Relaties
alle pijlers
narcisme/gaslighting
zondag 8 maart 2020 om 11:42
Ja hier ben ik het helemaal mee eens, nadat je vast hebt gesteld dat iemand niet goed voor je is (nog ongeacht welk label want eigenlijk maakt dat niet eens zoveel uit) dan lijkt me de volgende stap om jezelf onder de loep te nemen zodat je niet nog een keer tegen zo'n eikel aanloopt of er jaren van je leven aan verspilt.viva-amber schreef: ↑08-03-2020 11:29Ik vind het ook wel apart dat iemand met narcistische trekken helemaal wordt geanalyseerd zonder dat de persoon denkt, ik ga ook eens bij mezelf na waarom ik op dit type man val en waarom ik het allemaal heb geaccepteerd. En ik bedoel daarmee niet de schuldvraag want ik snap zelf ook wel dat hij alle schuld heeft, maar meer om jezelf te helen en de kans te geven om in de toekomst wel voor een gezonde relatie te gaan.
zondag 8 maart 2020 om 11:44
Dit soort dingen klinken altijd zo... onwetenschappelijk, ik kan me niet voorstellen dat een psycholoog dit zou zeggen.Cathy2020 schreef: ↑08-03-2020 11:21Heb wel eens gelezen dat een narcist of pathologische leugenaars te vergelijken zijn met vampieren. Ze zuigen je geestelijk leeg. Een ander zo kapot zien gaan, geeft hun weer energie en het gevoel van geweldig te zijn waarmee ze niet naar hun eigen zielige leventje hoeven te kijken.
En ja, ook een narcist heeft zichzelf niet gemaakt en voor hen is het het ergste dat ze dit hebben, net zoals bij borderliners. Ze gedragen zich echt niet voor de lol zo hoor.
anoniem_294939 wijzigde dit bericht op 08-03-2020 11:44
2.73% gewijzigd
zondag 8 maart 2020 om 11:44
Ik vind het ook wel apart dat iemand met narcistische trekken helemaal wordt geanalyseerd zonder dat de persoon denkt, ik ga ook eens bij mezelf na waarom ik op dit type man val en waarom ik het allemaal heb geaccepteerd. En ik bedoel daarmee niet de schuldvraag want ik snap zelf ook wel dat hij alle schuld heeft, maar meer om jezelf te helen en de kans te geven om in de toekomst wel voor een gezonde relatie te gaan.
[/quote]
Je hebt helemaal gelijk, maar vaak valt het kwartje pas laat over de narcistische trekken, zeker als ze er langzaam in geslopen zijn en je al lang samenleeft, als je na het verbreken van de relatie gaat denken over de relatie, informatie en antwoorden gaat zoeken, gaat vergelijken kom je er dus achter dat je relatie eigenlijk niet zo evenwichtig was dan duurt het nog een hele tijd om echt toe te geven dat de gene waar je zoveel van houd misschien wel "narcistische" trekken vertoont en dat sommige dingen dus niet jouw fout zijn (wat je al jaren bewust of onbewust hebt meegrekegen van de andere) en je het contact dus maar beter op een laag pitje kunt houden omdat hij helaas waarschijnlijk niet zal veranderen. Al dit analyseren is "nodig" om maar te begrijpen of te accepteren waarom ze bijv zo plotseling uit je leven kunnen verdwijnen en wie ze zijn. Na deze acceptatie vallen de puzzelstukjes in elkaar en kun je bekijken waarom het zo gelopen is door je eigen toedoen en hoe je aan jezelf kunt werken om dit te voorkomen, makkelijk is dit zeker niet.
[/quote]
Je hebt helemaal gelijk, maar vaak valt het kwartje pas laat over de narcistische trekken, zeker als ze er langzaam in geslopen zijn en je al lang samenleeft, als je na het verbreken van de relatie gaat denken over de relatie, informatie en antwoorden gaat zoeken, gaat vergelijken kom je er dus achter dat je relatie eigenlijk niet zo evenwichtig was dan duurt het nog een hele tijd om echt toe te geven dat de gene waar je zoveel van houd misschien wel "narcistische" trekken vertoont en dat sommige dingen dus niet jouw fout zijn (wat je al jaren bewust of onbewust hebt meegrekegen van de andere) en je het contact dus maar beter op een laag pitje kunt houden omdat hij helaas waarschijnlijk niet zal veranderen. Al dit analyseren is "nodig" om maar te begrijpen of te accepteren waarom ze bijv zo plotseling uit je leven kunnen verdwijnen en wie ze zijn. Na deze acceptatie vallen de puzzelstukjes in elkaar en kun je bekijken waarom het zo gelopen is door je eigen toedoen en hoe je aan jezelf kunt werken om dit te voorkomen, makkelijk is dit zeker niet.
zondag 8 maart 2020 om 11:55
Ik weet wel dat ze bestaan maar kan me ook niet aan het gevoel onttrekken dat het soms ook wel makkelijk om zelf een diagnose te bedenken voor de ander om de verantwoordelijkheid voor een gefaalde relatie geheel bij die ander neer te leggen. Volgens mijn moeder hebben al haar exen een persoonlijkheidsstoornis. Volgens al haar exen mijn moeder.
anoniem_294939 wijzigde dit bericht op 09-03-2020 07:10
14.43% gewijzigd
zondag 8 maart 2020 om 11:59
viva-amber schreef: ↑08-03-2020 11:29Wat ik niet zo goed begrijp is wanneer iemand uren op je in praat dat je niet ophangt of wegloopt Kijk dat je er in trapt en een glijdende schaal van manipulatie maar je hebt toch zelf ook ergens een grens.
Dat is nou juist het hele punt met gaslighting, het gaat zo geleidelijk dat je het zelf niet doorhebt. Zo iemand breekt beetje bij beetje je zelfvertrouwen af, waardoor je gaat denken dat het aan jou ligt. En vaak zijn er ook positieve kanten aan de relatie (daar zorgen ze wel voor), waardoor je het niet zomaar wilt opgeven.
zondag 8 maart 2020 om 12:05
zondag 8 maart 2020 om 12:11
Ik heb hulp al ingeschakeld in mijn zwangerschap omdat ik begon te merken dat ik mijn zwangerschap begon te haten door hoe mijn ex tegen mij deed.Cathy2020 schreef: ↑08-03-2020 11:05Heb jij wel hulp? Familie, vrienden of psychisch. Eigenlijk vind ik dit best zorgelijk nu je ook de zorg heb voor je dochter.
Jij hebt lessen in het leven moeten leren maar probeer daar dan wel anders naar te kijken en niet te twijfelen aan jezelf en negatief in het leven te staan. Ik snap de vernedering en het verdriet heel goed maar je zal met deze ervaring anders moeten omgaan.
Die plicht (bedoel het niet rot naar jou toe) maar die plicht heb jij naar je dochter toe. Zij is anders net zo een slachtoffer van het verleden als jij bent.
Dat jij die rotgevoelens hebt begrijp ik maar breng deze niet (onbewust) over op je dochter.
Hij heeft mijn zwangerschap behoorlijk verpest.
Ik ben gelukkig heel erg blij met mijn dochtertje hoor en hou ook zielsveel van haar. Ook kan ik van haar genieten.
Het is gewoon de schade die je voelt van wat hij heeft aangericht.
Het zal uiteraard tijd nodig hebben en ik werk er hard aan.
Ook doe ik er alles aan zodat mijn dochtertje hier geen last van ondervind. En we hebben het samen heel erg leuk en mooi.
Ze is gelukkig een hele blije baby.
Hij heeft gewoon al mijn energie uit mij gezogen.
Viva-amber ik durfde niet op te hangen. Ik heb het wel eens gedaan hoor maar dan hingen er consequenties aan vast en ik was gewoon bang voor hem.
Je wilde hem niet kwaad krijgen dus dan maar blijven luisteren.
05-2019 wijzigde dit bericht op 08-03-2020 12:15
10.81% gewijzigd
Blijf in jezelf geloven !
zondag 8 maart 2020 om 12:13
RikM schreef: ↑08-03-2020 11:59Dat is nou juist het hele punt met gaslighting, het gaat zo geleidelijk dat je het zelf niet doorhebt. Zo iemand breekt beetje bij beetje je zelfvertrouwen af, waardoor je gaat denken dat het aan jou ligt. En vaak zijn er ook positieve kanten aan de relatie (daar zorgen ze wel voor), waardoor je het niet zomaar wilt opgeven.
En buitenshuis zijn ze 'de ideale schoonzoon' en 'lot uit de loterij'.
Iemand uit je omgeving kan niet geloven dat je partner binnenshuis compleet ander gedrag laat zien.
De partner zegt dan: "Niemand heeft problemen met mij, alleen jij natuurlijk weer. Jij snapt dit soort dingen natuurlijk weer niet."
Je begint steeds meer aan jezelf te twijfelen. Vooral nadat je vriendin van hockey tegen je heeft gezegd: "Wat bof jij met Ronald. Heeft Ronald nog een tweelingbroer die vrij is?"
Kijk, sommige mannen (of vrouwen) zijn overal een hufter: thuis, in contact met de buren, op het werk, in het verkeer, bij de supermarkt. Dan hoor je wel: "Waarom blijf je nog bij die klojo?"
Maar iemand die gaslighting toepast op zijn partner zal dit altijd één-op-één houden, zonder 'getuigen'.
Niemand gelooft je. "Nee, Ronald zou zoiets toch nooit doen? Hij is zo'n gentleman."
Oftewel: we geloven je niet, je zal het wel verzinnen, je staat alleen.
zondag 8 maart 2020 om 12:19
Ik lees hier op Viva regelmatig dat je niet zomaar een label op iemand mag plakken, dat mogen alleen mensen die ervoor geleerd hebben doen. Hoewel ik het daar op zich mee eens ben, twijfel ik aan deze methode als het een narcist betreft. Want een narcist, zo lees ik, zal zelden of nooit naar een hulpverlener gaan die dan vervolgens de stoornis narcisme kan stellen. Dus hoe is die term dan in de DSM beland?
Mijn logica zegt dan dat dat alleen heeft kunnen gebeuren omdat de slachtoffers van een narcist wel naar therapie gaan en daar vertellen wat hun is overkomen. Waar een psygoloog vervolgens een conclusies uit kan trekken en op die manier weet dat narcisme bestaat en niet bepaald zeldzaam is.
Maar ook mensen die zeggen dat hun psygoloog die diagnose heeft gesteld over hun partner worden erop gewezen dat hun psygoloog dan buiten zijn boekje is gegaan want die diagnose kan alleen gesteld worden als de narcist zelf voor hun neus had gezeten, maar dat gebeurt dus vrijwel nooit. Hoe zit het nou?
Mijn logica zegt dan dat dat alleen heeft kunnen gebeuren omdat de slachtoffers van een narcist wel naar therapie gaan en daar vertellen wat hun is overkomen. Waar een psygoloog vervolgens een conclusies uit kan trekken en op die manier weet dat narcisme bestaat en niet bepaald zeldzaam is.
Maar ook mensen die zeggen dat hun psygoloog die diagnose heeft gesteld over hun partner worden erop gewezen dat hun psygoloog dan buiten zijn boekje is gegaan want die diagnose kan alleen gesteld worden als de narcist zelf voor hun neus had gezeten, maar dat gebeurt dus vrijwel nooit. Hoe zit het nou?
Creativity is intelligence having fun
zondag 8 maart 2020 om 12:20
RikM schreef: ↑08-03-2020 11:59Dat is nou juist het hele punt met gaslighting, het gaat zo geleidelijk dat je het zelf niet doorhebt. Zo iemand breekt beetje bij beetje je zelfvertrouwen af, waardoor je gaat denken dat het aan jou ligt. En vaak zijn er ook positieve kanten aan de relatie (daar zorgen ze wel voor), waardoor je het niet zomaar wilt opgeven.
Precies dit !
En ik heb begrepen dat het echt iedereen kan overkomen.
Het gaat zo gelijkelijk dat je het helemaal niet door hebt en ze zijn echt heel erg goed met hun woorden.
Het zijn profs in wat ze doen.
En natuurlijk moeten ze met je spelen en ook heel positief doen als ze je weer binnen moeten halen.
Het is voor ze 1 groot spel.
Blijf in jezelf geloven !
zondag 8 maart 2020 om 12:21
Geloof me, ik vraag me al heel lang af hoe en wat in ons huwelijk. Wat was er leuk? Wat haalde ik er? Waarom accepteerde ik zijn gedrag? Sterker nog: ik stoorde me er niet eens zo heel erg aan de eerste 20 jaar. Had mijn ex nu echt narcistische trekken?
En dan zou ik toch graag iets verder willen komen dan datgene wat je vaak hoort: " ik was zo lief en zo gevoelig en ik deed gewoon te hard mijn best" (lees: hij is slecht en ik ben te goed).
Mijn ex is geen slecht mens, hij doet uiteraard ook dingen goed. Ik geloof ook zeker niet dat hij bewust manipuleert omdat hij mij (of wie dan ook) kapot wil maken. Het is wel een enorm egocentrische man met weinig inlevingsvermogen en een enorme behoefte aan bevestiging. En een soort van minachting voor de rest van de wereld, en ergens ook voor zichzelf.
Wat ik er vond? Ik dacht in ieder geval rust en stabiliteit. Een zelfverzekerde man die zich niet snel zou laten ondersneeuwen. Ik had veel vrijheid, vooral als gevolg van zijn desinteresse. Het boeide hem niet wat ik deed, als hij er maar niet teveel last van had. Als ik iets belangrijk vond, dan moest ik dat zelf maar regelen want hij deed het niet. Dat vond ik prima, ik kan mijn eigen zaken wel regelen. Als hij iets belangrijk vond was het ook de bedoeling dat ik dat regelde. Soms deed ik dat, soms ook niet.
Ik bewonderde zijn ijzeren discipline en zijn rechtlijnigheid (die achteraf alleen gold voor anderen en niet voor hem zelf).
En uiteraard deed het idee dat een dergelijke moeilijke man, die een minachting had voor iedereen behalve voor mij (dacht ik) mij ook wel goed. Het bleef toch een ego boost. Totdat bleek dat hij nul respect had voor mij, en overigens ook nul respect voor zijn zoolmeet (dat deed me dan weer goed). En ik ontdekte dat ik mezelf overal een weg omheen baande, en dat ik hem blijkbaar vooral aan mij gebonden had met seks. Ik was een goede hoer, zeg maar. Toen dat, om medische redenen, tijdelijk minder was, ontmoette hij zijn zoolmeet.
Wat dat over mij zegt? Ongelofelijk veel denk ik. Ik zie mezelf echt niet als een deurmat maar ik ben meer een pleaser dan ik zelf denk, vrees ik, en ik houd blijkbaar erg van bevestiging, vooral van mensen die nauwelijks bevestiging geven. Ik hoop dat ik daar nooit meer in trap en dat ik in mijn huidige relatie vast kan houden aan mezelf.
Aan mijn nieuwe man zal het niet liggen. Die is bijzonder zachtaardig. En rustig, dat dan weer wel, en dat vind ik nog steeds fijn. Met mijn ADHD hoofd.
En dan zou ik toch graag iets verder willen komen dan datgene wat je vaak hoort: " ik was zo lief en zo gevoelig en ik deed gewoon te hard mijn best" (lees: hij is slecht en ik ben te goed).
Mijn ex is geen slecht mens, hij doet uiteraard ook dingen goed. Ik geloof ook zeker niet dat hij bewust manipuleert omdat hij mij (of wie dan ook) kapot wil maken. Het is wel een enorm egocentrische man met weinig inlevingsvermogen en een enorme behoefte aan bevestiging. En een soort van minachting voor de rest van de wereld, en ergens ook voor zichzelf.
Wat ik er vond? Ik dacht in ieder geval rust en stabiliteit. Een zelfverzekerde man die zich niet snel zou laten ondersneeuwen. Ik had veel vrijheid, vooral als gevolg van zijn desinteresse. Het boeide hem niet wat ik deed, als hij er maar niet teveel last van had. Als ik iets belangrijk vond, dan moest ik dat zelf maar regelen want hij deed het niet. Dat vond ik prima, ik kan mijn eigen zaken wel regelen. Als hij iets belangrijk vond was het ook de bedoeling dat ik dat regelde. Soms deed ik dat, soms ook niet.
Ik bewonderde zijn ijzeren discipline en zijn rechtlijnigheid (die achteraf alleen gold voor anderen en niet voor hem zelf).
En uiteraard deed het idee dat een dergelijke moeilijke man, die een minachting had voor iedereen behalve voor mij (dacht ik) mij ook wel goed. Het bleef toch een ego boost. Totdat bleek dat hij nul respect had voor mij, en overigens ook nul respect voor zijn zoolmeet (dat deed me dan weer goed). En ik ontdekte dat ik mezelf overal een weg omheen baande, en dat ik hem blijkbaar vooral aan mij gebonden had met seks. Ik was een goede hoer, zeg maar. Toen dat, om medische redenen, tijdelijk minder was, ontmoette hij zijn zoolmeet.
Wat dat over mij zegt? Ongelofelijk veel denk ik. Ik zie mezelf echt niet als een deurmat maar ik ben meer een pleaser dan ik zelf denk, vrees ik, en ik houd blijkbaar erg van bevestiging, vooral van mensen die nauwelijks bevestiging geven. Ik hoop dat ik daar nooit meer in trap en dat ik in mijn huidige relatie vast kan houden aan mezelf.
Aan mijn nieuwe man zal het niet liggen. Die is bijzonder zachtaardig. En rustig, dat dan weer wel, en dat vind ik nog steeds fijn. Met mijn ADHD hoofd.
zondag 8 maart 2020 om 12:36
zondag 8 maart 2020 om 12:58
Je kan er altijd iets aan doen, namelijk weglopen.Murrmurr schreef: ↑08-03-2020 12:47Dit geloof ik niet. Ik heb er zelf ook meer aan gehad na mijn ramprelatie om de betreffende man te zien als een beschadigd mens die niet met het leven en relaties kan dealen en daarom dit soort dingen doet. Ik ben niet boos op hem. Maar ben wel gaan onderzoeken waarop ik juist ontvankelijk ben gebleken voor zo'n behandeling op zo'n moment in mijn leven. Daar heb je veel meer aan dan de ander allerlei bijzondere eigenschappen toe te dichten waarom jij er absoluut niks aan kon doen.
Maar er is een mechanisme wat maakt dat je blijft.
Er is een test gedaan met ratten. De eerste groep kreeg iets lekkers iedere keer als ze een pedaal induwden. Al snel leerden ze dat ze altijd wel iets eten konden krijgen en gingen ze iets halen als ze trek hadden.
Bij de tweede groep kwam er niets, die verloor al snel de interesse.
De derde groep kreeg de ene keer wel iets en de andere keer niet. Veel van deze ratten ontwikkelden een ware obsessie met dat pedaal.
Zo werkt zo'n relatie ook. Omdat je af en toe beloond wordt met liefde en aandacht, blijf je het proberen.
zondag 8 maart 2020 om 13:03
Ik heb meerdere mensen over dit feit gesproken en kreeg telkens te horen het kan echt iedereen overkomen. En dan therapeuten die dit zeiden en niet om mij gerust te stellen.Murrmurr schreef: ↑08-03-2020 12:47Dit geloof ik niet. Ik heb er zelf ook meer aan gehad na mijn ramprelatie om de betreffende man te zien als een beschadigd mens die niet met het leven en relaties kan dealen en daarom dit soort dingen doet. Ik ben niet boos op hem. Maar ben wel gaan onderzoeken waarop ik juist ontvankelijk ben gebleken voor zo'n behandeling op zo'n moment in mijn leven. Daar heb je veel meer aan dan de ander allerlei bijzondere eigenschappen toe te dichten waarom jij er absoluut niks aan kon doen.
Dat ik te lang in deze relatie ben blijven zitten en waarom en ik dit heb toe gelaten ben ik aan het onderzoeken zodat ik er aan kan werken.
Dat hij "beschadigd" is geeft iemand nog niet het recht om zo met mensen om te gaan.
Mijn grootste fout was dat ik verliefd was tot over mijn oren en alles voor hem over had en mezelf op het zijspoor heb gezet. Dat gaat uiteraard nooit meer gebeuren.
Ik weet dat ik een ontzettende pleaser ben en dat is ook een valkuil van mij geweest.
Alle vrouwen hebben altijd alles voor mijn ex gedaan en hadden alles voor hem over. Hij wist dit en heeft in de loop van de jaren misbruik van gemaakt. Vrouwen hadden hem "verwend" en daarom was hij ook zo geworden gaf hij aan. Hij bestudeerd ze en ziet het als een uitdaging om voor elkaar te krijgen dat een vrouw doet wat hij wil en zegt.
Een sterke vrouw is een mooie uitdaging en daar heeft hij ook zijn tactieken voor om die langzaam af te breken gaf hij aan.
Hij heeft veel proberen uit te leggen hoe hij denkt en waarom hij de dingen doet die hij heeft gedaan. Toen wij uit elkaar waren heeft hij veel uitgelegd.
Blijf in jezelf geloven !
zondag 8 maart 2020 om 13:04
YagaBaba schreef: ↑08-03-2020 12:58Je kan er altijd iets aan doen, namelijk weglopen.
Maar er is een mechanisme wat maakt dat je blijft.
Er is een test gedaan met ratten. De eerste groep kreeg iets lekkers iedere keer als ze een pedaal induwden. Al snel leerden ze dat ze altijd wel iets eten konden krijgen en gingen ze iets halen als ze trek hadden.
Bij de tweede groep kwam er niets, die verloor al snel de interesse.
De derde groep kreeg de ene keer wel iets en de andere keer niet. Veel van deze ratten ontwikkelden een ware obsessie met dat pedaal.
Zo werkt zo'n relatie ook. Omdat je af en toe beloond wordt met liefde en aandacht, blijf je het proberen.
Heel goed uitgelegd
Blijf in jezelf geloven !
zondag 8 maart 2020 om 13:05
Dit lijkt me toch wel het begin van een antwoord waarom het jou moest overkomen. Ik zeg niet dat iemand het recht heeft maar mijn ex moet met zichzelf leven en ik met mij, dus ik heb meer aan zelfonderzoek zodat ik de volgende keer daar niet intrap. Net zoals jij.05-2019 schreef: ↑08-03-2020 13:03Ik heb meerdere mensen over dit feit gesproken en kreeg telkens te horen het kan echt iedereen overkomen. En dan therapeuten die dit zeiden en niet om mij gerust te stellen.
Dat ik te lang in deze relatie ben blijven zitten en waarom en ik dit heb toe gelaten ben ik aan het onderzoeken zodat ik er aan kan werken.
....
Ik weet dat ik een ontzettende pleaser ben en dat is ook een valkuil van mij geweest.
zondag 8 maart 2020 om 13:07
Ik denk dat veel mensen die niet zoveel of helemaal geen eigenwaarde hebben in deze relaties komen.
Ik heb een slechte basis (kindertijd) met mijn moeder een verstoorde relatie omdat zij mij niet heeft beschermd richting mijn vader die toch wel bepaalde ongepaste gedachten had over zijn dochter. Heb dus al niet zo veel vertrouwen in mensen. Ze beschermden mij niet en gingen in het gezinsleven al over mijn grenzen.
Dus ja ik viel op het type man zoals deze. Positief in het leven, humor, charmant,lief, zorgde goed voor mij en aan onze sexrelatie ontbrak het aan niets. Integendeel. Hij had zo veel goede eigenschappen. Ik voelde me fijn.
Dit was waar ik behoefte aan had, dit had ik nog niet eerder gekend.
Hij was voor de buitenwereld een geweldige man. Hij gaf aandacht en kreeg aandacht. Ja thuis kreeg ik te horen dat die ene vent waar hij net zo gezellig mee had gepraat eigenlijk een Jan lul was.
Dit wat Odense zegt: "De partner zegt dan: "Niemand heeft problemen met mij, alleen jij natuurlijk weer. Jij snapt dit soort dingen natuurlijk weer niet."
Pffff kreeg ik ook zo vaak te horen. Exact deze woorden: niemand heeft problemen met mij alleen jij weer......
Maar weet je de goede eigenschappen overheersen vaak de slechte en zeker als je zelf al niet uit een stabiel gezin komt.
In het begin trapte ik in zijn leugens maar nadat ik na de zoveelste leugen erachter kwam dat hij weer niet de waarheid sprak was ik inde war en heb hulp gezocht. De psych (man) vroeg mij na een paar gesprekken om hem een keer mee te nemen. Nou dat wilde hij wel alleen al om de psych te overtuigen wat een lot uit de loterij ik had en het allemaal aan mij lag. De eerste 5 minuten bij de psych dacht ik echt dit gaat niet goed. Het waren 2 ego's en de spanning was om te snijden. Mijn ex stond met een kwartier buiten. Of mijn psych hem door had en mijn ex dat op dat moment aanvoelde weet ik niet maar de klik tussen die 2 was er duidelijk niet op zijn zachtst gezegd.
Eigenlijk was ik zo kwetsbaar als de pest en ja tot dat inzicht moest ik komen. Het heeft jaren geduurd voor dat ik dit zelf in zag.
Ik heb een slechte basis (kindertijd) met mijn moeder een verstoorde relatie omdat zij mij niet heeft beschermd richting mijn vader die toch wel bepaalde ongepaste gedachten had over zijn dochter. Heb dus al niet zo veel vertrouwen in mensen. Ze beschermden mij niet en gingen in het gezinsleven al over mijn grenzen.
Dus ja ik viel op het type man zoals deze. Positief in het leven, humor, charmant,lief, zorgde goed voor mij en aan onze sexrelatie ontbrak het aan niets. Integendeel. Hij had zo veel goede eigenschappen. Ik voelde me fijn.
Dit was waar ik behoefte aan had, dit had ik nog niet eerder gekend.
Hij was voor de buitenwereld een geweldige man. Hij gaf aandacht en kreeg aandacht. Ja thuis kreeg ik te horen dat die ene vent waar hij net zo gezellig mee had gepraat eigenlijk een Jan lul was.
Dit wat Odense zegt: "De partner zegt dan: "Niemand heeft problemen met mij, alleen jij natuurlijk weer. Jij snapt dit soort dingen natuurlijk weer niet."
Pffff kreeg ik ook zo vaak te horen. Exact deze woorden: niemand heeft problemen met mij alleen jij weer......
Maar weet je de goede eigenschappen overheersen vaak de slechte en zeker als je zelf al niet uit een stabiel gezin komt.
In het begin trapte ik in zijn leugens maar nadat ik na de zoveelste leugen erachter kwam dat hij weer niet de waarheid sprak was ik inde war en heb hulp gezocht. De psych (man) vroeg mij na een paar gesprekken om hem een keer mee te nemen. Nou dat wilde hij wel alleen al om de psych te overtuigen wat een lot uit de loterij ik had en het allemaal aan mij lag. De eerste 5 minuten bij de psych dacht ik echt dit gaat niet goed. Het waren 2 ego's en de spanning was om te snijden. Mijn ex stond met een kwartier buiten. Of mijn psych hem door had en mijn ex dat op dat moment aanvoelde weet ik niet maar de klik tussen die 2 was er duidelijk niet op zijn zachtst gezegd.
Eigenlijk was ik zo kwetsbaar als de pest en ja tot dat inzicht moest ik komen. Het heeft jaren geduurd voor dat ik dit zelf in zag.
zondag 8 maart 2020 om 13:16
Ik ben geen psychiater en mag dus geen diagnoses stellen. Maar inderdaad, ik heb gaslighting meegemaakt. Mensen die met veel verbale intimidatie (schreeuwen, schelden, doodzwijgen, kortom manieren waardoor je je slecht voelt) doordrammen dat de lucht groen is en het gras blauw. En op zo'n dwingende manier dat je aan jezelf gaat twijfelen. Dat is gaslighting,
Ook herkenbaar (maar ik ga het n-woord niet gebruiken): mensen die het niet kunnen hebben als jij ergens beter in bent. Omdat jij toevallig meer weet of kan op een bepaald gebied. Zij reageren daar heel vervelend op.
Je moet doen zoals deze persoon wil, dragen wat deze persoon wil, doen wat deze persoon wil. Je wordt een verlengstuk van deze persoon. Zolang je precies doet en laat wat deze persoon wil, is het in orde. Maar één misstap (in de ogen van die persoon) en de pleuris breekt los.
Soms gaat het echt ver. Kun je er zelfs de schuld van krijgen als het regent.
Dat kan heel ver gaan als je er gevoelig voor bent.
Het enige dat je kunt doen: je niet mee laten slepen en om laten praten door verbale intimidatie. Indien mogelijk: afstand nemen, breken met de persoon. In ieder geval nuchter en zakelijk blijven. Ik kende de term "grey rock" niet, maar inderdaad, ik herken het. Geen discussie aangaan, je kunt wel gelijk hebben maar geen gelijk krijgen. Ga er mee om als water op een eend: laat het van je afdruipen zonder dat je er nat van wordt. En stel je nooit, never, kwetsbaar op, word nooit, never, te vertrouwelijk want je krijgt het ooit terug op een niet-prettige manier.
Ook herkenbaar (maar ik ga het n-woord niet gebruiken): mensen die het niet kunnen hebben als jij ergens beter in bent. Omdat jij toevallig meer weet of kan op een bepaald gebied. Zij reageren daar heel vervelend op.
Je moet doen zoals deze persoon wil, dragen wat deze persoon wil, doen wat deze persoon wil. Je wordt een verlengstuk van deze persoon. Zolang je precies doet en laat wat deze persoon wil, is het in orde. Maar één misstap (in de ogen van die persoon) en de pleuris breekt los.
Soms gaat het echt ver. Kun je er zelfs de schuld van krijgen als het regent.
Dat kan heel ver gaan als je er gevoelig voor bent.
Het enige dat je kunt doen: je niet mee laten slepen en om laten praten door verbale intimidatie. Indien mogelijk: afstand nemen, breken met de persoon. In ieder geval nuchter en zakelijk blijven. Ik kende de term "grey rock" niet, maar inderdaad, ik herken het. Geen discussie aangaan, je kunt wel gelijk hebben maar geen gelijk krijgen. Ga er mee om als water op een eend: laat het van je afdruipen zonder dat je er nat van wordt. En stel je nooit, never, kwetsbaar op, word nooit, never, te vertrouwelijk want je krijgt het ooit terug op een niet-prettige manier.
zondag 8 maart 2020 om 13:18
Ik ben het met je eens hoor alleen zouden normaal gesproken mensen geen misbruik maken van iemands goedheid. En als je er nog niet eerder mee temaken hebt gehad of iets soortgelijks ben je natuurlijk ook een makkelijke prooi.Murrmurr schreef: ↑08-03-2020 13:05Dit lijkt me toch wel het begin van een antwoord waarom het jou moest overkomen. Ik zeg niet dat iemand het recht heeft maar mijn ex moet met zichzelf leven en ik met mij, dus ik heb meer aan zelfonderzoek zodat ik de volgende keer daar niet intrap. Net zoals jij.
Daarom ben ik ook bezig met mezelf opdit moment en niet met hem.
05-2019 wijzigde dit bericht op 08-03-2020 13:27
0.16% gewijzigd
Blijf in jezelf geloven !
zondag 8 maart 2020 om 13:19
Murrmurr schreef: ↑08-03-2020 12:47Dit geloof ik niet. Ik heb er zelf ook meer aan gehad na mijn ramprelatie om de betreffende man te zien als een beschadigd mens die niet met het leven en relaties kan dealen en daarom dit soort dingen doet. Ik ben niet boos op hem. Maar ben wel gaan onderzoeken waarop ik juist ontvankelijk ben gebleken voor zo'n behandeling op zo'n moment in mijn leven. Daar heb je veel meer aan dan de ander allerlei bijzondere eigenschappen toe te dichten waarom jij er absoluut niks aan kon doen.
Ik denk ook wel dat het goed is geweest dat ik dit heb meegemaakt. Alleen een beetje jammer dat het zo lang heeft geduurd.
Na deze relatie kon ik beter naar mezelf kijken en zien wat ik mis en nodig heb. En mij ook minder kwetsbaar op te stellen. Zal niet zeggen dat ik een deurmat ben maar ik heb wel erg veel bevestiging nodig van de ander zeg maar. En ook dat is geen goede eigenschap van mij en helemaal niet voor mezelf want er is misbruik van gemaakt. Het heeft mij uiteindelijk wel sterker gemaakt. De mindere kant is nu wel dat ik wat betreft vertrouwen in de mensen weer terug bij af ben.
zondag 8 maart 2020 om 13:20
Nee ik zeg ook niet dat het aardig is of moreel prijzenswaardig. En het is meestal niet alleen 'goedheid', ook een laag zelfbeeld zoals iemand al schreef, of een verstoord idee van hoe houden van eruit zou moeten zien, of een soort masochisme.
