Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!

05-10-2008 20:20 1929 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.

Mijn verhaal in het kort:

Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.

Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.

Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.

Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...

Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?

Alvast heel erg bedankt!

Hoppetee
Alle reacties Link kopieren
Goeie post overigens van Aikidoka. Hard, maar wel heel waar!



Het is inderdaad een keus lieve MM...geef jezelf er niet aan over!!! STOP deze gedachtes als hoe op hem te reageren..NIET DOEN!!!! Je wéét dat er geen toekomst in zit met hem. KAP er dan mee! Laat hem nooit meer toe in je leven!! Denk nog eens terug aan hoe diep je zat (ca. een jaar geleden?). Wil je die kant weer op?? Want dat risico zit er in he? Zodra je deze gedachtes weer toelaat, laat staan contact met hem, dan is de kans levensgroot aanwezig dat je weer zo dicht bij de rand van de afgrond komt...



Laat het niet toe!!! Meid, je verdient zoveel meer...!! KAPPEN met die vent!
Alle reacties Link kopieren
quote:mastermind schreef op 15 april 2009 @ 09:59:

Maar Vales, dat zou betekenen dat hij dus wél contact met me wil... want dat is wat hij zei toen 'ie dronken was. Waarom dan toch weer dat afhouden als hij nuchter is.



Wat HIJ wil doet er niet toe, MM. Het gaat erom wat JIJ wil, maar dan ook echt wat JIJ wilt (je intuïtie, je gezonde verstand), dus niet waar je je nu door laat leiden... je verlangen. Misschien is het niet eens een verlangen naar hem, maar meer naar iemand die je bevestigt, die van je houdt (?)



Natuurlijk zegt hij dat als hij dronken is en natuurlijk krabbelt hij weer terug als hij nuchter is. Hij wil zijn kwetsbare, zwakke kant niet laten tonen en het is makkelijk om in nuchtere toestand terug te krabbelen en het voorgaande als onzinnig dronken gelul neer te zetten. Maar nogmaals: je bent nu zijn gedrag aan het analyseren... verspilde energie. Het gaat om jou, niet om hem. Maar dat is hier al meermalen gezegd in andere bewoordingen door diverse posters. Sterkte. Neemt niet weg dat ik me goed kan voorstellen waar je in zit...
Alle reacties Link kopieren
Lieve allemaal (ook degenen die me een schop onder m'n hol geven)... Ff lastig, want ik zit op m'n werk deze reacties te lezen en nu dus even heeeel hard te slikken om niet achter m'n bureau te zitten... Hoe Yayaatje het beschrijft in de post van 10.38 uur, zo is het precies! Ik weet het ik weet het ik weet het... Maar als hij zich zo kwetsbaar opstelt, zo triggert dat ik hem wil vasthouden, troosten, verzorgen, dan voelt het alsof m'n hart uit m'n lijf gescheurd wordt. Wat dat betreft maakt hij het me zo vele makkelijker als 'ie hard en gemeen is (maar dat weet hij helaas ook, denk ik...)



Ik wil bij hem zijn ja, god, onderhand niets liever dan dat... Maar oooh wat wou ik graag dat ik dat níet wou! Want het is zelfmoord op een heeeel langzame en pijnlijke manier... Een manier waarop ik alles kwijtraak wat mij lief is.



Ik ben zo'n slecht mens.... Want zo veel liefde nog voelen voor iemand die zo destructief voor mij is, dan heb je idd wel het EQ van een kokosnoot... En even los daarvan, al die andere mensen die ik er mee lastig val... Echt, soms vind ik mezelf de allerdomste koe die er bestaat. En vandaag is zo'n dag.



Waarom krijg ik ratio en gevoel niet op één lijn, ben ik schizofreen ofzo? Gestoord? Masochistisch? Een naieve huppelkut?



Damn.



(sorry als dit een klaagmodus is, is niet zo bedoeld)
Alle reacties Link kopieren
In de totale bereidheid je te laten raken, je hart te laten breken,

kan ontdekt worden dat de pijn die je zo vreesde niet je vijand is,

maar het voertuig terug naar huis!



Erik van Zuydam.
Alle reacties Link kopieren
het is hier al vaker gezegd:

Soms moet je van iemand afscheid nemen, om te voorkomen dat je afscheid neemt van jezelf.
Alle reacties Link kopieren
quote:aikidoka schreef op 15 april 2009 @ 10:29:

Mastermind, hij doet het niet bewust denk ik, maar hij voelt feilloos aan in welke toestand jij bent en daar reageert hij op. Zo beredenerend en analyserend als jij er mee bezig bent is hij dat helemaal niet. Dat gaat veel primitiever. Zij reageert zo, dan doe ik dat. Maar het is je weer gelukt hoor, je bent weer met hem bezig, wat hij wil en hoe je daar nou weer mee om moet gaan. En weet je, ik zeg bewust dat je dat zelf doet. Want het is een keuze om weer zo met hem bezig te zijn. Maar ik houd nog zo van hem is geen reden om weer obsessief met ML en zijn nukken bezig te zijn. Je kunt er ook voor KIEZEN om je op jezelf te richten, op je baan, op de goede weg, op constructieve zaken. Maar jij KIEST er zelf voor om je weer op ML te richten. Jammer, want het is een heilloze en zelfdestructieve weg.



Elke keer dat jij contact met hem hebt, ga je weer ondersteboven. Zit je hier weer te posten over je gevoelens en wat je nu zou moeten doen. Je krijgt mijn advies, voor de laatste keer. (En dat meen ik heel erg, want ik heb het gevoel dat ik tegen een muur loop te lullen en dat vind ik verspilde energie):

verbreek al het contact. Niet opnemen als hij belt, niet opendoen als hij langskomt, smsjes niet lezen, mails niet lezen, brieven niet lezen. Allemaal ongelezen wegdonderen.

Ga iets doen waardoor je leert/ontdekt/ervaart dat je gevoelens variabel zijn, opkomen en weer afzwakken. Dat je ze niet hoeft te volgen, dat ze niet ubermachtig zijn. Jij gebruikt "maar ik houd nog van hem" als reden om weer dat zelfdestructieve pad in te slaan, alsof die gevoelens, meteen alle ratio, al je intelligentie en alles aan gort slaan en er niets anders meer is als je verlangen om bij hem te zijn en met hem te neuken. Want meer is het niet, goed beschouwd. Het levert je geestelijke ellende en goede seks op. Jezus, gun jezelf meer dan dat. Met dat iets doen bedoel ik mediteren, yoga, aikido, weet ik veel. Iets dat bij jou past en jou leuk lijkt.

En doe iets, therapie, zelfhulpboeken, cursussen, werk, weet ik veel, waardoor je van dit zelfdestructieve pad afkomt. Die liefde die jij voelt is geen liefde, het is zelfdestructie. En als je dat wilt doen doe het dan zo dat je er plezier van hebt, wat je nu ook niet hebt.



Het is zo jammer MM. En ook zo dom. Ik vind het vreselijk om dat op te schrijven, want ik vind het zelf afschuwelijk als iemand me dom noemt en ik weet uit jouw schrijven dat je niet dom bent. Absoluut niet. Maar je gedrag naar ML toe vind ik wel dom. Je gedrag dus. En gedrag is een keuze, echt waar. Goeie post!
Alle reacties Link kopieren
Lieve MM,



Je bent niet schizofreen, je bent geen dom huppelkutje, je bent prima zoals je bent. Maar....er zit wél iets in je waardoor je zo reageert. En dat 'iets' is niet goed. Dat weet je zelf natuurlijk ook best. Gebrek aan zelfwaardering, zelfrespect? Ik weet het niet, ben geen psych, maar jij - in al je wijsheid! - weet het allemaal best, maar ondanks dat je het weet brengt het je geen steek verder. Want ondertussen zit je nog wel mooi met al deze gevoelens. Gevoelens die je wanhopig maken. Enerzijds omdat je dit eigenlijk helemaal niet wílt voelen, je wilt niet weer deze kant op gaan. En anderzijds wanhopig omdat je hem nog altijd niet kunt doorgronden (waarom reageert hij zo, waar is hij op uit, wat moet ik met hem?). Je zou van minder gek worden..



Lieve meid, je hebt mijn mailadres he? Als je wilt mag je me altijd mailen.



Weet dat ik aan je denk. En met je meeleef..



Knuff!
Alle reacties Link kopieren
quote:mastermind schreef op 15 april 2009 @ 09:59:

Verdomme, hoe moet ik hier mee omgaan... Ik hou nog steeds van die overspelige narcistische rat, stom stom stom ik weet het maar het gevoel is er nog wél. Wat nu.

Ik herken het, heb hetzelfde probleem, behálve dat ik hem niet op zoek, niet bel etc. Ik droom over hem, hij zit nog elke dag in mijn hoofd, hoe kapot hij me ook gemaakt heeft.

Jij zit er toch nog middenin, geen enkele kans om eruit te ontsnappen als je jezelf niet weerhoudt om op welke manier dan ook (dus ook niet via vriendinnen) contact met hem te hebben. Ik ben al bijna 4 maanden zonder contact en 6 maanden zonder een relatie met hem. Hij verdwijnt niet (of in ieder geval érg langzaam), maar ik zoek hem ook niet op.



Mijn psych vroeg vanmiddag aan me: "Waar staat hij voor?" Dat is de moeilijkste vraag die ik in tijden gesteld heb gekregen. Hij staat voor trots en seks. Ik denk dat ML dat voor jou ook betekent. De seksuele chemie was onweerstaanbaar (maar er valt zonder ook mee te leven), en ik was trots op de lekkere man die zich ten opzichte van anderen zich charmant wist op te stellen (maar die behandeling kreeg ik allang niet meer).

Ik ben niet trots op mezelf, en ik heb blijkbaar iemand nodig om trots op te zijn. Dat moet veranderen, het gevoel wat hij me gaf moet ik mezelf kunnen geven. Moeilijk, want ik heb geen idee hoe ik dat moet doen.



Maar stop met het contact, anders kom je er echt niet.
Alle reacties Link kopieren
MMtje, hoewel niet zo heftig als bij jou herken ik wel wat in mezelf bij N2 (de GM). Hele epistels heb ik hier geschreven over dat ik mij aan het losmaken was. Was ik ook, totdat gluipduif weer riep dat hij zo goed met mij kon praten en mij zo waardeerde. Hopla, was-muis. En niet de 'Omo' soort. Maar dat slappe soort. Was er hier iemand, op dit topic of een ander die in een soortgelijke situatie was, Muis pende driftig hele verhalen. Onder het motto: Take my advice, I'm not using it.



Ik besefte dat ik iets moest doen om het contact te verbreken. Dat viel niet mee, want we bleven elkaar aantrekken. Op een gegeven moment flikte hij me weer het zoveelste kunstje, ditmaal benadeelde hij een vriend van mij (geen verkering, maar gewone vriend) en kennelijk was dat de trigger. Ik was 'm zo ongelofelijk pontificaal zat dat ik een brief aan mevrouw GM heb gezonden die er niet om loog. En aan hem. Ik heb mijn hele gal gespuwd in tig kantjes, ben als een razende tekeer gegaan, boy boy boy wat luchtte dat op.

Ben het kwijt. Ben hem kwijt.

Het beste wat ik ooit gedaan heb



Echt, verbreek het contact. Er is een lijntje, het is een destructief lijntje. O zo aantrekkelijk, aanlokkelijk, verleidelijk. Maar zó destructief. Snij het door.



Liefs, Muis
Alle reacties Link kopieren
MM, hoe is het met je?
Alle reacties Link kopieren
Vanmorgen hoorde ik van mijn advocaat dat het zeker nog vele maanden zal duren voordat de scheiding rond zal komen. Hij vraagt dingen die ik niet kan, wil geen ali betalen, niks aan het huis etc. Hij zou daarvoor berekeningen overleggen, maar die komen niet. Wel komt de uiterste datum om het verweerschrift in te sturen. Dus er kan door ons niet gereageerd worden op de berekening. Maar omdat hij heeft aangegeven het te zullen overleggen, kan hij dat de volgende keer weer doen. Het blijft kringetjes draaien. Ondertussen kan ik hier niet weg. Ik krijg geen huurhuis en kan niet kopen zolang we niet gescheiden zijn. Wel zou de prijs van dit huis naar beneden kunnen, maar zo gauw er een koper komt, raak ik de meettijd voor een huurhuis kwijt. En als de scheiding dan nog niet rond is, kan ik ook niks kopen. Dus zit vast. Misschien nog wel een jaar.

hoe eindeloos kun je een scheiding rekken?? Hoe lang moeten we nog doorgaan zo?? Wanneer is er een kans dat we ons eigen leven kunnen gaan leiden??

De advocaat kan er niks aan veranderen, omdat hij heeft aangegeven de bijlagen te zullen overleggen, kan hij dat de volgende keer doen. Er is nu niks om echt op te reageren, dus weggegooid geld voor de advocaat, en energie en moeite had bespaard kunnen blijven. Ik wou beslissing van de rechter vragen maar dat is al 6 keer gedaan en telkens weerlegt hij dat. Ik zit aan een huis vast door hem en aan hem door een huis. Heb er genoeg van!!!

Ik laat het geen last om mijn nek meer zijn, maar ga er nu bovenop zitten! Ik blijf hier tot ik wat anders heb en zolang wordt er ook niks aan de prijs gedaan. Dikke PUNT. UIT.

Ik laat me niet meer heen en weer slingeren met de meiden, maar maken er hier gewoon wat leuks van. Ik ga ze vertellen dat we hier gewoon blijven wonen. Als de scheiding rond is kijk ik wel verder. Moet hij dat maar niet zo lang rekken! :preek:
Alle reacties Link kopieren
moet ik hieraan toegeven?? Geen ali, niks betalen voor het huis, ik hem 4000 per jaar betalen om hier te wonen en geld van de kinderen verdelen. Zijn we lekker klaar mee!!
Alle reacties Link kopieren
quote:eindelijk schreef op 17 april 2009 @ 13:36:

moet ik hieraan toegeven?? Geen ali, niks betalen voor het huis, ik hem 4000 per jaar betalen om hier te wonen en geld van de kinderen verdelen. Zijn we lekker klaar mee!!



Lieve eindelijk, Wat een gebed zonder einde lijkt dit te worden zeg. Op deze manier blijft hij 'macht' houden over jou/jullie. Kan me zo voorstellend dat je weg wilt uit dat huis met al zijn herinneringen. Zal huizenruil voor koophuizen bestaan? Nou ja, dat is ook lood om oud ijzer natuurlijk.



Hoe kom jij dan rond? Heb je wel een baan? Ik vind het van de gekken dat hij geld van jou wil hebben.



Ik wens je hoedanook toe dat het ondanks de crisis toch snel verkocht wordt en de scheiding sneller zal verlopen. Of jij dit alemaal moet pikken? Het lijkt wel of je geen enkele keuze hebt. Wat ik van je begrepen heb heb je er alles aan gedaan wat je kunt en doe je alles al wat binnen de/jouw mogelijkheden ligt.



Lieve eindelijk: hier in elk geval een dikke knuffel voor jou:



Wat een mooie tekst trouwens van Erik van Zuydam.
Alle reacties Link kopieren
Eindelijk, vraag je advo om het 'op de rol te laten zetten'.

In principe werkt het zo:

Partij A dient scheiding in met pakket van eisen

Partij B krijgt melding en kan in verweer, moet binnen 6 weken.

Partijen hebben de kans om samen een maand na die 6 weken na te denken om eruit t ekomen. Hiervoor hoeft slechts 1 der advos het verzoek bij de rechtbank neer te leggen.

Na die periode, heb je eenzelfde periode, maar nu meoten beide advos toestemming geven.

Nog niet eruit? We zijn dan dus een forse 3 maanden verder? Gaat het op de rol. Dan neemt de rechtbank een beslissing. En MOET hij al die gegevens aanleveren. Zo niet, wordt wat de tegenpartij inbrengt - bijv. geschat inkomen - als acceptabel geacht (mits redelijk).

Dus zet het maar op de rol!
Alle reacties Link kopieren
dank je Muis, dat zal ik navragen. Mijn advocaat had al 6 keer gevraagd om de rechter te laten beslissen, aar teleksn ging hij daar tegenin. Ik zal vragen of dit kan, Inmiddels zijn we al bijn 2 jaar na de aanvraag. Juni 2007 vroeg ik de scheiding aan!! En elke keer wordt alles weer helemaal verdraaid. Wat hij de ene keer voorstgelt, wordt de volgende keer weer weerlegt. Mijn advocaat heeft nu dus weer de uitspraak van de rechter verzocht. Ik zal haar dat idee van jou doormailen!
Alle reacties Link kopieren
eindelijk, ik herken zoveel iedere keer als je schrijft. Hij blijft dit allemaal doen omdat ie de controle wil blijven houden. Zal alles doen om toch maar ergens dat laatste beetje vast te kunnen houden. Ik heb precies hetzelfde, moet iedere keer naar de advocaat omdat hij weer komt met een of ander belachelijk voorstel waardoor hij denkt over ons leven te kunnen beslissen. Het kost me handenvol met geld maar ja kan er ook niet zonder. Vraag me ook af hoe ik dat allemaal moet gaan betalen? Geloof dat dat in Nederland toch wel wat beter geregelt is (hoop het iig)

Ik heb me nu iig voorgenomen om gewoon te proberen zoveel mogelijk mn eigen leven te gaan leiden met de kinderen , maar ja er blijft altijd die angst. Hij staat nog steeds iedere keer voor de deur, altijd onder het mom van de kinderen zien maar ondertussen kijken of er niet iets is waar hij weer eens goed kwaad om kan worden. Hij is nu een week op zakenreis, wist ik ook niet eens, dat hoor ik dan van de kinderen. Hoef ik ook niet te weten he, ik ben voor hem gewoon iemand die voor hem werkt ofzo.

Ik wens je heel veel sterkte eindelijk, hoop dat de tip van muis werkt voor je.
Alle reacties Link kopieren
ik moet dus ook de advocaat zelf betalen, ivm de overwaarde van het huis. Kost inmiddels een vermogen! Maar ik denk hém nog meer(hihi), hij komt veeeeel vaker met nieuwe ideeën bij zijn advocaat. Uit zuinigheidsoverwegingen zal het dus wel een keer stoppen denk ik.
Alle reacties Link kopieren
@allen:

Hoi, ik ben een stille meelezer op dit topic vanwege het feit dat ik een vriendin heb die al jaren vastzit in een relatie met een narcist. Ik heb al veel inzicht gekregen door alle wijze dingen die hier geschreven worden maar ik blijf het moeilijk vinden hoe ik mijn vriendin het beste kan steunen.

Verstandelijk kan ze precies beredeneren hoe 't werkt etc. maar ze is niet in staat het te stoppen. Het is een golfbeweging van even intens gelukkig zijn, weggesmeten worden, diepongelukkig zijn en veel zelfhaat.

Dan praten we uren en rapen samen de scherven weer op, ze voelt zich wat beter en dan… komt 't contact weer op gang.

En ik, ik sta erbij en kijk ernaar. Omdat ik niet weet wat ik moet doen. Luisteren, lief zijn, boos worden, ik weet 't gewoon niet meer.

En soms vraag ik me af of ze wel geholpen wil worden en of ik er niet beter mee kan stoppen omdat 't mij ook opvreet. Dat vind ik dan weer zo gemeen van mezelf, snap ook wel dat niemand er bewust voor kiest om zo ongelukkig te zijn maar dit is zo vreselijk om te zien!



Ik hoop dat jullie me kunnen helpen. Hoe kan ik haar steunen? (Liever nog zou ik haar "redden", werkt helaas niet zo ) Hebben jullie mensen om je heen waar je steun aan hebt op de kwetsbare momenten en zo ja, wat doen/zeggen zij dan wat helpt?



En sterkte voor iedereen die er middenin zit.
Alle reacties Link kopieren
tja, en nu zijn de kinderen samen bij hem geweest. Eerst wilden ze niet, dan weer wel en uiteindelijk zijn ze gegaan: Papa is heel erg veranderd, papa drinkt niet meer, papa is serieuzer geworden, papa gaat beter met zijn geld om, papa gaat niet meer zo vaak op vakantie, papa is nu zo verstandig, papa deed heel aardig, papa gaf snoep en chips mee, papa heeft het zo mooi in huis.

Ja, alleen wil PAPA geen kinderali betalen, en wil PAPA hun spaargeld afnemen en wil PAPA 4000 euro per jaar van MAMA omdat ze hier nog met de kinderen MOET wonen, en wil PAPA geen cent meer meebetalen aan de hypotheek.

Maar hoe vertelt MAMA ze dat?? Want MAMA kan helemaal niet positief doen over PAPA die het nu zo vreselijk goed bedoelt (ondanks de brief van de advocaat die gisteren kwam). Zou MAMA echt nooit meer met PAPA samen willen?? Nee MAMA zou dat nooit meer willen, MAMA is haar angsten nog niet kwijt, en MAMA gelooft er niet in! MAMA heeft hem zoveel kansen gegeven, MAMA is meegeweest naar de Iriszorg, 6 jaar lang elke maand, MAMA is meegeweest naar een psycholoog, MAMA heeft op haar knieën gesmeekt of hij met drinken wou stoppen en niet zo gemeen tegen de kinderen en haar wou doen, MAMA heeft maanden op de bank gelegen, omdat ze de slaapkamer niet meer indurfde, MAMA heeft 4 keer 112 gebeld afgelopen jaar, MAMA heeft gewaakt over haar kinderen en durfde geen oog dicht te doen, MAMA DURFT HET NIET MEER!!!!



De oudste vertrouwt hem niet, maar de jongste denkt (en hoopt) dat PAPA in een paar maanden gewoon kan veranderen, en terug kan komen, ondanks de angsten van MAMA, het gevecht om de scheiding en de kinderalimentatie en het feit dat er al een ander vrouw is die interesse in hem heeft.

Maar MAMA mag niet negatief over PAPA praten, want een kind heeft het recht om van beide ouders te houden. Dus MAMA heeft heel moeilijk om haar kind, de enorme tweestrijd die zich daar binnenin afspeelt, de worsteling die ze voert, het verdriet en de boosheid die ze heeft.
Alle reacties Link kopieren
hallo toekomst, ik zou niet zeggen hoe je haar kunt helpen, veel steun geef je al.Misschien professionele hulp? Daar zijn de meesten hier ook beland. En misschien wil ze zelf haar steun zoeken op een forum, hier of ergens anders.
Alle reacties Link kopieren
Misschien moest je je posting van 00.04 maar eens uitprinten en aan je kinderen laten lezen.....



Het is heel moeilijk, Eindelijk. Want Muisjelien heeft het ook leuk bij papa. Die heeft maar maar 1 weekend per twee weken en dus alle tijd voor haar. Hier gaat het leventje gewoon door van rennen, vliegen, hollen, draven. En weekenden: dan moet er gewerkt worden, want mama heeft nog schulden met dank aan papa. Dus bijklussen en aflossen.



Mijn ex knapte ook op. Tuurlijk, hij had nu weer het rijk alleen. Was zielig dus at bij zijn broer en moeder, hield ineens geld over (zie je wel, dat verslindende wijf). Kreeg meer rust in zijn lijf, want ja, hij had nou geen kind meer om voor te zorgen.



Hij kan het mooi verbloemen, eindelijk. ALs hij nog zuipt, is het minder zichtbaar. Want op visite zie je het minder makkelijk staan dan dat je ergens woont. Papa niet meer zo vaak op vakantie, beter met geld om? Ha, hij zal wel moeten! Hij heeft het gewoon niet meer!

Mijn ex presteerde het zelfs om aan te geven bij de rechtbank dat hij minder alimentatie moest geven want dan kon hij in zijn weekenden naar pretparken omdat scheiden zo zielig was voor zijn kind. De rechter maakte korte metten met 'm: met pretparken los je het verdriet niet op.
Alle reacties Link kopieren
En die wens van kinderen die willen dat ouders bij elkaar komen hou je altijd. Al zijn ze 80 en zien ze dat hun ouders stervensgelukkig zijn met een ander, de wens blijft altijd dat ze weer bij elkaar komen.



Over dat niet negatief praten vind ik dat we soms te geforceerd doen. Je hoeft je ex niet voor lul enzo uit te maken, maar op een gegven moment moet een kind ook leren dat mensen soms niet meer met elkaar kunnen omgaan en elkaar ook niet aardig vinden. Ook niet mensen onderling die jij wel aardig vind. Niet al mijn vrienden zouden ook vrienden met elkaar kunnen zijn. Ze mogen mij, ik mag hen, maar de chemie tussen hen is vaak ver te zoeken. It ain't one big happy world, vrees ik. En dat mag een kind best leren. Als je het maar netjes houdt. Mijn ex doet een hoop fout en ja, dat weet Muizelien soms, omdat hij weer zo loopt te kloten dat ik ontplof voordat ik er erg in heb. Maar hij doet ook dingen goed, en dat prijs ik dan wel weer. Maar ik heb niet zoveel op met de hele softe methode van je mag niets meer zeggen over de ex.

't Is niet voor niks een ex.
Alle reacties Link kopieren
Hoi hoi toekomst.



Ik zit zo al ruim tien jaar met een zus van mij.

Ik herken het verhaal precies, en ik doe er niet meer aan mee, hoe hard ook.

Ik heb haar gezegd dat ik het er niet meer over wil hebben omdat ik er zelf ook gestrest van wordt.

Stond ook elke keer klaar als ze het moeilijk had, me 3x per dag huilend opbelde etc.

Waarna ik het naderhand weer kon uitzoeken als ze weer, zogenaamd gelukkig was.

Ik denk dat ze er zelf uit moet komen, met sommige dingen kan je iemand anders niet helpen, en zullen ze eerst zelf in een hele diepe put moeten komen, willen ze het beseffen.

Deze beslissing van mij komt naar 10 jaar he, dus komt niet zomaar uit de lucht vallen.

Pure zelfbescherming en dat ze zelf ook eens naar zichzelf gaat kijken, als ze zo in de put zit, dan gaat het lampje misschien nog eens branden.
Alle reacties Link kopieren
EN HET GAAT MAAR DOOR!!

Blijkbaar heeft hij een nieuwe truc ontdekt om mij te raken, Nadat hij het gisteren zo 'ontzettend goed deed", poeslief tegen de kinderen, lag er vanmorgen een brief in de bus. Waar hij me vreselijk mee raakte. Hij beschuldigt me er nota bene van dat ik stukken van de gemeente vervalst heb!!!!

Een copie die ik voor hem maakte van de gemeentebeslasting is volgens hem veranderd, ik zou naam en nummers veranderd hebben Hoe intens gemeen, zo'n beschuldiging. Het heeft me in mijn diepst geraakt. Het was verdorie een gewoon copietje!! Wat voor zin zou het hebben dat ik daar wat op verander????? Het is gewoon de rekening van de gemeente belastingen, aan mij gericht, met de mededeling dat het van mijn rekening afgeschreven wordt. Omdat hij ook een rekening had, had ik hem een copietje gestuurd, that's all. Ik ben echt uit mijn vel gesprongen en heb uren gejankt, wat een enorm laffe beschuldiging. Door zijn zus geschreven en door hem gestuurd. PESTEN EN TREITEREN???? G V D !! (sorry, mijn eerste keer, maar nu kan ik het niet laten!)
Alle reacties Link kopieren
Hi Eindelijk, Een narcistische klootzak weet op zijn momenten nu eenmaal goed theater te spelen maar uiteindelijk weet ie z'n ware aard nooit echt te verbloemen. Die brief is weer een duidelijk voorbeeld. Ga er niet op in, tenzij je advocaat technisch moet reageren omdat hij je wederom een poot probeert uit te draaien. Een narcist blijft natuurlijk op je gevoelige knopjes drukken, dat is zijn enige (treurige) ''talent''.



Je hebt alle recht om de naam des heren aan te heffen



Mbt de kinderen: kinderen zijn ongelooflijk loyaal naar beide ouders. Ze zien soms wat ze graag het liefste zien. Dat wil niet zeggen dat je kost wat kost bepaalde zaken moet verbergen voor hen. Je kunt best vertellen dat zijn gedrag zoveel beschadigd heeft dat e.e.a. niet meer is te herstellen. Je kunt ''vergeven'', maar niet vergeten. Je kunt best vertellen dat je blij bent dat hij in de weekenden lief is voor hen, maar dat dit niet betekent dat alles nu tussen jullie is opgelost qua grote mensen dingen zeg maar. Je hoeft niet in detail te treden, maar je kunt wel duidelijk zijn zonder dat je hem compleet afmaakt.



Kop op meid! Ik wens je heel veel sterkte en duim dat de dag nabij is dat hij je financieel niet meer een oor kan aannaaien en de rechter uitspraak heeft gedaan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven