffende kinderen.
Kinderen gingen bij moeder wonen en vader zag ze 1weekend in de 14 dagen.
Nu beide ouders het gezag houden vechten ze over co-ouderschap versus de weekenregeling. En of kind wel of niet naar school x moet of toch liever naar y.
Er valt veel meer te vechten als je beide iets verschillend wil moet je net zo lang doo discussieren tot de ene ouder het zat is en Maar toegeeft.
Vroeger had moeder het gezag en besliste gewoon zelf.
zaterdag 4 januari 2020 om 17:42
Ik lees nergens dat TO is vreemdgegaan, wel dat ze verliefd is geweest op een ander.Reficul schreef: ↑04-01-2020 17:37Scheiden soms kan het niet anders. Maar over het algemeen zijn er alleen maar verliezers. Een scheiding heeft meer impact dan alleen scheiden van je partner. Ook als partner tijdelijk een ander heeft wordt alles zo scherp gezien en kan de ander niets meer goed doen. Terwijl diegene gewoon gebukt gaat onder het gelieg van een de ander. Logisch dat to de scheiding lastig vindt. Ze is er niet zuiver ingegaan. Dat zou anders zijn als ze de knoop had doorgehakt voordat ze vreemd ging.
zaterdag 4 januari 2020 om 17:42
Dit is zo herkenbaar... ik krijg ook de rillingen, ik verkrampte bijna als ik wist dat hij wat wide en vond het klote om steeds nee te moeten zeggenDecadence schreef: ↑04-01-2020 14:29Niet meer communiceren, geen dingen meer ondernemen samen, niet meer samen slapen, dat versta ik onder een kutrelatie.
Je hoeft niet perse bont en blauw geslagen te worden om een relatie als zodanig te definiëren.
Mijn ex en ik leefden ook als broer en zus, we hebben allebei een andere ontwikkeling doorgemaakt en uit elkaar gegroeid. Ik vond partner daardoor niet meer aantrekkelijk. Ik kreeg zelfs rillingen als hij in mijn buurt kwam. Verder nog een hartstikke leuke vent en er was wel wederzijds respect, maar niet meer onder een dak. We hadden volgens sommige meningen hier nog prima bij elkaar kunnen blijven wonen. We sloegen elkaar de hersens niet in en hadden niet continue ruzie.
Maar om altijd bij iemand in de buurt te zijn die je niet meer dagelijks kan verdragen zuigt alle energie uit je.
En die energie die ik nu terug heb nu we niet meer samen wonen kan ik gebruiken om wel een leuke, vrolijke en gezellige moeder te zijn.
Ik voel mij echt wel schuldig naar zoontje dat we gescheiden zijn, maar ik weet voor mijzelf dat ik nu een betere moeder kan zijn. Soms is het kiezen uit twee kwaden. Ik had het niet volgehouden om samen onder een dak te blijven wonen, of ik was een heel zuur wijf geworden. Dus daarom ben ik blij dat je tegenwoordig gewoon kan kiezen voor jezelf en indirect daarmee ook voor de mensen om je heen.
zaterdag 4 januari 2020 om 17:51
Bedankt voor jullie reacties, het helpt me echt om dingen op een rijtje te zetten.
Ja, ik ben bang om spijt te krijgen, maar ik zal natuurlijk nooit weten hoe de situatie was geweest als ik niet zou scheiden. Eigenlijk weet je niet waar je voor kiest. Ben inderdaad ook bang dat ik weer verliefd word op iemand anders in de toekomst als we zo doorgaan.
Het is niet een 'beetje ingekakt' wat hier aan de hand is, maar er zijn dagelijks spanningen, ook door een zorgintensief kind. We hebben geen lol samen en ook geen intimiteit.
Ik heb net de mediator gemaild om verdere afspraken te maken, want ik zie wel in dat ik te lang wacht met knopen doorhakken. Pfff
Ja, ik ben bang om spijt te krijgen, maar ik zal natuurlijk nooit weten hoe de situatie was geweest als ik niet zou scheiden. Eigenlijk weet je niet waar je voor kiest. Ben inderdaad ook bang dat ik weer verliefd word op iemand anders in de toekomst als we zo doorgaan.
Het is niet een 'beetje ingekakt' wat hier aan de hand is, maar er zijn dagelijks spanningen, ook door een zorgintensief kind. We hebben geen lol samen en ook geen intimiteit.
Ik heb net de mediator gemaild om verdere afspraken te maken, want ik zie wel in dat ik te lang wacht met knopen doorhakken. Pfff
zaterdag 4 januari 2020 om 18:00
Blijven levert ook alleen maar verliezers op.Reficul schreef: ↑04-01-2020 17:37Scheiden soms kan het niet anders. Maar over het algemeen zijn er alleen maar verliezers. Een scheiding heeft meer impact dan alleen scheiden van je partner. Ook als partner tijdelijk een ander heeft wordt alles zo scherp gezien en kan de ander niets meer goed doen. Terwijl diegene gewoon gebukt gaat onder het gelieg van een de ander. Logisch dat to de scheiding lastig vindt. Ze is er niet zuiver ingegaan. Dat zou anders zijn als ze de knoop had doorgehakt voordat ze vreemd ging.
To's partner die met een vrouw moet leven die niet meer bij hem wil zijn (ik beschouw dat als verlies)
To zelf die tegen heug en meug bij iemand moet blijven waar ze niet meer bij wil zijn.
De kinderen die leren dat het normaal is dat als een vrouw geen relatie meer wil met haar man dat die vrouw dan maar moet inbinden en bij haar man moet blijven.
Ik zag trouwens nergens staan dat To vreemd is gegaan. Wel dat ze verliefd was op een ander. Dat kun je natuurlijk een misdaad noemen maar dat gaat me toch wel erg ver.
Maar zelfs als ze wel vreemd was gegaan, het veranderd niets aan de situatie. En die is dat ze er klaar mee is.
zaterdag 4 januari 2020 om 18:01
Heel goed van je. Nu doorpakken. Als je je nu zo rot voelt, kan het in de toekomst alleen maar beter worden. Ik heb ook veel last van schuldgevoelens ten opzichte van mijn kind (gehad), maar nog geen seconde spijt van mijn scheiding!
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
zaterdag 4 januari 2020 om 18:02
Hi! Ik sluit dit jaar heel mooi af met mijn eerste date in bijna 20 jaarMentos2020 schreef: ↑04-01-2020 17:37Wat een rare dag zal het zijn voor je, maar het geeft ook hoop om te horen dat je er beter uit bent gekomen. Hoe zag dat eerste jaar eruit? Bijv, vakanties, feestdagen, had je snel een huis?
. Over een uurtje mag ik weg 
.Over het algemeen is het goed gegaan dit jaar. Zomervakantie en feestdagen met familie en vooral vrienden. 1e kerstdag met kinderen en ex samen gegeten waarna hij ze meenam voor 2e kerstdag.
Moeilijkste bijzondere momenten waren O&N en de 1e verjaardag van ex. Lieve vriendinnetjes hebben me die dagen gesteund.
Maar het moment dat je merkt dat je niet meer alles van elkaar weet en niet weet waar de ander mee bezig is vond ik emotioneel het zwaarste. Het besef dat het echt over is en je beiden een eigen weg in slaat.
zaterdag 4 januari 2020 om 20:59
Die verliezers zijn er niet vanwege de scheidingen, die verliezers zijn er omdat 40 (of meer) jaar samen blijven voor veel mensen gewoon niet lukt.Reficul schreef: ↑04-01-2020 17:37Scheiden soms kan het niet anders. Maar over het algemeen zijn er alleen maar verliezers. Een scheiding heeft meer impact dan alleen scheiden van je partner. Ook als partner tijdelijk een ander heeft wordt alles zo scherp gezien en kan de ander niets meer goed doen. Terwijl diegene gewoon gebukt gaat onder het gelieg van een de ander. Logisch dat to de scheiding lastig vindt. Ze is er niet zuiver ingegaan. Dat zou anders zijn als ze de knoop had doorgehakt voordat ze vreemd ging.
Dat lukte vroeger ook niet, maar toen moesten mensen wel bij elkaar blijven.
Dat heeft veel verliezers gegeven, alleen zag je dat aan de buitenkant niet.
Scheiden is niet de oorzaak van het probleem. Het idee dat je je hele leven met één persoon 'wilt' doorbrengen is het probleem.
Every day offers a new opportunity to give up.
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 7 van de Extremely Demotivational Calendar
zondag 5 januari 2020 om 07:43
Heel veel sterkte de komende tijd!!!Mentos2020 schreef: ↑04-01-2020 17:51Bedankt voor jullie reacties, het helpt me echt om dingen op een rijtje te zetten.
Ja, ik ben bang om spijt te krijgen, maar ik zal natuurlijk nooit weten hoe de situatie was geweest als ik niet zou scheiden. Eigenlijk weet je niet waar je voor kiest. Ben inderdaad ook bang dat ik weer verliefd word op iemand anders in de toekomst als we zo doorgaan.
Het is niet een 'beetje ingekakt' wat hier aan de hand is, maar er zijn dagelijks spanningen, ook door een zorgintensief kind. We hebben geen lol samen en ook geen intimiteit.
Ik heb net de mediator gemaild om verdere afspraken te maken, want ik zie wel in dat ik te lang wacht met knopen doorhakken. Pfff
