Relaties
alle pijlers
Geestelijke mishandeling
woensdag 15 april 2020 om 23:28
Jongens dit is mijn eerste topic maar wel direct over iets wat me ontzettend dwars ligt en heel hoog zit. Ik zal situatie even schetsen:
Ben bijna 9 jaar samen met mijn partner en vorig jaar maart hebben wij een zoontje gekregen. Onze hele relatie door heeft mijn partner bij oplopende stress wel eens een paar weken tot maanden ‘Grillen’ gehad waarin hij extreem opvliegend kon reageren, soms uit frustratie met spullen smeet en lelijk deed. Dit ging altijd weer over en dan kwam er weer een ‘normale’ periode die vaak ook lang duurde. sinds ons zoontje echter is geboren lijkt t mis te zijn gegaan en voor mijn gevoel gaan we alleen down Hill. De eerste maand had hij vrij na de geboorte maar liep na 3 weken te mopperen en te zeuren dat hij ‘geen flikker deed’ en ‘nergens aan toe kwam’ en was daarin ook opvliegerig naar mij toe (met woorden) maar wel zodanig dat hij zelfs eens een schijnbeweging maakte ons zoontje richting mij te gooien omdat ie ergens kwaad over was. Of met een bord eten op de grond smeet. Het lijkt alsof hij zich vaak gekwetst voelt om dingen die ik zeg (vaak met betrekking tot de opvoeding/huishouding) die we in mijn ogen kunnen bespreken om tot een compromis te komen maar die hij interpreteert Als aanval en vervolgens boos wordt. Als die boosheid nu een beetje normaal verliep. Maar het word steeds erger. Hij vliegt momenteel om t minst of geringste uit de bocht. Vaak word er dan met spullen gesmeten, met stoelen gegooid. Hij heeft 2 weken geleden mijn telefoon stuk gegooid. En waarom? ik had reclamefolders gelezen met mijn zoontje en die had vervolgens 1 op de grond gegooid waar hij een paar minuten later op ging staan en daardoor uit gleed en achterover viel. Harde smak en schrikken en huilen maar wat mijn partner vervolgens doet is heel hard naar mij gillen dat t mijn schuld is en vervolgens met iets willen smijten wat dus mijn telefoon werd die in de buurt lag. Ik word hier dan vervolgens heel boos en vooral verdrietig over en dat wil ik eigenlijk niet want mijn zoontje is erbij. Ook zegt hij de meest lelijke dingen tegen mij. Op vakantie zwommen we in zee en dan zegt hij tegen ons zoontje kijk een walrus nou je kan me niet meer kleineren dan zoiets te zeggen. Vaak als ik er dan verdrietig van word dan is het ook nog ‘zit niet zo te janken’. Heb hiervoor al bij de Praktijkondersteuner van de huisarts gezeten en mijn man is er onder lichte dwang van mij ook alleen heen geweest zodat hij even neutraal kon praten maar hij kwam er weg met ‘wat een onzin ik ga Hier echt niet samen met jou heen. Nu met die Corona is t sowieso lastig om zoiets in te zetten maar we zitten wel veel meer op elkaars lip en dat maakt dat er veel meer uitbarstingen zijn. Net ook weer. Mijn zoontje begon in bed te huilen. Ik naar boven bv geven. Leg hem daarna altijd weer weg zo. Nu begon hij te huilen. Vaak laat ik m even 5 min huilen valt ie in slaap. Maar ik hoorde Mijn man al uit bed stappen die kant op lopen. Zei tegen m niet heen gaan ik laat m vaak even huilen. Dus ik beneden fles maken. Die gebruik ik altijd voor snachts (dus niet om 10 uur al, want dan is ie tegen 2 uur leeg) kom ik boven met die fles is mijn man EN bij Ons zoontje op de kamer EN zegt ie geef die fles maar anders gaat ie niet slapen. Dus ik zeg na die tijd tegen mijn man ik zei net onderaan de trap nog tegen je niet heen gaan ik doe t anders ook niet. Dan ga je alsnog. En Vervolgens pak je ook die fles nog en geeft m terwijl ik dat anders ook niet doe want dan drinkt ie veels te veel over de nacht gezien en moet ik ook tussendoor nog naar beneden nieuwe fles maken. Zegt ie: ‘JAa en nu heb ik t zeker allemaal fout gedaan en ik ben de slechterik en toen ik probeerde uitleggen waarom en dat ik er toch zeker snachts mee zit was t: dan tyf je toch lekker op naar beneden, en: ik hoop dat je er elke 5 minuten uit moet. Ik zei er valt met jou toch geen gesprek te voeren zo, doe eens even normaal zeg! Begint ie met m’n kussen te gooien. Ik heb even heel hard gegild dat ik zo kwaad op m ben dat ie nooit eens op een volwassen manier normaal kan bespreken hoe we dingen aanpakken en gaan doen. Was natuurlijk ook weer niet goed. Moest heel hard huilen omdat ik verdrietig werd van hoe hij me behandeld. Het enige wat hij dan zegt ‘jank niet zo’ en daarna: ‘er is iets heel erg mis met jou’ toen ben ik opnieuw kwaad geworden en heb ik gezegd nee er is iets heel erg mis met jou dat je niet in kan zien dat je mij niet zo mag en kan behandelen! Dit verdien ik niet! Dan antwoord ie doodleuk: ‘Dan ga je toch lekker weg’. Extra detail om erbij te vertellen is dat ik vandaag ook te horen heb gekregen dat mijn moeder naast de afgelopen maand gediagnosticeerde uitgezaaide borstkanker ook nog lymfeklierkanker heeft. Dus mijn dag was al mega beladen en verdrietig en dan kan ik er niet bij dat hij zo kinderachtig en denigrerend en lelijk doet ondanks dat ie weet dat ik al super verdrietig ben! Want wat hij ook nog deed was steeds t kussen uit bed gooien met de mededeling ga maar beneden slapen, waarop ik zei geen denken aan. En dat ik daarna even bij m’n zoontje moet kijken want die is weer wakker en dan kom ik terug heeft ie m’n kussen weer op de grond gegooid. Heb gezegd dat ik t echt mega kinderachtig van m vind dat ie zo doet en zich gedraagt. en toen is ie zelf naar beneden vertrokken om daar te gaan slapen. Pff jongens wat een verhaal. Als ik dit zelf terug lees gaan alle alarmbellen bij me rinkelen. Daar ga je toch bij weg denk je dan als je dit zo leest! Maar ik weet dat hij ook anders kan zijn hij is een goede vader en samen een kind bind voor altijd anders was ik zeker al weg geweest. Ik vind t alleen zo verrekte moeilijk dat hij geen hulp wil zoeken en ook totaal geen reflectievermogen lijkt te hebben op zijn eigen handelen en zijn aandeel in t verhaal maar wel voortdurend de slachtofferrol op zoekt en zich afgewezen voelt. Wat een drama zeg..
Ben bijna 9 jaar samen met mijn partner en vorig jaar maart hebben wij een zoontje gekregen. Onze hele relatie door heeft mijn partner bij oplopende stress wel eens een paar weken tot maanden ‘Grillen’ gehad waarin hij extreem opvliegend kon reageren, soms uit frustratie met spullen smeet en lelijk deed. Dit ging altijd weer over en dan kwam er weer een ‘normale’ periode die vaak ook lang duurde. sinds ons zoontje echter is geboren lijkt t mis te zijn gegaan en voor mijn gevoel gaan we alleen down Hill. De eerste maand had hij vrij na de geboorte maar liep na 3 weken te mopperen en te zeuren dat hij ‘geen flikker deed’ en ‘nergens aan toe kwam’ en was daarin ook opvliegerig naar mij toe (met woorden) maar wel zodanig dat hij zelfs eens een schijnbeweging maakte ons zoontje richting mij te gooien omdat ie ergens kwaad over was. Of met een bord eten op de grond smeet. Het lijkt alsof hij zich vaak gekwetst voelt om dingen die ik zeg (vaak met betrekking tot de opvoeding/huishouding) die we in mijn ogen kunnen bespreken om tot een compromis te komen maar die hij interpreteert Als aanval en vervolgens boos wordt. Als die boosheid nu een beetje normaal verliep. Maar het word steeds erger. Hij vliegt momenteel om t minst of geringste uit de bocht. Vaak word er dan met spullen gesmeten, met stoelen gegooid. Hij heeft 2 weken geleden mijn telefoon stuk gegooid. En waarom? ik had reclamefolders gelezen met mijn zoontje en die had vervolgens 1 op de grond gegooid waar hij een paar minuten later op ging staan en daardoor uit gleed en achterover viel. Harde smak en schrikken en huilen maar wat mijn partner vervolgens doet is heel hard naar mij gillen dat t mijn schuld is en vervolgens met iets willen smijten wat dus mijn telefoon werd die in de buurt lag. Ik word hier dan vervolgens heel boos en vooral verdrietig over en dat wil ik eigenlijk niet want mijn zoontje is erbij. Ook zegt hij de meest lelijke dingen tegen mij. Op vakantie zwommen we in zee en dan zegt hij tegen ons zoontje kijk een walrus nou je kan me niet meer kleineren dan zoiets te zeggen. Vaak als ik er dan verdrietig van word dan is het ook nog ‘zit niet zo te janken’. Heb hiervoor al bij de Praktijkondersteuner van de huisarts gezeten en mijn man is er onder lichte dwang van mij ook alleen heen geweest zodat hij even neutraal kon praten maar hij kwam er weg met ‘wat een onzin ik ga Hier echt niet samen met jou heen. Nu met die Corona is t sowieso lastig om zoiets in te zetten maar we zitten wel veel meer op elkaars lip en dat maakt dat er veel meer uitbarstingen zijn. Net ook weer. Mijn zoontje begon in bed te huilen. Ik naar boven bv geven. Leg hem daarna altijd weer weg zo. Nu begon hij te huilen. Vaak laat ik m even 5 min huilen valt ie in slaap. Maar ik hoorde Mijn man al uit bed stappen die kant op lopen. Zei tegen m niet heen gaan ik laat m vaak even huilen. Dus ik beneden fles maken. Die gebruik ik altijd voor snachts (dus niet om 10 uur al, want dan is ie tegen 2 uur leeg) kom ik boven met die fles is mijn man EN bij Ons zoontje op de kamer EN zegt ie geef die fles maar anders gaat ie niet slapen. Dus ik zeg na die tijd tegen mijn man ik zei net onderaan de trap nog tegen je niet heen gaan ik doe t anders ook niet. Dan ga je alsnog. En Vervolgens pak je ook die fles nog en geeft m terwijl ik dat anders ook niet doe want dan drinkt ie veels te veel over de nacht gezien en moet ik ook tussendoor nog naar beneden nieuwe fles maken. Zegt ie: ‘JAa en nu heb ik t zeker allemaal fout gedaan en ik ben de slechterik en toen ik probeerde uitleggen waarom en dat ik er toch zeker snachts mee zit was t: dan tyf je toch lekker op naar beneden, en: ik hoop dat je er elke 5 minuten uit moet. Ik zei er valt met jou toch geen gesprek te voeren zo, doe eens even normaal zeg! Begint ie met m’n kussen te gooien. Ik heb even heel hard gegild dat ik zo kwaad op m ben dat ie nooit eens op een volwassen manier normaal kan bespreken hoe we dingen aanpakken en gaan doen. Was natuurlijk ook weer niet goed. Moest heel hard huilen omdat ik verdrietig werd van hoe hij me behandeld. Het enige wat hij dan zegt ‘jank niet zo’ en daarna: ‘er is iets heel erg mis met jou’ toen ben ik opnieuw kwaad geworden en heb ik gezegd nee er is iets heel erg mis met jou dat je niet in kan zien dat je mij niet zo mag en kan behandelen! Dit verdien ik niet! Dan antwoord ie doodleuk: ‘Dan ga je toch lekker weg’. Extra detail om erbij te vertellen is dat ik vandaag ook te horen heb gekregen dat mijn moeder naast de afgelopen maand gediagnosticeerde uitgezaaide borstkanker ook nog lymfeklierkanker heeft. Dus mijn dag was al mega beladen en verdrietig en dan kan ik er niet bij dat hij zo kinderachtig en denigrerend en lelijk doet ondanks dat ie weet dat ik al super verdrietig ben! Want wat hij ook nog deed was steeds t kussen uit bed gooien met de mededeling ga maar beneden slapen, waarop ik zei geen denken aan. En dat ik daarna even bij m’n zoontje moet kijken want die is weer wakker en dan kom ik terug heeft ie m’n kussen weer op de grond gegooid. Heb gezegd dat ik t echt mega kinderachtig van m vind dat ie zo doet en zich gedraagt. en toen is ie zelf naar beneden vertrokken om daar te gaan slapen. Pff jongens wat een verhaal. Als ik dit zelf terug lees gaan alle alarmbellen bij me rinkelen. Daar ga je toch bij weg denk je dan als je dit zo leest! Maar ik weet dat hij ook anders kan zijn hij is een goede vader en samen een kind bind voor altijd anders was ik zeker al weg geweest. Ik vind t alleen zo verrekte moeilijk dat hij geen hulp wil zoeken en ook totaal geen reflectievermogen lijkt te hebben op zijn eigen handelen en zijn aandeel in t verhaal maar wel voortdurend de slachtofferrol op zoekt en zich afgewezen voelt. Wat een drama zeg..
donderdag 16 april 2020 om 00:53
Je weet dat hij anders kan zijn... maar hij is het niet. Ik kan ook zeggen dat ik zoveel kan zijn, maar als ik het vervolgens niet ben, dan ben ik het niet. Hij is geen leuke partner en of hij een leuke vader is vraag ik me ook af. Want hoe leuk is een vader die moeder uitscheldt en kleineert?
Hij heeft al 9 jaar grillen zeg je, grillen die jij blijkbaar al 9 jaar hebt geaccepteerd. Ik denk niet dat hij uit zichzelf zomaar zal veranderen. Deze periode met quarantaine en een nieuwe baby is moeilijk. En als je dan ook nog een partner hebt die absoluut niet tegen stress kan, zit je wel met de gebakken peren. Misschien moet je eens denken wat je een vriendin zou adviseren als zij in deze situatie zou zitten.
Als de 'leuk' en 'niet leuk' van jullie relatie op een balans lagen, is het dan nog wel meer leuk dan niet leuk? Ik zou zelf namelijk ook geïrriteerd raken van zo'n partner en dat maakt de situatie er niet beter op. Of je bij hem moet blijven kan alleen jij bepalen, maar je verhaal klinkt niet goed.
Hij heeft al 9 jaar grillen zeg je, grillen die jij blijkbaar al 9 jaar hebt geaccepteerd. Ik denk niet dat hij uit zichzelf zomaar zal veranderen. Deze periode met quarantaine en een nieuwe baby is moeilijk. En als je dan ook nog een partner hebt die absoluut niet tegen stress kan, zit je wel met de gebakken peren. Misschien moet je eens denken wat je een vriendin zou adviseren als zij in deze situatie zou zitten.
Als de 'leuk' en 'niet leuk' van jullie relatie op een balans lagen, is het dan nog wel meer leuk dan niet leuk? Ik zou zelf namelijk ook geïrriteerd raken van zo'n partner en dat maakt de situatie er niet beter op. Of je bij hem moet blijven kan alleen jij bepalen, maar je verhaal klinkt niet goed.
donderdag 16 april 2020 om 00:56
Hij is een verschrikkelijke vader. Wie behandelt de moeder van zijn kind nou zo? En ja, dit is mishandeling. En als een ouder mishandeld wordt in bijzijn van het kind, is het ook mishandeling van het kind. Als jij een goede moeder bent ga je bij hem weg. Dit is een onveilige situatie waar je kind zijn hele leven lang last van kan houden. Je bent verplicht je kind een veilige thuissituatie te geven. Vreselijk triest.
donderdag 16 april 2020 om 00:57
Wat denk jij dat slechter is voor een kind: opgroeien met gescheiden ouders of opgroeien met ouders die constant ruzie maken en tegen elkaar schreeuwen, gillen en met spullen gooien?
Je zegt het zelf al, dit is geen nieuw gedrag van hem. Er komt een punt dat hij zich ook zo op jullie zoon gaat afreageren en jij kunt dit voorkomen door hier nu een eind aan te maken. In een ideale wereld gedraagt je man zich normaal, maar dat kan hij blijkbaar al negen jaar niet.
Je zegt het zelf al, dit is geen nieuw gedrag van hem. Er komt een punt dat hij zich ook zo op jullie zoon gaat afreageren en jij kunt dit voorkomen door hier nu een eind aan te maken. In een ideale wereld gedraagt je man zich normaal, maar dat kan hij blijkbaar al negen jaar niet.
donderdag 16 april 2020 om 01:27
Ik vind zijn gedrag niet kunnen echter snap ik niet wat er erg is aan een vader die een kind dat hongerig is wat te eten wil geven en bij hem is.
Dat voor jou laten huilen de manier is wil niet zeggen dat hij klakkeloos moet doen wat moeder de gans wenst.
ik vind dat zo frappant in veel topics, een man zijn instinctieve zorgen vinden we recalcitrant, laat hem leren het op zijn manier op te lossen die nacht.
Vraag hem dan gewoon neem jij hem nu of ik en ga niet die discussie aan.
zijn manier is zijn manier en zolang die liefdevol is laat hem lekker aankeutelen met dat kind, laat hem dat flesje geven, laat hem de zorg op zich nemen.
Dat voor jou laten huilen de manier is wil niet zeggen dat hij klakkeloos moet doen wat moeder de gans wenst.
ik vind dat zo frappant in veel topics, een man zijn instinctieve zorgen vinden we recalcitrant, laat hem leren het op zijn manier op te lossen die nacht.
Vraag hem dan gewoon neem jij hem nu of ik en ga niet die discussie aan.
zijn manier is zijn manier en zolang die liefdevol is laat hem lekker aankeutelen met dat kind, laat hem dat flesje geven, laat hem de zorg op zich nemen.
donderdag 16 april 2020 om 01:48
Ik zorg snachts voor hem en niet mijn man omdat hij morgen overdag moet werken en ik toevallig vrij ben. Natuurlijk vind ik het fijn dat mijn man ook voor mijn zoon zorgt en om zijn behoeftes denkt maar aangezien ik vrijwel alle nachten doe en mijn zoon zijn gedrag daarin dus goed ken terwijl mijn man door slaapt vind ik het wel zo eerlijk dat als ik hem vraag iets te doen zodat ik er later weer mee verder kan, hij dat dan ook doet. Dat heeft niks met moeder gans of zin doordrijven te maken maar puur met dat ik anders met een overstuur kind zit in de nacht die meerdere flessen weg drinkt omdat aanleert dat hij bij elke kik drinken krijgt.Cotolokowoto schreef: ↑16-04-2020 01:27Ik vind zijn gedrag niet kunnen echter snap ik niet wat er erg is aan een vader die een kind dat hongerig is wat te eten wil geven en bij hem is.
Dat voor jou laten huilen de manier is wil niet zeggen dat hij klakkeloos moet doen wat moeder de gans wenst.
ik vind dat zo frappant in veel topics, een man zijn instinctieve zorgen vinden we recalcitrant, laat hem leren het op zijn manier op te lossen die nacht.
Vraag hem dan gewoon neem jij hem nu of ik en ga niet die discussie aan.
zijn manier is zijn manier en zolang die liefdevol is laat hem lekker aankeutelen met dat kind, laat hem dat flesje geven, laat hem de zorg op zich nemen.
donderdag 16 april 2020 om 01:52
Na de zin ‘hij maakte een schijnbeweging alsof hij ons zoontje naar mij wilde gooien’ vraag ik mij nog één ding af: welke toegevoegde waarde is er voor jouw kind om onder één dak 24/7 met zo’n ongeleid projectiel te moeten leven?
Je hebt er helemaal niets aan behalve gedoe en verdriet. Want bij ‘stress’ krijgt hij ‘grillen’ en mag je weer puin ruimen en als verbale boksbal dienen.
Sterkte met jouw moeder. Hopelijk heb je wel fijne familie of vriendinnen.
Je hebt er helemaal niets aan behalve gedoe en verdriet. Want bij ‘stress’ krijgt hij ‘grillen’ en mag je weer puin ruimen en als verbale boksbal dienen.
Sterkte met jouw moeder. Hopelijk heb je wel fijne familie of vriendinnen.
donderdag 16 april 2020 om 01:57
Lieflefleven schreef: ↑16-04-2020 01:48Ik zorg snachts voor hem en niet mijn man omdat hij morgen overdag moet werken en ik toevallig vrij ben. Natuurlijk vind ik het fijn dat mijn man ook voor mijn zoon zorgt en om zijn behoeftes denkt maar aangezien ik vrijwel alle nachten doe en mijn zoon zijn gedrag daarin dus goed ken terwijl mijn man door slaapt vind ik het wel zo eerlijk dat als ik hem vraag iets te doen zodat ik er later weer mee verder kan, hij dat dan ook doet. Dat heeft niks met moeder gans of zin doordrijven te maken maar puur met dat ik anders met een overstuur kind zit in de nacht die meerdere flessen weg drinkt omdat aanleert dat hij bij elke kik drinken krijgt.
Denk je dat of heb je die ervaring?
En bij elke kik drinken krijgen is iets heel anders dan wat je nu zegt.
donderdag 16 april 2020 om 02:11
Ben nu wakker omdat mijn zoon idd rond 2 uur wakker werd en zijn fles is nu leeg. Het is dus zo gegaan zoals ik t schetste gisteravond. Mijn ervaring is even laten huilen en dan draait ie zich om en gaat slapen. Dat ie dan vervolgens t tegenovergestelde doet waardoor ik er nu vaker uit moet omdat mijn zoon in de war is omdat t niet volgend t ritme ging zoals altijd.. dat neem ik hem dan wel kwalijk ja. Vooral ook omdat hij nu met n kwaaie kop beneden is gaan slapen en ik de hele nacht meerdere keren wakker word.Cotolokowoto schreef: ↑16-04-2020 01:57Denk je dat of heb je die ervaring?
En bij elke kik drinken krijgen is iets heel anders dan wat je nu zegt.
donderdag 16 april 2020 om 03:37
Helemaal niet. Hij doet raar, jij ook.Lieflefleven schreef: ↑16-04-2020 01:50Bedankt voor je opbouwende kritiek waar ik wat aan heb. Dit is gewoon modder gooien waar ik totaal niet op zit te wachten. Reageer dan liever maar niet.
Maar wat je wil, hij doet raar. Wat doe je nog bij een man die zo raar doet?
donderdag 16 april 2020 om 03:53
Oh meid, dit klinkt helemaal niet goed.
Hij is enorm aan het strijden met je. Verder is het geen veilige omgeving voor jouw zoontje. Iemand die onvoorspelbaar is!
Ik denk dat je echt moet gaan nadenken over alternatieven.
Je man is niet bereid therapie te volgen, naar zichzelf te kijken en reflekteren.
Geen goed uitzicht voor de toekomst. Helemaal niet
Hij is enorm aan het strijden met je. Verder is het geen veilige omgeving voor jouw zoontje. Iemand die onvoorspelbaar is!
Ik denk dat je echt moet gaan nadenken over alternatieven.
Je man is niet bereid therapie te volgen, naar zichzelf te kijken en reflekteren.
Geen goed uitzicht voor de toekomst. Helemaal niet
donderdag 16 april 2020 om 04:49
Zo'n man zou geen vader mogen zijn. En als moeder heb jij je kind te beschermen. Wat moet er nog gebeuren voordat je keuzes gaat maken? Ik snap dat het een hartverscheurende situatie is, helemaal nu met het verdrietige nieuws van je moeder. Dat zal helaas tot nog meer spanning en verdriet gaan leiden. Hoe gaan jullie dit als stel aan? Eerlijk gezegd denk ik dat jullie hier alle drie steeds slechter van worden. Kies voor rust, kies voor veiligheid en kies voor een goed voorbeeld te kunnen zijn. Sterkte
donderdag 16 april 2020 om 05:14
Negeer die idiote reactie.Lieflefleven schreef: ↑16-04-2020 01:48Ik zorg snachts voor hem en niet mijn man omdat hij morgen overdag moet werken en ik toevallig vrij ben. Natuurlijk vind ik het fijn dat mijn man ook voor mijn zoon zorgt en om zijn behoeftes denkt maar aangezien ik vrijwel alle nachten doe en mijn zoon zijn gedrag daarin dus goed ken terwijl mijn man door slaapt vind ik het wel zo eerlijk dat als ik hem vraag iets te doen zodat ik er later weer mee verder kan, hij dat dan ook doet. Dat heeft niks met moeder gans of zin doordrijven te maken maar puur met dat ik anders met een overstuur kind zit in de nacht die meerdere flessen weg drinkt omdat aanleert dat hij bij elke kik drinken krijgt.
Kan je weg en jezelf onderhouden?
Dit verandert nooit. Ga weg, stop dit. Je kind groeit nu op in huiselijk geweld. Bescherm jezelf en je kind. Dit kan écht niet en geloof me dit stopt niet. Óók niet als hij wél hulp zoekt.
donderdag 16 april 2020 om 06:53
Heftig To klinkt of jouw man mega isseus heeft geen idee of hij mentale problemen heeft of iets psychisch zo komt hij wel.over, want dit speelt al 9 jaar zo, ik weet uit ervaring als iemand heel erg een slachtoffer rol heeft is dit heel lastig om te buigen als die gene roept psycholoog helpt toch niet of ik ga niet meer hebben ze geen idee dat ze fout zitten en zullen niet veranderen zullen altijd slecht gedrag vertonen. Ik heb dit ook heel dichtbij meegemaakt en er afstand van moeten nemen want vroeger gekopieerde ik het gedrag van de gene die mij zo behandelde ik heb c ptss overgehouden hiervan want als.baby werd ik al geconfronteerd met fysieke en geestelijke mishandelingen, dus to als je voor je zelf kan zorgen en weg kan doe dit dan en ga zelf ook in therapie.
donderdag 16 april 2020 om 06:55
Dit is geen veilige situatie voor je kind. Ook een baby voelt spanningen heel goed aan, en de zin dat je man ' een schijnbeweging maakt om je zoon naar je toe te gooien..', vrouw, waar zit je gezonde verstand?
Even heel concreet: als het een keer mis gaat en er gebeurt iets naars met je kind, dan worden er ook aan jou vragen gesteld over de situatie. Jij zal dan moeten antwoorden dat je wist dat je man onveilig met je kind omgaat. Wil je dat? Het wel weten, maar er nu niks aan doen?
Deze man kan geen goede vader zijn op dit moment. Misschien ooit wel als hij zichzelf onder controle krijgt. Maar nu zeker niet. Handel daarnaar. En zorg dat je nu nog kleine kind, zo snel mogelijk wél in een veilige omgeving leeft.
Even heel concreet: als het een keer mis gaat en er gebeurt iets naars met je kind, dan worden er ook aan jou vragen gesteld over de situatie. Jij zal dan moeten antwoorden dat je wist dat je man onveilig met je kind omgaat. Wil je dat? Het wel weten, maar er nu niks aan doen?
Deze man kan geen goede vader zijn op dit moment. Misschien ooit wel als hij zichzelf onder controle krijgt. Maar nu zeker niet. Handel daarnaar. En zorg dat je nu nog kleine kind, zo snel mogelijk wél in een veilige omgeving leeft.
Hips, hopsakee en pierlala.
