Relaties
alle pijlers
Relatie twijfel
maandag 28 december 2020 om 23:12
Mijn vriendin en ik zijn beide bijna 30 en inmiddels 6 jaar bij elkaar, in het begin van onze relatie kwam al vrij snel naar voren dat mijn vriendin en ik behoorlijk van elkaar verschillen. Dit heeft in het begin voor behoorlijk wat frictie gezorgd maar we hebben toch altijd ons best gedaan om er het beste van te maken.
Na een jaar of 3 ging dat steeds beter en kregen we steeds minder ruzie, echter is toen ook de passie wat bekoeld, sowieso moest het initiatief tot intimiteit altijd al van mijn kant komen.
Nadat een jaar of twee geleden mijn vriendin mij steeds vaker afwees en het initiatief nooit van haar kant kwam heb ik hier een aantal keer met haar geprobeerd over te praten. Hier heb ik vanaf haar kant nooit echt goeie input gekregen en het heeft dan ook nooit effect gehad op de lange termijn.
Ik wou haar niet teveel pushen omdat ik merkte dat dat juist averechts werkte, daarom heb ik een stap terug gedaan (ook mede omdat elke keer afgewezen worden niet bepaald stimulerend werkt). Dat heeft erin geresulteerd dat we afgelopen jaar helemaal geen seks hebben gehad (of gezoend e.d.).
Als ik een beetje initiatief neem haakt ze hier totaal niet op in en initiatief vanaf haar kant is er dus eigenlijk nooit geweest en zal ook niet zomaar komen.
Ik heb hier altijd redelijk mee kunnen dealen en heb dit nooit echt als reden willen zien om een relatie te beëindigen. Vrienden en familie zien ons als het perfecte koppel en onderwerpen als kinderen en een huis kopen worden steeds vaker aangesneden. Ik moet toegeven dat ik het lichtelijk benauwd krijg als ik hierover nadenk... is dit wat ik wil? Onze relatie begint steeds meer op een broer-zus relatie te lijken en om eerlijk te zijn voel ik mij ook seksueel steeds minder aangetrokken tot haar.
Iemand met soortgelijke ervaringen/tips?
Na een jaar of 3 ging dat steeds beter en kregen we steeds minder ruzie, echter is toen ook de passie wat bekoeld, sowieso moest het initiatief tot intimiteit altijd al van mijn kant komen.
Nadat een jaar of twee geleden mijn vriendin mij steeds vaker afwees en het initiatief nooit van haar kant kwam heb ik hier een aantal keer met haar geprobeerd over te praten. Hier heb ik vanaf haar kant nooit echt goeie input gekregen en het heeft dan ook nooit effect gehad op de lange termijn.
Ik wou haar niet teveel pushen omdat ik merkte dat dat juist averechts werkte, daarom heb ik een stap terug gedaan (ook mede omdat elke keer afgewezen worden niet bepaald stimulerend werkt). Dat heeft erin geresulteerd dat we afgelopen jaar helemaal geen seks hebben gehad (of gezoend e.d.).
Als ik een beetje initiatief neem haakt ze hier totaal niet op in en initiatief vanaf haar kant is er dus eigenlijk nooit geweest en zal ook niet zomaar komen.
Ik heb hier altijd redelijk mee kunnen dealen en heb dit nooit echt als reden willen zien om een relatie te beëindigen. Vrienden en familie zien ons als het perfecte koppel en onderwerpen als kinderen en een huis kopen worden steeds vaker aangesneden. Ik moet toegeven dat ik het lichtelijk benauwd krijg als ik hierover nadenk... is dit wat ik wil? Onze relatie begint steeds meer op een broer-zus relatie te lijken en om eerlijk te zijn voel ik mij ook seksueel steeds minder aangetrokken tot haar.
Iemand met soortgelijke ervaringen/tips?
dinsdag 29 december 2020 om 09:32
Je probeert de goede vriend uit te hangen door seks niet als oorzaak van een eventuele break-up te laten zijn. Ook wil je niet teveel pushen en dat is maar goed ook want dat werkt niet.
Een jaar geen seks op je 30ste? Denk even goed na man. Hoe ga je ooit kinderen krijgen met iemand die geen seks met je wil?
Zeg haar wat je hier ook zegt en dat is dat er zonder seks en intimiteit geen relatie kan zijn.
Een jaar geen seks op je 30ste? Denk even goed na man. Hoe ga je ooit kinderen krijgen met iemand die geen seks met je wil?
Zeg haar wat je hier ook zegt en dat is dat er zonder seks en intimiteit geen relatie kan zijn.
dinsdag 29 december 2020 om 09:49
Als het idee van een volgende stap nemen (kinderen/huis) benauwend aanvoelt, dan zou ik er sowieso niet aan beginnen. Ik zou zeker niet volhouden voor het ‘perfecte’ plaatje, in de eerste plaats is het van belang dat jullie beiden gelukkig zijn.
Je vriendin zal moeten praten. Waarom is haar drive om intiem te zijn weg, wat voelt ze hierbij? Is zij gelukkig met deze situatie? En jij zal moeten uiten dat je twijfelt of jullie relatie levensvatbaar is als er geen verandering komt.
Je vriendin zal moeten praten. Waarom is haar drive om intiem te zijn weg, wat voelt ze hierbij? Is zij gelukkig met deze situatie? En jij zal moeten uiten dat je twijfelt of jullie relatie levensvatbaar is als er geen verandering komt.
dinsdag 29 december 2020 om 10:22
Geen sex en niet praten zou wat mij betreft exit zijn. Je bent nog geen 30! Dit moet je echt niet willen. Het gaat echt niet verbeteren.
Vrienden en familie hoeven niet seksloos door het leven, dus lekker belangrijk wat zij ervan vinden.
Ik zou er een einde aan maken, kan zij nog op zoek naar iemand die beter past om een gezin mee te stichten. Als je er nog jaren mee wacht wordt dat lastiger.
Vrienden en familie hoeven niet seksloos door het leven, dus lekker belangrijk wat zij ervan vinden.
Ik zou er een einde aan maken, kan zij nog op zoek naar iemand die beter past om een gezin mee te stichten. Als je er nog jaren mee wacht wordt dat lastiger.
dinsdag 29 december 2020 om 17:44
Je schrijft dat je seksueel minder aangetrokken wordt door haar. Ik neem aan dat dat niet komt omdat ze ineens 100 kilo is aangekomen, nooit meer onder de douche staat, je toch afgewezen wordt of wat dan ook. Maar omdat je er geen geloof en vertrouwen meer in hebt. Lijkt me meer dan een duidelijk signaal.
Ik zou een heel goed gesprek met haar voeren, waarbij ze naar je moet (!) luisteren. Kern van het verhaal: jij wil geen seksloos leven. Geen broer-en-zus relatie. En als zij het zo wel best vindt, is het einde oefening. Liever nu dan over 10 jaar, want nu nog 30 en makkelijker de kans om een ander tegen te komen en daarmee het huisje/boompje/beestje + kinderen op te bouwen.
Verder eens met alles wat hier boven staat: vrienden en familie leven jouw leven niet. Dat moet je zelf doen. En al ruim een jaar geen seks, je bent nog geen 30 en er zijn geen kinderen? Hoe doe je dat
?
Succes met het gesprek!
Ik zou een heel goed gesprek met haar voeren, waarbij ze naar je moet (!) luisteren. Kern van het verhaal: jij wil geen seksloos leven. Geen broer-en-zus relatie. En als zij het zo wel best vindt, is het einde oefening. Liever nu dan over 10 jaar, want nu nog 30 en makkelijker de kans om een ander tegen te komen en daarmee het huisje/boompje/beestje + kinderen op te bouwen.
Verder eens met alles wat hier boven staat: vrienden en familie leven jouw leven niet. Dat moet je zelf doen. En al ruim een jaar geen seks, je bent nog geen 30 en er zijn geen kinderen? Hoe doe je dat
?Succes met het gesprek!
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
dinsdag 29 december 2020 om 17:56
Hoe hebben jullie de eerste drie jaar de "fricties" opgelost door goede communicatie? of heeft de een zich gewoon volledig aan de ander aangepast? Hoe was jullie liefdesleven toen? Als je toen wel tot elkaar aangetrokken was en goed kon communiceren zou ik toch maar een goed gesprek of therapie proberen om te kijken hoe je er allebei in staat en wat je kunt of wil veranderen. Maar blijf vooral niet bij elkaar omdat vrienden en familie jullie zo'n leuk stel vinden, het is hun leven niet. Voel jij je niet meer aangetrokken maar zie je een broer/zus of vriendschap relatie niet zitten, dan moet je een keuze maken. Er zijn binnen relaties wellicht altijd wel seksloze periodes of mensen die er niets (meer) omgeven en hier allebei mee kunnen leven maar zelfs geen zoen of andere vormen van genegenheid een heel jaar lang lijkt mij erg kil en niet nog 50 jaar vol te houden. Jullie zijn nog jong en nog geen kinderen of huis, dus wellicht eenvoudiger om nu allebei je eigen weg te gaan en iemand anders te vinden.
dinsdag 29 december 2020 om 22:42
Yes ik zit eigenlijk op dit moment in hetzelfde schuitje (ook man, 30). Alleen allemaal wat korter (laatste X sex paar maanden geleden en relatie 2j3mnd). Ik merk dat verliefdheidsfase voorbij is en mijn roze bril is af. We verschillen erg van elkaar. Begin me te ergeren aan haar nare kantjes en ook de dingen die we hetzelfde zien, zijn soms ook nadelen. Ik merk ook dat ik me conformeer naar haar standaarden. Ze wil zelf bijvoorbeeld maar 1x per maand seks. Ik kan haar niet dwingen, hè.
Maar het breekt me op. Vorig jaar wilde ik nog wel samenwonen, maar nu ... En kinderen? No way, Het benauwt me ook.
Dus ja dezelfde ervaring. Twijfel heel erg of ik het eerst met haar moet besproken of er direct een punt achter te zetten. Dat eerste heeft alleen zin denk ik als het tij nog gekeerd kan worden. Daar ben ik nog niet over uit.
Succes met wat je kiest. Belangrijkste is dat je het niet doet voor 'het perfecte plaatje'. Dat moet je echt loslaten. Niet luisteren naar anderen, maar wat je gevoel zegt. Wordt je gelukkig zo te leven? Want veel gaat het niet veranderen meestal.
