Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
woensdag 6 mei 2020 om 16:09
Ik ben ook heel verbaasd wat ik hier lees.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 15:59Ze zal die inschatting zelf wel kunnen maken. Zo onvoorstelbaar is het nu ook weer niet. Veel werk gaat gewoon door in aangepaste vorm, crisis of niet.
TO zegt: in mijn beroepsgroep ligt het werk voor het oprapen, ik verdien genoeg om een huis te betalen. Reactie op het forum: jaja, dat zal allemaal wel.
Zo gek is dat toch niet? Er zijn wel meer beroepen waarin je gisteren kunt beginnen met werken als je dat wilt, met een heel fijn salaris, zelfs als je er jaren uit bent geweest. Ik schrik van de: doe eens even normaal, wat denk jij nou wel niet, reacties hier.
Wat eten we vanavond?
woensdag 6 mei 2020 om 16:23
Duh, dat begrijp ik dat als ze gaan scheiden hij haar waarschijnlijk zal moeten uitkopen. Wat ik bedoelde was dat als je in je huwelijk zo ver bent dat je je wil laten uitkopen uit je gezamenlijke huis om een eigen huis op 2 uur rijden te gaan kopen, je gevoeglijk kunt stellen dat het huwelijk over is.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 13:45Als ze gaan scheiden zal hij haar ook moeten uitkopen. Het is (zeer waarschijnlijk) ook haar huis. Dat heeft niks te maken met hem als portemonnee gebruiken, maar met een zakelijke overeenkomst die ze samen hebben getekend.
Als je zulke andere wensen hebt is het misschien wel het beste om te latten. Als hij dan per se in dat grote, dure huis wil blijven zitten, alleen, dan zal hij het ook zelf moeten betalen en in zijn eentje met zijn naam op dat contract staan. Het is toch ook belachelijk dat iemands dromen worden geblokkeerd door een duur huis waar die persoon zelf niet eens wil wonen?
Wees dan gewoon een grote meid en zeg dát tegen je partner, in plaats van hem eerst zijn baan op te laten zeggen zodat je hem wel nog even kan gebruiken om je verhuizing te faciliteren. Dat is namelijk echt een ultieme bitchenstreek, om een man waar je op uit bent gekeken wel eerst nog even zijn carrière op te laten geven.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:23
jawel hoor
woensdag 6 mei 2020 om 16:24
Maar dat is mijn mening ook helemaal niet, dat heb je, alweer, helemaal zelf verzonnen.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 13:54Klopt. Ik ben het in grote lijnen eens met fv. Ik heb er alleen moeite mee dat zij de instelling heeft dat degene die het meeste verdient alles mag bepalen. Als je dan een partner hebt die veel verdient, dan ben je dus eigenlijk f*cked 4 life.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:25
Als ik tijd had gehad was ik er ook bij gebleven. Soms laat ik een topic gewoon links liggen om ergernis te vermijden. Maar in dit topic wordt een vrouw minachtend neergehaald, terwijl ze niks bewijsbaars verkeerd doet. De reacties zijn denigrerend en achterdochtig. Dat vind ik erg.
Of TO gewilde vakkennis heeft, is helemaal niet aan jullie om te beoordelen. Of ze alleen goed genoeg is voor aanrecht en bed, is ook niet aan jullie om te beoordelen.
En normaal vliegen de adviezen om dingen met elkaar vantevoren te bespreken in je relatie je hier om de oren. Nu mag dat weer niet.
Posters die geen gemene dingen verzinnen wordt verweten dat dit geen zekere feiten zijn. Ondertussen verzinnen de haters zelf wel vanalles erbij.
Het klopt niet wat jullie doen.
woensdag 6 mei 2020 om 16:25
Ik denk toch dat dit voortkomt uit het idee dat als getrouwde vrouw/ moeder je werk niet veel voor kan stellen. Wel erg triest om die reacties te lezen. We hebben nog een heel lange weg te gaan.makreel schreef: ↑06-05-2020 16:09Ik ben ook heel verbaasd wat ik hier lees.
TO zegt: in mijn beroepsgroep ligt het werk voor het oprapen, ik verdien genoeg om een huis te betalen. Reactie op het forum: jaja, dat zal allemaal wel.
Zo gek is dat toch niet? Er zijn wel meer beroepen waarin je gisteren kunt beginnen met werken als je dat wilt, met een heel fijn salaris, zelfs als je er jaren uit bent geweest. Ik schrik van de: doe eens even normaal, wat denk jij nou wel niet, reacties hier.
woensdag 6 mei 2020 om 16:27
Weer zo hatelijk.fashionvictim schreef: ↑06-05-2020 16:23Duh, dat begrijp ik dat als ze gaan scheiden hij haar waarschijnlijk zal moeten uitkopen. Wat ik bedoelde was dat als je in je huwelijk zo ver bent dat je je wil laten uitkopen uit je gezamenlijke huis om een eigen huis op 2 uur rijden te gaan kopen, je gevoeglijk kunt stellen dat het huwelijk over is.
Wees dan gewoon een grote meid en zeg dát tegen je partner, in plaats van hem eerst zijn baan op te laten zeggen zodat je hem wel nog even kan gebruiken om je verhuizing te faciliteren. Dat is namelijk echt een ultieme bitchenstreek, om een man waar je op uit bent gekeken wel eerst nog even zijn carrière op te laten geven.
TO wil helemaal niet scheiden. Punt.
Stop toch met dat verzinnen van bijzaken. De man wil geen huwelijk meer als zij voorstellen heeft. Hij is dus de bitch?
woensdag 6 mei 2020 om 16:28
Ja, en wat mij betreft is daar ook helemaal niks mis mee. Maar het maakt dat de kans dat je met 1 belletje naar een recruiter een baan in Amsterdam op topniveau (er werd over >100K per jaar gesproken) echt nihil. Zelfs mensen die bij wijze van spreken gisteren nog die >100K baan hadden zijn in de huidige economie niet zeker van werk, dan kan je het als vijftiger die 20 jaar geleden voor het laatst op dat niveau gewerkt heeft echt gewoon shaken hoor.Billy_Mean schreef: ↑06-05-2020 14:11Ik zie inderdaad mijn schrijffout.
Toch vond ik je niet erg sympathiek overkomen en vat je het nu al minder laaTdunkend samen.
Verder kan onder je niveau werken, waarvan ik oprecht niet snap waarom dat altijd zo benoemd moet worden, ook positief zijn. Je krijgt weer andere inzichten en leert andere dingen.
Na een goede baan en een burn-out verder heb ik een tijdje in de horeca gewerkt omdat ik angst voor mensen had ontwikkeld. Ik heb daar dingen geleerd die ik never nooit geleerd zou hebben tijdens mijn job 'op niveau' en die ik ook niet had willen missen.
We praten sowieso veel te veel over niveau.
Als TO 5 jaar ander werk heeft gedaan dan waarvoor ze is opgeleid zegt dat niks anders dan dat ze tijdelijk wat anders heeft gedaan. Daar is niks mis mee. Helemaal niet zelfs.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:29
ze zegt zelf:TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 15:07Dat vraagt ze ook niet van hem. Waar halen jullie dat toch vandaan?
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is
TO wil verhuizen, nog voor ze een baan heeft
woensdag 6 mei 2020 om 16:30
Als het een man was geweest had ik er precies het zelfde over gedacht.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 16:25Ik denk toch dat dit voortkomt uit het idee dat als getrouwde vrouw/ moeder je werk niet veel voor kan stellen. Wel erg triest om die reacties te lezen. We hebben nog een heel lange weg te gaan.
woensdag 6 mei 2020 om 16:30
Ik reageer op Tante Olivia die zich laten uitkopen door haar man om vervolgens met de opbrengst een huis in Amsterdam voor zichzelf te kopen als reële optie noemt. Dat heb ik dus niet verzonnen, maar iemand die zich opwerpt als de woordvoerder van de oorspronkelijke TO.parbleumondieu schreef: ↑06-05-2020 16:27Weer zo hatelijk.
TO wil helemaal niet scheiden. Punt.
Stop toch met dat verzinnen van bijzaken. De man wil geen huwelijk meer als zij voorstellen heeft. Hij is dus de bitch?
Ik zeg alleen dat ALS TO dat inderdaad als serieuze optie zag ze gewoon onder ogen moet zien dat ze klaar is met haar huwelijk in plaats van haar man te manipuleren en dan alsnog klaar met hem te zijn.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:31
vanuit mij zeker niet, man heeft een goeie baan, en ik een nog betereTanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 16:25Ik denk toch dat dit voortkomt uit het idee dat als getrouwde vrouw/ moeder je werk niet veel voor kan stellen. Wel erg triest om die reacties te lezen. We hebben nog een heel lange weg te gaan.
maar wij eisen niks van elkaar, leggen elkaar geen vacatures op, of verhuizingen
woensdag 6 mei 2020 om 16:32
Ja, dit dus, ik was dus niet de eerste die dat zo opvatte.DS1971 schreef: ↑06-05-2020 14:30Alles kan. Maar zou ik in gemeenschap van goederen getrouwd zijn en mijn vrouw zou zeggen dat ze graag de helft van de waarde van het huis wil en de gemeenschap wil opheffen omdat ze niet meer gelukkig is met haar leven nu, dan zou ik toch even doorvragen, want dan vermoed ik dat je beter meteen door kan pakken, als je begrijpt wat ik bedoel.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:32
oh zeker ik ookredbulletje schreef: ↑06-05-2020 16:30Als het een man was geweest had ik er precies het zelfde over gedacht.
Vriendin van mij heeft een vergelijkbaar probleem: man wil in buitenland gaan werken, en graag dat zij meegaat.
Zij wil hier blijven. Ze latten dus nu, met flinke afstand en lange tijden alleen
woensdag 6 mei 2020 om 16:32
Die 30 autominuten kunnen er toch ook wel bij als TO dagelijks zou moeten pendelen naar Amsterdam? Het gaat haar dus alleen maar om persé in een stad te wonen. En dat wil die man begrijpelijk niet. Die wil gewoon zijn fijne thuis behouden. Hij gaat er alleen maar op alle fronten op achteruit als hij in de grillen van zijn vrouw mee gaat.lilalinda schreef: ↑06-05-2020 16:29ze zegt zelf:
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is
TO wil verhuizen, nog voor ze een baan heeft
woensdag 6 mei 2020 om 16:34
en dat mag, zij mag graag in de stad wonen, alleen kan ze niet nu een 16-jaar oude kaart spelen, dat ze ooit zijn zin deden. Dat was Hun zin.redbulletje schreef: ↑06-05-2020 16:32Die 30 autominuten kunnen er toch ook wel bij als TO dagelijks zou moeten pendelen naar Amsterdam? Het gaat haar dus alleen maar om persé in een stad te wonen. En dat wil die man begrijpelijk niet. Die wil gewoon zijn fijne thuis behouden. Hij gaat er alleen maar op alle fronten op achteruit als hij in de grillen van zijn vrouw mee gaat.
Als zij graag in de stad wil wonen, is dat einde huwelijk, en dat geeft niet. Ze hadden het goed, en gaan nu een nieuwe fase in
woensdag 6 mei 2020 om 16:43
Je gaat toch niet op een koopcontract en op een hypotheekakte staan van een huis waar je niet meer woont en waar je ook niet wil wonen?fashionvictim schreef: ↑06-05-2020 16:30Ik reageer op Tante Olivia die zich laten uitkopen door haar man om vervolgens met de opbrengst een huis in Amsterdam voor zichzelf te kopen als reële optie noemt. Dat heb ik dus niet verzonnen, maar iemand die zich opwerpt als de woordvoerder van de oorspronkelijke TO.
Ik zeg alleen dat ALS TO dat inderdaad als serieuze optie zag ze gewoon onder ogen moet zien dat ze klaar is met haar huwelijk in plaats van haar man te manipuleren en dan alsnog klaar met hem te zijn.
TO zou dat appartement vervolgens kunnen kopen van haar eigen geld. Het huis is immers 50% van haar.
Ik heb niet de indruk dat TO wil scheiden. Ze wil alleen in de stad wonen en haar werk uitoefenen. Als haar man dat reden vindt om te scheiden is dat aan hem natuurlijk, maar ik vind de wensen van TO niet gek. Mensen willen wel eens meer iets en in een stad wonen 30km verderop in hetzelfde land en gewoon je werk uitvoeren waarvoor je bent opgeleid is geen gekke sprong.
woensdag 6 mei 2020 om 16:47
Het is pure idioterie om voor 30 km te verhuizen. Zeker als je nog geen enkele vastigheid hebt en die zogenaamde baan nog steeds op 2 uur afstand ligt.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 16:43Je gaat toch niet op een koopcontract en op een hypotheekakte staan van een huis waar je niet meer woont en waar je ook niet wil wonen?
TO zou dat appartement vervolgens kunnen kopen van haar eigen geld. Het huis is immers 50% van haar.
Ik heb niet de indruk dat TO wil scheiden. Ze wil alleen in de stad wonen en haar werk uitoefenen. Als haar man dat reden vindt om te scheiden is dat aan hem natuurlijk, maar ik vind de wensen van TO niet gek. Mensen willen wel eens meer iets en in een stad wonen 30km verderop in hetzelfde land en gewoon je werk uitvoeren waarvoor je bent opgeleid is geen gekke sprong.
woensdag 6 mei 2020 om 16:51
Natuurlijk praat ik over werk en wat dat voor ons betekent. Maar mijn ex is laten we zeggen iets als werktuigbouwkundig ingenieur en dan ook nog in een hele specifieke niche markt terwijl ik bij wijze van spreken het totaal tegenovergestelde, bijvoorbeeld professioneel turnster ofzo ben. Dus natuurlijk praten we over ons werk, maar net zo goed als dat ik de ballen van zijn werk snap, snapt hij inhoudelijk mijn werk niet. Dus verder dan alle universele dingen zoals vervelende collega's, moeilijke gesprekken met bazen, leuke roddels en gewone kantoorperikelen bespraken wij inderdaad de inhoud nooit met elkaar. Sowieso bespreek ik inhoudelijk mijn werk alleen met andere mensen die hetzelfde werk doen want dat zijn de enige mensen met wie ik daar een zinnig gesprek over kan voeren.samarinde schreef: ↑06-05-2020 14:05Ik vind dit tamelijk schokkend. Waar praat je dan wél over met elkaar??? Als er geen enkele interesse is in het werk/de ambities van je eigen man, ben je wel heel snel uitgepraat. Ik weet precies wat mijn man doet. Hij weet precies wat ik doe. We praten er eindeloos over, omdat we ons werk belangrijk en interssant vinden, omdat we nog toekomstdromen hebben binnen onze carrières, omdat we het heel erg leuk vinden om te dromen over die éne waanzinnige doorbraak, of die éne monster-deal, en als we het erover hebben, kan het zo maar gebeuren dat we een fles champagne opentrekken, gewoon om het geluk een handje te helpen.
Werk (ambities) is een héél belangrijk onderwerp, vind ik. Als mijn man zou thuiskomen met de mededeling dat hij binnen zijn werkgebied een switch heeft gemaakt (voltooid verleden tijd) zou ik van mijn stoel vallen: hoezó? Waarom weet ik dat niet? Andersom zou hij dat bij mij ook hebben. Omdat we dit soort dingen delen. Het is écht heel gek om alleen te verwachten dat iemand op tijd bij de BSO staat; dat klinkt meer als een werkovereenkomst dan een relatie. Vind ik dan.
Maar dat is toch ook niet zo gek? Als je strafrechtadvocaat bent bespreek je toch ook je zaken niet inhoudelijk met je fysiotherapeut-partner? En als je tandarts bent bespreek je de nieuwste technieken toch ook niet inhoudelijk met je IT-er?
En als je allebei in dusdanig andere branches met hun eigen codes en netwerken en informatie uit de wandelgangen werkt, kan je toch nooit inschatten of een functie voor de ander interessant is? Ik kan wel denken dat een vacature bij Deloitte het summum is als je registeraccount bent, maar iemand die daadwerkelijk registeraccountant is denkt daar misschien heel anders over door allerlei informatie die ik niet heb omdat ik die wereld niet ken.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:54
Eh.. ze deed toch iets op Schiphol en defensie en een vorm van luchtvaart? Daar is het aanbod helemaal niet hoog in, maar ligt alles juist op zijn gat.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 14:58Uiteraard, dat is precies waar ze nu mee bezig is. Ze is een baan aan het zoeken en het aanbod is hoog in de stad waar ze wil wonen, dus dat gaat vast goedkomen.
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:55
Als je zulke andere wensen hebt dan pas je niet bij elkaar en moet je lekker uit elkaar gaan voordat je elkaar de tent uitvecht.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 13:45Als ze gaan scheiden zal hij haar ook moeten uitkopen. Het is (zeer waarschijnlijk) ook haar huis. Dat heeft niks te maken met hem als portemonnee gebruiken, maar met een zakelijke overeenkomst die ze samen hebben getekend.
Als je zulke andere wensen hebt is het misschien wel het beste om te latten. Als hij dan per se in dat grote, dure huis wil blijven zitten, alleen, dan zal hij het ook zelf moeten betalen en in zijn eentje met zijn naam op dat contract staan. Het is toch ook belachelijk dat iemands dromen worden geblokkeerd door een duur huis waar die persoon zelf niet eens wil wonen?
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 16:59
De meeste mensen praten daar al vanaf het begin van hun relatie over en richten hun leven zo in dat ze niet doodongelukkig 26 jaar de martelaar gaan lopen uithangen. Misschien moet TO zichzelf verwijten dat ze kennelijk dus al 26 jaar waardeloos communiceert.TanteOlivia schreef: ↑06-05-2020 15:50Ja precies. Over dit soort dingen praat je toch samen? Je bent op je 50e toch niet al half-dood dat het vanzelfsprekend is dat alles blijft bij hoe het vandaag gaat en dat tot in lengte der dagen? Je hebt toch ideeën voor de toekomst, hoe je dat voor je ziet? En je luistert toch oprecht naar hoe de ander dat voor zich ziet en kan dan samen dromen over leuke plannen voor allebei?
Am Yisrael Chai!
woensdag 6 mei 2020 om 17:00
woensdag 6 mei 2020 om 17:02
Je zegt net zelf dat je geen inzicht heb in andere branches. Waarom denk je dan wel te weten hoe makkelijk of moeilijk TO aan een baan in haar werkveld kan komen? Je weet niet eens precies wat ze doet. Waarom denk je het dan toch beter te weten dan TO zelf? Dat is toch een totale ontkenning van haar expertise?fashionvictim schreef: ↑06-05-2020 16:54Eh.. ze deed toch iets op Schiphol en defensie en een vorm van luchtvaart? Daar is het aanbod helemaal niet hoog in, maar ligt alles juist op zijn gat.
