Mevrouw u heeft kanker
vrijdag 20 maart 2020 om 23:29
Op 16 februari ben ik voor de 2jaarlijkse MRI scans in het ziekenhuis geweest (Omdat ik het Men1 syndroom heb)
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
er worden dan scans van je hoofd ,hals en buik gemaakt en het gekke was dat ik nooit bang ben geweest en dit keer wel dacht: ze zullen toch niks vinden he.
Op 19 februari ging de telefoon en de specialist die je dan verteld dat er afwijkingen zijn gevonden in je alvleesklier en je lever .
Je spreekt af dat je een bloed prikbriefje en een briefje om je urine in te leveren krijgt ,maar dat duurt een week omdat het carnaval is en dan letterlijk alles hier plat ligt .
Vrijdag 28 februari bloed geprikt en urine ingeleverd, zaterdag 7maart een gerichte MRI van mijn lever en alvleesklier .
12 maart word er dan door de specialist gezegd : Mevrouw u heeft kanker en hij snapt er net zoveel van als ik , ik weet niet meer wat ik voel of denken moet ik ga van nul naar honderd van huilen naar lachen en ondertussen zit daar de specialist die een fitte gezonde vrouw voor zich heeft en er zelf ook van ondersteboven is.
Afgelopen dinsdag een punctie van de lever laten doen,daarna in alle rust op een kamer gelegen die ik door de Corona niet heb hoeven delen en weg kon doezelen.
Wanneer ik de uitslag krijg weten we nog niet het weefsel moet een week op kweek daarna maakt de specialist waar ik bij loop een afspraak met de juiste oncoloog ,als we die afspraak hebben zal ook de specialist er bij zijn .
Ik weet gewoon niet meer wat te doen ,ik probeer me te concentreren op de mooie dingen ,maar ik betrap mezelf erop dat ik niet aan de toekomst durf te denken dat de onbevangenheid weg is , ik heb het gevoel dat ik haast moet maken met alles dat er van alles geregeld moet worden ,maar ook dat ik sterk moet zijn voor mijn man ,mijn dochters en de omgeving .
Vandaag van de collega"s van mijn man een heel mooi boeket en een lief beertje ontvangen ,en voor het eerst gewoon gehuild ik zag de bezorger ons tuin pad oplopen en ik was vol ongeloof en zo emotioneel .
Ik ben dankbaar voor al het mooie wat op ons pad komt en opgelucht dat mijn man zo gesteund word op zijn werk,maar ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet ik wil nog niet weg ,ik wil nog blijven ik zou zo graag het gewoon willen uitgillen .
Ik schrijf het daarom maar van me af ,want ik weet het niet meer .
donderdag 29 oktober 2020 om 13:40
Hallo lieverds,
Het is gisteren gelukkig goed gegaan.
Het huilen heeft me erg goed gedaan merk ik en nu de stress voor de lijn is weggevallen heb ik ook minder last van mijn maag.
Ik heb met de specialist waarbij ik nog patient ben met mijn erfelijke ziekte overleg gehad dat we nu 3 calcium tabletten ( 1500mg) ga gebruiken en de vitamine D verhoogd met 1tablet om de maag te ontlasten zodat eten makkelijker word.
Zo juist de pruikenwinkel gebeld ff checken of het daar kan blijven staan of opgehaald moet worden,maar het kan blijven staan tot het nodig is,dan kunnen ze het ook op de juiste manier in model knippen.
Voelt goed ik hoef er niet zo nodig tegenaan te kijken
Ik voel me mentaal zoveel beter eindelijk weer blij.
Manlief is gisteren druk bezig geweest om op alle deuren tochtstrippen gezet zodat het hele huis op dezelfde temperatuur is en ik geen last heb van de temperatuursverschillen in huis last heb.
Het is gisteren gelukkig goed gegaan.
Het huilen heeft me erg goed gedaan merk ik en nu de stress voor de lijn is weggevallen heb ik ook minder last van mijn maag.
Ik heb met de specialist waarbij ik nog patient ben met mijn erfelijke ziekte overleg gehad dat we nu 3 calcium tabletten ( 1500mg) ga gebruiken en de vitamine D verhoogd met 1tablet om de maag te ontlasten zodat eten makkelijker word.
Zo juist de pruikenwinkel gebeld ff checken of het daar kan blijven staan of opgehaald moet worden,maar het kan blijven staan tot het nodig is,dan kunnen ze het ook op de juiste manier in model knippen.
Voelt goed ik hoef er niet zo nodig tegenaan te kijken
Ik voel me mentaal zoveel beter eindelijk weer blij.
Manlief is gisteren druk bezig geweest om op alle deuren tochtstrippen gezet zodat het hele huis op dezelfde temperatuur is en ik geen last heb van de temperatuursverschillen in huis last heb.
anoniem_64ce7dbad6e60 wijzigde dit bericht op 29-10-2020 13:43
11.63% gewijzigd
donderdag 29 oktober 2020 om 22:00
Nou ja, als je het tenminste zo bekijkt dan: dat gedoe met de lijn is niet fijn, maar dat je daar nu even vanaf bent wel; een pruik is niet fijn, maar dat je hem nu niet nodig hebt wel; dat je zoveel last hebt van de temperatuurverschillen is niet fijn, maar dat man ze probeert op te heffen wel... En dat jij in staat bent om die lichtpuntjes te zien en te waarderen, dát is zeker fijn!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
woensdag 4 november 2020 om 21:47
Vandaag begin ik eindelijk weer wat op te krabbelen,ik heb wat langer kunnen zitten vandaag en ietsje meer kunnen praten.
De energie is nog erg laag maar dat zal vanaf morgen wel weer beter zijn dan vandaag.
Lief is gelukkig de afgelopen dagen thuis gebleven om voor mij te zorgen,ik heb wel op de bank gelegen de afgelopen dagen,zo ben je toch bij elkaar in de buurt,voel ik me minder alleen en hij hoefde geen trap te lopen
Fijne avond allemaal en tot gauw
De energie is nog erg laag maar dat zal vanaf morgen wel weer beter zijn dan vandaag.
Lief is gelukkig de afgelopen dagen thuis gebleven om voor mij te zorgen,ik heb wel op de bank gelegen de afgelopen dagen,zo ben je toch bij elkaar in de buurt,voel ik me minder alleen en hij hoefde geen trap te lopen
Fijne avond allemaal en tot gauw
donderdag 5 november 2020 om 08:19
Fijn Vlinder, hopelijk gaat het nu iedere dag een stukje beter.Vlinder1963 schreef: ↑04-11-2020 21:47Vandaag begin ik eindelijk weer wat op te krabbelen,ik heb wat langer kunnen zitten vandaag en ietsje meer kunnen praten.
De energie is nog erg laag maar dat zal vanaf morgen wel weer beter zijn dan vandaag.
Lief is gelukkig de afgelopen dagen thuis gebleven om voor mij te zorgen,ik heb wel op de bank gelegen de afgelopen dagen,zo ben je toch bij elkaar in de buurt,voel ik me minder alleen en hij hoefde geen trap te lopen
Fijne avond allemaal en tot gauw![]()
donderdag 5 november 2020 om 17:38
Ik voel me zo verdrietig,vanmiddag samen een rondje met de hond gelopen,geen groot rondje want ik moet het opbouwen.
Bij thuiskomst gelijk naar de toilet en ja dat doet gruuwlijk veel pijn de zenuwen in mijn slijmvliezen zijn aangetast dus als ik moet dan kan het zijn dat ik de boel bijelkaar schreeuw door de pijn.
Mijn lief de man die alles voor je doet gaat op zoek naar pijnstillers om je te helpen,maar je zit daar op de toilet en het laatst wat je wilt is dat iemand en zeker je lief je zo ziet.
En dan hoor je hem met pijnstillers aankomen en als een heks heb ik hen weggejaagd nog voor hij de deur kon open doen.
Ja dat doet pijn omdat ik zie hoeveel verdriet hij ,heeft dat hii me zal verliezen maar het doet hem ook verdriet dat ik zoveel pijn heb. Hij doet echt alles voor mij niks is hem te veel .
Ik kan er niks aan doen dat het er zo lelijk uit kwam dat komt door de pijn die ik op dat moment had,maar je verstand en je gevoel zijn toch 2 compleet verschillende dingen.
Bij thuiskomst gelijk naar de toilet en ja dat doet gruuwlijk veel pijn de zenuwen in mijn slijmvliezen zijn aangetast dus als ik moet dan kan het zijn dat ik de boel bijelkaar schreeuw door de pijn.
Mijn lief de man die alles voor je doet gaat op zoek naar pijnstillers om je te helpen,maar je zit daar op de toilet en het laatst wat je wilt is dat iemand en zeker je lief je zo ziet.
En dan hoor je hem met pijnstillers aankomen en als een heks heb ik hen weggejaagd nog voor hij de deur kon open doen.
Ja dat doet pijn omdat ik zie hoeveel verdriet hij ,heeft dat hii me zal verliezen maar het doet hem ook verdriet dat ik zoveel pijn heb. Hij doet echt alles voor mij niks is hem te veel .
Ik kan er niks aan doen dat het er zo lelijk uit kwam dat komt door de pijn die ik op dat moment had,maar je verstand en je gevoel zijn toch 2 compleet verschillende dingen.
donderdag 5 november 2020 om 17:44
Vlinder1963 schreef: ↑05-11-2020 17:38Ik voel me zo verdrietig,vanmiddag samen een rondje met de hond gelopen,geen groot rondje want ik moet het opbouwen.
Bij thuiskomst gelijk naar de toilet en ja dat doet gruuwlijk veel pijn de zenuwen in mijn slijmvliezen zijn aangetast dus als ik moet dan kan het zijn dat ik de boel bijelkaar schreeuw door de pijn.
Mijn lief de man die alles voor je doet gaat op zoek naar pijnstillers om je te helpen,maar je zit daar op de toilet en het laatst wat je wilt is dat iemand en zeker je lief je zo ziet.
En dan hoor je hem met pijnstillers aankomen en als een heks heb ik hen weggejaagd nog voor hij de deur kon open doen.
Ja dat doet pijn omdat ik zie hoeveel verdriet hij ,heeft dat hii me zal verliezen maar het doet hem ook verdriet dat ik zoveel pijn heb. Hij doet echt alles voor mij niks is hem te veel .
Ik kan er niks aan doen dat het er zo lelijk uit kwam dat komt door de pijn die ik op dat moment had,maar je verstand en je gevoel zijn toch 2 compleet verschillende dingen.
De lelijkheid zal hem niet raken, die andere dingen wel. Ik ken je alleen van hier en ik vind het al lastig om te lezen. Ik vind je een mooi mens, laat staan hoe lief je ziet.
Bouw het op, zorg voor jezelf
donderdag 5 november 2020 om 18:45
donderdag 5 november 2020 om 18:59
Ach lieverd toch. Ik weet zeker dat je man het begrijpt maar ik begrijp ook heel goed hoe machteloos hij zich voelt. Voor je ontlasting kun je misschien aan de dokter iets vragen om het zachter te maken. Daar zijn zakjes met poeder voor. Misschien geeft dat wat verlichting. Sterkte lieverdVlinder1963 schreef: ↑05-11-2020 17:38Ik voel me zo verdrietig,vanmiddag samen een rondje met de hond gelopen,geen groot rondje want ik moet het opbouwen.
Bij thuiskomst gelijk naar de toilet en ja dat doet gruuwlijk veel pijn de zenuwen in mijn slijmvliezen zijn aangetast dus als ik moet dan kan het zijn dat ik de boel bijelkaar schreeuw door de pijn.
Mijn lief de man die alles voor je doet gaat op zoek naar pijnstillers om je te helpen,maar je zit daar op de toilet en het laatst wat je wilt is dat iemand en zeker je lief je zo ziet.
En dan hoor je hem met pijnstillers aankomen en als een heks heb ik hen weggejaagd nog voor hij de deur kon open doen.
Ja dat doet pijn omdat ik zie hoeveel verdriet hij ,heeft dat hii me zal verliezen maar het doet hem ook verdriet dat ik zoveel pijn heb. Hij doet echt alles voor mij niks is hem te veel .
Ik kan er niks aan doen dat het er zo lelijk uit kwam dat komt door de pijn die ik op dat moment had,maar je verstand en je gevoel zijn toch 2 compleet verschillende dingen.
donderdag 5 november 2020 om 22:20
vrijdag 6 november 2020 om 15:26
Dank je wel lieverds voor de knuffels
Ik gebruik deze zakjes al een aantal jaar maar daar ligt het niet aan ,de pijn word veroorzaakt doordat de chemo de zenuwen van de slijmvliezen aantasten.
Hoe vaker ik chemo heb gehad hoe vaker en langer ik die pijn heb.
En jullie hebben gelijk gisteren nog zitten praten en ja natuurlijk gehuild maar het doet mijn man het meest pijn om te zien/horen hoeveel pijn ik heb.
Gisterenavond (gelukkig) weer gehuild omdat ik het zo moeilijk vind dat ik zal gaan overlijden,want eerlijk is eerlijk stiekem blijf ik hopen.
Mijn angst om te overlijden word nu wel overruled met het gevoel dat ik heel erg toe ben aan de pauze.
Of ik nu vanaf 29november pauze heb of vanaf eind dec op een gegeven moment houd ook de chemo op maar,het geeft ook geen garantie dat de tumoren niet zullen groeien.
Ik moet erop vertrouwen dat mijn pauze een lange fijne tijd zal zijn.
Fijn weekend allemaal
Ik gebruik deze zakjes al een aantal jaar maar daar ligt het niet aan ,de pijn word veroorzaakt doordat de chemo de zenuwen van de slijmvliezen aantasten.
Hoe vaker ik chemo heb gehad hoe vaker en langer ik die pijn heb.
En jullie hebben gelijk gisteren nog zitten praten en ja natuurlijk gehuild maar het doet mijn man het meest pijn om te zien/horen hoeveel pijn ik heb.
Gisterenavond (gelukkig) weer gehuild omdat ik het zo moeilijk vind dat ik zal gaan overlijden,want eerlijk is eerlijk stiekem blijf ik hopen.
Mijn angst om te overlijden word nu wel overruled met het gevoel dat ik heel erg toe ben aan de pauze.
Of ik nu vanaf 29november pauze heb of vanaf eind dec op een gegeven moment houd ook de chemo op maar,het geeft ook geen garantie dat de tumoren niet zullen groeien.
Ik moet erop vertrouwen dat mijn pauze een lange fijne tijd zal zijn.
Fijn weekend allemaal
anoniem_64ce7dbad6e60 wijzigde dit bericht op 06-11-2020 15:39
0.11% gewijzigd
vrijdag 6 november 2020 om 15:36
Fijn weekend jullie ook Vlinder! Ik ken de emoties die je hebt niet, maar ik kan het me wel voorstellen hoe dat moet zijn. Je hebt denk ik wel het geluk dat je het allemaal goed onder woorden weet te brengen. Je zult je misschien best vaak heel anders voelen, toch zijn er ook die andere momenten. Ik hoop dat je daar van geniet.
Ik wens je een goed weekend en dat je je goed mag voelen!
Ik wens je een goed weekend en dat je je goed mag voelen!
anoniem_6491451405f4b wijzigde dit bericht op 06-11-2020 15:38
Reden: Bloemen vergeten voor een Vlinder is raar.
Reden: Bloemen vergeten voor een Vlinder is raar.
2.75% gewijzigd
vrijdag 6 november 2020 om 20:09
Lieve Vlinder, ook van hieruit weer een dikke knuffel voor alles waar je doorheen moet. En ook ik weet zeker dat jouw man er doorheen kan kijken als jij hem een keer wegduwt, want hij weet nog veel beter dan wij hier waar jij doorheen gaat en ook hoe een lief persoon jij van nature bent. Blijf je uiten, ook naar hem, maar ik weet zeker dat je dat doet.
Ik hoop dat jullie een fijn weekend tegemoet gaan!
Ik hoop dat jullie een fijn weekend tegemoet gaan!
Pluk de dag! - In loving memory A.C. ❤
zaterdag 7 november 2020 om 14:39
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in