Bang mijn zoon kwijt te raken
donderdag 30 januari 2020 om 19:54
Pff, ik moet dit even van me afschrijven.
Inmiddels is mijn verhaal bij de meesten van jullie wel bekend, geloof ik. Maar korte situatieschets: mijn ex-vrouw en ik (ook vrouw) waren bijna 5 jaar getrouwd. Wij zijn mei vorig jaar uit elkaar gegaan en in augustus officieel gescheiden. Wij hebben samen een zoontje, hij is nu bijna 1,5 jaar oud. Toen wij uit elkaar gingen, de keuze van mijn ex overigens, was hij 9 maanden oud.
Zij heeft sinds juli een nieuwe vriendin. Het was meteen serieus. Ware liefde, ze horen bij elkaar, zijn in september samen op vakantie geweest, m’n ex wilde Kerst vieren met haar familie, onze zoon en haar nieuwe vriendin. Maar in ons ouderschapsplan hebben we opgenomen dat een nieuwe partner pas na zes maanden relatie geïntroduceerd mag worden. Dus haar Kerstplannen gingen niet door. Maar de zes maanden zijn nu om. Ze gaan zaterdag met zijn drieën naar de dierentuin en daarna pannenkoeken eten. Ze gaan in de meivakantie met zijn drieën op vakantie. Onze zoon is de helft van de tijd bij mijn ex, een deel van deze tijd zal haar nieuwe vriendin daarbij zijn.
En ik vind het ZO moeilijk! Mijn ex is de biologische moeder van onze zoon. Ik ben zo bang dat hij mij straks niet meer nodig heeft. Dat hij mij gaat vergeten. Zij heeft hem gedragen, hij gaat straks veel tijd met hen samen doorbrengen en zien dat zijn moeder gek is op deze nieuwe vrouw. Mijn ex en ik staan op goede voet, maar dat is natuurlijk niet te vergelijken. De gedachte aan dit ‘nieuwe gezin’ maakt me ontzettend verdrietig. Wij hadden met zijn drieën een gezin moeten zijn. We zijn niet één keer als gezin op vakantie geweest, zijn 1e verjaardag vierden we samen, maar niet samen zoals het had moeten zijn, hij groeit op in twee huizen en dat vind ik verschrikkelijk. En nu moet ik hem ook nog delen met een derde. Iemand die zo mijn plek inneemt.
Inmiddels is mijn verhaal bij de meesten van jullie wel bekend, geloof ik. Maar korte situatieschets: mijn ex-vrouw en ik (ook vrouw) waren bijna 5 jaar getrouwd. Wij zijn mei vorig jaar uit elkaar gegaan en in augustus officieel gescheiden. Wij hebben samen een zoontje, hij is nu bijna 1,5 jaar oud. Toen wij uit elkaar gingen, de keuze van mijn ex overigens, was hij 9 maanden oud.
Zij heeft sinds juli een nieuwe vriendin. Het was meteen serieus. Ware liefde, ze horen bij elkaar, zijn in september samen op vakantie geweest, m’n ex wilde Kerst vieren met haar familie, onze zoon en haar nieuwe vriendin. Maar in ons ouderschapsplan hebben we opgenomen dat een nieuwe partner pas na zes maanden relatie geïntroduceerd mag worden. Dus haar Kerstplannen gingen niet door. Maar de zes maanden zijn nu om. Ze gaan zaterdag met zijn drieën naar de dierentuin en daarna pannenkoeken eten. Ze gaan in de meivakantie met zijn drieën op vakantie. Onze zoon is de helft van de tijd bij mijn ex, een deel van deze tijd zal haar nieuwe vriendin daarbij zijn.
En ik vind het ZO moeilijk! Mijn ex is de biologische moeder van onze zoon. Ik ben zo bang dat hij mij straks niet meer nodig heeft. Dat hij mij gaat vergeten. Zij heeft hem gedragen, hij gaat straks veel tijd met hen samen doorbrengen en zien dat zijn moeder gek is op deze nieuwe vrouw. Mijn ex en ik staan op goede voet, maar dat is natuurlijk niet te vergelijken. De gedachte aan dit ‘nieuwe gezin’ maakt me ontzettend verdrietig. Wij hadden met zijn drieën een gezin moeten zijn. We zijn niet één keer als gezin op vakantie geweest, zijn 1e verjaardag vierden we samen, maar niet samen zoals het had moeten zijn, hij groeit op in twee huizen en dat vind ik verschrikkelijk. En nu moet ik hem ook nog delen met een derde. Iemand die zo mijn plek inneemt.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
donderdag 30 januari 2020 om 20:06
Vader geloof ik. Maar inderdaad.
donderdag 30 januari 2020 om 20:08
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 30 januari 2020 om 20:11
Mijn ex zal hem nooit afpakken en hij is inderdaad de helft van de tijd bij mij. Een deel van de angst zit hem in het feit dat hij biologisch niet van mij is, denk ik. Dat wij die bloedband niet delen. En ook al ben ik er al vanaf zijn allereerste hartklop, ik ben toch bang dat zij me zal gaan vervangen.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
donderdag 30 januari 2020 om 20:12
Nee dus
donderdag 30 januari 2020 om 20:13
Gaat echt niet gebeuren. Jouw band met zoon is ook onbreekbaar.mcsteamy schreef: ↑30-01-2020 20:11Mijn ex zal hem nooit afpakken en hij is inderdaad de helft van de tijd bij mij. Een deel van de angst zit hem in het feit dat hij biologisch niet van mij is, denk ik. Dat wij die bloedband niet delen. En ook al ben ik er al vanaf zijn allereerste hartklop, ik ben toch bang dat zij me zal gaan vervangen.
donderdag 30 januari 2020 om 20:14
gizzmo-returns schreef: ↑30-01-2020 20:13Gaat echt niet gebeuren. Jouw band met zoon is ook onbreekbaar.
Ik hoop het zo. Hij is echt mijn hele wereld.
Dat het anders had kunnen zijn, betekent niet dat het ook beter was geweest.
donderdag 30 januari 2020 om 20:20
Zolang jij zijn moeder bent en hem blijft zien is er niets aan de hand.
Dat je een beetje jaloers bent en bang bent dat je zoon misschien ook een band krijgt met die nieuwe vriendin is helemaal niet raar.
Maar jij bent ook zijn moeder/ouder en als jij liefde en aandacht en een fijne omgangregelig hebt veranderd er niets aan jouw kant mbt jouw band met jouw kind.
Beetje minder bang en jaloers mag wel. Daar heb je helemaal niks aan.
Dat je een beetje jaloers bent en bang bent dat je zoon misschien ook een band krijgt met die nieuwe vriendin is helemaal niet raar.
Maar jij bent ook zijn moeder/ouder en als jij liefde en aandacht en een fijne omgangregelig hebt veranderd er niets aan jouw kant mbt jouw band met jouw kind.
Beetje minder bang en jaloers mag wel. Daar heb je helemaal niks aan.
donderdag 30 januari 2020 om 20:23
Ik snap niet helemaal wat je bedoelt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 30 januari 2020 om 20:23
Je bent zijn moeder, uit al je woorden valt op te maken dat je zielsveel van hem houdt. Daar doet het feit dat je geen bloedband hebt niets aan af. De nieuwe partner van je ex en jou toekomstige nieuwe partner zullen hopelijk ook van jullie ventje gaan houden. Zo heeft hij een grote warme familie om hem heen, aan liefde geen gebrek. Laat je niet teveel beïnvloeden door irrationele angsten, hoe begrijpelijk ook, maar geniet van de tijd die je met hem hebt. Ze zijn snel groot. (nou ja, ook weer niet zó snel, maar je snapt wat ik bedoelmcsteamy schreef: ↑30-01-2020 20:11Mijn ex zal hem nooit afpakken en hij is inderdaad de helft van de tijd bij mij. Een deel van de angst zit hem in het feit dat hij biologisch niet van mij is, denk ik. Dat wij die bloedband niet delen. En ook al ben ik er al vanaf zijn allereerste hartklop, ik ben toch bang dat zij me zal gaan vervangen.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 30-01-2020 20:25
1.25% gewijzigd
donderdag 30 januari 2020 om 20:28
Als ik jouw verhaal lees denk ik dat dat biologische helemaal niet belangrijk is. Jij bent zijn moeder omdat je er vanaf het begin was, er samen voor ging en van hem houdt. Zolang je hem blijft zien blijft dit gewoon zo.
Maar ik snap je wel. Mijn vriendin en ik willen ook voor een kindje gaan en zij zal het dan dragen. Mochten we ooit uit elkaar gaan (waar ik nu niet van uit ga hoor) dan zou ik zeker hetzelfde gevoel hebben zoals jij dus snap die onzekerheid wel
Maar ik snap je wel. Mijn vriendin en ik willen ook voor een kindje gaan en zij zal het dan dragen. Mochten we ooit uit elkaar gaan (waar ik nu niet van uit ga hoor) dan zou ik zeker hetzelfde gevoel hebben zoals jij dus snap die onzekerheid wel
donderdag 30 januari 2020 om 20:28
Niet vriendin, vrouw. Ze waren getrouwd. En ondanks dat baby niet uit to's buik komt is ze net zo goed zijn moeder, welkom in 2020.
(En anders moet je echt iets aan je uitdrukking doen.)
donderdag 30 januari 2020 om 20:34
Ja raar hè. Heb je een relatie, besluit je samen een kind te nemen, alles helemaal geweldig, ga je uit elkaar en dan wil de moeder die het kind niet heeft gedragen ook een co-ouderschap! Koekoek.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 30 januari 2020 om 20:36
T mot niet veel gekker worden. Straks gaan vaders ook nog rechten opeisen.
donderdag 30 januari 2020 om 20:37
Toen ik een paar maanden oud was verliet mijn biologische vader ons gezin. Mijn moeder is niet lang daarna de man getrouwd die ik nu mijn vader noem. Hij is niet mijn biologische vader, en alweer ruim 25 jaar geleden zijn ook hij en mijn moeder weer uit elkaar gegaan. Ik ben hem altijd blijven zien. Nog altijd hou ik zielsveel van mijn vader, ik kan me niet voorstellen dat ik meer van mijn biologische vader had gehouden.
Een bloedband zegt niet altijd alles.
Dikke knuffel voor jou. Je lijkt me een lieve moede, jullie zoontje heeft het getroffen
Een bloedband zegt niet altijd alles.
Dikke knuffel voor jou. Je lijkt me een lieve moede, jullie zoontje heeft het getroffen
Computer says nooooo