Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
maandag 4 mei 2020 om 18:06
Marnamai schreef: ↑04-05-2020 17:44Ik zou er niet van schrikken als de man van opstartster arts / specialist is.
Ook ivm dat ie maar op een aantal plekken kan werken.
Zo iemand studeert 100 jaar(lees: vaak tot zijn 35ste).
En wacht over 't algemeen geen 100 jaar met kinderen.
Op een gegeven moment moet je dan wel - als je graag samen kinderen wil - eens beginnen aan kinderen.
Als je er meerdere hebt dus liefst voor je 35ste.
Dat lijkt me stug, dan zouden er juist heel veel banen voor hem in de Randstad moeten zijn maar volgens TO zou hij nooit meer aan het werk zijn gekomen als hij 16 jaar geleden deze baan niet had aangenomen. Ik denk dus juist eerder dat het een baan in de productie van iets is, er zitten wel een aantal hele grote bedrijven in het oosten van het land die in de maakindustrie zitten. Wellicht is hij een of andere techneut in de industrie. Dan is het ook logisch dat hij niet makkelijk ergens anders kan werken.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:07
Maar dat vraagt ze ook niet. Ze wil best een studio huren in de stad waar ze gaat werken om daar doordeweeks te wonen. Maandagochtend vanuit huidige woonplaats vertrekken en vrijdagavond weer terug. Maar ook dat wil hij niet. En waar jij er eventueel nog over zou willen praten als het serieus is (en dan neem ik aan dat je dus bereidt bent om water bij de wijn te doen, anders heeft praten geen zin), wil hij dat niet.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 17:57Maar er is toch ook nog niks? Sorry, maar ik zou ook never nooit een toezegging doen dat we gaan verhuizen zonder dat er een concreet plan is. En ik zou al helemaal niet beloven dat ik de baan die ons hele leven bekostigt wel even aan de wilgen hang.
Dat zijn dingen waar ik eventueel pas over zou willen praten als hetgeen wat daar tegenover staat ook serieus is.
Dt bedoel ik met dat frivole van mensen die kennelijk niet gewend zijn om kostwinner te zijn: hoe zouden jullie het vinden als jullie man zonder dat hij iets anders heeft thuis kwam met de mededeling "oh, trouwens, ik heb mijn baan opgezegd want ik had bedacht dat we wel in Maastricht zouden kunnen gaan wonen". Dan flip je toch de pan uit, van boosheid maar ook van de stress waar je in godsnaam van moet gaan leven?
Ze kunnen ook besluiten om het eerst een jaartje aan te kijken, de huur van een studio kun je gewoon opzeggen natuurlijk. Maar nee, hij is niet er niet eens voor te porren om het te proberen. Alles is bij voorbaat NEE.
Creativity is intelligence having fun
maandag 4 mei 2020 om 18:10
Waarom zou ze niet eerst beginnen met pendelen ipv al haar salaris op te moeten doen aan huur? Zijn er uberhaupt huurwoningen per direct te vinden in Amsterdam? Of alleen voor 2000 in de maand ofzo? Zie eerst maar 'ns een vast contract te krijgen in deze roerige tijden.Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:07Maar dat vraagt ze ook niet. Ze wil best een studio huren in de stad waar ze gaat werken om daar doordeweeks te wonen. Maandagochtend vanuit huidige woonplaats vertrekken en vrijdagavond weer terug. Maar ook dat wil hij niet. En waar jij er eventueel nog over zou willen praten als het serieus is (en dan neem ik aan dat je dus bereidt bent om water bij de wijn te doen, anders heeft praten geen zin), wil hij dat niet.
Ze kunnen ook besluiten om het eerst een jaartje aan te kijken, de huur van een studio kun je gewoon opzeggen natuurlijk. Maar nee, hij is niet er niet eens voor te porren om het te proberen. Alles is bij voorbaat NEE.
maandag 4 mei 2020 om 18:10
Die man ziet het natuurlijk ook gebeuren dat hij straks doordeweeks zelf mag koken, zelf mag afwassen en - oh hel - wie weet zelfs zijn eigen kleding mag wassen en strijken.Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:07Maar dat vraagt ze ook niet. Ze wil best een studio huren in de stad waar ze gaat werken om daar doordeweeks te wonen. Maandagochtend vanuit huidige woonplaats vertrekken en vrijdagavond weer terug. Maar ook dat wil hij niet. En waar jij er eventueel nog over zou willen praten als het serieus is (en dan neem ik aan dat je dus bereidt bent om water bij de wijn te doen, anders heeft praten geen zin), wil hij dat niet.
Ze kunnen ook besluiten om het eerst een jaartje aan te kijken, de huur van een studio kun je gewoon opzeggen natuurlijk. Maar nee, hij is niet er niet eens voor te porren om het te proberen. Alles is bij voorbaat NEE.
(Want als je 2 dagen per week "thuis bent" ga je niet een half weekend besteden aan de was en de strijk.)
Je zou van minder gaan stijgeren als je al jaren gewend bent dat je vrouw wel het hele huishouden doet
.Die man zijn kwartje moet nog vallen dat zijn lui-lekker-niksdoen-leven op vlak van huishouden over is
.
maandag 4 mei 2020 om 18:12
Van bepaalde medische (sub)specialisaties komt er echt maar heel zelden een plek in een maatschap vrij en moet je dan ook maar precies de juiste connecties hebben.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 18:06Dat lijkt me stug, dan zouden er juist heel veel banen voor hem in de Randstad moeten zijn maar volgens TO zou hij nooit meer aan het werk zijn gekomen als hij 16 jaar geleden deze baan niet had aangenomen. Ik denk dus juist eerder dat het een baan in de productie van iets is, er zitten wel een aantal hele grote bedrijven in het oosten van het land die in de maakindustrie zitten. Wellicht is hij een of andere techneut in de industrie. Dan is het ook logisch dat hij niet makkelijk ergens anders kan werken.
Ik dacht iig ook meteen aan aan medisch specialist, vooral omdat TO zoveel luchtiger is over van baan wisselen dan haar man. Zeker als je al 16 jaar in een maatschap zit ga je niet zomaar weg. Ook niet als er een andere optie is.
maandag 4 mei 2020 om 18:12
Met de kinderen en de vrouw het huis uit hoef je het niet meer zo nauw te nemen met het huishouden natuurlijk!Marnamai schreef: ↑04-05-2020 18:10Die man ziet het natuurlijk ook gebeuren dat hij straks doordeweeks zelf mag koken, zelf mag afwassen en - oh hel - wie weet zelfs zijn eigen kleding mag wassen en strijken.
(Want als je 2 dagen per week "thuis bent" ga je niet een half weekend besteden aan de was en de strijk.)
Je zou van minder gaan stijgeren als je al jaren gewend bent dat je vrouw wel het hele huishouden doet
Een poetsvrouw inhuren is vast een prima optie als ie een goed salaris heeft (en die heeft vast minder noten op haar zang)
anoniem_109047 wijzigde dit bericht op 04-05-2020 18:14
9.68% gewijzigd
maandag 4 mei 2020 om 18:13
ik doe ook specialistisch werk wat je inderdaad vrijwel alleen maar in de Randstad of in het buitenland kan uitoefenen. Ik zou dus sowieso al niet mee verhuisd zijn maar zou ook niet mijn baan opgegeven hebben.Kirby schreef: ↑04-05-2020 17:40Waarschijnlijk ben jij iemand die het niet uitmaakt wat voor werk ze doet, als het maar betaald. Maar als je jarenlang gestudeerd hebt voor een vak, dan wil je daar ook graag in werken. Het lijkt mij bijzonder zuur als je gestudeerd om bijvoorbeeld leraar Engels te worden en je vent zegt dat de kindertjes van de plaatselijke peuterspeelzaal ook leuk zijn en dat je daar maar les moet gaan geven. Daar heb je niet jarenlang voor op school gezeten, dat is niet hetzelfde.
Juist het feit dat TO dat zo makkelijk gedaan heeft en ook 11 jaar ver onder haar niveau in een bijbaan heeft gewerkt doet me denken dat het met dat specialistische wel meevalt. Laat ik het zo zeggen; toen ik in de vorige crisis me suf solliciteerde op alles wat los en vast zat werd ik buiten mijn vakgebied nergens voor uitgenodigd. Te specialistisch opgeleid en daardoor was iedere werkgever bang dat ik binnen een week huilend zou wegrennen van ellende.
Juist met een specialistisch beroep zijn je baankansen buiten dat gebied over het algemeen niet zo groot, er is echt niemand die een psychiater van 48 gespecialiseerd in leerstoornissen aanneemt als kinderopvangmedewerker omdat het allebei iets met kinderen is, of een strafrechtadvocaat van 40 voor de klantenservice van Nationale Nederlanden omdat ze daar ook rechtsbijstandverzekeringen verkopen.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:14
5 dagen friet en afhaalpizza of kant-en-klare maaltijden wordt anders ook na een tijd saai.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 18:12Met de kinderen en de vrouw het huis uit hoef je het niet meer zo nauw te nemen met het huishouden natuurlijk!
maandag 4 mei 2020 om 18:15
Maar volgens mij is vrijwel iedereen, inclusief TO zelf, het eens dat ze eerst maar een concreet baanvoorstel moet hebben.
Dan zie je vanzelf of man het gewoon niet voor zich zag maar als het 'echt' wordt ipv losse flodders misschien wel bijdraait. Of dat hij alleen maar wil dat TO tot in het einde der tijden huisvrouw blijft omdat hem dat lekker uitkomt.
Dan zie je vanzelf of man het gewoon niet voor zich zag maar als het 'echt' wordt ipv losse flodders misschien wel bijdraait. Of dat hij alleen maar wil dat TO tot in het einde der tijden huisvrouw blijft omdat hem dat lekker uitkomt.
maandag 4 mei 2020 om 18:15
Het maakt natuurlijk niet zo heel veel uit wat hij precies doet, al ben ik ook nieuwsgierig. Ik denk dat niemand zomaar zijn baan opzegt omdat een ander dat wil, dat doe je alleen als je toch al niet zo tevreden was of ergens anders iets beters kan krijgen. En al helemaal niet als daar 5 mensen van afhankelijk zijn, van die baan.Positivevibes schreef: ↑04-05-2020 18:12Van bepaalde medische (sub)specialisaties komt er echt maar heel zelden een plek in een maatschap vrij en moet je dan ook maar precies de juiste connecties hebben.
Ik dacht iig ook meteen aan aan medisch specialist, vooral omdat TO zoveel luchtiger is over van baan wisselen dan haar man. Zeker als je al 16 jaar in een maatschap zit ga je niet zomaar weg. Ook niet als er een andere optie is.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:17
Wie zegt dat hij nu niks doet? Daar heeft TO helemaal niks over gezegd.Marnamai schreef: ↑04-05-2020 18:10Die man ziet het natuurlijk ook gebeuren dat hij straks doordeweeks zelf mag koken, zelf mag afwassen en - oh hel - wie weet zelfs zijn eigen kleding mag wassen en strijken.
(Want als je 2 dagen per week "thuis bent" ga je niet een half weekend besteden aan de was en de strijk.)
Je zou van minder gaan stijgeren als je al jaren gewend bent dat je vrouw wel het hele huishouden doet
Die man zijn kwartje moet nog vallen dat zijn lui-lekker-niksdoen-leven op vlak van huishouden over is
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:17
Maar net zo min als dat zij kan bepalen dat hij wel wil/ moet/ kan verhuizen, kan hij haar tegen houden om dit gewoon eens te proberen. Lekker doen dus.Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:07Maar dat vraagt ze ook niet. Ze wil best een studio huren in de stad waar ze gaat werken om daar doordeweeks te wonen. Maandagochtend vanuit huidige woonplaats vertrekken en vrijdagavond weer terug. Maar ook dat wil hij niet. En waar jij er eventueel nog over zou willen praten als het serieus is (en dan neem ik aan dat je dus bereidt bent om water bij de wijn te doen, anders heeft praten geen zin), wil hij dat niet.
Ze kunnen ook besluiten om het eerst een jaartje aan te kijken, de huur van een studio kun je gewoon opzeggen natuurlijk. Maar nee, hij is niet er niet eens voor te porren om het te proberen. Alles is bij voorbaat NEE.
maandag 4 mei 2020 om 18:18
Die man heeft al die jaren voor zijn gezin gezorgd. Gezorgd voor een fijne woning in een heel plezierige omgeving om op te groeien bijv.
Gezorgd voor een gezinsinkomen. Voor een luxe leventje van TO en de kinderen. En nu krijgt hij stank voor dank?
Als TO andere wensen had, had ze daarvoor moeten gaan en niet 16 (!) jaar meegaan in een leven waar ze geen ruk aan blijkt te vinden. Die man weet gewoon niet wat hem overkomt als zij gelukkig gezinnetje heeft gespeeld al die jaren en nu voor z'n voeten gooit dat ze er geen klap aan vindt daar. Ze heeft haar man 16 jaar in 'n illusie laten leven.
maandag 4 mei 2020 om 18:20
Zie überhaupt maar eens een studio te vinden zal je bedoelen.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 18:10Waarom zou ze niet eerst beginnen met pendelen ipv al haar salaris op te moeten doen aan huur? Zijn er uberhaupt huurwoningen per direct te vinden in Amsterdam? Of alleen voor 2000 in de maand ofzo? Zie eerst maar 'ns een vast contract te krijgen in deze roerige tijden.
Ik vind TO in alles zo naïef overkomen. Ik ken veertigers die noodgedwongen jaren bij hun ouders wonen of met vrienden huizen delen omdat de woningnood in de Randstad hoog is, maar TO denkt ook daarvan dat ze dat eventjes doet, een appartementje erbij huren of een studio. Of twee huizen bekostigen.
In Amsterdam of Utrecht moet je voor dergelijke wensen echt ver boven de ton per jaar verdienen.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:21
Helaas ben ik wel iemand die het 'voor wat, hoort wat' principe hanteert. Nee, het hoeft niet op een weegschaal maar als ik mijn wensen opzij zet voor mijn man en gezin, dan verwacht ik wel dat hij op zijn minst meedenkt als ik iets wil. Nogmaals, geen weegschaal en ik hoef ook niet hoe dan ook mijn zin door te drijven maar een compromis is toch wel het minste wat ik verwacht. En uiteraard ga ik geen onmogelijke dingen voorstellen.redbulletje schreef: ↑04-05-2020 17:57Maar man woont toch waar hij wil wonen? TO is blijkbaar zeer tegen haar zin mee gegaan en heeft de verhuizing niet teruggedraaid voordat die man zich er volledig gesetteld had.
Ik zou ook nooit zo kunnen reageren als de man van TO, als ik weet dat mijn man iets heel graag wil en ik weet dat hij voor mij hetzelfde heeft gedaan, dan zou ik echt niet keihard nee kunnen zeggen. Ik zou me een enorme egoïst voelen.
Creativity is intelligence having fun
maandag 4 mei 2020 om 18:25
Ik denk dat je nooit offers moet brengen in je relatie die zo groot zijn dat je ze moet vereffenen. Ik ben ook verhuisd voor mijn man. Mijn keus. Die kan ik niet over 10 jaar weer voor de voeten gooien en verrekenen. Dan had ik de keuze moeten maken om niet gaan. Je weet namelijk nooit of je de kans krijg t om iets te verrekenen, en je moet je leven NU leven. niet nu tien jaar voor hem en straks tien jaar voor jou.
Voor wat hoort wat gaat over: als jij vandaag zo graag Chinees wilt eten dan gaan we de volgende keer naar de pizzeria. Of: ik heb net bier gehaald, jij mag nu de chips ophalen.
Voor wat hoort wat gaat over: als jij vandaag zo graag Chinees wilt eten dan gaan we de volgende keer naar de pizzeria. Of: ik heb net bier gehaald, jij mag nu de chips ophalen.
ldp wijzigde dit bericht op 04-05-2020 18:28
17.60% gewijzigd
maandag 4 mei 2020 om 18:25
Dan ga je ervan uit dat het een grote stad moet worden en dat TO een laag salaris gaat verdienen. Maar je kunt natuurlijk prima in Beverwijk een flatje huren en in Haarlem werken. Aangezien TO nu geen inkomen heeft zal het inkomen wat ze gaat krijgen er echt wel voor zorgen dat er iets gehuurd kan worden.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 18:20Zie überhaupt maar eens een studio te vinden zal je bedoelen.
Ik vind TO in alles zo naïef overkomen. Ik ken veertigers die noodgedwongen jaren bij hun ouders wonen of met vrienden huizen delen omdat de woningnood in de Randstad hoog is, maar TO denkt ook daarvan dat ze dat eventjes doet, een appartementje erbij huren of een studio. Of twee huizen bekostigen.
In Amsterdam of Utrecht moet je voor dergelijke wensen echt ver boven de ton per jaar verdienen.
Creativity is intelligence having fun
maandag 4 mei 2020 om 18:26
Dit idd!ldp schreef: ↑04-05-2020 18:25Ik denk dat je nooit offers moet brengen in je relatie die zo groot zijn dat je ze moet vereffenen. Ik ben ook verhuisd voor mijn man. Mijn keus. Die kan ik niet over 10 jaar weer voor de voeten gooien en verrekenen. Dan had ik de keuze moeten maken om niet gaan. Je weet namelijk nooit of je de kans krijg t om iets te verrekenen, en je moet je leven NU leven. niet nu tien jaar voor hem en straks tien jaar voor jou.
Voor mij is mijn woonomgeving én mijn huis heilig. Ik had dat voor geen enkele verliefdheid/relatie opgegeven.
maandag 4 mei 2020 om 18:27
Maar dan leeft TO daar een vrijgezellenbestaan en haar man in hun huidige woonplaats. Dat is toch geen relatie meer?Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:25Dan ga je ervan uit dat het een grote stad moet worden en dat TO een laag salaris gaat verdienen. Maar je kunt natuurlijk prima in Beverwijk een flatje huren en in Haarlem werken. Aangezien TO nu geen inkomen heeft zal het inkomen wat ze gaat krijgen er echt wel voor zorgen dat er iets gehuurd kan worden.
maandag 4 mei 2020 om 18:29
Maar dan moet het toch wel kunnen allemaal? Het klinkt van TO allemaal nogal ondoordacht en vervolgens verwijt ze haar man dat hij dat niet wil. Maar er is nog niks te willen.Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:21Helaas ben ik wel iemand die het 'voor wat, hoort wat' principe hanteert. Nee, het hoeft niet op een weegschaal maar als ik mijn wensen opzij zet voor mijn man en gezin, dan verwacht ik wel dat hij op zijn minst meedenkt als ik iets wil. Nogmaals, geen weegschaal en ik hoef ook niet hoe dan ook mijn zin door te drijven maar een compromis is toch wel het minste wat ik verwacht. En uiteraard ga ik geen onmogelijke dingen voorstellen.
Ik zou ook nooit zo kunnen reageren als de man van TO, als ik weet dat mijn man iets heel graag wil en ik weet dat hij voor mij hetzelfde heeft gedaan, dan zou ik echt niet keihard nee kunnen zeggen. Ik zou me een enorme egoïst voelen.
Laat TO eens beginnen met:
1. Welke baan gaat ze dan in werken
2. Wat levert dat op
3. Waar wil ze dan wonen
4. Wat kost dat per maand
5. Kan ze dat betalen?
6. Kan man dan minder gaan werken of stoppen met werken?
7. Kunnen de kinderen dan nog gewoon thuis komen?
8. Hoe ver zijn ze dan bij de kinderen vandaan?
9. is het nieuwe huis vergelijkbaar met het oude huis? Zo nee, wat is dan de meerwaarde van de verhuizing?
10. Hoe zit het met hobby's, vrienden, familie, andere verplichtingen?
11. Kan je bij het nieuwe huis parkeren en kunnen er 2 auto's aanblijven?
12. Etcetera, etcetera.
Op dat soort vragen moet je op zijn minst een antwoord hebben als je van iemand verwacht dat ie zijn baan en huis voor je opgeeft, vind ik.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:30
Dus niet zo raar toch, dat TO dat liever niet wil?redbulletje schreef: ↑04-05-2020 18:27Maar dan leeft TO daar een vrijgezellenbestaan en haar man in hun huidige woonplaats. Dat is toch geen relatie meer?
maandag 4 mei 2020 om 18:31
Als ik in Kuttekrabbenveen vrijstaand woon in een huis wat ik in 16 jaar volledig naar mijn wensen heb gepimpt, ga ik natuurlijk niet in Beverwijk in een 2 kamerflat in een gribusbuurt wonen. Voor geen miljoen.Kirby schreef: ↑04-05-2020 18:25Dan ga je ervan uit dat het een grote stad moet worden en dat TO een laag salaris gaat verdienen. Maar je kunt natuurlijk prima in Beverwijk een flatje huren en in Haarlem werken. Aangezien TO nu geen inkomen heeft zal het inkomen wat ze gaat krijgen er echt wel voor zorgen dat er iets gehuurd kan worden.
Am Yisrael Chai!
maandag 4 mei 2020 om 18:32
Als ik goed tel waren er al (jonge) kinderen toen ze verhuisden.ldp schreef: ↑04-05-2020 18:25Ik denk dat je nooit offers moet brengen in je relatie die zo groot zijn dat je ze moet vereffenen. Ik ben ook verhuisd voor mijn man. Mijn keus. Die kan ik niet over 10 jaar weer voor de voeten gooien en verrekenen. Dan had ik de keuze moeten maken om niet gaan. Je weet namelijk nooit of je de kans krijg t om iets te verrekenen, en je moet je leven NU leven. niet nu tien jaar voor hem en straks tien jaar voor jou.
Voor wat hoort wat gaat over: als jij vandaag zo graag Chinees wil eten dan gaan we de volgende keer naar de pizzeria. Of: ik heb net bier gehaald, jij mag nu de chips ophalen.
Dan zeg je toch écht niet te gauw "ik verhuis niet mee naar 't Oosten waar jij net werk hebt gevonden".
Want dan draait het dus al op een scheiding uit als de kinderen 5 zijn.
En dan vind ik het dus écht niet gek dat nu die kroost de deur uit is het "haar tijd" is en ze terug een eigen leven wil.
Weg van dat rot-dorp waar ze 16 jaar lang nooit graag heeft gewoond.
En dat ze enige flexibiliteit verwacht van de persoon voor wie ze 16 jaar geleden verhuisd is.
IPV dat hij op elk voorstel zonder goed te luisteren "nee" antwoordt.
(Zelfs zij die parttime elders woont voor haar job is "njet".)
maandag 4 mei 2020 om 18:33
Dan kan je ook tussen Kuttekrabbenveen en Beverwijk samen naar een nieuw vrijstaand huis of een rijhuis op zoek.fashionvictim schreef: ↑04-05-2020 18:31Als ik in Kuttekrabbenveen vrijstaand woon in een huis wat ik in 16 jaar volledig naar mijn wensen heb gepimpt, ga ik natuurlijk niet in Beverwijk in een 2 kamerflat in een gribusbuurt wonen. Voor geen miljoen.
Ze hoeven ook niet persé "morgen" te verhuizen.
Doe je allebei water in de wijn.
anoniem_387728 wijzigde dit bericht op 04-05-2020 18:33
5.33% gewijzigd
