Relaties
alle pijlers
herstart van een 20 jarig durende relatie of niet?
zaterdag 7 november 2020 om 15:50
Hallo dames en heren, ik zal proberen kort te schetsen hoe ik momenteel leef en wat mijn twijfels zijn en ik hoop op jullie adviezen.
Ik ben nu een kleine 7 jaar officieel uit de relatie met mijn vriend, nadat wij twintig jaar een relatie hebben gehad. Na 1 jaar zijn wij toch tot de conclusie gekomen dat we elkaar niet willen missen en ons misten. Dus na een jaar zijn we een beetje soort van weer bij elkaar gekomen. Maar het gaat toch niet goed. We hebben periodiek veel verdriet en ruzies over de échte commitment die aan beide kanten ontbreekt en daar hoop ik graag uit te komen.
Achtergrondinformatie: aan deze relatie is een eind gekomen, omdat hij verliefd was op een ander en daarvan geschrokken en hij heeft mij zijn verliefdheid opgebiecht. Er is geen contact meer met haar via social, maar ze komen elkaar werkgerelateerd nog steeds tegen.
Maar er ontbreekt bij ons allebei ook vertrouwen dat onze moeizame relatie uit het verleden niet klaar is en dat wij die problemen altijd met ons mee zullen dragen. Ook heeft hij een depressie achter de rug en is daarvan nog herstellende.
Wat is er bij jullie ooit nodig geweest om te kijken of je weer écht goed in de relatie zat? Ik blijf maar op twee benen hinken, kan niet het vertrouwen opbrengen om te geloven in een relatie 2.0 Met andere woorden, we draaien om elkaar heen, brengen leuke tijd met elkaar door, niemand uit onze omgeving weet het echt (al hebben sommigen misschien een vermoeden) en over de toekomst mag eigenlijk niet gesproken worden.
Ik ben nu een kleine 7 jaar officieel uit de relatie met mijn vriend, nadat wij twintig jaar een relatie hebben gehad. Na 1 jaar zijn wij toch tot de conclusie gekomen dat we elkaar niet willen missen en ons misten. Dus na een jaar zijn we een beetje soort van weer bij elkaar gekomen. Maar het gaat toch niet goed. We hebben periodiek veel verdriet en ruzies over de échte commitment die aan beide kanten ontbreekt en daar hoop ik graag uit te komen.
Achtergrondinformatie: aan deze relatie is een eind gekomen, omdat hij verliefd was op een ander en daarvan geschrokken en hij heeft mij zijn verliefdheid opgebiecht. Er is geen contact meer met haar via social, maar ze komen elkaar werkgerelateerd nog steeds tegen.
Maar er ontbreekt bij ons allebei ook vertrouwen dat onze moeizame relatie uit het verleden niet klaar is en dat wij die problemen altijd met ons mee zullen dragen. Ook heeft hij een depressie achter de rug en is daarvan nog herstellende.
Wat is er bij jullie ooit nodig geweest om te kijken of je weer écht goed in de relatie zat? Ik blijf maar op twee benen hinken, kan niet het vertrouwen opbrengen om te geloven in een relatie 2.0 Met andere woorden, we draaien om elkaar heen, brengen leuke tijd met elkaar door, niemand uit onze omgeving weet het echt (al hebben sommigen misschien een vermoeden) en over de toekomst mag eigenlijk niet gesproken worden.
singlejingle wijzigde dit bericht op 10-01-2022 18:13
25.05% gewijzigd
zaterdag 7 november 2020 om 22:31
Dus jullie hebben 20 jaar een relatie gehad, 1 jaar echt los van elkaar en nu 4 jaar los vast? Dan waren jullie wel heel jong toen jullie bij elkaar kwamen. Waren jullie elkaars eerste liefde?
Sowieso wil jij wel samenwonen en hij niet. Ik zou hem volledig loslaten. Wie weet kom je iemand tegen die wel dezelfde wensen heeft als jij.
Sowieso wil jij wel samenwonen en hij niet. Ik zou hem volledig loslaten. Wie weet kom je iemand tegen die wel dezelfde wensen heeft als jij.
zaterdag 7 november 2020 om 22:32
Ik denk dat wat nodig is is dat jij een beslissing neemt. Of je wil echt met hem verder en gaat er echt voor en laat t verleden het verleden. Of je besluit dat je dat niet kan en maakt een einde aan de relatie. Na 5 jaar moet dat er echt zijn. Je kan niet de rest van jullie leven dat blijven aandragen. Het staat jullie in de weg.
zaterdag 7 november 2020 om 23:24
Ik had nog niet gezien dat dit geplaatst was. Heeft een paar uur geduurd. Maar bedankt voor jullie reacties alvast.
Ik besef me ook dat er een keuze gemaakt moet worden, want dit wil ik zo niet langer. Ik wil alleen graag weten wat hiervoor een beetje gemiddelden zijn. Je wilt je best doen, maar hoe lang. Je wilt keuzes maken, maar wanneer?
We waren idd elkaars eerste liefde. Ik ben bijv. benieuwd hoe een zwak voor iemand een relatie negatief kan blijven beinvloeden. Of kan dit prima samengaan met het doorpakken van een relatie? Zijn er meer binnen een langdurige relatie waarbij 1 vd 2 een zwak heeft voor een ander zonder daaraan toe te geven.
Zijn er meer waarbij niet samenwonen voor de rest van het leven toch voelt als een volledig goede keuze?
Zijn er meer waarbij de partner zeer langdurend aan het herstellen is van een ziekte, burbout, depressie en hoe lang trek je daarvoor uit? Hoe lang stel je daarbij het werken aan de eigen relatie uit?
Wat is jullie mening over het 'in het vage' houden naar de omgeving. Ik heb gesteld dat ik niet verder wil, als niemand ervan af weet. Ik wil geen verstopt iemand zijn. Ik ben van mening ben dat als je voor elkaar kiest, je hier ook niet (meer) geheimzinnig over hoeft te doen en het aan je omgeving vertelt, ook al ziet die omgeving dit absoluut niet zitten.
Ik weet bijvoorbeeld dat mijn schoonfamilie een hele sterke negatief gekleurde mening over mij heeft en dat maakt dat mijn vriend daar liever niks over zegt. Ik op mijn beurt over hen, ook al probeer ik dat door de jarenlange afstand van me af te zetten. Ik hoef niet per se een band met ze te hebben. Maar ik vind het wél gek dat zijn familie dus helemaal niks afweet dat wij alweer jaren bij elkaar een aanzienlijk deel van ons leven en bed delen. Als mijn vriend morgen doodgaat, weten zij niet eens dat ik alweer heel lang een substantieel onderdeel ben van zijn leven.
Ik besef me ook dat er een keuze gemaakt moet worden, want dit wil ik zo niet langer. Ik wil alleen graag weten wat hiervoor een beetje gemiddelden zijn. Je wilt je best doen, maar hoe lang. Je wilt keuzes maken, maar wanneer?
We waren idd elkaars eerste liefde. Ik ben bijv. benieuwd hoe een zwak voor iemand een relatie negatief kan blijven beinvloeden. Of kan dit prima samengaan met het doorpakken van een relatie? Zijn er meer binnen een langdurige relatie waarbij 1 vd 2 een zwak heeft voor een ander zonder daaraan toe te geven.
Zijn er meer waarbij niet samenwonen voor de rest van het leven toch voelt als een volledig goede keuze?
Zijn er meer waarbij de partner zeer langdurend aan het herstellen is van een ziekte, burbout, depressie en hoe lang trek je daarvoor uit? Hoe lang stel je daarbij het werken aan de eigen relatie uit?
Wat is jullie mening over het 'in het vage' houden naar de omgeving. Ik heb gesteld dat ik niet verder wil, als niemand ervan af weet. Ik wil geen verstopt iemand zijn. Ik ben van mening ben dat als je voor elkaar kiest, je hier ook niet (meer) geheimzinnig over hoeft te doen en het aan je omgeving vertelt, ook al ziet die omgeving dit absoluut niet zitten.
Ik weet bijvoorbeeld dat mijn schoonfamilie een hele sterke negatief gekleurde mening over mij heeft en dat maakt dat mijn vriend daar liever niks over zegt. Ik op mijn beurt over hen, ook al probeer ik dat door de jarenlange afstand van me af te zetten. Ik hoef niet per se een band met ze te hebben. Maar ik vind het wél gek dat zijn familie dus helemaal niks afweet dat wij alweer jaren bij elkaar een aanzienlijk deel van ons leven en bed delen. Als mijn vriend morgen doodgaat, weten zij niet eens dat ik alweer heel lang een substantieel onderdeel ben van zijn leven.
zaterdag 7 november 2020 om 23:42
zaterdag 7 november 2020 om 23:45
Hij wil niet over jullie toekomst praten, vindt jouw wensen rigide, is herstellende van een depressie en heeft een zwak voor een andere vrouw. Nu snap ik dat nooit elke relatie perfect is, maar dat jullie wensen zo ver uit elkaar liggen en er niet over de toekomst gesproken kan worden lijken mij persoonlijk wel dingen die bij een goede, stabiele relatie horen.
Het klinkt nu in jouw tekst wel alsof hij niet meer wil (dan jullie nu hebben) en jij wel en dat jij wil dat er een keus gemaakt moet worden. Maar wil hij dat ook, of vindt hij het zo wel best?
Het klinkt nu in jouw tekst wel alsof hij niet meer wil (dan jullie nu hebben) en jij wel en dat jij wil dat er een keus gemaakt moet worden. Maar wil hij dat ook, of vindt hij het zo wel best?
zaterdag 7 november 2020 om 23:56
En er is geen kinderwens. Is ook niet meer echt een optie natuurlijk. Maar dat is er iig nooit echt geweest.
singlejingle wijzigde dit bericht op 10-01-2022 18:15
3.27% gewijzigd
zondag 8 november 2020 om 00:06
Ik denk dat hij het zo wel best vindt chocolol. Ik denk dat hij compleet in beslag genomen wordt door zijn herstel. En hij zegt heel vaak dat hij er nog niet aan toe is om meer energie te steken in meer en zwaar gedoe, omdat hij daarvoor niet de energie heeft. En dat betekent dat ik zijn herstel af zou moeten wachten en genoegen moeten nemen met deze fase.
Maar er is nog lang geen uitzicht op het einde van die fase, waarbij hij wél meer ruimte zou gaan krijgen voor ons. Kortom, ik wil best wachten, maar vraag me af hoe lang. Want ik wacht voor mijn gevoel al zo lang.
We zijn het door ruzie vanmiddag wel overeengekomen dat ik mee mag gaan naar zijn coach om het ook eens over 'ons' te hebben daar. Die coach heb ik aan het begin van de breuk ook gesprekken mee gehad. Maar daar ben ik op een gegeven moment mee gestopt, omdat ik niet degene was die psychisch in de knup zat en mijn vriend gewoon veel op een rijtje te zetten had. Maar ik raak inmiddels wel erg gefrustreerd door de lange duur van alles en het telkens genoegen moeten nemen met minder dan waar ik zelf voor zou willen tekenen. Dat vindt mijn vriend op zijn beurt weer rupsje nooit genoeg gedrag. Wat hij vandaag in 1 lange zin noemde, want dat vonden zijn ouders ook altijd van mij (geen idee in welke context overigens).
Maar er is nog lang geen uitzicht op het einde van die fase, waarbij hij wél meer ruimte zou gaan krijgen voor ons. Kortom, ik wil best wachten, maar vraag me af hoe lang. Want ik wacht voor mijn gevoel al zo lang.
We zijn het door ruzie vanmiddag wel overeengekomen dat ik mee mag gaan naar zijn coach om het ook eens over 'ons' te hebben daar. Die coach heb ik aan het begin van de breuk ook gesprekken mee gehad. Maar daar ben ik op een gegeven moment mee gestopt, omdat ik niet degene was die psychisch in de knup zat en mijn vriend gewoon veel op een rijtje te zetten had. Maar ik raak inmiddels wel erg gefrustreerd door de lange duur van alles en het telkens genoegen moeten nemen met minder dan waar ik zelf voor zou willen tekenen. Dat vindt mijn vriend op zijn beurt weer rupsje nooit genoeg gedrag. Wat hij vandaag in 1 lange zin noemde, want dat vonden zijn ouders ook altijd van mij (geen idee in welke context overigens).
zondag 8 november 2020 om 00:23
Ja weet je Sjinglejingle, op papier klinkt jullie relatie niet zo leuk (voor jou), maar wij voelen niet wat jij voelt natuurlijk. Dus zeggen wat je moet doen, is altijd makkelijk vanaf de zijlijn.
Als jij vindt dat je niet meer kan/wil wachten, dan mag dat. Duidelijkheid en gelijkwaardig willen is geen rupsje nooitgenoeg gedrag.
Jij zei in de OP dat jullie elkaar niet willen missen. Maar mis je hem, of mis je iemand waarmee je een band hebt? Wat maakt jullie relatie zo leuk?
Als jij vindt dat je niet meer kan/wil wachten, dan mag dat. Duidelijkheid en gelijkwaardig willen is geen rupsje nooitgenoeg gedrag.
Jij zei in de OP dat jullie elkaar niet willen missen. Maar mis je hem, of mis je iemand waarmee je een band hebt? Wat maakt jullie relatie zo leuk?
zondag 8 november 2020 om 07:54
Waarom stel je je zo afhankelijk van hem op? Het lijkt wel alsof je niet zonder hem wil leven.
In alles lees ik dat jullie aan elkaar allerlei voorwaarden stellen en pas als daaraan wordt voldaan beginnen jullie een relatie. Het is van hij dit en jij dat en beiden hebben jullie je dingetjes. Je kunt elkaar niet veranderen en dat is juist wat jullie willen. Zo hoort een relatie niet te zijn.
Laat elkaar gewoon los en richt je op jezelf.
In alles lees ik dat jullie aan elkaar allerlei voorwaarden stellen en pas als daaraan wordt voldaan beginnen jullie een relatie. Het is van hij dit en jij dat en beiden hebben jullie je dingetjes. Je kunt elkaar niet veranderen en dat is juist wat jullie willen. Zo hoort een relatie niet te zijn.
Laat elkaar gewoon los en richt je op jezelf.
Het leven is te kort om te lang op de verkeerde plek te blijven.
zondag 8 november 2020 om 08:24
Jullie zijn uit elkaar gegroeid. Het was mooi en nu niet meer. Verspil je tijd alsjeblieft niet nog meer, want het leven kan nog zoveel mooie dingen voor je in petto hebben.
Als ik in een minder goede relatie zit vraag ik mezelf altijd deze twee vragen: "Houd ik dit nog 20 jaar vol en word ik daar gelukkig van? Is het beter om helemaal alleen te blijven en open te staan voor de mooie dingen die nog op mijn pad zullen komen?"
Als ik in een minder goede relatie zit vraag ik mezelf altijd deze twee vragen: "Houd ik dit nog 20 jaar vol en word ik daar gelukkig van? Is het beter om helemaal alleen te blijven en open te staan voor de mooie dingen die nog op mijn pad zullen komen?"
zondag 8 november 2020 om 08:51
Na 1 jaar zijn wij toch tot de conclusie gekomen dat we elkaar niet willen missen en ons misten. Dus na een jaar zijn we een beetje soort van weer bij elkaar gekomen. Maar het gaat toch niet goed. We hebben periodiek veel verdriet en ruzies over de échte commitment die aan beide kanten ontbreekt en daar hoop ik graag uit te komen.
Waarom? Het werkt voor de 2e keer niet. Of je moet van drama houden dan vooral blijven trekken aan een dood paard.
Sterkte.
Waarom? Het werkt voor de 2e keer niet. Of je moet van drama houden dan vooral blijven trekken aan een dood paard.
Sterkte.
zondag 8 november 2020 om 08:57
zondag 8 november 2020 om 14:11
Na een jaar zijn jullie weer 'soort van samengekomen', dat is nu alweer vier jaar geleden. In die vier jaar is het niet bepaald wat geworden of wel? Je ben na die vier jaar nog steeds 'geheim'. Ik neem aan dat hij niet al vier jaar depressief en herstellende is?
Persoonlijk zou ik mijn conclusies wel een keer gaan trekken. Vraag me net als Louti af waarom jij je zo afhankelijk opstelt van hem. Welke issues heb jij zelf dat je dit accepteert en voort laat kabbelen?
Persoonlijk zou ik mijn conclusies wel een keer gaan trekken. Vraag me net als Louti af waarom jij je zo afhankelijk opstelt van hem. Welke issues heb jij zelf dat je dit accepteert en voort laat kabbelen?
zondag 8 november 2020 om 18:44
Mijn vriend is zeker al langer dan 4 jaar depressief en herstellende. Alleen had het nog geen naam (diagnose) toen we nog samen waren. Maar hij is dus al heel erg lang niet de man die hij ooit was en hij is er nog steeds niet. Ik denk dat de eerste twee jaar er geen vooruitgang was en nu pas sinds twee jaar geleden gaat hij met stapjes vooruit.
Dat maakt dat ik het lastig vindt. Zal hij ooit weer de oude worden en zo ja, wanneer dan? Of zal mijn leven als ik bij hem blijf min of meer altijd zo zijn?
Dat maakt dat ik het lastig vindt. Zal hij ooit weer de oude worden en zo ja, wanneer dan? Of zal mijn leven als ik bij hem blijf min of meer altijd zo zijn?
zondag 8 november 2020 om 18:47
Ik mis lang geleden. Niet de man die hij nu is. Hoewel ik nog altijd wel zeer plezierige tijden met hem heb en dan de oude man weer bij stukjes zie. Maar ik weet dus niet of die man van vroeger definitief weg is en of ik de nieuwe man die ervoor in de plek gekomen is, leuk genoeg vind. Maar ik weet dus ook nog niet zo goed of ik die nieuwe man wel goed ken en of ik er (meer) tijd voor moet uittrekken om die nieuwe man een kans te geven.
zondag 8 november 2020 om 18:52
Ik begrijp werkelijk niet waarom je dit jezelf aan doet. Waarom ga je al je energie steken in iets wat alleen maar energie van je vreet?
Je blijft hangen in het verleden. Je bent al 4!!!!jaar bezig met een relatie dat niet eens een relatie is.
Wil je hem eigenlijk redden ofzo. Of wil je een toekomst voor jezelf? Het ziet er niet echt naar uit dat de situatie ten opzichte van de afgelopen vier jaar nu echt zo ontzettend veranderd is.
Je blijft hangen in het verleden. Je bent al 4!!!!jaar bezig met een relatie dat niet eens een relatie is.
Wil je hem eigenlijk redden ofzo. Of wil je een toekomst voor jezelf? Het ziet er niet echt naar uit dat de situatie ten opzichte van de afgelopen vier jaar nu echt zo ontzettend veranderd is.
Het leven is te kort om te lang op de verkeerde plek te blijven.
